Περί ψυχολόγων

Χαίρε Πιτσιρίκο! Ελπίζω ποτέ να μην καταλήξεις η νηστεία να είναι η μόνη σου επιλογή.
Η ανάρτησή σου μου έδωσε την αφορμή για το κάτωθι πόνημα που χρόνια (κυριολεκτώ) ήθελα να …εκπονήσω. Περί ψυχολόγων λοιπόν το ανάγνωσμα.

Ως πασίγνωστον, η Ψυχολογία σαν ακαδημαϊκός κλάδος των Κοινωνικών Επιστημών, δεν θεωρείται και τόσο «Επιστήμη» όπως π.χ. τα Μαθηματικά ή η Φυσική οι οποίες βασίζονται σε αυστηρότατους Νόμους και Κανόνες καρατσεκαρισμένους από πλήθος πειραμάτων αδιάσειστων, στο μέτρο που επιτρέπουν οι τεχνολογικές δυνατότητες.

Τα όρια ακριβείας των Κοινωνικών Επιστημών σε ό,τι αφορά τις εκτιμήσεις τους για συγκεκριμένα άτομα και καταστάσεις είναι κάπως «θολά», μερικές φορές αφόρητα θολά για μυαλά που λειτουργούν με αυστηρά μαθηματική λογική. Π.χ., στη θέα ενός εγκλήματος ή ενός προϊόντος στην οθόνη, διαφορετικοί άνθρωποι αντιδρούν τελείως διαφορετικά, συχνά τελείως απροσδόκητα και για έναν πεπειραμένο Ψυχολόγο.

Ασφαλώς, η Ψυχολογική …Στατιστική καλύπτει το εύρος των αντιδράσεων, αλλά κανείς δεν μπορεί να αποφανθεί με απόλυτη βεβαιότητα για το κατά πόσο έντονα και το πώς θα αντιδράσει κάποιο συγκεκριμένο άτομο και ποιες θα είναι οι συνέπειες του Χ γεγονότος πάνω του.

Αναρωτιέται λοιπόν κάποιος σκεπτικός/επιφυλακτικός/δύσπιστος, όχι τόσο ως προς την ίδια την Ψυχολογία και τις διάφορες θεωρίες της, αλλά ως προς τους Ψυχολόγους, κατά πόσο οι συμβουλές/παραινέσεις/θεραπείες/τακτικές/πρακτικές που προτείνουν είναι, πρώτον αντικειμενικά σωστές/ορθές/κατάλληλες και δεύτερον κατά πόσο δεν είναι προϊόντα συγκεκριμένης κοινωνικής/πολιτικής/θρησκευτικής κοσμοαντίληψης. Εξηγούμαι:

Από τότε που πάθαμε την οικονομική κρίση, πολλοί έχασαν τη δουλειά τους, άλλοι δουλεύουν σαν είλωτες για ψίχουλα, κάποιοι έμειναν άνεργοι μέχρι ηλικίας που άλλοι αποκτούν εγγόνια, άλλοι μετανάστευσαν γιατί εδώ κατάλαβαν πως αν παρέμεναν θα γαμιόταv αν όχι η ζωή τους ολόκληρη, τα καλύτερά τους χρόνια σίγουρα και κάποιοι άλλοι που ακόμη δεν μάθαμε το πλήθος τους, αυτοκτόνησαν.

Τα αντιδραστικά ηθικοπλαστικά «δεν έχει σημασία τι σου συμβαίνει, αλλά το πώς εσύ αντιδράς σε αυτό», «ο ελεύθερος χρόνος που απέκτησες, είναι ..δώρο/ευκαιρία να αφουγκραστείς το τι πραγματικά σου αρέσει/θέλεις/έχεις ανάγκη, κάτι που οδηγεί στην αυτογνωσία/ευτυχία/ επιτυχία», «όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο», «κρίση στα κινέζικα σημαίνει και ευκαιρία», «μην επικεντρώνεσαι στα αρνητικά/ δυσάρεστα που σου συμβαίνουν, αλλά στα θετικά/δυνατά σου σημεία», «όταν περάσει αυτή η φάση, θα βγούμε όλοι πολύ πιο δυνατοί» που λες και βγαίνουν από το ηλικιωμένο στόμα μπαφιασμένων ινδουιστών σε νιρβάνα, ευγενικών ακραιφνών καπιταλιστών με πατρική διάθεση κι αστρολόγων, έπαιζαν στέρεο και ad nauseam από ψυχολόγους, παρουσιάστριες πρωινάδικων, celebritόνια κι influencers κάθε είδους.

Μου έκανε μέγιστη εντύπωση Πιτσιρίκο πόσο ελάχιστοι ήταν οι ντόπιοι Stephane Hessel και το ό,τι σίγουρα δεν ήταν ψυχολόγοι.

Οι ψυχολόγοι είναι οι σημερινοί παπάδες. Κι ένας από τους ρόλους των παπάδων ήταν να στηρίζουν το status quo με το να μην το αμφισβητούν και να μην το κρίνουν να απομονώνουν τον καθένα από τους γύρω του για να μην γίνουν πολλοί και καταλάβουν πως ο διάολος/εχθρός/ το πρόβλημα δεν είναι ο δίπλα/ο μετανάστης/ο φτωχότερος/ο διαφορετικός αλλά ο κατσικωμένος από …πάνω.

Κι έτσι, ουσιαστικά, οι ψυχολόγοι κάνουν πολιτική!!

Κατ’ εμέ λοιπόν, Πιτσιρίκο, μπορεί ένας ψυχολόγος να βοηθήσει τα μάλα κάποιον που απέκτησε τα μύρια όσα προβλήματα από έναν κάκιστο/χειριστικό/αδιάφορο/απόντα γονιό/συγγενή/σύντροφο/προπονητή/δάσκαλο/ …πλησίον στην τελική, αλλά μάλλον δεν έχει τίποτε να του προσφέρει αν τον έχει καταγαμήσει το Κράτος διαμέσου του εκάστοτε γκαντεμόσαυρου/ Quisling/ Εφιάλτη/ διεφθαρμένου – διαπλεκόμενου.

Μπορείς να φανταστείς κάποιον από τους ψυχολόγους που στάλθηκαν να βοηθήσουν τους επιζώντες ή τους συγγενείς και φίλους των θυμάτων του δυστυχήματος στα Τέμπη, να συστήνουν ή να επικροτούν σαν λύση/θεραπεία/αντιμετώπιση των συνεπειών, την ενεργή διεκδίκηση της παραδειγματικής τιμωρίας όλων των ενόχων στην πυραμίδα των ευθυνών σαν πρώτιστο βήμα;

Φταίνε οι ψυχολόγοι δηλαδή; Χμμμ…. Τέτοια τους δίδαξαν, τέτοια ‘μολογούν. Και δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις για το ό,τι δεν το ψάχνουν μόνοι τους.

Όμως χλωμότατο το βλέπω να αναπτυχθεί σύντομα κάποιος κλάδος/ρεύμα της Ψυχολογίας που να καλεί το όποιο υποκείμενό του να μετατρέψει την οργή/θλίψη/απάθειά του σε κινητήριο δύναμη αλλαγής του περιβάλλοντός του, άρα με περισσότερες πιθανότητες να βελτιώσει τη ζωή του, μέσω της οργάνωσης με άλλους με παρόμοια ζητήματα. Είμαι βέβαιος πως δεν θα βρεθούν καν κονδύλια για την απαραίτητη έρευνα ή για τη γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων της ή για το …σπρώξιμο προς υιοθέτησή της από την …επιστημονική κοινότητα.

Άλλωστε αυτή η εσωστρεφής/εγωκεντρική/ομφαλοσκοπική/αυνανιστική/αυτοκαταναλωτική νοοτροπία που προωθούν οι ψυχολόγοι κι οι ΜΜΕδες σαν πανάκεια, έχει τρομερά πλεονεκτήματα αφού στην τελική αυξάνει την πελατεία τους, όπως και των εταιρειών ψυχοφαρμάκων και των ναρκεμπόρων, αλλά κι αφοπλίζει δημιουργικές κοινωνικές διεκδικήσεις/ εκρήξεις.

Εξάλλου, αν το καλοσκεφτείς, όσα έχουν ανακαλύψει οι ψυχολόγοι έχουν χρησιμοποιηθεί ΚΑΙ ενάντια στο κοινό συμφέρον ίσως σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι πολλές ανακαλύψεις άλλων επιστημόνων: Π.χ., σε ό,τι σχετικό με την ψυχολογία των μαζών στηρίζονται οι πρακτικές του marketing στην προώθηση άχρηστων ή περιττών προϊόντων (μέσα και πολλοί δήθεν καλλιτέχνες, πολιτικοί, τηλεπερσόνες κλπ) που άνετα τις συνέπειές του τις χαρακτηρίζεις τουλάχιστον αντιαισθητικές και περιβαλλοντικά καταστροφικές.

Να ‘σαι καλά Πιτσιρίκο!

Α.

(Αγαπητέ φίλε, εγώ γελάω με αυτούς που νομίζουν πως είναι το κέντρο του κόσμου, συμπεριφέρονται σαν να είναι το κέντρο του κόσμου, βλέπουν, βέβαια, τον ψυχολόγο τους πιο συχνά από οποιονδήποτε άλλον, και, παράλληλα, έχουν την απορία γιατί δεν ενώνονται οι άνθρωποι για να διεκδικήσουν κάτι συλλογικά. Γιατί είναι σαν κι εσένα κι αυτοί. Αυτό, ούτε που τους περνάει από το μυαλό. Πώς να αντιδράσουν συλλογικά άνθρωποι που είναι διαρκώς απασχολημένοι με τον εαυτό τους; Πώς να αντιδράσουν συλλογικά άνθρωποι που νοιάζονται μόνο για το δικό τους, προσωπικό συμφέρον; Πώς να αντιδράσουν συλλογικά άνθρωποι που δεν έχουν καν φίλους; Οι δημόσιες σχέσεις δεν είναι φίλοι σου. Οι άπειροι ψυχολόγοι δεν είναι το πρόβλημα, είναι το σύμπτωμα. Απλά, στην Ελλάδα καθυστέρησε, σε σχέση με τις ΗΠΑ. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.