Περί ξενιτιάς
Γεια σου πιτσιρίκο.
Το Σαββατοκύριακο που έκλεισαν οι τράπεζες στην Κύπρο και έγινε το περιβόητο «κούρεμα» το Μάρτιο του 2013, εμείς μετακομίζαμε στη Λεμεσό. Μετακόμιση σε μια χώρα που …υποτίθεται είναι σαν την Ελλάδα (χα χα χα), μιλάς Ελληνικά (χα χα χα) ε, και στην τελική δε πάς και στα ορυχεία του Βελγίου. Δυο ώρες με το αεροπλάνο, ρε παιδί μου. Και θάλασσες και βουνό και απ’ όλα. Τι Καβάλα, τι Λεμεσός.
Τι και αν οι αδερφοί εδώ δε μπορούν να ξεχωρίσουν την χαρτοπετσέτα απ το χαρτομάντιλο, το pampers από το πανί ή το STOP από το ΑΛΤ;
Ας είναι καλά οι low cost αεροπορικές, μια φορά το δίμηνο πηγαίναμε και παίρναμε «τζούρα» από πατρίδα.
Πέρασαν τα δυο χρόνια και πάμε για το τρίτο. Στο ενδιάμεσο εμφανίστηκαν κάποιες μικροευκαιρίες. Θα μπορούσαμε να τις είχαμε εκμεταλλευτεί.
Δε το κάναμε το βήμα. Μάλλον εξαιτίας μου. Περίμενα όμως… Με το ένα πόδι εδώ και το άλλο εκεί. Το έβλεπα…
Τώρα, έλεγα μέσα μου, θα κλείσει η παρένθεση!
«Να βγει ο Τσίπρας», να τελειώνουμε με τα Μνημόνια, να έρθει η …άνοιξη των ισοδύναμων να γυρίσουμε πανηγυρικά σε καμιά μέτρια δουλίτσα, ίσα – ίσα να τη βγάζουμε δηλαδή, μέχρι να φτιάξουν τα πράγματα και να βάλουμε και πάλι μπρός τα σχέδια.
Ρεπορτάζ, ιστοσελίδες, εφημερίδες, Γραφεία Τύπου και να μη σου πω και ένα δεύτερο μωρό!
Ενθουσιασμός στις εκλογές! Και στο Δημοψήφισμα! Πέρασαν οι μέρες, ισοδύναμο τίποτα. Πέρασαν και άλλες μέρες με τις τηλεοπτικές άδειες τίποτα.
Πέρασαν οι μέρες και η σύνταξη του πεθερού -ναι, πάνω από χιλιάρικο- κουρεύτηκε πάλι! Προχθές!
Πιτσιρίκο, χωρίς να το καταλάβουμε αρχίσαμε να αραιώνουμε τα ταξίδια μας…
Δε ξέρω αν είναι οι μήνες που τρέχουν και η καθημερινότητα ή ακόμα και το ότι εδώ έχει ακόμα λιακάδα μέσα Οκτωβρίου και έχει να βρέξει από το Μάιο (τότε ήταν και η τελευταία φορά που πήγαμε Ελλάδα).
Βλέπω, όμως, πως το ξενέρωμα ήρθε.
Στα πολιτικά; Στις τελευταίες εκλογές όχι μόνο δεν ψάχτηκα να πάω να ψηφίσω, αλλά μετάνιωσα και για τη συμμετοχή μου στην προσπάθεια να γίνει εδώ στο νησί ομάδα υποστήριξης του ΣΥΡΙΖΑ κλπ.
Κατάλαβα πως δεν ήθελα να… «βγει ο Τσίπρας».
Κανείς δε με εξέφραζε αλλά δεν ήθελα να «βγει ο Τσίπρας»!
Λες και αυτός έφταιγε που έχασα τη δουλειά μου και έχω να παίρνω ακόμα τους 5 μισθούς (εδώ γελάνε πάλι – Κυπριακά αυτή τη φορά) που μου χρωστάει το πρώην αφεντικό μου.
Ήταν όμως για μας κάτι σαν τελευταία ελπίδα…
Σαφώς και δε φταίει μόνο αυτός αλλά ποίος τελικά ευθύνεται που μέσα μας σβήνει κάθε μέρα όλο και περισσότερο η χαρά που πιστεύουμε ότι θα νιώσουμε αν γυρίσουμε πίσω;
Ποιος νόστος;
Μάθαμε έτσι να ζούμε. Προσαρμοζόμαστε στα δεδομένα της νέας μας ζωής.
Και στα… ΑΛΤ και στα χαρτομάντιλα και σε όλα.
Μάθαμε να παίρνουμε μικρές ανάσες με τους φίλους και την οικογένεια και μετά πάλι στο αεροπλάνο και πίσω!
Μάθαμε να ακούμε από το Skype τα νέα τους, τα προβλήματα τους τα οικονομικά, τα επαγγελματικά κλπ, και μετά να κλείνουμε και να συνεχίζουμε την (πολύ πιο χαλαρή ομολογουμένως) ζωή μας στο νησί που ε, εντάξει, θυμίζει τελικά και λίγο Ελλάδα!
Και τα Κυπριακά …εντάξει! Συνηθίζονται με τον καιρό…
Σε λίγο, δεν θα μπορούμε να πούμε ξεκάθαρα αν θέλουμε να γυρίσουμε ή όχι. Αν με ρωτάς στα ίσα, δεν ξέρω τι να σου απαντήσω.
Γιάννης – Λεμεσός
(Αγαπητέ Γιάννη, ο άνθρωπος ζει εκεί που μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς, εκεί που τον σέβονται. Και οι Κύπριοι Έλληνες είναι. Η πιο ήπια επιλογή για μετανάστευση για έναν Ελλαδίτη είναι η Κύπρος. Θα βρέξει τις επόμενες μέρες στη Λεμεσό, όπως θα βρέξει κι εδώ. Γιάννη, εγώ λέω να μείνετε στην Κύπρο, μέχρι η Ελλάδα να αντιληφθεί το πρόβλημα και να αποφασίσει συνειδητά να φέρει πίσω τους μετανάστες που έδιωξε. Να σας ζήσουν τα παιδιά. Θα μιλάνε και κυπριακά, που εγώ τα αγαπάω πολύ. Στο πανεπιστήμιο ήμουν συνέχεια με τους Κύπριους συμφοιτητές μου, για να τους ακούω και να μαθαίνω. Να είσαι καλά, Γιάννη. Whatever!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

