Μήπως χάνουμε το νόημα

Πιτσιρίκο καλημέρα,
Για άλλη μια φορά έχουμε χάσει το νόημα των εκλογών.

Διαβάζω τα κείμενα που ανεβαίνουν τα οποία έχουν και όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς που κάνουν τον εκάστοτε συγγραφέα τους να εκτονώνεται μαζί με εμάς που τα διαβάζουμε.

Λοιπόν εδώ είναι και το θέμα που αναφέρομαι: με το να λέω λοιπόν τον πρόεδρο της Δημοκρατίας “Πάκη”, τη Ζωή “Ζωάρα”, τον Τσίπρα “Τζίφρα” δεν βγαίνει τίποτα δυστυχώς.

Το πρόβλημα μας διαχρονικά ως κοινωνία είναι να υποτιμήσουμε τον άλλον, έτσι ώστε να ψηλώσουμε εμείς και όχι να λύσουμε τα προβλήματα που τα προσπερνάμε.

Αυτό το υποτιμητικό προς τον άλλον πολύ χαρακτηριστικά το βλέπουμε στα επαγγέλματα που πάρα πολλά αποκαλούνται ως “μπάτσος”, “ταρίφας” και άλλα διάφορα παρατσούκλια αλλά επίσης και οι τουρκόφωνες καταλήξεις μπογιατζής, ασπριτζής, για να μειώσουν το επάγγελμα που κάνει ο άλλος.

Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά δύο ξένους παρατηρητές της ελληνικής κοινωνίας από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες ο ένας ήταν ένας Ελληνοαμερικανός ψυχαναλυτής και η άλλη Διευθύντρια της Ford στην Ελλάδα του ’90.

Ο ψυχαναλυτής σε ένα άρθρο του στο Βήμα το 1997 έγραφε τη διαφορά του Αμερικανού και του Έλληνα όταν σπάσει ένα ποτήρι· ο Έλληνας λέει “έσπασε” και ο Αμερικανός λέει “έσπασα”· για αυτό το λόγο, δεν ζητάμε συγγνώμη, διότι δεν φταίμε εμείς αλλά οι άλλοι.

Η δε κυρία, η οποία ήταν από τη Δανία, κάπου το 1992 διάβαζα μια αποχαιρετιστήρια συνέντευξη της στο περιοδικό 4 Τροχοί και -μέσα σε αυτά που έλεγε- ήταν ότι της έκανε εντύπωση στην Αθήνα, όταν ένας έκλεινε το δρόμο με το όχημα του για να κάνει τη δουλειά του, γράφοντας τους άλλους, οι υπόλοιποι έκαναν τον Ταρζάν να τον αποφύγουν, μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα, ή κορνάρανε βρίζοντας και έφευγαν.

Στη Δανία, όπως έλεγε, δεν θα χρειαζόταν να του κορνάρουν διότι πολύ απλά θα καθόντουσαν από πίσω του με αποτέλεσμα να μαζευτεί μια ουρά με όλα τα επακόλουθα.

Αυτό για αυτήν ήταν λάθος διότι ο Έλληνα προσπερνάει το πρόβλημα και δεν το λύνει.

Νομίζω έχει φτάσει ο καιρός μετά την ανάθεση των ευθυνών στον κάθε έναν να βγούμε και να διεκδικήσουμε αυτό που χρειάζεται πρώτα από όλα μια κοινωνία, την απόδοση δικαιοσύνης, και όχι να ξεμπερδεύουμε με μια πεζοδρομιακή έκφραση και πάμε παρά κάτω.

Ας κρατήσουμε τα καλά μας στοιχεία, δεν χρειάζεται και ούτε μπορούμε να γίνουμε κάποιοι άλλοι, διότι σε όλους τους λαούς υπάρχουν τα υπέρ και τα κατά αλλά η δικαιοσύνη δεν είναι πλέον για ανάθεση σε κανέναν.

Καλή συνέχεια

Σ.

(Αγαπητέ φίλε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν χάνουμε το νόημα των εκλογών, γιατί αυτές οι εκλογές -στο προτεκτοράτο- δεν έχουν νόημα. Άρα, το νόημα είναι πως δεν έχουν νόημα. Συγγνώμη, τον Τσίπρα, μετά την υπογραφή του Μνημονίου, γιατί είναι υποτιμητικό να τον λέμε “Τζίφρα”; Πώς να τον λέμε, “ήρωα”; Καλά, εγώ τον λέω διάφορα, μην κοιτάτε που δεν τα γράφω. Πάντως, είναι αλήθεια πως το αγαπημένο σπορ των Ελλήνων είναι η υποτίμηση του άλλου, και αυτό οφείλεται στον φθόνο που είναι η κατάρα της Ελλάδας. Δεν βρίσκω ενοχλητικό το πέσιμο σε πρόσωπα της εξουσίας αλλά βρίσκω πολύ ενοχλητικό να την πέφτουμε ο ένας στον άλλον και, κυρίως, σε πιο αδύναμους από εμάς. Λέμε πως το πιάτο έσπασε, γιατί -στην Ελλάδα- τα πιάτα τα σπάμε και για το κέφι μας. Εγώ, στα κέφια μου, σπάω καμιά εικοσαριά πιάτα. Και ποτήρια, και τραπέζια, και κρεβάτια, τα πάντα όλα. Ποια ευθύνη να πάρω; Αφού τα σπάω επειδή θέλω. Δικά μου πιάτα σπάω, όχι άλλων. Όσο για την ανάγκη λειτουργίας της Δικαιοσύνης, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.