Περί ΜΗ-μητρότητας
Χαίρε Πιτσιρίκο, είμαι καλά, αλλά όχι σε σημείο να μην σου γράψω.
Υπάρχουν που λες Πιτσιρίκο κάποια άτομα, εδώ στην Ψωροκώσταινα, που διεκδικούν το δικαίωμα στη ΜΗ-μητρότητα.
Μιλούνε λοιπόν για τη μητρότητα σαν κάτι που δεν είναι «φυσικό» αλλά μια «κοινωνική κατασκευή» (!!!) στο πλαίσιο της πατριαρχίας, απ’ το οποίο πολλές γυναίκες έχουν …κακοποιηθεί κι άλλες, στο πλαίσιο ενός στρεβλού πατριωτισμού/εθνικισμού, αντιμετωπίζονται σαν «μηχανές αναπαραγωγής»!
Προφανώς:
Α) θεωρούν πως η μητρότητα είναι …παρά φύση (παρ’ ότι με την έναρξη της εφηβείας, τουλάχιστον μια φορά τον μήνα, το ίδιο το κορμί τους υπενθυμίζει στις γυναίκες πως είναι φτιαγμένο ΚΑΙ για εγκυμοσύνη),
Β) εκτιμούν πως, αν μια γυναίκα δεν κάνει παιδιά, δεν κάνει κάποιους πατεράδες, άρα …καταπολεμά την πατριαρχία και
Γ) μάλλον πήραν πολύ μα πολύ στα σοβαρά τη Χαρούλα όταν 32 χρόνια πριν μας προέτρεπε «να κάνουμε έναν Έλληνα ακόμα» και τώρα κάνουν την …αντεπίθεσή τους.
Τονίζουν πως η μητρότητα είναι «μια δυνατότητα» κι όχι υποχρέωση των γυναικών, λες και υπάρχουν νόμοι που να υποχρεώνουν τις γυναίκες σε τεκνοποίηση!
Κι όλα αυτά τα εκτός ελληνικής πραγματικότητας θεοπάλαβα, υποστηρίζονται τάχα στα πλαίσια του διαρκούς αγώνα για το δικαίωμα των γυναικών να έχουν οι ίδιες έλεγχο του σώματός τους που πολύ κινδυνεύει μετά από τις διαβόητες και κατάπτυστες αποφάσεις του ανώτατου δικαστηρίου των …USA, τις σχετικές με τις εκτρώσεις, την ανάληψη του προεδρείου της ΕΕ από τη Μαλτέζα Roberta Metzola που έχει παρόμοιες ιδέες και την όλο και μεγαλύτερη στροφή των εκλογέων παγκοσμίως προς πολιτικές επιλογές που τείνουν προς την Ακροδεξιά ιδεολογία (πατρίς-θρησκεία-οικογένεια) που είναι συνυφασμένη με την τοξική πατριαρχία κι όλα τα δυσοίωνα που αυτή συνεπάγεται για τις απανταχού γυναίκες, που ακόμη κι αν ζουν σε κοινωνίες που αυτά τα δεινά από χρόνια έχουν ξεπεραστεί, πρέπει να επαγρυπνούν μήπως τα ξαναϋποστούν.
Όπως σου έχω γράψει είμαι αναφανδόν υπέρ του δικαιώματος των γυναικών στην έκτρωση κι ίσως έχεις καταλάβει πως Ακροδεξιά κι Ακροδεξιούς τα ‘χω καραχεσμένα. Δεν μου πέρασε όμως από το μυαλό πως, αν όλες οι γυναίκες εξασκήσουν το δικαίωμά τους στη μη-μητρότητα, μακροπρόθεσμα ούτε πατρίδα θα υπάρχει, ούτε θρησκεία, οπότε ούτε Ακροδεξιά και ζήτω μας που τη νικήσαμε!
Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς μπορεί στα σοβαρά κάποια άτομα να …αγωνίζονται στην σημερινή Ελλάδα για το δικαίωμα στη ΜΗ-μητρότητα. Καπότες κι αντισυλληπτικά κυκλοφορούν ελεύθερα και οι εκτρώσεις είναι ουσιαστικά ελεύθερες κι ασφαλείς, για όποια θελήσει να καταφύγει σε αυτές, όσες φορές κι αν το θελήσει.
Η υπογεννητικότητα είναι πλέον ενδημική· το «γ@μάτε γιατί χανόμαστε» το ξεστόμισε ο Τζιμάκος το ‘84 -κοντά 40 χρόνια πριν-, οι άτεκνες από επιλογή ούτε λιθοβολούνται στις πλατείες, ούτε αντιμετωπίζονται σαν ανώμαλες/ψυχικά προβληματικές/δαιμονισμένες, σε γραφεία συνοικεσίων και Tinder δεν παίζει το «είμαι καρπερή» σαν …asset, και στα κανάλια, στις σύγχρονες ελληνικές σειρές, έγκυες, παιδιά και πολύτεκνοι παίζουν με αναλογία μικρότερη του 1/20 και το «The Waltons», σε αντίθεση με το «Friends» που παίζεται ad nauseam, ζήτημα να το θυμούνται οι σημερινοί πενηντάρηδες.
Μάλιστα, αν κάποια γνωστή γίνει πολύτεκνη, συχνά αντιμετωπίζεται από πολλές (πιο τραγικό δεν παίζει να υπάρχει) …χειραφετημένες με υποκριτικότατο δήθεν θαυμασμό για το «πώς την παλεύει;» και με το γάντι αναφορές στη «χρήση προφυλακτικού», σε «καλοπληρωμένες νταντάδες», σε σχέσεις με «θρησκευτικές αιρέσεις» κι άλλα τέτοια εμετικά (π.χ. η Χοψονίδου όταν έμεινε έγκυος από τον Σπανούλη στο έκτο παιδί τους).
Φυσικά, όποια δεν αγαπά ή δεν θέλει να αναθρέψει παιδιά, αφενός αναφαίρετο δικαίωμά της (σιγά μην νοιάζει κάποιον πέρα από τη μάνα της), αφετέρου μάλλον κάνει χάρη στην κοινωνία αφού, αν έκανε παιδιά, οι πιθανότητες να αντιμετωπίσουν κάποιου είδους πρόβλημα ακριβώς εξαιτίας αυτής της στάσης της μάνας τους, είναι τεράστιες όπως η εμπειρία αποδεικνύει από μάνες μόνον κατ’ όνομα.
Γενικά, Πιτσιρίκο τα παίρνω στο κρανίο με όποιον δήθεν αυτοσερβίρεται σαν μαχητικά/ αγωνιστικά/ επαναστατικά αντί σε κάτι, ενώ ουσιαστικά λειτουργεί σαν 5η φάλαγγα.
Εξηγούμαι:
Το ελληνικό κράτος συστηματικά μεριμνά για την προώθηση της υπογεννητικότητας φτωχοποιώντας τον γενικό πληθυσμό, φροντίζοντας επιμελώς ώστε οι νέοι να μένουν άνεργοι όσο το δυνατόν περισσότερο -ή και κακοπληρωμένοι- και πάνω από όλα μη εφαρμόζοντας σωρεία πρακτικών που στηρίζουν ιδιαίτερα τους νέους γονείς, οι οποίες σε άλλα κράτη είναι δεδομένες από εικοσαετίες.
Παραδείγματα άπειρα: Μαθαίνω πως σε πλήθος κρατών στην ΕΕ, οι γονείς δεν πληρώνουν από την τσέπη τους σχεδόν τίποτε για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των τέκνων τους μέχρι αυτά να ενηλικιωθούν.
Στη Βουλγαρία, τουλάχιστον μέχρι πριν λίγα χρόνια κι απ’ όσο ξέρω, αν κάποιο νεαρό ζευγάρι παντρευόταν, αποκτούσε αυτόματα στέγη.
Κοντά 30 χρόνια πριν, δούλευα σε κάποιο Κυκλαδονήσι. Σκάνε μύτη μια μέρα στο διπλανό ενοικιαζόμενο, ζευγάρι νεαρών φοιτητών Δανών με την ούτε τετράχρονη κορούλα τους. Πάνω στην κουβέντα μού λένε πως, όταν την απέκτησαν, απέκτησαν αυτόματα και δικαίωμα σε μεγαλύτερο δωμάτιο στη φοιτητική εστία εξοπλισμένο κατάλληλα για οικογένεια με παιδιά, κάποια γενναία επιδόματα, πρόσβαση του βρέφους σε βρεφονηπιακό σταθμό, εννοείται μέσα στο πανεπιστημιακό campus και δωρεάν, και δικαίωμα σε πληρωμένες …διακοπές με το παιδί, εξού κι η γνωριμία μας στο Κυκλαδονήσι. Κανείς τους δεν χρειάστηκε να διακόψει τις σπουδές του κι η μικρομάνα σχεδίαζε το μεταπτυχιακό της.
Φυσικά, αν κάποιοι όντως ενδιαφέρονταν για το καλό των γυναικών, με παντιέρα ακριβώς το ΔΙΚΑΙΩΜΑ στην τεκνοποίηση, θα πίεζαν την όποια κυβέρνηση για καλύτερους μισθούς, για θεσμοθέτηση ουσιαστικών μέτρων για στήριξη των γονιών όχι μόνον οικονομική αλλά και όποια άλλη, ώστε να μπορούν να αναθρέφουν τα παιδιά τους δίχως να χρειάζεται να νιώθουν πως καταστρέφεται η ζωή τους ή πως υπολείπονται ευκαιριών ή δυνατοτήτων για επαγγελματική εξέλιξη ή ακόμη και για αυτοβελτίωση κάθε είδους.
Αν δε, ενοχλούνταν πραγματικά από την Metzola σαν προεδρίνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα αγωνίζονταν για να εκλέγεται άμεσα από τους πολίτες ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και να μην προκύπτει μετά από αδιαφανείς πολιτικές αλλαξοκωλιές.
Εξού και θεωρώ πως αυτή η δήθεν …αγωνιστικότητα για το δικαίωμα στη ΜΗ-μητρότητα, που προφανέστατα βολεύει το οικονομικοπολιτικό σύστημα (σε πληρώνω ίσα που να επιβιώνεις, αν θες και παιδιά δούλευε όπως τον 18ο αιώνα) και στελεχώνεται από μερικές λυσσασμένες για δημοσιότητα Ελληνίδες που συνδυάζουν σε ποικίλες αναλογίες υποκρισία, βλακεία και διανοητική τεμπελιά, δεν είναι ολέθρια μόνο για τις ίδιες τις γυναίκες, αλλά και για ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο.
Μπαίνω στον πειρασμό όμως, Πιτσιρίκο, να δω την όλη φάση κι από άλλη σκοπιά:
Όποια ενστερνίζεται τη βλακώδη προπαγάνδα περί ΜΗ-μητρότητας, προφανώς, καλό είναι να μην κάνει παιδιά.
Αν όμως εμείς οι Δυτικοί σερβίρουμε συνειδητά και συστηματικά σε κάτι Αφρικανές, Ινδές και κυρίως Μουσουλμάνες τη ΜΗ-μητρότητα σαν πρωτοπόρα κι απελευθερωτική, πες–πες όλο και θα πέσει ο μεγάλος ρυθμός αναπαραγωγής τους, κάτι θετικότατο για όσους σκέφτονται όπως το παπαδαριό κι τα εθνίκια και κυρίως …οικολογικό, αφού ο πλανήτης παραγέμισε από ανθρώπους!
Να ‘σαι καλά Πιτσιρίκο και καλές βουτιές!
Α.
(Αγαπητέ φίλε, θα σας γράψω ό,τι είχα γράψει και στο προηγούμενο κείμενό σας: “Είμαι υπέρ του δικαιώματος της γυναίκας -και κάθε ανθρώπου- να αποφασίζει για το σώμα του. Εκεί θα έπρεπε να τελειώνει και η συζήτηση.”. Το αν μια γυναίκα θα γίνει μητέρα ή όχι, αφορά την ίδια -κυρίως- και τον/την σύντροφό της. Επίσης, υπάρχουν και οι τράπεζες σπέρματος, οπότε μπορεί να αφορά μόνο την ίδια και να θέλει να μεγαλώσει το παιδί μόνη της. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μιλάμε για προσωπικά θέματα, λες και είναι κρατικά ή εθνικά. Δεν είναι, είναι προσωπικά. Και αφορούν την προσωπική ζωή του κάθε ανθρώπου, οπότε οι επιλογές του είναι σεβαστές και δεν αφορούν τους άλλους. Το ίδιο λάθος κάνουμε με μια σειρά από θέματα, όπως, για παράδειγμα, η θρησκευτική πίστη. Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση του καθενός, δεν είναι κρατική υπόθεση. Δεν γίνεται από τη μία να σκίζουν όλοι τα ρούχα τους για το δικαίωμα στην διαφορετικότητα, και από την άλλη να ξεσκίζουν όποιον σκέφτεται διαφορετικά ή κάνει διαφορετικές επιλογές από τις δικές μας. Εν τέλει, ας ασχοληθούμε με τη δική μας ζωή και ας αφήσουμε τους άλλους να κάνουν ό,τι θέλουν. Με τις ζωές των άλλων ασχολούνται αυτοί που δεν έχουν δική τους ζωή. Όσο για τους Έλληνες, μια χαρά κάνουν παιδιά, αλλά οι νέοι πια τα κάνουν εκτός Ελλάδας. Χαζοί είναι να τα κάνουν στην Ελλάδα; Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.