Η ευφορία του ανόητου
Καλησπέρα, φίλε πιτσιρίκο!
Δύο εβδομάδες απομένουν για το πανηγύρι της Δημοκρατίας.
Λίγες μέρες για να επιλέξει ελεύθερα ο κυρίαρχος λαός, τους πολιτικούς που θα τον εκπροσωπήσουν στην Βουλή την επόμενη τετραετία.
Βέβαια, για να είμαστε ξεκάθαροι, ελεύθερη μεν επιλογή των πολιτών, αρκεί να συμβαδίζει με την βούληση των πραγματικών αφεντικών της χώρας.
Δεν πιστεύω κάποιοι να έχετε σκοπό να εκθέσετε εκ νέου την χώρα στα μάτια της Υφηλίου, όπως κάνατε στο δημοψήφισμα του 2015;
Όταν το 2015 όλοι οι σοβαροί πολιτικοί, οι σώφρονες επιχειρηματίες -και κατά προέκταση όλοι οι υπάλληλοί τους με την αμερόληπτη δημοσιογραφική προβιά- μας εφιστούσαν την προσοχή για την κρισιμότητα της στιγμής, προτρέποντάς μας να υπερψηφίσουμε το ΝΑΙ, κάποιοι φανήκατε άφρονες. Όταν μέσω των δημοσκοπήσεων μας έδειχναν έμμεσα, ότι θα έπρεπε να συμφωνήσουμε στην κάλπη με το τυχαίο δείγμα τους, που υπερψήφιζε το ΝΑΙ, εσείς θέλατε να πάτε κόντρα.
Και πιστέψατε, αφελώς, ότι ψηφίζοντας ΟΧΙ, έστω και με ποσοστό 62%, θα ανατρέπατε την βούλησή τους. Κούνια που σας κούναγε.
Αφού ΝΑΙ είχε αποφασιστεί, ΝΑΙ θα έβγαινε το αποτέλεσμα. Δεν θέλατε να γίνει με τον καλό τρόπο. Να μας πλέξει το εγκώμιο όλη η Ευρώπη, ως την χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία, στην οποία εφαρμόζεται η βούληση του λαού. Θέλατε να μιλάνε όλοι για …πραξικόπημα.
Μην επαναληφθεί, έτσι; Το δις εξαμαρτείν ουκ …λαού σοφού!
Βέβαια, τώρα δεν τίθεται θέμα επικράτησης κόμματος που υπόσχεται ρήξη. Η πλειοψηφία όσων προσέλθουν στην κάλπη, θα επιλέξει μνημονιακό σχηματισμό, που δεν υπόσχεται extreme καταστάσεις και έντονες συγκινήσεις. Οπότε, φροντίστε να επιλέξετε κάτι που δεν θα μας εκθέσει πάλι ως χώρα στον υπόλοιπο κόσμο.
Από το 2019 έως σήμερα, όλοι οι σοβαροί πολιτικοί, οι λαμπροί επιχειρηματίες μας, καθώς όλως τυχαίως και οι υπάλληλοί τους δημοσιογράφοι, μας το διαλαλούν κάθε μέρα με κάθε δυνατό τρόπο: Μητσοτάκης for ever!
Για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, την φθορά της εξουσίας την χρεώνεται η αντιπολίτευση. Σας το λέει κάθε βδομάδα η Metron Analysis, η Alco, η Pulse. Τι άλλο θέλετε να πειστείτε και να ψηφίσετε επιτέλους, αυτό που ψηφίζει η πλειοψηφία όλων των τυχαίων δειγμάτων τους;
Οι ολιγάρχες και επιχειρηματίες που είναι οι πραγματικοί τοποτηρητές των Βρυξελλών, μέσω των τηλεοπτικών καναλιών και των στρατευμένων παπαγάλων τους, παίζουν τον ρόλο του Κοσμά Σκούταρη στην παλιά ελληνική ταινία, όταν ήθελε να κατευθύνει τους ψηφοφόρους του νησιού προς τον νέο γόνο-Εθνοσωτήρα Μαντά.
“Δεν ξέρω τι θα αποφασίσουν οι πολίτες, αν και με πιστεύουν. Αλλά έτσι και ψηφίσει κανένας τον Γκόρτσο, θα του σπάσω το κεφάλι με την μαγκούρα”.
Κανονίστε να βρεθούμε με σπασμένα κεφάλια στις 21 του Μάη…
Και βεβαίως, μην νομίζετε ότι, αν βγει πρώτος ο Αλέξης, θα πέσουν τα …καράβια των εφοπλιστών μας έξω. Όχι, βέβαια. Αφοδευμένους τους έχουν τους εκάστοτε ενοίκους του Μαξίμου (Βλ. Λασκαρίδης).
Απλά, με τον Κυριάκο κάνουν τις business τους καλύτερα. Είναι λίγο πιο συνεργάσιμος.
Ο Αλέξης, όπως έπαιξε τον ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου το 2015, χρεώνοντας στην Αριστερά, εφαρμογή μνημονίων και εθνική μειοδοσία για τις ειλημμένες νατοϊκές αποφάσεις της συμφωνίας των Πρεσπών, το πολύ πολύ να ξαναταπεινωθεί και να συνυπογράψει σε καμιά συγκυβέρνηση, την ήδη αποφασισμένη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
Γιατί, ως γνωστόν, ο δεξιός στην χώρα μας έχοντας το προνόμιο του υπερπατριώτη, δεν μπορεί να υπογράφει τέτοιου είδους εθνικές υποχωρήσεις. Θα προετοιμάσει το έδαφος, θα συμφωνήσει όλες τις λεπτομέρειες με τους φίλους μας Αμερικάνους, αλλά όλα κι όλα. Δεν θα υπογράψει μόνος του. Θα φροντίσει στο τραπέζι της τελικής συμφωνίας να δώσει την πένα για την οριστική υπογραφή και στον …ψευτοαριστερό!
Τώρα, φίλε πιτσιρίκο, θα μου πεις, ότι τα έχουμε πει άπειρες φορές στο blog για την ματαιότητα των εκλογών σε ένα προτεκτοράτο. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι θέμα επιλογής διαφορετικών πολιτικών. Ίσως να είναι θέμα αισθητικής του καθενός. Αφού έχεις παραιτηθεί ως πολίτης από οποιαδήποτε αντίδραση και ρήξη, με πιθανή απώλεια των όποιων κεκτημένων σου, ίσως να φαντάζει σημαντική στα μάτια σου η επιλογή του προσώπου που θα παίζει τον ρόλο του αγγελιοφόρου των προαποφασισμένων πολιτικών των Βρυξελλών.
Να επιλέξεις τους νεοφιλελεύθερους, Κυριάκο Μητσοτάκη και Κωστή Χατζηδάκη, που θα συνεχίσουν να εφαρμόζουν τις πολιτικές απολύσεων και πλειστηριασμών με κυνικότητα, λέγοντάς σου κατάμουτρα ότι έτσι λειτουργεί η ελεύθερη οικονομία;
Να επιλέξεις τους πιο κοινωνικά ευαίσθητους Αλέξη και Ευκλείδη , που θα σου εφαρμόζουν μεν τις ίδιες πολιτικές απολύσεων και πλειστηριασμών, αλλά την ώρα της απώλειας θα σου ψελλίζουν με οίκτο στο αυτί λόγια παρηγοριάς;
Ή μήπως να δοκιμάζαμε μια μίξη όλων τους, για να έχουμε εναλλαγή συναισθημάτων και κάλυψη όλων των γούστων; Το θετικό σε αυτήν την λύση, θα είναι ότι θα πάψει επιτέλους το παραμύθιασμα του πολίτη ενός προτεκτοράτου, ότι υπάρχει δυνατότητα εφαρμογής διαφορετικών πολιτικών από προσκυνημένα μνημονιακά κόμματα.
Μια υπενθύμιση προς κάποιους αιώνια ονειροπόλους που φαντασιώνονται, για άλλη μια φορά, εθνοσωτήρες και καλύτερες μέρες.
Η Ελλάδα στις 30 Απριλίου υπέβαλε το Πρόγραμμα Σταθερότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεσμεύει την χώρα για τους οικονομικούς στόχους των επόμενων 4 χρόνων. Οι στόχοι που συμφωνήθηκαν και δεσμεύουν την όποια επόμενη κυβέρνηση:
20δις πρωτογενές πλεόνασμα & βίαιη μείωση του χρέους από 171% του ΑΕΠ, στο 135% έως το 2026. Προφανώς, ανέφικτοι στόχοι. Αλλά συμφωνημένοι…
Και κάποιοι ανόητοι, έχουν μπει στην διαδικασία να συγκρίνουν τους μέσους μισθούς που έχει υποσχεθεί ο Μητσοτάκης στο τέλος της επόμενης τετραετίας, με τους ελάχιστους μισθούς του Αλέξη στης αρχές της δικής του τετραετίας. Με λίγα λόγια, να ‘χαμε, να λέγαμε…
Κάποιοι πιστεύουν, αφελώς, ότι η χώρα είναι εκτός μνημονίων από τον Αύγουστο του 2018, επειδή ο Αλέξης φόρεσε …γραβάτα. Διαγράφουν από την μνήμη τους, ότι, για να γίνει εκείνη η γιορτή στο Ζάππειο, υπογράφτηκαν δεσμεύσεις της χώρας έως το 2060.
Τώρα, αν κάποιος θέλει να το ονομάσει 4ο μνημόνιο, μεταμνημόνιο ή έξοδο από τα μνημόνια, είναι στην διακριτική γλωσσοπλαστική του ευχέρεια.
Η ουσία είναι ότι η διαφορά του από τα πρώτα 3, είναι η εξής: Αντί η τρόικα να μας δώσει νέα δάνεια, μετέφερε αποπληρωμές ύψους 100 δισ. ευρώ, που έπρεπε να κάνει το κράτος μας στην τρόικα μέχρι το 2030, για μετά το 2032.
Με τι αντίτιμο; Μην φανταστείτε…
Στόχος πρωτογενών πλεονασμάτων κάθε χρόνο 3,5% και μόνιμη λιτότητα ως το… 2060!
Με άλλα λόγια, επειδή συνειδητοποίησαν όλοι ότι είναι ψυχοφθόρο να γίνεται έλεγχος από την τρόικα κάθε εξάμηνο, για να διαπιστώνουμε το προφανές, ότι η χώρα δεν είναι δυνατόν να αποπληρώσει το χρέος, συμφωνήθηκε το εξής: Να μεταφερθούν αποπληρωμές χρεών για μετά από 12 χρόνια και ταυτόχρονα να δοθούν τα κλειδιά της χώρας επίσημα στους δανειστές, με την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια.
Τόσο απλά.
Και περνάμε τώρα σε κάποιες ειδήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο των τελευταίων ημερών, που στην χώρα μας περνάνε λίγο στα ψιλά :
-Οι οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίζουν την αξιολόγηση του χρέους της Γαλλίας λόγω παρατεταμένης …αντίδρασης και ανυπακοής του λαού της.
-Η Γερμανία, ως το κυρίαρχο κράτος της Ευρωπαϊκής ένωσης θέτει εκ νέου άπιαστους οικονομικούς στόχους για όλα τα κράτη μέλη, που τα πιο αδύναμα (βλ. Ελλάδα)θα τα συνθλίψει.
-Αρχίζουν να πτωχεύουν τράπεζες ισχυρών χωρών τύπου Ελβετίας και Αμερικής με ρυθμούς ανησυχητικούς.
-Η Πρόεδρος της Ε.Κ.Τ. Κριστίν Λαγκάρντ αρχίζει να μιλάει για πιθανότητα αθέτησης του χρέους από τις Η.Π.Α.(κάτι που δεν θέλει να το πιστέψει), ενώ ταυτόχρονα σημειώνει ότι κάτι τέτοιο θα είχε τρομερές συνέπειες για όλον τον κόσμο.
Κι εμείς εδώ στην Ελλάδα φαίνεται ότι παίζουμε με τις τάπες των βαρελιών, όπως στο αποστακτήριο του Jack Daniel’s περιμένοντας τις συνθήκες της …καταστροφής να ωριμάσουν.
Κάποιοι, με ύφος χιλίων καρδιναλίων, όχι μόνο δεν δείχνουν να ανησυχούν, αλλά κάνουν και περισπούδαστες αναλύσεις για επενδυτικές βαθμίδες και θωράκιση της χώρας.
Κάποιοι έχουν βάλει ωτοασπίδες για να αποφύγουν τον θόρυβο των παραπάνω ειδήσεων και αρνούνται πεισματικά να τις αξιολογήσουν.
Ενώ κάποιοι άλλοι, παραιτημένοι από καιρό, έχουν χώσει τα κεφάλια τους μέσα στην ήδη κινούμενη άμμο.
Και να πεις ότι δεν το έχουμε ξαναδεί το έργο;
Όπως ακριβώς το 2008, οι ίδιοι φωστήρες μας διαβεβαίωναν ότι ήμασταν θωρακισμένοι στην κατάρρευση της Lehman Brothers στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και θα μέναμε αλώβητοι.
Είμαστε κλεισμένοι με ένα πεινασμένο λιοντάρι στο ίδιο κελί και κάνουμε σχέδια για απόδραση δροσιάς σε κάποιο νησί το καλοκαίρι.
Βλέπουμε το ωστικό κύμα να έρχεται κατά πάνω μας κι εμείς κλείνουμε ραντεβού για botox.
Επικρατεί απ΄άκρου εις άκρον στην χώρα η ευφορία του ανόητου.
Πεισματική άρνηση της πραγματικότητας.
Λαός που ξεχνά όμως τόσο γρήγορα, ακόμη και την πλέον πρόσφατη Ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει, και πάλι… απροετοίμαστος!
Κώστας από Ιωάννινα
Υ.Γ. Πιτσιρίκο, θεωρώ ότι οι αντιδράσεις του λαού μας -όπως και οι μη αντιδράσεις του- στα ερεθίσματα που λαμβάνει, θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο έρευνας της κλινικής Ψυχολογίας. Ίσως να κυοφορείται ένα νέο Σύνδρομο. Ποιος ξέρει…
(Αγαπητέ φίλε, δεν θυμάμαι πιο αδιάφορες εκλογές. Λογικά, η αποχή θα είναι πολύ μεγάλη. Ξέρουμε από τις προηγούμενες εκλογές πως σχεδόν οι μισοί Έλληνες δεν ψηφίζουν. Άρα, πάρα πολλοί Έλληνες έχουν καταλάβει πως οι εκλογές στο προτεκτοράτο είναι διακοσμητικές, όπως και η κυβέρνηση. Εδώ στο νησί, κανείς δεν μιλάει για τις εκλογές. Νομίζω πως και οι πολιτικοί αγγαρεία κάνουν. Βαριούνται όλοι. Ωραίες μέρες για μπάνια, όμως. Κάνω κάθε μέρα δημοσκοπήσεις στην θάλασσα, για να δω τι θα ψηφίσουν τα ψάρια. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.