Οι ακροβάτες

Γεια σου πιτσιρίκο,
αμέτρητες φορές έχω πει πως θα σου γράψω, αλλά ποτέ δεν ήμουν σίγουρος. Έφυγα εξωτερικό για σπουδές, να κυνηγήσω τα βατά όνειρα μου. Γιατί για τα άλλα, ούτε λόγος. Με αδέρφια, κοπέλα και πολλούς φίλους στην Αθήνα, ακροβατώ ανάμεσα σε δυο ζωές.

Από τη μία, έχεις τη καριέρα “με μέλλον”, την κούραση και το άγχος για τις αιτήσεις, τη σχολή, την πρακτική, τη διπλωματική, την παρουσίαση, την εργασία, και λίγο ελεύθερο χρόνο, αν θέλεις να είσαι αξιοπρεπής στη δουλειά σου, λόγω του ανταγωνισμού που υπάρχει.

Και το κυριότερο, είναι δύσκολο να βρεις κάποιον να σε καταλαβαίνει, ένα στήριγμα.

Ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών, είναι μικροαστοί και αστοί, με μόνη ασχολία τη σχολή τους και τα πάρτι, και ποιος χέστηκε για τους “τεμπέληδες” που μένουν στην Ελλάδα.

Παιδιά που δεν ασχολούνται με πολιτική, γιατί απλώς δεν τους νοιάζει και νομίζουν ότι όποιος απολύεται φέρει σίγουρα ευθύνη, ή ότι η δουλειά δεν είναι δικαίωμα.

Παιδιά που κατεβαίνουν από εξωτερικό και ψηφίζουν Λεβέντη, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Τζήμερο και Μάνο (όσοι είναι Έλληνες).

Όσο και αν προσπαθείς, είναι αποκαρδιωτικό να ακούς από έναν 20χρονο για τη σοβαρότητα του Μεϊμαράκη, μία μέρα μετά από τη συμπεριφορά τραμπάκουλα (να με συγχωρέσει ο Χάρρυ Κλυνν) που είχε στο ντιμπέιτ.

Είναι αποκαρδιωτικό να βλέπεις να ασχολούνται μόνο με τη σχολή τους, πώς θα βγάλουν λεφτά να μπούνε σε ένα τρίπατο και να κάνουν οικογένεια ή πώς να πάρουν τη μερσέντα να βγάζουν τις 20άρες.

Παιδιά που παίρνουν ντε φάκτο την κατάσταση και προσαρμόζονται, όπως και όπου πρέπει, συνειδητά ή ασυνείδητα, με σκοπό μια αφαιρετική έννοια της επιτυχίας.

Ένας από αυτούς έπεσε από τα σύννεφα, όταν του έδειξα ότι το πρόγραμμα στο οποίο δουλεύει χρηματοδοτείται από κονδύλια για στρατιωτική έρευνα· δεν με ενδιαφέρει αν είναι καλό η κακό, με ενδιαφέρει ότι δεν το ήξερε και μετέπειτα δεν φάνηκε να τον προβληματίζει και πολύ.

Και κάθε φορά που μπουχτίζω από την αδιαφορία, μιλάω στο Skype με τους φίλους, από έναν πραγματικά άλλο κόσμο.

Από έναν κόσμο που υπάρχουν παιδιά στις σχολές που έχουν φωνή.

Που ενδιαφέρονται για το ποιος και γιατί κυβερνά τη ζωή τους που λέει ο Mάλαμας, που ψάχνονται και ενίοτε βρίσκουν.

Που συζητούν, συμμετέχουν σε πορείες και αγωνίζονται. Παιδιά, όπως της Aρχιτεκτονικής στην Αθήνα, που κάνανε έναν αγώνα και κερδίσανε κάτι.

Παιδιά που μετά από πέντε, επτά η δέκα χρόνια βγαίνουν άνθρωποι πρώτα και μετά επιστήμονες, δικηγόροι η γιατροί.

Παιδιά που γνωρίζουν ότι, εκτός από τη σχολή, την καριέρα και το χρήμα, υπάρχει και μια άλλη ευτυχία.

Μια άλλη ελευθερία, διαφορετική από αυτήν της Αμέρικας, που ένας αλήτης μπορεί να πουλάει φάρμακα 10 φορές πάνω. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν στο εξωτερικό τέτοια παιδιά, λέω ότι σπανίζουν. Άντε, το πολύ πολύ να βρεις κάναν Ισπανό.

Πολλά παιδιά που φύγανε ακροβατούν. Ο καθένας στους δικούς του κόσμους.

Απλώς, εγώ αρνούμαι να δεχτώ τις δυο μιζέριες, γιατί αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, αφού δεν βρήκαμε την άνοιξη, πρέπει να τη φτιάξουμε.

Να είσαι καλά πιτσιρίκο.

Π.

(Αγαπητέ φίλε, μην είστε και πολύ βέβαιος πως τα παιδιά που γνωρίζετε σήμερα θα είναι τα ίδια για πάντα. Ούτε εσείς θα είστε ίδιος. Είστε σε μια ηλικία που διαμορφώνεστε. Βέβαια, μια ζωή διαμορφωνόμαστε αλλά, ας πούμε, πως τα χρόνια της νιότης είναι τα πιο κρίσιμα για τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Οπότε, μπορεί οι νεαροί μικροαστοί να γίνουν αναρχικοί και οι σημερινοί αναρχικοί να γίνουν “βολεμένοι” δημόσιοι υπάλληλοι. Μη βάζετε ταμπέλες στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν είναι εικόνες ή στιγμές. Καταλαβαίνω την θλίψη σας. Ήμουν θλιμμένος και ντροπαλός, όταν ήμουν νέος. Μετά ξετσουτσούνιασα. Θα σας δώσω μια πληροφορία που αγνοούσα στην ηλικία σας: Αυτά είναι τα καλύτερα χρόνια της ζωής σας αλλά τώρα δεν το ξέρετε. Μην περιμένετε να γεράσετε, για να το μάθετε. Λυσσάξτε. Έχετε χρόνο για όλα. Τώρα. Μετά δεν θα είναι έτσι. Ωραία είναι η ακροβασία ανάμεσα σε δυο χώρες. Εμπειρίες, συναισθήματα, πλούτος. Ωραίος ο Giorgio Gaber. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.