Ο Παύλος, η κακοφωνία και εμείς

Καλησπέρα Πιτσιρίκο. Χθες, ο παθιασμένος με το χρήμα τηλεσχολιαστής μάς ενημέρωσε από τον Σκάι ότι η νέα κυβέρνηση έδωσε δείγματα “κακοφωνίας” επειδή, πριν ακόμα ορκιστούν, ή λίγο μετά την ορκωμοσία τους, αρκετοί υπουργοί έκαναν δηλώσεις σχετικά με μέτρα που προτίθενται να πάρουν άμεσα.

Προσβλήθηκε η υψηλή αισθητική του, δεν έχουν συνηθίσει τ’ αυτάκια του ν’ ακούν τυφλούς υπουργούς να λένε ότι είναι πληβείοι, γυναίκες υπουργούς να λένε ότι θα δοθεί υπηκοότητα στα παιδιά των μεταναστών, πανεπιστημιακούς υπουργούς να λένε ότι είναι υπέρ της άμεσης δημοκρατίας και ότι υπάρχουν τρόποι με τους οποίους μπορεί να γίνει εν μέρει πράξη, ή ότι θα μειώσουν τον αριθμό των συμβούλων στα υπουργεία για να επιστρέψουν στις δουλειές τους οι απολυμένες καθαρίστριες.

Κι αφού ισχυρίστηκε με τον ασύγκριτα γλοιώδη τρόπο του ότι η νέα κυβέρνηση έχει κάποια δυνατά χαρτιά, έκανε και τις απαραίτητες παραινέσεις για να κλείσει τονίζοντας με τρεμάμενη από την ένταση φωνή ότι δεν χρειάζονταν οι “σαχλαμάρες” για τους “αιώνιους” φοιτητές, ότι δεν είναι αυτό που απασχολεί την ελληνική κοινωνία.

Τώρα ταράχτηκε ο Παύλος, όχι όταν το σινάφι του αφιέρωνε ουκ ολίγο χρόνο στο εκδικητικό μέτρο για τη διαγραφή των φοιτητών, όταν το πρόβαλλαν σαν λύτρωση για το πανεπιστήμιο ενώ στην πραγματικότητα υπηρετούσε τη γενικότερη λογική συρρίκνωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της πρόσβασης σε αυτήν.

Πριν ήταν τα πάντα σε τάξη, όταν κυβερνήσεις, δημοσιογραφίσκοι και ελιτιστές πανεπιστημιακοί παρουσίαζαν ως μείζονα προβλήματα του πανεπιστημίου το άσυλο και τους “αιώνιους”, όταν πρόσβαλαν βάναυσα την ακαδημαϊκή κοινότητα -φοιτητές, διδάσκοντες, διοικητικό προσωπικό-, όταν λοιδορούσαν τους διοικητικούς που απεργούσαν, όταν μείωναν τους προϋπολογισμούς των πανεπιστημίων σε σημείο τέτοιο ώστε να μην έχουμε να καλύψουμε βασικές ακαδημαϊκές και άλλες ανάγκες (πχ. για σίτιση και στέγαση των φοιτητών), όταν αποκαλούσαν τους φοιτητές μας θρασίμια, όταν ο ακατονόμαστος επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του ακροδεξιού Σαμαρά κατέβαζε ως πρύτανης τα ματ για να τους χτυπήσει.

Ό,τι όμως είναι σαχλαμάρα για το καλοθρεμμένο ντόμπερμαν της ενημέρωσης που νιώθει ότι του παίρνουν την τροφή, για πολλούς άλλους έχει νόημα: για τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που προσπαθούν να σπουδάσουν σε συνθήκες που ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του δεν έχει συναντήσει, για τις διδάσκουσες και τους διδάσκοντες που ξέρουν ότι τα προβλήματα του πανεπιστημίου είναι άλλα, για όσους άφησαν τις σπουδές τους χωρίς όμως να κλείσουν τελείως την πόρτα πίσω τους, με την ελπίδα ότι κάποτε μπορεί και να τις ολοκληρώσουν.

Όπως έχει νόημα και το γεγονός ότι το υπουργείο παιδείας, πολιτισμού κλπ το ανέλαβε κάποιος που έχει περάσει όλη του τη ζωή στα αμφιθέατρα, που έχει συμβάλει με το διδακτικό και το ερευνητικό του έργο στην καλλιέργεια της φιλοσοφίας, που τον σέβονται και τον εκτιμούν ακόμα κι όσοι δεν τον πολυσυμπαθούν, που έχει δώσει μάχες για τη δημοκρατία εντός κι εκτός πανεπιστημίου και ενάντια στις επιθέσεις που έχει δεχτεί τα τελευταία χρόνια.

Αυτό κι αν διαταράσσει την τάξη για όσους λάτρεψαν την πασοκοθρεμμένη Διαμαντοπούλου που το μίσος της για το πανεπιστήμιο συναγωνιζόταν τον έρωτά της για την εξουσία, τον ντεμέκ καθηγητή Αρβανιτόπουλο με τις αγαστές σχέσεις του με τα ιδιωτικά IEK ή τον ανεκδιήγητο Λοβέρδο που ανέλαβε το Παιδείας, αφού είχε προηγουμένως ταυτίσει την υγεία με την προστασία των λιγούρηδων νοικοκυραίων και τον μέχρι θανάτου εξευτελισμό οροθετικών γυναικών.

Ξέρω ότι είναι απολύτως αναμενόμενη αυτή η αντίδραση από τον λατρεμένο σου τηλεσχολιαστή, από το σινάφι του και τους εργοδότες τους όπως και από ένα όχι αμελητέο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Και χαίρομαι, όπως ο Πέτρος, να τους βλέπω να τρέμουν στις οθόνες και αλλού.

Όμως παράλληλα ελπίζω ότι οι περισσότεροι, οι πολλοί, θα στηρίξουμε έμπρακτα την κακοφωνία και την αταξία, ότι θα συνεχίσουμε αυτό που τολμήσαμε την προηγούμενη Κυριακή, ότι δεν θ’ αφήσουμε αυτούς που εκλέχτηκαν να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις.

Και ομολογώ ότι αυτή η ελπίδα έχει και μια μικρή δόση υπεράσπισης του στενού συντεχνιακού μου συμφέροντος, γιατί θέλω οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να νιώθουν ότι το μέλλον είναι ανοιχτό, ότι έχουν χώρο και χρόνο για να σκεφτούν, να επιθυμήσουν και να δημιουργήσουν, ότι μπορούν -όπως έγραφε στο συγκινητικό κείμενό της η αναρχοάπλυτη Δ.Π. από τη νότια Αμερική- να ανασάνουν και να ανατρέψουν.

Φιλιά,

Κούλα

(Αγαπητή Κούλα, για τον τηλεδημοσιογράφο και τους άλλους “αριστερούς” έγραψα αυτό: Έξαλλοι οι «αριστεροί» με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός ο καημένος ήθελε να παίξει και ρόλο στη νέα κυβέρνηση. Καθρέφτη δεν έχει σπίτι του, τον έσπασε. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια, θα πρέπει η κυβέρνηση να ζητήσει από τους καναλάρχες να πληρώσουν τα χρέη τους. Δηλαδή, θα πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος που ισχύει για όλους μας. Δεν θα πληρώνουμε άλλο εμείς τον Μπόμπολα, τον Βαρδινογιάννη και τα παπαγαλάκια τους. Αν δεν τα καταφέρνουν, να βάλουν λουκέτο στα κανάλια τους. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.