Τα είδαμε όλα

Πιτσιρίκο, τα είδαμε πάλι όλα σε αυτές τις εκλογές. Είδαμε τον Αντώνη να μας βγάζει με νόημα την γλώσσα, υποσχόμενος αξέχαστες ερωτικές εμπειρίες αν τον ψηφίσουμε, τον Αλέξη, που, αν κλείσεις τα μάτια, αισθάνεσαι πως έρχεται η φωνή του Αντρέα από το υπερπέραν, τον Καμμένο να παίζει με τρενάκια, τον Βαγγέλη να το παίζει έμπειρος πιλότος αλλά εσύ να σκέφτεσαι αν χωρά στο κόκπιτ.

Κι ο Θεοδωράκης να λέει πως δεν τρέχει λόγος να ασχολούμαστε με τους άστεγους και πεινασμένους! “Αυτούς τους έχει αναλάβει η εκκλησία”. Κι ο Γιωργάκης περιφέρει το σαρκίο του, φτηνή πουτάνα που την πληρώνουμε πολύ ακριβά!

Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, δεν μας μένει άλλη επιλογή από το να αντισταθούμε στον φόβο. Τα πρόβατα μπορούν ακόμα να βελάζουν. Ας μην τους δώσουμε ακόμα μία ευκαιρία. Δεν τους αξίζει.

Πρέπει με συνοπτικές διαδικασίες να απαλλαγούμε από το αρρωστημένο πολιτικό κατεστημένο και να διεκδικήσουμε αυτό που μας ανήκει.

Η νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγάλη ευθύνη απέναντι στον τόπο τουλάχιστον
α) να διεκδικήσει με κάθε μέσο απομείωση του χρέους ΤΩΡΑ πριν να είναι πολύ αργά και
β) να διεκδικήσει με μπροστάρη τον Μανώλη Γλέζο τις γερμανικές αποζημιώσεις από την κατοχή.

Ο ελληνικός λαός να μην μείνει ικανοποιημένος με τίποτα λιγότερο. Και στη συνέχεια να κάνει διαχειριστικό έλεγχο του χρέους. Τίποτα λιγότερο. Αυτά περιμένει ο ελληνικός λαός, μπας και μείνει καμιά ελπίδα να μπορούν να κάνουν οικογένειες τα παιδιά μας.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να πιέσει με όλην του την δύναμη και να σταθεί αρωγός σε κάθε προσπάθεια που θα γίνει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Οποιαδήποτε συνδιαλλαγή κάτω από το τραπέζι να ξέρουν πως θα μας βρει απέναντί τους.

Τώρα θα μου πει κάποιος “πολύ ουτοπικά φαντάζουν όλα αυτά. Πιστεύεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα κάνει;”.

Εγώ δεν ξέρω τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρω όμως ότι αυτά πρέπει να γίνουν για να έχουμε μιαν ελπίδα ότι η χώρα θα ορθοποδήσει.

Κι αν το θέλετε, αν η ελληνική κυβέρνηση σταθεί στο ύψος της και κάνει το χρέος της τότε ας πέσουμε με ψηλά το κεφάλι.

Προσωπικά, προτιμώ έναν γρήγορο θάνατο μέσα στην ελπίδα, από έναν αργό θάνατο μέσα στον φόβο.

Και δεν κατάλαβα, τι έπαθε η Κύπρος που τις κούρεψαν τις καταθέσεις; Οι μισθοί έμειναν ανέγγιχτοι και αναρρώνουν ήδη.

Εμάς με τον ΕΝΦΙΑ και τα άλλα φέσια, μας τα παίρνουν -όσους έχουν ακόμα κάτι-κάθε μέρα.

Και δεν έχει τέλος!

Σπήλιος Γ.

(Αγαπητέ φίλε, εκλογές γίνονται την Κυριακή, δεν γίνεται επανάσταση. Και η πλειοψηφία των πολιτών δεν ψηφίζει έχοντας στο μυαλό της το κοινό καλό αλλά το προσωπικό συμφέρον. Καταλαβαίνω την αγωνία -μετά το αδιέξοδο στο οποίο οδηγήθηκε η χώρα- αλλά, αν δεν αναζητήσουμε τα αίτια, διέξοδος δεν πρόκειται να βρεθεί. Και βέβαια, δεν θα βρεθεί μέσα από εκλογές. Μην ξεχνάτε πως δεν είναι η ελπίδα που φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση αλλά η ανάγκη και η απελπισία που έφεραν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Διαφορετικά, οι Έλληνες θα συνέχιζαν να ψηφίζουν μαζικά τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο. Ψυχραιμία λοιπόν. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.