Οι βόμβες δεν σταματάνε με δικαστικές αποφάσεις

Φίλε μου Πιτσιρίκο,
Σχετικά με το τελευταίο μου κείμενο, μακάρι όλα αυτά που έχω γράψει και έχω πει στα πόντκαστ να είχαν έστω και ένα ψήγμα επιρροής στο συνειδητό των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή μαζί τους, αλλά ευτυχώς, δεν είμαι τόσο ψώνιο ώστε να πιστεύω κάτι τέτοιο.

Έχεις απόλυτο δίκιο. Οι άνθρωποι δεν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι. Θέλουμε απλώς την ησυχία μας. Ακόμα και αν είναι η ησυχία του κελιού, ή, της απομόνωσης.

Για μένα το γράψιμο είναι αγάπη, Πιτσιρίκο μου, το ξέρεις. Άλλωστε, δεν γνωρίζω κανέναν που να διαβάζει και να μην γράφει. Αυτά, συνήθως, πάνε πακέτο. Πέρα από αγάπη, όπως λες και συ, είναι μια εκτόνωση. Έτσι και για μένα, ξορκίζω τους δαίμονες μου, ενώ μου δίνει μια εξαιρετική ευκαιρία σε κάθε θέμα στο οποίο αναφέρομαι, να σηκώσω έναν καθρέφτη στις σκέψεις μου και να έρθω αντιμέτωπος με αυτές.

Και φυσικά, γράφω γιατί καραγουστάρω το μπλογκ σου και το τι πρεσβεύει, μέσα σε αυτόν τον ωκεανό ηλιθιότητας, ιδεοληψίας, προκατάληψης και προπαγάνδας που υπάρχει γύρω μας. Είναι πολλά τα χρόνια που μας ενώνουν, και πάντα ένιωθα ότι είναι ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης, ακόμα και όταν δεν συμφωνούμε με τις απόψεις που εκφράζονται. Ειδικά στις μέρες μας, που ελέω κοινωνικών δικτύων γεμίσαμε κατήγορους με σηκωμένο δάχτυλο.

Τι να σε κάνω, έμπλεξες με έναν αθεράπευτα ονειροπόλο ρεαλιστή.

Αλλά πάμε στο ψητό, γιατί οι εξελίξεις τρέχουν και το θερμόμετρο ανεβαίνει. Και δεν εννοώ την θερμοκρασία δωματίου.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η Ράφα μεταμορφώνεται σε μια κόλαση επί της Γης. Οι ψυχοπαθείς μπάσταρδοι της ισραηλινής κυβέρνησης και των IDF εντείνουν τους βομβαρδισμούς τους σε έναν προσφυγικό καταυλισμό γεμάτο σκηνές και αυτοσχέδιες τέντες, καίγοντας τους Παλαιστίνιους ζωντανούς όσο οι γενοκτόνοι ηγέτες της Ευρώπης κάνουν τα στραβά μάτια, περιμένοντας τον γενοκτόνο θείο Τζο να τους δώσει γραμμή, ανάμεσα στις στιγμές διαύγειας που του προσφέρει η σύγχρονη ιατρική επιστήμη.

Σε έναν κόσμο που θα είχε έστω και μια ισχνή πρόφαση δικαιοσύνης, αυτά τα καθάρματα θα σάπιζαν στην φυλακή, ή θα βρίσκονταν δύο μέτρα κάτω από το χώμα να τους τρώνε τα σκουλήκια.

Τα ανώτατα δικαστήρια του κόσμου που κάποτε έκαναν τις χώρες να τρέμουν, στέκονται σήμερα διακοσμητικά, σαν φθηνές αντιπροσωπείες γελοίων γραφειοκρατών που νομίζουν ότι τα λόγια τους είναι δυνατότερα από το σπαθί. Δεν είναι. Με τις αστείες ρόμπες τους, αμήχανοι και φοβισμένοι, κάνουν δηλώσεις, βγάζουν αποφάσεις, και συνεχίζουν να υποκρίνονται ότι είναι σημαντικοί.

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης διέταξε το Ισραήλ να σταματήσει την επίθεση στη Ράφα. Και κάτι τρέχει στα γύφτικα. Λίγες ώρες μετά, το Ισραήλ ενέτεινε τους βομβαρδισμούς στους προσφυγικούς καταυλισμούς των αμάχων Παλαιστινίων, σηκώνοντας ένα τεράστιο κωλοδάχτυλο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Φυσικά, με την αμέριστη στήριξη των ΗΠΑ και της Ευρώπης, με εξαίρεση ίσως την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Νορβηγία.

Η απόφαση του ΔΔ ήρθε λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση του εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης ότι ζητά από το προεδρείο του δικαστηρίου να εγκρίνει εντάλματα σύλληψης για τον πρωθυπουργό και τον υπουργό άμυνας του Ισραήλ, για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα. Η λέξη “γενοκτονία” δεν αναφέρθηκε στο ανακοινωθέν του. Ο εισαγγελέας του ΔΠΔ περιμένει την γνωμοδότηση του ΔΔ για να την ξεστομίσει, γιατί μάλλον είναι γκαβός και κουφός, αφού ο νομικός ορισμός της δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνεία.

Η εντολή του ΔΔ είναι νομικά δεσμευτική για το Ισραήλ, όπως και για όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, τα οποία υποχρεούνται να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα που έχουν στην διάθεσή τους για να σταματήσουν το Ισραήλ σε περίπτωση που δεν υπακούσει, συμπεριλαμβανομένου και στρατιωτικών μέσων, καθώς και οικονομικών κυρώσεων και εμπάργκο.

Δεν τα λέω εγώ, το διεθνές δίκαιο.

Όμως, το ΔΔ και το ΔΠΔ δεν έχουν την δύναμη να επιβάλουν τις αποφάσεις τους. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τη χρήση στρατιωτικών μέσων πίεσης, εκεί όπου το βέτο των ΗΠΑ είναι πάντοτε εύκαιρο στο μανίκι για να προστατέψει το Ισραήλ από τη λογοδοσία.

Ούτε ένα κράτος δεν έχει σταματήσει τις εμπορικές και οικονομικές του σχέσεις με το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ, οκτώ μήνες μετά.

Γελοία, δειλά ανθρωπάκια.

Το διεθνές δίκαιο ήταν μια μεταπολεμική ευχή που δεν έγινε ποτέ πράξη. Ο τραμπούκος του κόσμου, οι ΗΠΑ, φρόντισαν γι’ αυτό. Φρόντισαν να μετατρέψουν την υπόσχεση της δικαιοσύνης σε ένα ανέκδοτο για επίδοξους εγκληματίες πολέμου.

Το διεθνές δίκαιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ απέναντι στους ισχυρούς και τους συμμάχους τους, διότι είναι αδύνατο για τα διεθνή δικαστήρια να επιβάλουν την βούληση τους χωρίς την συνεργασία των κρατών μελών που τα αποτελούν. Όπως και σε κάθε διεθνή οργανισμό, τα ισχυρά κράτη παίζουν το θεατράκι τους μέχρι να παρουσιαστεί ανάγκη, και τότε δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο, ασκώντας όποια οικονομική και διπλωματική πίεση έχουν για να εμποδίσουν τα δικαστήρια να κάνουν την δουλειά τους.

Στην περίπτωση μας, υπάρχει και ένας άλλος λόγος που τα διεθνή δικαστήρια είναι ανίσχυρα να υπερασπιστούν τα ίδια τους τα καταστατικά και τις διεθνής συμβάσεις, και αυτός είναι ότι είναι αδύνατο να το κάνουν χωρίς να σπρώξουν τον κόσμο ακόμα πιο κοντά στο ενδεχόμενο μιας παγκόσμιας σύρραξης μεταξύ πυρηνικών υπερδυνάμεων.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι ΗΠΑ έχουν ως νόμο του κράτους τον λεγόμενο “Νόμο Εισβολής στην Χάγη”. Για όσους δεν γνωρίζουν, για να προστατευτούν από οποιαδήποτε δίωξη του ΔΠΔ της Χάγης σε μέλη του στρατού και της πολιτικής τους ηγεσίας για εγκλήματα πολέμου –κυρίως σε ότι αφορούσε τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν στο Αφγανιστάν–, οι Αμερικανοί πέρασαν νόμο που τους δίνει το δικαίωμα να εισβάλουν στη Χάγη χρησιμοποιώντας κάθε στρατιωτικό μέσο που έχουν στην διάθεσή τους, ώστε να απελευθερώσουν τους κατηγορούμενους σε περίπτωση σύλληψης τους.

Αυτός ο νόμος ισχύει και για την στήριξη των εγκλημάτων πολέμου που διαπράττει το Ισραήλ, με την συνενοχή των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων.

Και γιατί για το Αφγανιστάν και όχι για το Ιράκ;

Είναι απλό και εξηγεί γιατί οι Αμερικανοί σφαγείς εξάντλησαν κάθε βαρβαρότητα απέναντι στους Ιρακινούς. Ο λόγος είναι γιατί ούτε οι ΗΠΑ, αλλά ούτε το Ιράκ έχουν αναγνωρίσει το ΔΠΔ. Το ΔΠΔ δεν έχει καμία δικαιοδοσία σε εγκλήματα πολέμου που διαπράττονται εντός κρατών που δεν έχουν υπογράψει την Συνθήκη της Ρώμης, και κανένας δικαστής δεν θα πήγαινε την υπόθεση σε δίκη παραβιάζοντας την ίδια την ιδρυτική συνθήκη του δικαστηρίου.

Αυτό σημαίνει ότι οι 1.000.000 νεκροί Ιρακινοί δεν θα βρουν ποτέ το δίκιο τους σε μια αίθουσα δικαστηρίου, ούτε ως συμβολική κίνηση. Ίσως δικαιωθούν αλλιώς. Αυτό μένει να το δούμε ακόμα.

Οι νόμοι δεν σημαίνουν τίποτα αν δεν μπορούν να επιβληθούν. Αν σκοτώσω κάποιον στο Άμστερνταμ, η αστυνομία θα έρθει και θα με συλλάβει, και μετά από μια σύντομη δίκη θα με πετάξουν στην φυλακή. Αν σκότωνα όμως κάποιον στην Άγρια Δύση των ΗΠΑ κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα, δεν θα είχε και πολύ σημασία αν ο σερίφης δεν κατάφερνε να με βρει και να με συλλάβει, ή αν φοβόταν πολύ για να το κάνει.

Αυτό το τελευταίο παράδειγμα είναι που βλέπουμε σήμερα σε ζωντανή αναμετάδοση. Υπάρχει μια συμμορία εγκληματικών κρατών εκεί έξω που τρομοκρατεί τον κόσμο και κάνει ό,τι γουστάρει χωρίς καμία λογοδοσία, επειδή δεν υπάρχει κανένα άλλος που να μπορεί να τους επιβληθεί με την βία των όπλων. Η συμμορία των ΗΠΑ και των συμμάχων της. Τα δικά τους όπλα, βλέπεις, είναι μεγαλύτερα και περισσότερα.

Όποιος σας ξαναμιλήσει για διεθνές δίκαιο από δω και στο εξής, έχετε κάθε δικαίωμα να τον φτύσετε κατάμουτρα και να του πείτε να πάει να γ@μηθεί. Οι χώρες της Δύσης, που κουνάνε το δάχτυλο στα Αφρικανικά και Ασιατικά κράτη, είναι οι πρώτοι που το κουρέλιασαν, την ίδια ώρα που συνεχίζουν να το παίζουν θεματοφύλακές του.

Οι πρόσφατες ενέργειες του ΔΔ και του ΔΠΔ ήρθαν πολύ αργά. Οκτώ μήνες και τριάντα, σαράντα, πενήντα χιλιάδες νεκρούς πιο αργά. Δεν υπάρχει πια χρόνος. Έσυραν τα πόδια τους προσπαθώντας να το παίξουν διπλωμάτες, και κατέληξαν με τα χέρια τους βουτηγμένα στο αίμα.

Αλλά οι ενέργειές τους δεν είναι για το τίποτα, γιατί δείχνουν ξεκάθαρα σε όλον τον πλανήτη ότι οι δυτικές κυβερνήσεις τους δεν δίνουν δεκάρα για το διεθνές δίκαιο. Μόνο για το δίκαιο του ισχυρού. Παλιά αυτά τα λέγανε μόνο τα κομμούνια και οι αναρχοάπλυτοι. Τώρα κανείς πια δεν μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο, χωρίς να γίνει ο περίγελος του χωριού.

Και τι σημασία έχει αυτό για τους Παλαιστίνιους που σφαγιάζονται κατά χιλιάδες, θα μου πει κανείς. Καμία απολύτως. Έχει σημασία μόνο για τον υπόλοιπο κόσμο, γι’ αυτό και οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν εξαπολύσει τα σκυλιά τους απέναντι στις αποφάσεις αυτές.

Δεν είναι επειδή ανησυχούν ότι οι αποφάσεις θα επιβληθούν, ή ότι τα μέλη των κυβερνήσεων και του στρατού τους κινδυνεύουν να καθίσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για εγκλήματα πολέμου, για γενοκτονία, και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά επειδή οι αποφάσεις αυτές καταστρέφουν τον έλεγχο του αφηγήματος που έχουν σπαταλήσει δεκαετίες για να δημιουργήσουν, ξοδεύοντας δισεκατομμύρια.

Οι ανακοινώσεις των δύο ανώτατων δικαστηρίων του κόσμου μεταδίδονται από άκρη ως άκρη του κόσμου, και λένε τρομερά και φοβερά πράγματα σχετικά με τις θηριωδίες του Ισραήλ και των δυτικών του συμμάχων στη Γάζα.

Ωρύονται για τον ίδιο λόγο που ωρύονται όταν ένα δημόσιο πρόσωπο τολμήσει να ασκήσει κριτική στο Ισραήλ, ή όταν φοιτητές σε όλο τον κόσμο οργανώνουν διαμαρτυρίες και καταλήψεις στα πανεπιστήμια απαιτώντας κατάπαυση πυρός και την διακοπή συνεργασίας των πανεπιστημίων τους με το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ.

Ό,τι συνεισφέρει στο να χάσουν τον έλεγχο του κυρίαρχου αφηγήματος σχετικά με το τί γίνεται εκεί έξω, είναι απειλή για την αυτοκρατορία τους. Είναι απειλή, επειδή βοηθά στο να βγούν οι άνθρωποι από την προπαγανδιστική αφασία που τους έχουν βουτήξει, και να αρχίσουν να ασκούν κριτική απέναντι στο ιμπεριαλιστικό και αποικιοκρατικό status quo που έχουν επιβάλλει οι κυβερνήσεις τους.

Ο μόνος λόγος για τον οποίο η κοινωνία μας έχει αυτά τα χάλια, για τον οποίον λειτουργεί με τον τρόπο που λειτουργεί, είναι επειδή μια μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου έχει συμφωνήσει συλλογικά –είτε συνειδητά, είτε όχι– με το τι είναι αλήθεια και τι δεν είναι. Αυτά τα βολικά αφηγήματα που λέμε ο ένας στον άλλον, αλλά και στον εαυτό μας τον ίδιο, είναι ο μόνος λόγος που η εξουσία είναι στα χέρια αυτών των εγκληματιών.

Είναι πολλά τα δισεκατομμύρια που ξοδεύονται κάθε χρόνο για την διαχείριση του κυρίαρχου αφηγήματος. Δεν είναι για το τίποτα. Ξέρουν πολύ καλά τι διακυβεύεται αν ο κόσμος σταματήσει να τους πιστεύει. Γι’ αυτό ανησυχούν για τις αποφάσεις του ΔΠΔ και του ΔΔ, όχι εξαιτίας του διεθνούς δικαίου.

Μπορεί η Γάζα να μην σωθεί από τις ενέργειες των διεθνών δικαστηρίων, αλλά ίσως σωθεί από το να ξυπνήσουν αρκετοί άνθρωποι από τον λήθαργο των παραμυθιών που τους σφυροκοπάνε καθημερινά στο κεφάλι.

Αν αρκετοί άνθρωποι αποσυνδεθούν από το matrix της προπαγάνδας και της χειραγώγησης, δεν υπάρχει κανένα όριο στο τι μπορεί να επιτύχει η ανθρωπότητα.

Αλλά δεν θα το κάνουν. Δεν θα το κάνουν επειδή οι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι ελεύθεροι.

(Σε πρόλαβα)

Δυστυχώς, η ανθρωπότητα δείχνει ότι είναι για ακόμη μια φορά για τον πέο. Μέχρι να ξυπνήσουν, ο κόσμος θα έχει γίνει στάχτη.

Είναι πικρό το μπλε χάπι, βλέπεις, αλλά τουλάχιστον δεν χρειάζεται να σηκωθείς από τον καναπέ.

Από τα μακρινά βουνά της Χαλκιδικής, ψιθυρίζοντας το απόφθεγμα του Γκράμσι –“απαισιοδοξία λόγω νόησης και αισιοδοξία λόγω βούλησης”– σαν βουδιστικό μάντρα για να μην βάλω τα κλάματα, με αγάπη,

Κώστας

Υ.Γ.1 Αυτή την εβδομάδα συναντιούνται τα Αραβικά κράτη στο Πεκίνο. Οι Αμερικανοί έχασαν την επιρροή τους στην Αφρική, στην μισή Λατινική Αμερική, και τώρα την έχασαν και στην Μέση Ανατολή. Τα θεμέλια της αυτοκρατορίας τρίζουν απειλητικά. Ο κόμπος δείχνει να φτάνει στο χτένι ακόμα και για τους πιο πουλημένους, καθώς οι καρέκλες τους τρίζουν από την οργή των λαών τους. Ο κόσμος ξαναχωρίζεται στα δύο. Αυτή τη φορά, σε αυτούς που θέλουν την διεθνή συνεργασία, και σε αυτούς που επιμένουν να την βομβαρδίζουν, συνεχίζοντας να δρουν ως παλιοί καλοί αποικιοκράτες χασάπηδες. Αν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη επιτρέψουν στους Ισραηλινούς να συνεχίσουν την γενοκτονία και την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, αρνούμενοι να σταματήσουν το σφαγείο της Ράφα, αφού μόνο αυτοί μπορούν, τότε το αύριο δεν θα θυμίζει σε τίποτα τον κόσμο που ξέρουμε.

Υ.Γ.2 Δηλαδή, αυτοί νομίζουν ότι θα βομβαρδίζουν αμάχους όσο εμείς οι υπόλοιποι θα βλέπουμε το τριπλούν των ανδρών στους Ολυμπιακούς του Παρισιού;

(Φίλε Κώστα, είναι ακριβώς αυτή η απόλυτη καταπάτηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου που με κάνει να σκέφτομαι πως έχει ξεκινήσει ο Μεγάλος Πόλεμος. Δηλαδή, Παλαιστίνη, Ουκρανία και άλλες περιφερειακές συγκρούσεις είναι μέρος του Μεγάλου Πολέμου. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.