Εσύ που φοβάσαι, σε παρακαλώ φύγε

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Μια πολύ πολύ προσωπική εκτίμηση.
Αυτό που δεν έχουν καταλάβει μερικοί είναι ότι ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ο κύβος ερρίφθη. Όχι τώρα αλλά πολύ καιρό πριν. Το σύνθημα «πουτάνα όλα» είναι ήδη εδώ και ήρθε για να μείνει. Κι αυτό γιατί πολύ απλά η εξουσία -ναι δεν «είναι (μόνο) ο καπιταλισμός ηλίθιε»- έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο κι έφτασε τα πράγματα στα άκρα. Κι όταν τα πράγματα φτάνουν στα άκρα γίνονται ακραία πράγματα. Δεν είναι μόνο η Ελλάδα, που ξαφνικά -να τα λέμε κι αυτά- δεν είναι κ τόσο ασήμαντη οικονομία, είναι παγκόσμιο αυτό. Αλλά εμείς ας εξετάσουμε τη δική μας περίπτωση.

Αυτό που δεν έχουν καταλάβει οι υποστηρικτές του «ναι» είναι πως θα πεινάσουμε έτσι κι αλλιώς.

Αν ο λαός πει ναι, βάλει την υπογραφή του δηλαδή, σε μια συμφωνία που δεν είναι κάτι διαφορετικό από νέο μνημόνιο, θα πρέπει άλλα πέντε (;) χρόνια να συνεχίσει στην ίδια και μάλλον χειρότερη λιτότητα.

Κάποιοι αφελώς πιστεύουν ότι θα την βγάλουν καθαρή, αυτό που δεν έχουν σκεφτεί είναι το σε ποια ακριβώς συμφωνία δίνουν το ναι.

Γιατί, αν νομίζουν, πως αυτή θα είναι η τελική συμφωνία, δυστυχώς τους κορόιδεψαν.

Οι δανειστές (τρόικα, αγορές κλπ κλπ) θα μας πατήσουν κάτω. Κι αυτό είναι νομοτελειακό.

Η Ιστορία δεν είναι γραμμική, είναι κυκλική κι επαναλαμβάνεται.

Όποιος ορθώνει ανάστημα και καταστέλλεται από τον δυνατότερο, τότε δεν καταστέλλεται απλώς αλλά συντρίβεται!

Είναι απλή Ιστορία αυτό.

Θα ταπεινωθούμε για να γίνουμε το κράτος παράδειγμα προς αποφυγή.

Φυσικά, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι καναλάρχες κι εκδότες, και όλοι αυτοί που ζούνε τόσα χρόνια από το κράτος γιατί απλά το εξαγοράζουν δεν έχουν καμία διάθεση να αλλάξει αυτό.

Και στην περίπτωση του «ναι» θα είναι αυτοί που θα κληθούν να εκτελέσουν την συντριβή και την ταπείνωση μας και θα το κάνουν με την ίδια χαρά που το έκαναν τα τελευταία χρόνια.

Με το «όχι» υπάρχει πιθανότητα για μια συμφωνία.

Και ναι ούτε κι αυτή η συμφωνία θα είναι ανώδυνη, αλλά δεν θα είναι ούτε ανεξέλεγκτη ούτε χωρίς τέλος ούτε εκδικητική. Το «όχι» έχει και την πιθανότητα της ρήξης που σημαίνει δύσκολες στιγμές.

Ακόμα και πείνα, αλλά η χώρα θα είναι ελεύθερη να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις και σε όποιες άλλες μπορεί.

Την Κυριακή δεν ψηφίζουμε ούτε υπέρ του Τσίπρα ούτε κατά. Είναι αφελής και κοντόφθαλμη μια τέτοια προσέγγιση.

Ψηφίζουμε για το αν μπορούμε να κυβερνάμε μόνοι μας ή αν θέλουμε να μας κυβερνάνε οι δανειστές.

Αν κάποιος θέλει να εκχωρήσει αυτό το δικαίωμα, μπορεί. Απλά, να έχει επίγνωση και των συνεπειών.

Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, μια υποταγή της χώρας όμως;

Γι’ αυτό εσύ που φοβάσαι, σε παρακαλώ φύγε. Φύγε τώρα, βάλ’ το στα πόδια. Σώσε το τομάρι σου, σώσε τα λεφτά σου, σώσε την οικογένειά σου, σώσε ό,τι θες. Φύγε όμως σε παρακαλώ. Και άφησε με εμένα να σώσω μόνο την αξιοπρέπειά μου.

Δύσκολες στιγμές θα έρθουν είτε με «ναι» είτε με «όχι». Η διαφορά είναι ποιοτική.

Το υπέρτατο αγαθό δεν είναι ούτε η επιβίωση ούτε η υγεία, είναι η ελευθερία.

Κι όποιος δεν το καταλαβαίνει απλά είναι δυστυχής. Όσοι το καταλαβαίνουν χαμογελούν ακόμα και μπροστά στον θάνατο.

Venceremos!

Δήμητρα Γρηγορίου
(κάτω από το όνομά μου δεν έχω να βάλω “καθηγήτρια Παν/μίου, έχω μόνο αυτό, μια απλή πολίτης με ένα απλό μυαλό και μια απλή καρδιά)

(Αγαπητή φίλη, πολύ ωραίο το κείμενό σας. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.