Θεάτρο του Παρά λόγου

Που λες…. όταν βρίσκεσαι για καιρό σε μια κατάσταση όπου σε νοιάζει η ζωή των άλλων και συνειδητοποιείς ότι οι άλλοι δεν νοιάζονται για την ζωή τους, κάπως κουράζεσαι και γίνεσαι κυνικός.

Δεν νοείται να θέλεις να σώσεις τον κόσμο και ο κόσμος να μη θέλει να σωθεί.

Έφτασα σε αυτό το σημείο τελικά, όντας αθεράπευτα ρομαντικός, να μην θέλω να σώσω κανέναν, να μη μπορώ να δώσω άλλη φαιά ουσία για κανένα αυτοκαταστροφικό δίποδο.

Είναι που νόμιζα ότι, με πολλή προσπάθεια και καλοπροαίρετη διάθεση, μπορούσα να κάνω τους ανθρώπους γύρω μου να αλλάξουν.

Τελικά, ήταν σκιερές σκέψεις του καταραμένου μου μυαλού, καθώς αυτός που θέλει να αλλάξει, αλλάζει και χωρίς εμένα.

Όταν τα φύλλα αρχίσουν να πέφτουν και δεις οτι πια δεν είναι φθινόπωρο, τότε μόνο ίσως ψάξεις μέσα σου να βρεις το καλοκαίρι.

Και όταν κι εσύ, σαν φύλλο, έρθει η ώρα να αφεθείς, όμορφο θα ναι και μοναδικό, να πέσεις σε χώμα ζεστό κάτω απ’τον ήλιο.

Με εκτίμηση

Δημήτρης

(Αγαπητέ Δημήτρη, ακριβώς έτσι. Δεν μπορείς να σώσεις κανέναν αν δεν θέλει να σωθεί. Για να περάσεις τη γιαγιά απενάντι, πρέπει πρώτα να την ρωτήσεις αν θέλει να πάει απένατι. Με το ζόρι, δεν γίνεται. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι ελεύθεροι και πως θέλουν να έχουν πάντα κάποιον να τους λέει τι να κάνουν. Επίσης, πολλές φορές έχουμε μια ιδεαλιστική άποψη για τους ανθρώπους και τον κόσμο. Να σου πω ένα απλό παράδειγμα: Έλεγα σε μια παρέα πως η Άννα Βίσση στο ξεκίνημα της καριέρας της τα είχε όλα. Είχε όμορφη φωνή, ήταν γυναικάρα και είχε την τύχη να έχει γύρω της τους καλύτερους και τους πιο κατάλληλους δημιουργούς. Και τελικά, έγινε αυτό που βλέπουμε σήμερα. Δηλαδή, εγώ θεωρώ πως πέταξε το ταλέντο της και πως θα μπορούσε να έχει γίνει μια από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες του κόσμου. Μια φίλη μου είπε πως κάνω λάθος, γιατί η Άννα Βίσση έγινε αυτό που πραγματικά ήθελε -και όχι αυτό που έχω εγώ στο μυαλό μου- και πως η ίδια είναι απόλυτα ικανοποιημένη από αυτό που έγινε. Η φίλη μου έχει δίκιο. Ό,τι ισχύει για την Άννα Βίσση, ισχύει για όλους μας και για την χώρα μας. Οι Έλληνες έγιναν αυτό που ήθελαν. Η Ελλάδα έγινε αυτό που ήθελε. Το αν αυτό που έγινε τελικά η χώρα μας είναι εμετικό, είναι μια άλλη ιστορία. Να είσαι καλά. Και να αλλάζεις. Για να μείνεις ο ίδιος. Και μην ακούς κανέναν. Ούτε εμένα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.