Η αθλιότητα του ισαποστακισμού στις μέρες της γενοκτονίας της Γάζας

Αδερφέ Πιτσιρίκο, o ισαποστακισμός είναι γενικά η κυρίαρχη στάση σε ένα σύστημα που ξέρει μόνο να παράγει ανεξάρτητους καταναλωτές χωρίς καμία αίσθηση ιστορικής βούλησης και ευθύνης και το οποίο φοβάται ενεργούς ανθρώπους που έχουν άποψη και θέληση για συλλογική δράση.

Χοντρικά, εκδηλώνεται με δύο τρόπους.

Είτε παθητικά με την αδιαφορία είτε ενεργητικά με το να ψέγει κάποιος εξίσου και τις δύο πλευρές σε μια διαμάχη και να δηλώνει την αφ’ υψηλού αποστασιοποίηση.

Ο ισαποστάκιας θα κατηγορήσει αυτούς που έχουν πάρει θέση και στηρίζουν την μια πλευρά ως ετεροκαθοριζόμενους που έχουν ανάγκη την ύπαρξη της εχθρικής πλευράς για να νιώσουν ηθικά ανώτεροι σε ένα προαιώνιο παιχνίδι όπου οι άνθρωποι χωρίζονται αυθαίρετα σε καλούς και κακούς. Κατά ειρωνικό τρόπο είναι οι ισαποστάκηδες που θέλουν να νιώσουν ηθικά ανώτεροι με τον πιο δειλό και υποκριτικό τρόπο ισοπεδώνοντας την πραγματικότητα και χωρίς να έχουν να προτείνουν τίποτα το ουσιαστικό.

Συνήθως, η στάση τους ευνοεί την πλευρά που είναι η πιο αδίστακτη, έχει την υποστήριξη του κράτους και τα πιο οργανωμένα και πιο ισχυρά μέσα μαζικής καταστροφής.

Γράφω “συνήθως” γιατί υπάρχουν περιπτώσεις που οι ίσες αποστάσεις δικαιολογούνται, όπως πχ όταν μεγάλα αφεντικά συγκρούονται μεταξύ τους και επιδιώκουν να πάρουν το μέρος του κόσμου με τα μέσα επιρροής που έχουν, σε εμπορικούς ή διακρατικούς ανταγωνισμούς που και οι δύο πλευρές αναζητούν το μεγαλύτερο μερίδιο από τα κέρδη ή την κρατική ισχύ κλπ

Στις περιπτώσεις, όμως, όπου δεν υπάρχει συμμετρία δύναμης και μέσων δράσης, ο ισαποστακισμός αποκαλύπτεται σαν στάση που παίρνει την θέση του άδικου και του ισχυρότερου. Αυτό το βλέπουμε όταν μια κοινωνική ομάδα παλεύει για βασικά της δικαιώματα ή για την ίδια την επιβίωσή της και επομένως χρειάζεται την μεγαλύτερη δυνατή αλληλεγγύη από την υπόλοιπη κοινωνία για να αλλάξει τους συσχετισμούς δυνάμεων στην διαμάχη της αλλά τελικά αντιμετωπίζει την παγερή κοινωνική αδιαφορία, αποτέλεσμα του ισαποστακισμού που είναι η βασική και δεδομένη κοινωνική συμπεριφορά.

Για δεκαετίες, αυτό έφερε ο θρίαμβος του νεοφιλελευθερισμού στις δυτικές κοινωνίες. Ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί να δει πέρα από την μύτη του, πέρα από τον μικρόκοσμό του, πέρα από τον ατομικό του αγώνα να επιβιώσει και να πλασαριστεί σε ένα σύστημα που τον βλέπει μόνο σαν αριθμό. Οι δυτικές μάζες -αλλά και οι ελληνικές που δεν ζουν ακριβώς σε ένα δυτικό σύστημα αλλά σε ένα προτεκτοράτο που για τα βασικά θέματα αποφασίζουν οι μεγάλες δυτικές χώρες- έχασαν κάθε αίσθηση ιστορικότητας και ιστορικής ευθύνης.

Ο κατακερματισμός που έφεραν οι πολιτικές της ταυτότητας αντανακλά και ενισχύει αυτή την αδυναμία να δουν την ιστορική διαδικασία συνολικά και να φανταστούν μια άλλη κοινωνική οργάνωση πέρα από την νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική.

Η έμφαση πήγε στο επιμέρους χωρίς να θίγονται οι βασικές αξίες με τις οποίες αυτό το σύστημα λειτουργεί.

Σε τέτοιες συνθήκες αποϊστορικοποίησης και εσωτερικευμένης ενσωμάτωσης των βασικών αξιών του συστήματος (ανταγωνιστικός ατομικισμός, λατρεία του χρήματος, καχυποψία και ανασφάλεια, μετατροπή των πάντων σε χρηματικές σχέσεις, αποδοχή των ανισοτήτων κλπ) είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθούν απελευθερωτικα κινήματα που να έχουν διάρκεια και να θέτουν συνολικούς στόχους.

Επικρατεί αυθόρμητα ο κυνισμός, η απογοήτευση και ο φόβος για δράση. Επικρατεί ο κονφορμιστικός ισαποστακισμός.

Αυτές είναι όμως γενικές διαπιστώσεις που δεν θα έμπαινα στον κόπο να τις γράψω. Σαν συγγραφέας είμαι απίστευτα τεμπέλης. Γράφω μόνο όταν υπάρχει ένα τεράστιο εξωτερικό ερέθισμα που με συνεγείρει υπαρξιακά και συγκινησιακά. Βιβλία που κατά καιρούς είχα ξεκινήσει ποτέ δεν τα τελείωσα και προτιμώ πολύ περισσότερο να διαβάζω κείμενα πάρα να γράφω.

Το εξωτερικό ερέθισμα μπορεί να είναι μια εξέγερση ή η άμεση προοπτική μιας εξέγερσης ή ακόμα περισσότερο ένα ιστορικό γεγονός όπως αυτό που ζούμε τους τελευταίους μήνες, η γενοκτονία της Γάζας.

Είναι σε αυτό το γεγονός που εμφανίζεται ατόφια όλη η αθλιότητα του ισαποστακισμού περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο.

Σε αυτό ξεδιπλώνεται η μεγαλύτερη ασυμμετρία δύναμης και ο πιο ξεκάθαρος διαχωρισμός δικαίου και αδίκου σε ζήτημα που αφορά την σημερινή ανθρωπότητα.

Από την μια πλευρά έχουμε ένα εποικιστικό καθεστώς που, αντιγράφοντας τα μέσα και τις μεθόδους της δυτικής αποικιοκρατίας του 18ου και 19ου αιώνα, έχει κατασφάξει, εκτοπίσει, εξορίσει, βασανίσει, φυλακίσει και ταπεινώσει τον γηγενή πληθυσμό για πολλές δεκαετίες στο όνομα ενός αρχαίου θρησκευτικού κειμένου και των εγκλημάτων των δυτικών κατά των Εβραίων.

Ένα καθεστώς που απολαμβάνει την ενεργή υποστήριξη της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ και δεν μπορεί να σταθεί χωρίς αυτή. Της αυτοκρατορίας που βρίσκεται μόνιμα σε πόλεμο και έχει ιδιοκτησιακή σχέση για όλο τον πλανήτη με υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες και ένα τεράστιο δίκτυο στρατιωτικών βάσεων. Αλλά και προνομιακής σχέσης με τους παγκόσμιους χρηματοπιστωτικούς θεσμούς και έχοντας μαζέψει όλο το χρήμα του πλανήτη στο χρηματιστήριό της, και επιβάλλοντας και προστατεύοντας την πιο άνιση διανομή του. Άνιση διανομή που έχει δημιουργήσει το ισχνό στρώμα των πολυδισεκατομμυριούχων που απολαμβάνει απεριόριστη δύναμη και επιρροή.

Ένα καθεστώς, το Ισραηλινό, που διαχρονικά στήριξε τις πιο αιματηρές φασιστικές δικτατορίες και είχε συνάψει στρατηγική σχέση με το ρατσιστικό απαρτχάιντ καθεστώς της Νότιας Αφρικής.

Από την άλλη, είναι ο γηγενής πληθυσμός που αντιμετωπίζει αυτήν την ανυπόφορη κατάσταση, ζει σε απαρτχάιντ χειρότερο κι από αυτό το παλιό απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής ή για χρόνια αποκλεισμένος σε μια μικρή περιοχή που είχε χαρακτηριστεί σαν η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου και είχε ακόμα θέληση να αγωνιστεί και να αντισταθεί.

Αυτή ήταν η κατάσταση πριν τις 7 Οκτώβρη 2023.

Η 7η Οκτώβρη ήταν η κορυφαία προσπάθεια αυτού του γηγενή πληθυσμού που αυτοπροσδιορίζονται ως Παλαιστίνιοι να αντισταθεί στην κατοχή και στον αποκλεισμό και να διεθνοποιήσει το ζήτημά του σε μια εποχή που αυτό φαινόταν οριστικά χαμένο και ξεχασμένο.

Against all odds όπως λένε και οι Άγγλοι, επιτέθηκε με τις αντιστασιακές του ομάδες ενάντια σε έναν στρατό που είχε τα πιο υπερεξελιγμένα πολεμικά μέσα και την φήμη του ανίκητου, σκοτώνοντας εκατοντάδες στρατιώτες του και παίρνοντας αιχμάλωτους για να τους ανταλλάξει με τους χιλιάδες Παλαιστίνιους αιχμαλώτους που σάπιζαν κάτω από τις πιο απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς καν επίσημη κατηγορία, στις ισραηλινές φυλακές. Και ενάντια στην πιο φασιστική κυβέρνηση που είχε ποτέ το Ισραήλ, με υπουργούς που διαγωνίζονταν για το ποιοι ήταν οι πιο φασίστες όλων.

Η 7η Οκτώβρη ήταν η κορυφαία επαναστατική ενέργεια των Παλαιστινίων αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο και με αυτά που ακολούθησαν το επόμενο διάστημα, ήταν η αποκάλυψη της πραγματικής φύσης του εποικιστικού καθεστώτος του Ισραήλ.

Μέσα σε 8 μήνες διαπράχθηκε το μεγαλύτερο έγκλημα του 21ου αιώνα.

Η Γάζα που ήταν ήδη αποκλεισμένη για 18 χρόνια, σφραγίστηκε ολοκληρωτικά σε μια πολιορκία που δεν μπορούμε να βρούμε όμοια της στην σύγχρονη ιστορία. Με τον πιο επίσημο τρόπο ανακοινώθηκε το κόψιμο της πρόσβασης σε νερό, φαγητό, καύσιμα και ηλεκτρικό. Εξαπολύθηκε μια γενοκτονική επίθεση που στόχευσε τα παιδιά και τα νοσοκομεία με δεκάδες χιλιάδες μωρά και παιδιά να σφάζονται, να τραυματίζονται, να ακρωτηριάζονται και με όλα τα νοσοκομεία να δέχονται βομβαρδισμούς, πολιορκίες και εισβολές.

Έριξαν πάνω από 75 χιλιάδες τόνους εκρηκτικών -σε μια περιοχή με έκταση όση και η Ζάκυνθος- που ισοπέδωσαν τα πάντα, από σχολεία και Πανεπιστήμια μέχρι θρησκευτικούς χώρους και κατοικίες. Χρησιμοποιήθηκε η πιο σύγχρονη πολεμική τεχνολογία για να δολοφονηθούν άνθρωποι που αναζητούσαν τροφή ή είχαν βρει καταφύγιο σε σκηνές από τον εσωτερικό εκτοπισμό τους.

Δεν υπήρξε έγκλημα πολέμου που να μην διαπράχθηκε, και όλοι οι άνθρωποι έγιναν στόχος, ακόμα και έγκυες γυναίκες που είχαν υψώσει λευκές σημαίες.

Όλη αυτή η πρωτοφανής γενοκτονική επίθεση που εξαπολύθηκε με λύσσα μόνο και μόνο γιατί ένας γηγενής πληθυσμός είχε το θάρρος να επαναστατήσει και να αντισταθεί αποφασιστικά στην κατοχή του, είχε την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και των άλλων μεγάλων δυτικών χωρών με όλους τους δυνατούς τρόπους.

Στήθηκε και προωθήθηκε ένας τεράστιος προπαγανδιστικός μηχανισμός που διέδωσε τα πιο τερατώδη και εξωφρενικά ψέματα για να δικαιολογηθεί η γενοκτονική επίθεση.

Εφαρμόστηκε η πιο σκληρή καταστολή στο εσωτερικό των δυτικών χωρών με ξυλοδαρμούς και συλλήψεις φοιτητών και καθηγητών που τόλμησαν να εναντιωθούν στην γενοκτονία. Στα δυτικά ιντερνετικά κοινωνικά δίκτυα εφαρμόστηκε πρωτοφανής λογοκρισία για τα βίντεο και τις φωτογραφίες που απεικόνιζαν την πραγματικότητα της γενοκτονίας. Άνθρωποι απολύθηκαν από τις δουλειές τους και σπιλώθηκαν γιατί εκφράστηκαν κατά της γενοκτονίας και είχαμε ακόμα και περιπτώσεις συλλήψεων και αστυνομικών εκφοβισμών για δημοσιεύσεις σε κοινωνικά δίκτυα. Όλη αυτή η κρατική τρομοκρατία που σε αρκετές περιπτώσεις στόχευσε και αντισιωνιστές Εβραίους, για να στηριχθεί μια γενοκτονία.

Για τον ισαποστάκια, όμως, όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Θα απαξιώσει τον αριθμό των ανθρώπων που εναντιώνεται στην γενοκτονία όχι για να τονίσει την ανάγκη αυτός ο αριθμός να γίνει πολύ μεγαλύτερος αλλά για να καθησυχάσει την δική του συνείδηση που έχει μείνει παθητική και άπραγη ενώ συντελείται τέτοιο έγκλημα.

Το πρόβλημά του είναι να μην ταυτιστεί ο πληθυσμός του Ισραήλ με το ναζιστικό γενοκτονικό καθεστώς που δρα στο όνομά του και να μην ταυτιστεί ο πληθυσμός της Γάζας με την Χαμάς.

Γιατί κατά τον ισαποστάκια αυτά τα δύο είναι ίσα και όμοια. Ένα γενοκτονικό καθεστώς και μια αντιστασιακή ομάδα είναι ισοδύναμα. Κι ας έχουν βγει αντισιωνιστές Εβραίοι που με τον πιο αναλυτικό τρόπο έχουν δείξει πόσο έχει εκφασιστεί το σύνολο των Ισραηλινών με την συστηματική πολυετή απανθρωποποίηση των Παλαιστινίων και τους φασιστικούς μύθους.

Κι ας έχουμε όλες τις έρευνες που δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Ισραηλινών στηρίζει την γενοκτονία της Γάζας με ένα σεβαστό ποσοστό να θέλει ακόμα χειρότερη την γενοκτονική επίθεση, τα αναρίθμητα βίντεο που κοροϊδεύουν τον πόνο των Παλαιστινίων και τους πανηγυρισμούς για τις σφαγές τους, τις ομάδες που εμποδίζουν ανενόχλητα την ανθρωπιστική βοήθεια να φτάσει στην Γάζα, κάποιες φορές ξυλοφορτώνοντας τους οδηγούς των φορτηγών, την απότομη άνοδο της δημοφιλίας του Νετανιάχου όταν ξεκίνησε η διαδικασία να βγει ένταλμα σύλληψης του από το διεθνές δικαστήριο κλπ κλπ κλπ

Όχι, αυτά για τον ισαποστάκια που δεν παίρνει θέση κατά της γενοκτονίας δεν έχουν καμία σημασία. Ακόμα και τώρα, μετά από 8 ολόκληρους μήνες γενοκτονικής επίθεσης, το θέμα του είναι μην θιγεί η υπόληψη των Ισραηλινών λες και εμείς δεν θα θέλαμε να υπάρχει πραγματική αντίσταση κατά της γενοκτονίας που να αφορά ένα σεβαστό ποσοστό Ισραηλινών όπως συμβαίνει με τους Εβραίους των ΗΠΑ και της Αγγλίας!

(Αποκαλυπτική μαρτυρία για τον εκφασισμό της Ισραηλινής κοινωνίας είχε γραφτεί πριν τις 7 Οκτώβρη 2023 και στην είχα στείλει σε ένα κείμενο μου εδώ.)

Ο ισαποστάκιας κατοικεί σε ένα δικό του κόσμο όπου ακόμα και σε περίπτωση γενοκτονίας φταίνε εξίσου και οι δύο πλευρές.

Θα συμμετέχει στην δαιμονοποίηση της αντίστασης και η μόνη “ανθρωπιστική” του μέριμνα είναι να μην χρεώσουμε τον πληθυσμό που δέχεται γενοκτονία στην αντίσταση που αντιδρά στην γενοκτονία.

Τον ενοχλούν οι εικόνες και τα βίντεο που έρχονται από την Γάζα. Τα βρίσκει ύποπτα, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι αυτά τα βίντεο και αυτές οι φωτογραφίες που δέχονται συνεχώς λογοκρισία, αποτυπώνουν ένα μικρό μόνο μέρος της φρίκης.

Έτσι θέλει και το γενοκτονικό καθεστώς του Ισραήλ και για αυτό τον λόγο έχει δολοφονήσει τριψήφιο αριθμό δημοσιογράφων.

Η ολοκληρωμένη καταγραφή και αποτύπωση του εγκλήματος που γίνεται στην Γάζα θα γίνει μόνο όταν σταματήσει το έγκλημα. Αμέτρητες χιλιάδες είναι θαμμένοι κάτω από τα ερείπια, αμέτρητες χιλιάδες πέθαναν γιατί τα νοσοκομεία διαλύθηκαν και δεν υπήρχαν βασικά φάρμακα.

Ο Nader που πάντα ζυγίζει αυτά που λέει, ισχυρίζεται βάσιμα ότι οι νεκροί στην Γάζα έχουν ήδη φτάσει τους 200 χιλιάδες και υπάρχει φοβερή υποκαταγραφή τους. Ήδη, από τον Νοέμβρη, οι αρμόδιες υπηρεσίες που καταγράφουν τους νεκρούς στην Γάζα έχουν δηλώσει ότι υπολειτουργούν και πολλοί υπεύθυνοι άνθρωποι που έκαναν την καταγραφή έχουν δολοφονηθεί.

Αυτός είναι και ένας βασικός λόγος γιατί το Ισραήλ δεν θέλει να σταματήσει την γενοκτονική επίθεση προτού εκτοπίσει όλο τον πληθυσμό που δεν έχει ακόμα αφανιστεί. Θέλει τον απόλυτο έλεγχο της περιοχής, ώστε ποτέ να μην γίνει πλήρης καταγραφή του εγκλήματος.

Ο ισαποστάκιας θα περιγελάσει την αισιοδοξία αυτών που συμμετέχουν σε κινήματα αντίστασης και τώρα στο παγκόσμιο κίνημα κατά της γενοκτονίας της Γάζας. Θεωρεί ότι αυτοί που συμμετέχουν σε αυτό το κίνημα έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, ενώ αυτός την αναγνωρίζει νηφάλια και χωρίς αυταπάτες. Οι αυταπάτες όμως είναι το δικό του χαρακτηριστικό και για αυτό αντιμετωπίζει με την μεγαλύτερη αφέλεια ιστορικές καταστάσεις στις οποίες υπάρχουν τεράστιες αδικίες.

Η αλήθεια είναι ότι η γενοκτονία της Γάζας ξεσκέπασε την δυτική ιστορία και την δυτική πολιτική και οικονομική ηγεσία όσο τίποτα άλλο. Η γενοκτονία είναι δυτικό δημιούργημα και δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς την ενεργή υποστήριξη της Δύσης. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η ταύτιση των ΗΠΑ και της Δύσης με τον Σιωνισμό, ειδικά όταν αυτός διαπράττει σαδιστική γενοκτονία, προαναγγέλλει την πτώση τους. Το αν αυτή η πτώση θα έρθει εσωτερικά ή εξωτερικά και αν θα ζήσουμε πρώτα και έναν νέο χειρότερο όλων, παγκόσμιο πόλεμο, είναι κάτι που θα δούμε σχετικά σύντομα ιστορικά.

Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι το παραμύθι της Δύσης για δημοκρατία, ελευθερίες και δικαιώματα τελείωσε οριστικά για όλο τον πλανήτη.

Η ανθρωπότητα βλέπει ορθά στην Γάζα το πιο απαίσιο πείραμα καταστολής που δημιουργεί το πιο εφιαλτικό προηγούμενο για το πώς θα αντιμετωπίζεται η ανταρσία των λαών του Νότου στην δυτική κυριαρχία για το υπόλοιπο του 21ου αιώνα. Αυτό είναι κάτι που τονίστηκε από τον ίδιο τον πρόεδρο της Κολομβίας από τον πρώτο μήνα της γενοκτονίας.

Η καπιταλιστική αυτοκρατορία των ΗΠΑ ταυτισμένη με το καθεστώς του Ισραήλ, βρίσκεται στο χειρότερο σημείο της από την εποχή της δεκαετίας του ’90 που είχε φανεί πιο παντοδύναμη από ποτέ και είχε αλαζονικά κηρύξει το τέλος της Ιστορίας.

Μέσα στα χρέη, έχοντας πάψει να είναι το παγκόσμιο βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο, ανακατεμένη σε έναν τρομερό πόλεμο στην Ουκρανία και έχοντας με τον πιο αποφασιστικό τρόπο στηρίξει την γενοκτονία της Γάζας, ξεμένει από επιλογές για να διατηρήσει την παγκόσμια κυριαρχία της και φλερτάρει όλο και περισσότερο με το ενδεχόμενο ενός νέου παγκόσμιου πολέμου.

Για τους ισαποστάκηδες το επόμενο διάστημα δεν θα είναι καθόλου ευχάριστο. Θα υποχρεωθούν εκ των πραγμάτων να πάρουν θέση και η ελπίδα είναι να πάρουν την σωστή θέση.

Ακόμα και καθάρματα σαν τον Μακρόν κι ενώ η γενοκτονία έχει φτάσει στο στάδιο να βομβαρδίζονται τέντες με εκτοπισμένο πληθυσμό και να ανασύρονται αποκεφαλισμένα παιδιά, νιώθουν υποχρεωμένα πλέον να δηλώσουν την αντίθεση τους στο Ισραήλ.

Ναι, δεν αρκεί το αντί. Χρειάζεται θετική θέση, πρόταση και όραμα εναρμονισμένο με την εποχή, την γνώση της, την τεχνολογία και τα μέσα παραγωγής της σε συνδυασμό με την ανάγκη να σώσουμε το οικοσύστημα και να μην το αντιμετωπίζουμε σαν αντικείμενο εκμετάλλευσης και κέρδους.

Χρειάζονται θετικές αξίες που μας φέρνουν κοντά και απελευθερώνουν στον καθένα και την καθεμιά το βιολογικό και ιστορικό δυναμικό τους.

Όμως, όταν μιλάμε για ένα γεγονός όπως η γενοκτονία της Γάζας το αντί είναι το ελάχιστο προαπαιτούμενο. Γιατί αν δεν είσαι αντιγενοκτόνος τότε τι;

Στο τέλος κι όταν θα έχουν περάσει χρόνια, ένα ερώτημα θα επιμένει.

Εσύ τι έκανες, όταν γινόταν η πρώτη γενοκτονία σε ζωντανή μετάδοση στο ίντερνετ;

Την στήριξες, ήσουν ισαποστάκιας ή αντέδρασες;

Κανείς δεν θα ξεφύγει από αυτό το ερώτημα γιατί ακριβώς μιλάμε για το γεγονός που θα καθορίσει την παγκόσμια ιστορία για τις επόμενες δεκαετίες.

Οι ισαποστάκηδες να γνωρίζουν από τώρα ότι η στάση τους θα κριθεί σαν υποστήριξη στην γενοκτονία.

Δεν υπάρχει δεν ήξερα, δεν κατάλαβα στην εποχή μας όταν μιλάμε για τέτοιο έγκλημα.

Γρηγόρης Αρετάκης

(Αγαπητέ Γρηγόρη, κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι περισσότεροι άνθρωποι απλά δεν ενδιαφέρονται. Όχι για τους Παλαιστίνιους, για οτιδήποτε δεν αφορά την τσέπη τους. Είναι το “από πίτα που δεν τρως, τι σε νοιάζει κι αν καεί;”. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλές χώρες, όχι μόνο με πολίτες. Από την άλλη, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνηθίσει την κατάσταση στην Παλαιστίνη. Αν κάποιος είναι 60 ή 70 χρονών σήμερα, θυμάται πως τα ίδια συνέβαιναν στην Παλαιστίνη -σε μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση- και όταν ήταν παιδί. Δηλαδή, δεν είναι θέμα ισαποστακισμού, είναι θέμα αποδοχής μιας κατάστασης και παραίτησης επειδή σκέφτεσαι πως δεν μπορείς να επηρεάσεις ένα μακελειό που συνεχίζεται επί δεκαετίες. Πρώτη φορά πήγα σε πορεία για την Παλαιστίνη την δεκαετία του ’80. Και, βέβαια, εκείνες οι πορείες και οι διαδηλώσεις είχαν πολύ περισσότερο κόσμο από τις σημερινές. Πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι διαδηλωτές για την Παλαιστίνη και οι ισαποστάκηδες που γράφεις εσύ, επηρεάζουν την κατάσταση στην Παλαιστίνη, το ίδιο. Καθόλου δηλαδή. Το ότι η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ συνεχίζεται -όπως συνεχίζονται και οι εποικισμοί- αυτό δείχνει. Κι εδώ υπάρχει ένα θέμα: επειδή δεν μπορούμε να σταματήσουμε την γενοκτονία, να αρχίσουμε να τσακωνόμαστε μεταξύ μας. Ποιος έχει την πιο “παλαιστινιακή” άποψη. Το θέμα της Παλαιστίνης δεν είναι για να δικαιώσουμε τις αποψάρες μας, εγώ, εσύ ή ο άλλος, αλλά για να δικαιωθεί ο αγώνας των Παλαιστινίων. Γιατί εμείς, όποια άποψη κι αν έχουμε, έχουμε σπίτι να πάμε το βράδυ, έχουμε και πατρίδα. Το θέμα είναι οι Παλαιστίνιοι όχι εμείς. Γρηγόρη, στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει να πετύχουμε έστω μια μικρή νίκη σε κάποιο θέμα μέσα στη χώρα μας, θα αλλάξουμε την κατάσταση στην Παλαιστίνη; Σκέψου το λίγο. Είναι θέμα ρεαλισμού, είναι θέμα του να βλέπεις την κατάσταση όπως είναι και όχι όπως θα επιθυμούσες να είναι. Ωραία αυτά που γράφεις για τον ισαποστακισμό αλλά να θυμάσαι πως ανάλογες σκέψεις κάνουν και οι “εχθροί”. Ο Τζορτζ Μπους, στην εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, είχε πει “Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας”. Δηλαδή, και ο Τζορτζ Μπους, ο μακελάρης 1 εκατομμυρίου Ιρακινών πολιτών, είναι κατά του ισαποστακισμού. “Ναι, αλλά εμείς έχουμε δίκιο”. Και ο Τζορτζ Μπους νόμιζε πως είχε δίκιο. Και είχε και την ισχύ να το επιβάλει. Οπότε, ας είμαστε κάπως πιο προσεκτικοί, όταν άλλοι άνθρωποι έχουν διαφορετική άποψη από την δική μας. Θυμήσου τον Σωκράτη, που δεν είχε κανένα πρόβλημα να διαφωνούν οι άλλοι μαζί του. Θυμήσου και τον Ρουσσώ. Η μικρή εμπειρία μου από τη ζωή με έμαθε πως δεν είναι καθόλου δύσκολο ένας άνθρωπος να γίνει ακριβώς όπως αυτοί που κατηγορεί. Χωρίς μάλιστα να το καταλάβει. Επίσης, αν ακούς πολλά επαναστατικά λόγια από κάποιους, παρακολούθησε την πορεία τους. Θα σε εκπλήξει δυσάρεστα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.