Είναι η Δημοκρατία ηλίθιε!

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Πρώην μουστακαλής Ranger και νυν μουστακαλής σκέτο, πριν και μετά το δημοψήφισμα δηλώνει:
«Ναι μεν στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, στην Οικονομία, όμως, υπάρχουν αδιέξοδα; Υπάρχουν!»
«Και βέβαια, όταν ρωτάμε τους πολίτες, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κανείς δεν θα απαντήσει, «ναι θέλω να βάλουμε φόρους, θέλω να πληρώσω παραπάνω»».

Και εδώ, αγαπητέ Πιτσιρίκο, είναι η άβολη στιγμή που εγώ θα πω μπράβο στο Μεϊμαράκη -τέλος, αφού μου το φυλούσε και αυτό η ζωή δεν υπάρχει Θεός, είμαι σίγουρη πια- γιατί, με αυτές τις δύο φράσεις, σίγουρα χωρίς να το σκοπεύει, συμπυκνώνει τα κύρια ζητήματα της πραγματικότητας μας.

Το βασικότερο είναι αυτή η ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας.

Ακόμα και ο Ranger Βαγγέλας, όσο και κάθε «Έλλην» που καμαρώνει σαν το παγώνι, νιώθοντας να κυλάει στις φλέβες του μεταλλαγμένο μέσα στους αιώνες το ίδιο αίμα με τον Σωκράτη, θεωρεί δεδομένο ότι έχουμε Δημοκρατία και φυσικά πως η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.

Η Δημοκρατία όμως είναι Ιδέα -σαν τον ΜΠΑΟΚ του καθαρόαιμου Τουμπιώτη- και η εφαρμογή της έχει πολλά αδιέξοδα.

Και το βασικότερο είναι η κλίμακα άσκησής της, το μέγεθος του «Δήμου» με άλλα λόγια.

Στο «Ελληνικό Κράτος», εντός των τειχών δηλαδή, την εφαρμόζουμε – κατά το Σύνταγμα- ως Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Τα αδιέξοδα της τα κρύβουμε κάτω από το χαλί, αναθέτοντας την εφαρμογή της με εκλογές σε τριακόσιους νοματαίους κάθε τέσσερα, τρία, δύο χρόνια και όπως το πάμε -γιατί πόσα να χωρέσουν κάτω από το χαλί;-, κάθε έξι μήνες.

Πλέον -τώρα που η Παγκοσμιοποίηση μας έχει πάρει φαλάγγι, με αιχμή του δόρατος την Διαδικτυακή (κατά το Βιομηχανική) Επανάσταση- για να αποπροσανατολιστούμε από το βασικό έλλειμμα Δημοκρατίας που παρουσιάζουν οι κοινωνίες, μιλάμε για Οικονομία όλη μέρα.

Μιλάμε για ευρώ, δραχμή, λίρες και perpetuals all day long για να μην μιλήσουμε για το τι εστί κοινωνική αλληλεγγύη, πώς ορίζουμε αυτό το πολυειπωμένο «ομόψυχο» Έθνος και αυτήν την απειλούμενη από όλους εκτός των τειχών Πατρίδα.

Και μετατοπίζουμε το φταίξιμο για τα αδιέξοδα της Δημοκρατίας στα αδιέξοδα της Οικονομικής Θεωρίας και τους παγκόσμιους ειδήμονές της.

Αυτό το εσπευσμένο, λίγο και σε κάθε περίπτωση εκ σκοπιμότητας δημοψήφισμα, το απέδειξε αυτό.

Αυτή η απόπειρα «Συμμετοχικής» (απέναντι στη καθιερωμένη Κοινοβουλευτική) Δημοκρατίας μας έκανε να αμφισβητούμε το ερώτημα, να χωριζόμαστε οπαδικά σχεδόν (παντού και πάντα) σε στρατόπεδα ΝΑΙ,ΟΧΙ και ΑΚΥΡΟ, να ψάχνουμε τι είναι πραξικόπημα: η προκήρυξη δημοψηφίσματος; Ο εκβιασμός της Ευρωζώνης στην εκλεγμένη Ελληνική Κυβέρνηση; Η προφανής αναντιστοιχία του 38,69% ΝΑΙ από τους συμμετέχοντες στο δημοψήφισμα με το αντίστοιχο 76,3% από τους κοινοβουλευτικούς μας «εκπροσώπους» χθες βράδυ;

Βλέπεις, εκεί που ο «εκπρόσωπος» με τη μουστάκα γίνεται ανακόλουθος, είναι ότι υπήρξε ένα ποσοστό 38,69% των πολιτών που είπε «ναι, θέλω να βάλουμε φόρους» στο δημοψήφισμα με το ερώτημα όπως ο ίδιος το ερμηνεύει.

Άρα, κοινοβουλευτικέ Κένταυρε υπάρχουν «πολλές αμφιβολίες» για την Δημοκρατία που ευαγγελίζεσαι.

Και άντε, οι «εκπρόσωποι» εντός του κοινοβουλίου έχουν αποδομηθεί από όλους αυτές τις μέρες

Ας περάσουμε στα δικά μας.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν με πολλές μονάδες διαφορά υπέρ του «ΟΧΙ, δεν εγκρίνω» σε όποιο ερώτημα θέλεις (δεν είναι εκεί το ζουμί έτσι κι αλλιώς).

Μετά το δημοψήφισμα η κυβέρνηση, με κάποιους κλυδωνισμούς εσωτερικά, απέδειξε ότι αυτό το ΟΧΙ δεν ήταν αυτό που ας πω περίμενε, το μετέτρεψε σε ΝΑΙ.

Και οι πολίτες; Πώς υπερασπίστηκαν την Δημοκρατία που μπροστά στα μάτια τους καταλύεται;

To 38,69 % NAI πού ήταν να υπερασπιστεί τόσο το δικό του, όσο και του ΑΚΥΡΟ, όσο και του ΟΧΙ θεμελιώδες δικαίωμα να αποφασίζει ο «λαός» για τη ζωή του;

H Δημοκρατία, άντε η ‘‘Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία’’, πέραν από δικαιώματα κουβαλάει και την υποχρέωση υπεράσπισή της.

Κουβαλάει και το χρέος (όχι σε ευρώ), όταν πας να ψηφίσεις στις εκλογές, στο δημοψήφισμα ή στη Γιουροβίζιον να τιμάς και να σέβεσαι το αποτέλεσμα – ακόμα και αν δεν είναι αυτό που επιθυμούσες.

Αλλά ο «πολίτης» πάει στις Εκλογές χωρίς καλά καλά να ξέρει ή να τον νοιάζει το πλαίσιο διεξαγωγής τους (εκλογικός νόμος, κατανομή εδρών, αν ο νοματαίος που ψηφίζει είναι μαχαιροβγάλτης ή τσεκουράτος φασίστας), ρίχνει την ψήφο σε ένα κόμμα καιροσκοπικά για να γίνει η δουλειά του και όταν τον «προδώσει» αυτό το κόμμα περνάει στο επόμενο.

Κρύβεται πίσω από την «απόλυτη καταστροφή» που καραδοκεί, στον οικονομικό αυτό πόλεμο, για να δικαιολογήσει τον ατομικισμό του.

Άρα, Πιτσιρίκο, το πρόβλημα μας είναι η Δημοκρατία και το «πεδίο» (με σύνορα γεωγραφικά και μόνο) εφαρμογής της.

Εγώ δεν έχω την ίδια Πατρίδα και δεν υπερασπίζομαι σε καμιά περίπτωση το ίδιο Έθνος με τον κάθε φασίστα που απλά έχει καταγωγή από το διπλανό χωριό.

Δεν ανήκω στο Κράτος των ΜΑΤ, των φυλακών τύπου Γ,Δ,Ε,Ζ…, της Αμυγδαλέζας και του «ψυχοπορνείου» λόγω εξαθλίωσης Δρομοκαϊτειου.

Στην Τράπεζα της 6% Ελλάδος -τόσο είναι το ποσοστό του Ελληνικού Κράτους, ούτε γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά- και 94% Γιάννη, με δύο ν, Στουρνάρα βλέπω τον μαυραγορίτη που κόβει τη ρευστότητα για να τρομοκρατήσει την κοινωνία και να με απομονώσει στο φόβο μου, να με κάνει να τσακωθώ απ΄την ταλαιπωρία του ΑΤΜ με τον συνάνθρωπό μου.

Ο πόλεμος που ζούμε είναι εναντίον της αυτάρκειας, της αυτοοργάνωσης και της συλλογικότητας μέσα από κοινωνική αλληλεγγύη.

Δεν λέω να μην προστατεύσουμε αυτή τη λειψή Δημοκρατία που έχουμε, αλλά παράλληλα ας ενωθούμε σε μικρούς «Δήμους» (συλλογικότητες καλλιεργητών, κοινωνικά ιατρεία, ελεύθερους κοινωνικούς χώρους ή ότι σκεφτεί και μπορεί να ξεκινήσει ο καθένας) που να μας εκφράζουν στα θεμελιώδη, ώστε να είμαστε έτοιμοι να τους υπερασπιστούμε και ας τους ενώσουμε σε ένα “Κράτος” που θα λειτουργεί λιγότερο εναντίον μας για αρχή και ιδανικά από εμάς για εμάς.

C.

(Αγαπητέ φίλε, πολύ ενδιαφέρον το κείμενό σας. Στα περί Δημοκρατίας, να προσθέσω πως δεν μπορεί να υπάρξει Δημοκρατία με Μνημόνιο. Δημοκρατία και Μνημόνιο δεν πάνε μαζί. Αυτό το ξέρει πάρα πολύ καλά η Πρώτη Φορά Αριστερά αλλά επέλεξε Μνημόνιο. Αυτό δεν της το συγχωρώ. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.