Charlie Hebdo – ο αντίλογος

Φίλε Πιτσιρίκο, επειδή υπάρχουν πολλοί ανεγκέφαλοι, ξεκινώ με το εξής: καταδικάζω και νιώθω αηδία για την επίθεση που έγινε στην εφημερίδα από τους ισλαμιστές δολοφόνους. Πάμε όμως και λίγο παρακάτω; Πάμε να ανοίξουμε λίγο και την κουβέντα σχετικά με την υποκρισία όλων μας;

1] Ισλαμιστές σκότωσαν 2.000 αθώους ανθρώπους στην Βόρεια Νιγηρία. Δεν είδα καμία κινητοποίηση.

2] Οι Δυτικοί “σύμμαχοι” -κυρίως Αμερικανοί, Βρετανοί και Γάλλοι- έχουν σκοτώσει εκατοντάδες γυναικόπαιδα μέσα στα σπίτια τους, χρησιμοποιώντας “έξυπνες βόμβες” και εξοπλισμένα drones σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Υεμένη, Πακιστάν, κλπ. Για να μην μιλήσουμε για την Συρία όπου χρησιμοποιούν και … φανατικούς ισλαμιστές για να ανατρέψουν τον Άσαντ. Καμία κινητοποίηση – έστω και χιλιάδων – στο Παρίσι δεν έγινε. Ψέματα;

3] Λίγους μήνες νωρίτερα το νεοναζιστικό κράτος του Ισραήλ ισοπέδωσε την Γάζα, βομβαρδίζοντας σχολεία και νοσοκομεία, σκοτώνοντας 2500 ανθρώπους. Μπορεί να μου βρει κανείς τα πρωτοσέλιδα και τις “γελοιογραφίες” που δημοσίευσε την περίοδο εκείνη το Charlie Hebdo; Ρωτώ γιατί δεν γνωρίζω.

4] Στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας, περίπου 20 δημοσιογράφοι έχασαν την ζωή τους όταν το κτήριο της τηλεόρασης στο Βελιγράδι χτυπήθηκε από αμερικανικό πύραυλο Cruise. Ο τότε επικεφαλής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ είχε δηλώσει ότι το κτύπημα ήταν δικαιολογημένο γιατί στερούσε από τον εχθρό τα μέσα προπαγάνδας που είχε στην διάθεση του. Κάθε ομοιότητα στην νοοτροπία μεταξύ ΝΑΤΟ και φανατικών ισλαμιστών είναι –υποθέτω– συμπτωματική. Πάλι η ίδια ερώτηση, σχετικά με τα τότε πρωτοσέλιδα του Charlie Hebdo. Ρωτώ γιατί δεν γνωρίζω ποια ήτανε. Όσο για τις κινητοποιήσεις που έγιναν τότε στην Γαλλία για την ελευθερία της έκφρασης και είχαν μαζικό χαρακτήρα, ξέρω πολύ καλά ότι δεν έγινε ούτε μια.

5] Να μην ξεχάσουμε επίσης τα βασανιστήρια των Αμερικανών στα κάθε λογής Γκουαντάναμο, την ισοπέδωση από τα στρατεύματα κατοχής της Φαλούζα, με θύματα κυρίως γυναίκες και παιδιά. Τις διάφορες «ομορφιές» των Γάλλων στο Μαλί τώρα και στην Αλγερία παλαιότερα, κλπ, κλπ.

6] Να πούμε επίσης ότι η επιθυμία και η κριτική υπέρ της αναγκαιότητας ενός κοσμικού κράτους είναι απαραίτητη αλλά πρέπει να έχει και τον σωστό στόχο. Γιατί, όταν υπερασπίζεσαι το κοσμικό κράτος απέναντι σε κάθε είδους θρησκοληψία που επιδιώκει να επιβληθεί στην κοινωνία, δεν μπορεί το μοναδικό ή κυρίαρχο επιχείρημα σου να είναι το «γαμώ τον θεό σου». Επίσης, η επιθετική κριτική πρέπει να αφορά την πολιτική και την θρησκευτική ηγεσία και όχι τα σύμβολα της θρησκείας. Για να το κάνω λιανά, μπορείς να φτιάξεις ένα σκίτσο που να δείχνει τον Ιερώνυμο ή τον Σαμαρά με ένα παλούκι στον πισινό, δεν μπορείς όμως να κάνεις το ίδιο με τον Ιησού. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να φας καμία μήνυση, στην δεύτερη μπορεί να σε λιντσάρουν οι πιστοί.

7] Από την στιγμή που απέκτησα συνείδηση του εαυτού μου, έπαψα να πιστεύω στον θεό. Δεν υπάρχει πιο τρανή απόδειξη της μη ύπαρξης του θεού από την δυστυχία και την αδικία που κυριαρχεί στον κόσμο, πολλές φορές μάλιστα στο όνομα του μεγαλείου του θεού. Είμαι και δηλώνω άθεος.

Ταυτόχρονα όμως θεωρώ απαράδεκτο να προσβάλει ο οποιοσδήποτε θρήσκος ή άθεος -ιδίως όταν το κάνει αυτό ο κατά δήλωση του άθεος είναι απίστευτα πρόστυχο και αισχρό- την θρησκευτική πίστη του άλλου.

Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, αυτό έκανε το Charlie Hebdo. Σήμερα μάλιστα το παρατράβηξε βάζοντας τον Μωάμεθ να πει ότι “όλα συγχωρούνται”, λες και είναι εκπρόσωπος τύπου των επιζώντων της επίθεσης.

Δεν το λένε οι ίδιοι γιατί πιθανά δεν το πιστεύουνε. Και καλά κάνουνε. Προσωπικά δεν νομίζω ότι συγχωρούνται όλα.

Κι αν συγχωρούνται όλα, υπάρχουν πράγματα που συγχωρούνται πολύ δύσκολα και μετά από πολύ καιρό. Όχι την επομένη μιας απίστευτης εν ψυχρώ δολοφονίας. Κτύπα όμως τους ισλαμιστές δολοφόνους – τότε δηλαδή πριν την επίθεση και τώρα μετά από αυτήν.

Μην προσβάλλεις την πίστη του άλλου. Δεν είναι οι Μουσουλμάνοι δολοφόνοι και οι χριστιανοί ιεραπόστολοι. Σώπασε από μόνος σου, δεν χρειάζεται καμία λογοκρισία για να το κάνεις.

Ιδίως, όταν γνωρίζεις πως τα χρήματα της CIA και η “βοήθεια” των κυβερνήσεων, μαζί με την προκλητική ανοχή που επιδεικνύουν οι κυβερνήσεις αυτές στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ έχουν συνεισφέρει στην άνοδο του ισλαμικού εξτρεμισμού παγκοσμίως.

Όταν γνωρίζεις καλά ότι δεύτερης και τρίτης γενιάς Γάλλοι πολίτες – αραβικής καταγωγής και μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα – ζουν πεταμένοι στα προάστια του Παρισιού. Όταν έχεις ζήσει την εξέγερση των προαστίων επί της υπουργίας του Σαρκοζί.

Όταν έχει δει και ξαναδεί το «Mίσος» του Ματιέ Κασοβίτς.

Όταν δηλώνεις πως είσαι αριστερός και αναρχικός και άθεος και δημοσιογράφος.

Ο μεγάλος μουφτής του Καΐρου έχει δίκιο σε αυτό το σημείο. Πρωτοσέλιδα σαν το σημερινό είναι βούτυρο στο ψωμί των ισλαμιστών.

Οι επιθέσεις και οι κρυφές διακρίσεις απέναντι σε πολίτες των Ευρωπαϊκών κρατών μόνο και μόνο επειδή είναι μουσουλμάνοι έχουν ήδη αρχίσει και θα κορυφωθούν μαζί με την σχεδόν σίγουρη ενίσχυση της άκρας δεξιάς σε Γαλλία, Βρετανία, Γερμανία, Σουηδία, κλπ.

Οι διακρίσεις και οι επιθέσεις εναντίον των μουσουλμάνων εντός και εκτός της Γαλλίας θα βάλουν πάνω από το βούτυρο και την μαρμελάδα. Καλή μας όρεξη!

Φιλιά από την –κάνει πολύ κρύο – Εσπερία

Ηλίας

Για τα εκλογικά αργότερα.

Υ.Γ.1 Από 60000 φύλλα, σήμερα πούλησε 5 ολόκληρα εκατομμύρια! Πώς τον λένε τον θεό του «αθεϊστικού» διαφωτισμού? Καταναλωτισμό! Μόδα γίνεται το κάθε τι και πουλάει.

Υ.Γ.2 Πριν λίγες μέρες, έγραφα ότι δεν θα πήγαινα στην πορεία διαμαρτυρίας μαζί με τους Ολάντ, Μέρκελ, Σαρκοζί, Κάμερον, Σαμαρά, Γιουνγκέρ και το κακό συναπάντημα αλλά θα προτιμούσα να πάω σε ξεχωριστή πορεία που θα συμμετείχε ο λαός χωρίς τους αιμοσταγείς «ηγέτες» του. Σήμερα, μετά το πρωτοσέλιδο των επιζώντων – όπως έχουν αυτοχαρακτηριστεί – της Charlie Hebdo, μάλλον δεν θα πήγαινα καθόλου.

(Αγαπητέ Ηλία, διαφωνώ μαζί σου και ευτυχώς δεν πρόκειται να σκοτώσει ο ένας τον άλλον. Ένα πράγμα είναι η υποκρισία και τα εγκλήματα των δυτικών κυβερνήσεων σε βάρος των αραβικών και άλλων χωρών -όπως και η αδιαφορία των δυτικών κοινωνιών αν και υπάρχει ένα κομμάτι σε αυτές τις κοινωνίες που δεν αδιαφορεί-, και ένα εντελώς διαφορετικό πράγμα η δολοφονική επίθεση στα γραφεία της Charlie Hebdo. Αυτό δεν ήταν ένα τυφλό χτύπημα -με το οποίο ούτως ή άλλως διαφωνώ όποιος κι αν το κάνει-, ως αντίποινα στις βαρβαρότητες των δυτικών κυβερνήσεων σε βάρος αμάχων σε άλλες χώρες. Ήταν ένα στοχευμένο χτύπημα και αφορούσε τα σκίτσα του Charlie Hebdo για τον Μωάμεθ. Είμαι υπέρ της απόλυτης ελευθερίας της έκφρασης. Χωρίς αστερίσκους για θρησκείες, βλασφημίες, θεσμούς και άλλα θέματα. Κι ας αποφασίζουν οι πολίτες -σε Ανατολή και Δύση- τι από όλα αυτά αξίζει και τι είναι για πέταμα στα σκουπίδια. Αν δεν μας αρέσει η άποψη μιας εφημερίδας, ενός περιοδικού, ή ενός ανθρώπου, δεν σκοτώνουμε για κανένα λόγο -και με καμία δικαιολογία- αυτόν που έχει διαφορετική άποψη, ούτε καίμε τα γραφεία του, όπως έγινε με την Athens Voice στην Ελλάδα. Αν δεν μας αρέσει μια εφημερίδα, την αγνοούμε, ή κάνουμε μια καλύτερη. Η εφημερίδα δεν έρχεται στο σπίτι σου να σου επιτεθεί και να προσβάλει την πίστη σου. Η εφημερίδα είναι στο περίπτερο. Δεν πιστεύω πως θίχτηκαν τα θρησκευτικά πιστεύω των δραστών της επίθεσης στη Charlie Hebdo. Δεν πιστεύω καν ότι ήταν πιστοί. Ήταν δολοφόνοι. Αν δεν ήταν δολοφόνοι, δεν θα σκότωναν τον ομόθρησκό τους αστυνομικό. Όσο για τον Ιησού, μπορεί στην Ελλάδα να σε βάλουν στη φυλακή εξαιτίας ενός σκίτσου αλλά η Charlie Hebdo είχε κάνει -μεταξύ άλλων- αυτό το σκίτσο. Επειδή γράφω συχνά σατιρικά -και η σάτιρα με την πίκρα είναι αδερφάκια-, επίτρεψε με να σε διαβεβαιώσω πως το “Όλα συγχωρούνται” στο εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του Charlie Hebdo μετά την δολοφονική επίθεση, είναι ένα πολύ πικρό και γενναίο σχόλιο, από έναν άνθρωπο, ο οποίος ξέρει -την ώρα που κάνει το σκίτσο- πως για το υπόλοιπο της ζωής του θα είναι στόχος δολοφόνων. Το σκίτσο δεν βγάζει γλώσσα στους μουσουλμάνους και στην πίστη τους· χτυπάει στο πιο βαθύ σημείο της ψυχής ενός ανθρώπου. Αρκεί να έχει ψυχή. Αξίζουν συγχαρητήρια στον Γάλλο σκιτσογράφο· εγώ δεν θα ήμουν τόσο ψύχραιμος, αν είχαν δολοφονήσει τους φίλους μου και τους συναδέλφους μου. Οι σκιτσογράφοι της Charlie Hebdo δεν άφηναν τίποτα όρθιο. Από τις θρησκείες μέχρι τον φασισμό, και από τον Ολάντ μέχρι τον οποιονδήποτε, άλλαζαν τα φώτα σε όλους. Και καλά έκαναν. Αυτό που δεν μπορούν πολλοί να καταλάβουν είναι πως οι δολοφονημένοι σκιτσογράφοι του Charlie Hebdo, με τον χαμό τους, έσπρωξαν μπροστά τις κοινωνίες. Άνοιξαν τον διάλογο για θρησκείες και προκαταλήψεις. Ήξεραν πως είναι στόχοι αλλά δεν σταμάτησαν. Όταν ένας άνθρωπος είναι πρόθυμος να πεθάνει για να είναι πιο ανοιχτή και ελεύθερη η κοινωνία, οι κοινωνίες προχωρούν. Ηλία, έχεις δει την ταινία “Η Ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ” με τον Kevin Spacey; Αν όχι, δες αυτή την ταινία και θα νιώσεις απόλυτα τι έκαναν οι σκιτσογράφοι του Charlie Hebdo με τα σκίτσα τους αλλά και τι ακριβώς σημαίνει το “Όλα συγχωρούνται” που λέει ο Μωάμεθ -για μένα, αυτός το λέει. Και για να τελειώνω, οι θρησκείες να καταργηθούν. Αρκετά ταλαιπώρησαν την ανθρωπότητα, αρκετά εκατομμύρια δολοφονήθηκαν εξαιτίας τους. Αν δεν υπήρχαν οι θρησκείες, ο αγώνας στα γαλλικά προάστια θα ήταν ταξικός και όχι θρησκευτικός. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.