Η Καϊλή είναι η διεφθαρμένη σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που βασιλεύει η διαφάνεια

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του καλύτερου blog του κόσμου καλησπέρα.
Παρακολουθώντας το σκάνδαλο διαφθοράς με την ελληνίδα ευρωβουλευτή να πρωταγωνιστεί και τους Έλληνες να πέφτουν για ακόμη μια φορά από τα σύννεφα καθώς η σαπίλα της χώρας μας μεταδόθηκε μέσω της κυρίας Καϊλή στην πρωτεύουσα της ευρωπαϊκής «δημοκρατίας» που είναι οι Βρυξέλλες ήρθε στο μυαλό μου η εικόνα της επίσκεψης του τότε προέδρου του eurogroup στις 30 Ιανουάριο του 2015 στην χώρα μας.

Ο Γερούν Ντάισεμπλουμ ήρθε στην Αθήνα με ένα και μόνο πράγμα στην ατζέντα του:
Να εκβιάσει τον τότε έλληνα υπουργό οικονομικών.
Ή η ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται το μνημόνιο υποθηκεύοντας την χώρα ή η «δημοκρατική» Ευρώπη κλείνει τις ελληνικές τράπεζες.
Την συνέχεια όλοι την ξέρουμε.

(Για να προλάβω τους ηλίθιους που είναι πιθανόν να διαβάζουν να πω κάπου εδώ πως είμαι από εκείνους που δεν ψηφίζουν εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ θεωρώ την λέξη «αριστερά» – ποσό μάλλον «ευρωπαϊκή αριστερά»- το 2023 ανέκδοτο).

Θα ήθελα πραγματικά να μου εξηγήσει κάποιος τι ακριβώς εκπροσωπούν όλοι αυτοί οι τύποι που αμείβονται με αστρονομικά ποσά για να παράξουν το απόλυτο τίποτα.

Οποίος έχει παρακολουθήσει έστω και μία συνεδρίαση του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, όσο ανόητος και να είναι, δεν μπορεί να μην καταλάβει πως οι συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα στο ευρωκοινοβούλιο δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Περισσότερο θυμίζουν συνεδριάσεις δεκαπενταμελούς σε ελληνικά σχολεία όπου ο καθένας θα πει την «πίπα» του και στην συνέχεια θα περιμένει την στιγμή που θα βρεθεί στο κυλικείο για να απολαύσει το αγαπημένο του ρόφημα, παρά το κορυφαίο θεσμικό όργανο της Ε.Ε. όπως θέλουν να μας το παρουσιάζουν.

Και οι πέτρες γνωρίζουν πως οι αποφάσεις που επηρεάζουν τις ζωές εκκατομυρίων ανθρώπων λαμβάνονται σε κλειστές αίθουσες που επικρατεί ο νόμος του ισχυρού,τον λόμπι,των τραπεζών και της ευρωπαϊκής μαφίας που εκπροσωπείται επάξια από θλιβερές μαριονέτες στα περίφημα “Eurogroup”.

Την περίοδο της πανδημίας είδαμε με τα μάτια μας ποσό σέβεται η Ευρωπαϊκή Ένωση τα ανθρώπινα δικαιώματα και ό,τι συνοδεύει τις λέξεις “δημοκρατία-ισότητα και διαφάνεια” τον 21ο αιώνα.

Η όμορφη Εύα λοιπόν -για να επιστρέψω στο θέμα μας- βρέθηκε με την κουτάλα στο χέρι μπροστά στο βάζο με το ευρωπαϊκό μέλι.

Έχοντας την μισθάρα της εξασφαλισμένη και ζώντας σε μια ευρωπαϊκή μητρόπολη κολυμπώντας στο χρήμα και την χλιδή είχε όλα όσα θα μπορούσε να έχει ονειρευτεί στα πόδια της.

Όλα αυτά, βέβαια, μπορούσε να τα απολαμβάνει νόμιμα καθώς η θέση που κατάκτησε με τις πολιτικές της θέσεις της έδινε το δικαίωμα να μην χρειαστεί να αγχωθεί για τίποτα μέχρι τα βαθειά της γεράματα.

Δεν είναι ηθικό αυτό;

Από ό,τι φαίνεται τα νόμιμα δεν την έφταναν και κακό του κεφαλιού της.

Ας σκεφτούμε όμως πόσοι «άνθρωποι», επίτροποι, τραπεζίτες, οικονομολόγοι,
γραφιάδες και παρατρεχάμενοι της Ε.Ε., αμείβονται με χρήματα που ούτε καν τα έχουμε φανταστεί μερικοί από μας για να μας κουνούν το δάκτυλο ταΐζοντάς μας ευρωπαϊκή δημοκρατία και δικαιοσύνη.

Η Καϊλή ήταν ναι και άπληστη και ανήθικη και διεφθαρμένη.

Όμως, σε μια Ευρώπη που ξεχειλίζει η υποκρισία, η αδιαφάνεια και η διαφθορά ενώ οι φασίστες κάνουν πάρτι με τις ευλογίες σχεδόν όλων, πόσοι μπορούν να την κατηγορήσουν για ανηθικότητα κοιτώντας την στα μάτια;

Όλοι ξέρουμε ποια θα ήταν η έκβαση της υπόθεσης, αν η Καϊλή είχε συλληφθεί στην Ελλάδα.

Πριν βγάλουμε όμως βιαστικά συμπεράσματα, ας περιμένουμε να ακούσουμε όσα έχουν να πουν εκείνοι που την καταδικάζουν εκμεταλλευόμενοι τις συνθήκες προσπαθώντας να ξεπλύνουν τους εαυτούς τους· και ας θυμηθούμε, κοιτώντας πίσω στην πρόσφατη ιστορία, πως οι πρώτοι που είχαν την ιδέα για μια «ενωμένη» Ευρώπη ήταν οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές. Ναι αυτοί του Αδόλφου Χίτλερ.

Το στομάχι μου μου λέει πως οι υπόθεση έχει ψωμί.

Η ελληνίδα αντιπρόεδρος σαφώς και είναι μπλεγμένη ,όμως η βιασύνη με την οποία κινείται η βελγική δικαιοσύνη, προσπαθώντας να κλείσει άμεσα την υπόθεση, γεννά πολλά ερωτηματικά για πολλά «βαριά» ονόματα της Ευρώπης.

Το σίγουρο είναι πως το ευρωκοινοβούλιο από εδώ και στο εξής θα είναι δύσκολο να δίνει μαθήματα ηθικής όταν ξεκάθαρα πλέον είναι ένα σάπιο σύστημα αποτελούμενο ουσιαστικά από μεταμφιεσμένα λόμπινγκ χωρίς την παραμικρή δικλείδα ασφαλείας ενώ οι εσωτερικοί ελέγχει φαίνεται να έχουν πάει περίπατο.

Όλοι αυτοί οι φωτεινοί παντογνώστες της διαφάνειας και της δικαιοσύνης θα ήθελα να μας απαντήσουν σε μια και μόνη ερώτηση πριν αρχίσουν να τρώνε το πολιτικό πτώμα της κ. Καϊλή.

Αν ένας ευρωπαίος πολίτης θέλει να μιλήσει με την Ευρώπη, ποιον παίρνει τηλέφωνο;

Την αγάπη μου από Ιωάννινα.

Τ.Τ.Π.

Υ.Γ. Επειδή φίλε μου πιτσιρίκο το 2023 ουδείς μπορεί να πει πως δεν γνωρίζει, θυμήθηκα ένα παλιότερο κείμενό σου:

“Είστε να κλείσουμε μια τράπεζα;”

Οποιοσδήποτε λοιπόν συνεργάζεται με τράπεζα που χρηματοδοτείται από την ΕΚΤ και εμπορεύεται ευρώ και βάζω και τον εαυτό μου μέσα παρόλο που αφήνω ελάχιστα χρήματα σε τραπεζικούς λογαριασμούς ενώ δεν έχω δάνεια, καλό θα ήταν να κοιταχτεί λιγάκι στον καθρέφτη πριν αρχίσει τα επαναστατικά του λόγια.

(Αγαπητέ φίλε, εν έτει 2023, δεν ξέρω ποιος παίρνει στα σοβαρά πια την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους “θεσμούς” της. Όλη αυτή η σαπίλα δεν θεραπεύεται με τίποτα. Πάντως, εγώ, επειδή ξέρω πως στη ζωή και στην Ιστορία υπάρχει και το απρόοπτο, σκέφτομαι πως μπορεί οι Βέλγοι να δώσουν τίποτα ονόματα στην δημοσιότητα, σε ό,τι αφορά την υπόθεση με το Κατάρ. Και περιμένω ένα όνομα: Άδωνις Γεωργιάδης. Βέβαια, περίμενα για χρόνια και το όνομα του Βαγγέλη Βενιζέλου αλλά αυτόν τον έβαλαν οι Ευρωπαίοι σε επιτροπή σοφών, οπότε μάλλον τζάμπα περιμένω. Πάντως, αν ακουστεί το όνομα του Αδώνιδος, εγώ θα βγω με τη σημαία στον δρόμο και θα ανοίγω σαμπάνιες. Έτσι, για την αλητεία. Σε ευχαριστώ που θυμήθηκες την πρότασή μου να κλείσουμε μια τράπεζα. Αυτό το κείμενο το είχα γράψει το 2008 -δηλαδή, 2 χρόνια πριν την χρεοκοπία της χώρας- και σχεδόν μετάνιωσα που το έγραψα, γιατί οι απειλές και οι βρισιές ήταν άνευ προηγουμένου. Η πλάκα είναι πως εγώ τότε δεν είχα κανένα προσωπικό όφελος να γράψω αυτό το κείμενο, αφού ούτε κάρτα τράπεζας δεν είχα, ενώ δούλευα στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και σε περιοδικά, και έβγαζα ένα σκασμό λεφτά. Αλλά καταλάβαινα τι έκαναν οι τράπεζες σε χιλιάδες συνανθρώπους μας. Γι’ αυτό το έγραψα. Το αστείο είναι πως κάποιοι από αυτούς που με έβρισαν τότε, μερικά χρόνια μετά μου ζήτησαν συγγνώμη. Αλλά κάποιες φορές, η συγγνώμη είναι το δεύτερο χέσιμο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.