Η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η καρδιά
Γεια σου Πιτσιρίκο! Έχει πέσει η νύχτα, ενα κόκκινο Chianti (το μόνο καλό μεσογειακό που βρισκουμε εδώ στην Εσπερία), μια πιατέλα φρούτα, τραγούδια από την Ελλάδα και πολλά χαμόγελα,γιατί ναι τα καταφέραμε! Βγάλαμε και τα εισιτήρια και έτσι μετα τον 15Αύγουστο επιστροφή για διακοπές στην Ελλάδα. Στην αγαπημένη Μάνη.
Δεκαπέντε μέρες στις ομορφιές του Πόρτο Κάγιο και στα απίστευτα νερά του Κάβο Ταίναρο. Μετά λίγες ακόμα μέρες στην Μονεμβάσια και τον Λιμήν Γεράκι με το μοναδικό φιόρδ στην Ελλάδα, δυο βράδια στο όμορφο Ναύπλιο, αεροδρόμιο και πίσω στην Εσπερία ξανά.
Διαβάζω για τα φώτα που σβήνουν, για τους διακόπτες που μπορεί να πέσουνε, για το black out που απειλεί τον Ελληνικό τουρισμό και ξεκαρδίζομαι στα γέλια.
Πρώτη φορά που δεν θα μου καίγεται καρφί για το αν θα έχω ρεύμα ή όχι εκεί που θα πάω. Σαρανταπέντε βαθμούς να κάνει, δεκάρα τσακιστή δεν δίνω. Αρκετό κρύο έχω φάει όλον τον χειμώνα. Ας ψηθώ στις ξερολιθιές της κάτω Μάνης. Το air condition για τους Σαουδάραβες και τους Καταριανούς επενδυτές του Σαμαρά, όχι για μένα.
Διαβάζω ακόμα διάφορα γράμματα από φίλους που εχουν μεταναστεύσει – όπως κι εγώ – μακριά από την Ελλάδα και αισθάνονται λίγο περίεργα για τον τόπο και την κατάσταση.
Για μένα, πάντως, οι στίχοι του αθάνατου Ρασούλη λένε την αλήθεια όλη, πικρή και γλυκιά μαζί για αυτό που ο ξενιτεμένος μου ευατός αισθάνεται για αυτόν τον ονειρικό “μη-τόπο” όπως πολύ εύστοχα τον χαρακτήρισες σε προηγούμενο σου σχόλιο.
Παραθέτω παρακάτω τους στίχους του Μανώλη για τα φιλαράκια που είναι πια κάτοικοι μιας άλλης γης με την υποσημείωση “να μην στεναχωριούνται” γιατί εκεί “στην πατρίδα” δεν τους ήθελαν ποτέ, ούτε φυσικά τώρα τους θέλουν.
Στέλνω και το video με το τραγούδι. Κάποιος μπορεί να το διασκεδάσει. Κάποιος άλλος να κλάψει. Δεν εχει ιδιαίτερη σημασία ότι κι αν νιώσει. Σημασία έχει που είναι ακόμα ζωντανός μέσα του.
Φιλιά πολλά απο την Εσπερία (που βρέχει ακόμα και σήμερα!)
Ηλίας
“Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ
και βαθιά σ’ ευχαριστώ
γιατί μ’ έμαθες και ξέρω
ν’ ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω
Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι
μ’ εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι”
(Αγπαητέ Ηλία, με το καλό να έλθετε. Πρέπει να είναι μεγάλη χαρά να ζεις μακριά από την Ελλάδα και να επιστρέφεις για διακοπές. Η απόσταση μεγαλώνει την καψούρα. Καλή πατρίδα!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.