Περί Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Αγαπημένε πιτσιρίκο, αυτές τις μέρες έχουν συμβει πάρα πολλά γεγονότα που δεν έχουν συνταράξει μόνο εμένα αλλά και ολόκληρη την ανρθρωπότητα. Φυσικά και ο λόγος δεν είναι τόσο προφανής όσο θέλω να πιστεύω, αντιθέτως κρύβονται αρκετά συμφέροντα και σκοπιμότητες που ο ανθρώπινος νους δε δύναται να συλλάβει, γι’αυτό και δεν επιχείρησα να σου γράψω τις ιδέες μου για το συγκεκριμένο θέμα, καθώς δε γνωρίζω κατά πόσο σχετίζονται με την πραγματικότητα.

Από την άλλη, γι’αυτό που είμαι σίγουρη είναι το θέμα του Γαβριήλ Σακελλαρίδη.Ξέρω πως αυτά που θα σου πω σε βρίσκουν εντελώς αντίθετο, αλλά είναι η δική μου άποψη και οφείλω να την υποστηρίξω- μιας και την πιστεύω -όπως άλλωστε κάνεις κι εσύ.

Δε γνωρίζω πολλά για τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη αλλά η μέχρι τώρα πορεία του μου έχει δώσει την εντύπωση πως είναι έξυπνος, έντιμος και μετρημένος άνθρωπος, διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία ενός πολιτικού με όλη τη σημασία τηε λέξεως. Όταν έμαθα πως παραιτήθηκε, προς στιγμήν απογοητεύτηκα.

Θεώρησα πως ήταν δειλία εκ μέρους του. Σαφώς και κανένας από το ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε ακόμη ένα μνημόνιο και μάλιστα επί δικής τους διακυβέρνησης, όμως, αφού έδωσε την ψήφο του, ποιός ο λόγος να διαφοροποιηθεί τώρα;

Έπρεπε να μείνει εκεί, να το παλέψει, να δώσει μάχες για τα σημεία που υπονομεύουν τη ζωή των πολιτών, τους το οφείλει άλλωστε, και τέλος να είναι αυτός που θα αγωνιστεί για να φύγει επιτέλους η χώρα από αυτό το φαύλο κύκλο των μνημονίων.

Όλα αυτά μέχρι πρότινος. Αφού προσέγγισα το θέμα από όλες τις πλευρές κι όχι από αυτή που με βολεύει, αφού εστίασα στο περιεχόμενο κι όχι στο εξώφυλλο, κατέληξα πως η παραίτησή του καθιστά ένα πολύ σοβαρό πλήγμα στο ΣΥΡΙΖΑ, μεγαλύτερο κι από τη θορυβώδη αποχώρηση της Αριστερής πλατφόρμας και της Ζωής Κωνσταντοπούλου μαζί.

Ο λόγος και ο τρόπος αυτής της παραίτησης δείχνουν πως η κυβέρνηση απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τις αριστερές της καταβολές και από τις δεσμεύσεις του Ιανουαρίου.

Πράγμα που το ξέρουμε ήδη και δεν είναι και τόσο κακό, αν λάβουμε υπόψη τις περιστάσεις και τις δυσκολίες που υπάρχουν, εκτός αν κρίνουμε τα πάντα με την αφελή λογική όσων κραδαίνουν αριστερόμετρα και σνομπάρουν την πραγματικότητα.

Κι από την πλευρά του ο Σακελλαρίδης έχει δίκιο. Τι κάνεις όταν ο άλλος είναι επιστήθιος φίλος σου, όταν σε πρότεινε για δήμαρχο, σε έκανε υπουργό αλλά δεν μπορείς πια να υποστηρίξεις την πολιτική του;

Όταν αναγνωρίζεις ότι δεν αντέχεις να περάσεις από την αριστερά των οραμάτων σου στους συγκερασμούς που απαιτεί η διακυβέρνηση εν μέσω κρίσης.

Τι κάνεις; Αδειάζεις τον πρωθυπουργό ή τον φίλο;

Κρατάς το βουλευτικό έδρανο, το παχύ μισθό του και περνάς στην αντιμνημονιακή δράση ή δίνεις την ευκαιρία στον Πρωθυπουργό να διατηρήσει την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία και να υλοποιήσει την πολιτική που ο ίδιος πιστεύει και θα κριθεί γι’αυτό ως πρώτη φορά Αριστερά;

Μεγάλο το δίλημμα στο οποίο βρέθηκε.

Δεν ξέρω αν έκανε καλά ή όχι αλλά μακάρι κι οι υπόλοιοποι να είχαν τα κότσια να το κάνουν.

Γιατί η πολιτική δε νικάει τη φιλία. Ούτε όμως εξαιτίας της φιλίας μπορείς να λες”ναι” σε όλα ενώ διαφωνείς.

Σπάνια βλέπεις τόσο καθαρή, έντιμη και αξιοπρεπή στάση από πολιτικό της Ελλάδας.

Εν κατακλείδι, ανεξάρτητα από ιδεολογίες, κόμματα και συμφέροντα, σ’αυτή τη χώρα δεν περισσεύουν οι πολιτικοί με καθαρό βλέμμα.

Ο Σακελλαρίδης αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό και ο Τσίπρας πρέπει να το κατανοήσει, να πράξει ανάλογα για να αποφευχθούν τα χειρότερα, για να μην πέσει αυτή η κυβέρνηση, για να μην καταλήξουμε στην αγκαλιά του φασισμού.

Με εκτίμηση

Δώρα Κ.

(Αγαπητή Δώρα, όταν ψηφίζεται η απελευθέρωση των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας, είναι πολυτέλεια να συζητάμε για τον Σακελλαρίδη ή όποιον Σακελλαρίδη. Πάντως, μια που το θέτεις, εμένα δεν μου κάνει εντύπωση που παραιτήθηκε ο Σακελλαρίδης αλλά που δεν παραιτήθηκαν και οι υπόλοιποι με πρώτο τον Τσίπρα. Μάλλον περιμένουν να δουν αν θα τσιμπήσουν κάνα υπουργείο στη νέα κυβέρνηση -με τα “μνημονιακά” κόμματα- που ετοιμάζεται, γιατί αυτή η κυβέρνηση τελείωσε. Αν δεν πάρουν υπουργείο, θα καταγγείλουν τον Τσίπρα για προδοσία και θα παραιτηθούν. Δώρα, γιατί λες πως η κυβέρνηση απομακρύνεται από τις δεσμεύσεις του Ιανουαρίου; Έχεις κάποιο σημάδι; Δώρα, κι εγώ ήμουν κάποτε 16 χρονών, όπως είσαι εσύ τώρα. Οπότε, δεν συνεχίζω. Κάποτε, μετά από μερικά χρόνια, διάβασε ξανά τα μέιλ που μου στέλνεις τώρα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.