Μια γιορτή σωτηρίας στην πλατεία Συντάγματος
Φίλε Πιτσιρίκο,
Ο Economist έγραψε πως «ο Τσίπρας δεν είναι το όνειρο στο όποιο πίστεψε η Ελλάδα». Η Ελλάδα, δηλαδή εμείς και ο καθένας μας ξεχωριστά, χρειαζόμαστε κάποιον μεσσία σαν τον Τσίπρα, να είναι το όνειρο μας. Τι σκοτάδι είναι αυτό! Είναι για να Κ.Σ.Π.Α.Τ.Γ. (Κυλάς στο πάτωμα από τα γέλια).
Από έναν απλό δημοσιογραφικό τίτλο, μπορείς να γίνεις μύστης μιας εκδοχής του ανθρωπίνου δράματος.
Γιατί έτσι είναι η φύση των ανθρώπων με την πείνα για δύναμη.
Γιατί όλη η Πυραμίδα από τις ελίτ μέχρι τους πολιτικούς εκπρόσωπους της, προσπαθούν να κλέψουν λίγο από τις ζωές μας για να ταΐσουν το τερατάκι τους.
Και ίσως το αναπαράγουμε και εμείς, ο καθένας στις δικές του πυραμίδες.
Και χρειάζεται δήθεν η αγέλη, τον «άλφα» της «αγέλης», να σώσει την αγέλη.
Και μετα τρωγόμαστε και όλοι μεταξύ μας. Σαν κόκορες στην αυλή.
Μα η αλήθεια και η ηθική μάλλον καθορίζονται διαφορετικά για τον καθένα μας από την ανθρώπινη μοναδική μας κατάσταση κάθε στιγμή, όπως η παρατήρηση καθορίζει τα κβαντικά σωματίδια.
Νομίζω λοιπόν ότι κατά κάποια «αλήθεια» αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα «ΓΕΓΟΝΟΣ» και πολλή αγάπη ή ένα «ΓΕΓΟΝΟΣ» όλο αγάπη για να σωθούμε. Όχι ένας Μεσσίας.
Τι «ΓΕΓΟΝΟΣ»;
Ένα «ΓΕΓΟΝΟΣ» να τα αλλάξει όλα. Κανείς να μη ξέρει γιατί ή από ποιον ξεκίνησε.
Κάποια ανεπάντεχη μέρα, κάποιοι να κάνουν την αρχή.
Δυο νέοι ίσως τυχαία που δεν κρατιούνται; Κάποια φάρσα;
Να ξεκινήσουν όλα στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος. Να ξεκινήσει και να φουντώσει σα φωτιά!
Με μεγάλη ταχύτητα ένα τεράστιο όργιο, μια σεξoυαλική και συναισθηματική έκρηξη να διαδραματιστεί σε ολόκληρη την πλατεία. Να είναι κολλητικό.
Περαστικοί, αστυνομία, πυροσβέστες, παπάδες, παπαδιές, βουλευτές, οικογενειάρχες, γάτοι, σκύλοι- όλοι ασυγκράτητα σε ένα λαμπρό, τεράστιο, χρωματιστό, πανηγυρικό γ@μήσι!
Μαμάδες, μπαμπάδες γαμπροί, κουνιάδοι, χασίσια, ρακές, σταφύλια, αδελφές, παλληκάρια, μοντέλα, χοντροί, χοντρές, λεπτοί, άσχημοι, όμορφοι, περιστέρια, τσολιάδες, γιαγιάδες, παππούδες- όλοι μαζί σε μια πανέμορφη, θεσπέσια ομαδική συνoυσία!
Να γίνει της πoυτάνας το κάγκελο. Να μη μπορεί να σταματήσει με τίποτα. Οι αριθμοί να μεγαλώνουν συνέχεια!
Μαινάδες δημοσιογραφίνες και σάτιροι δημοσιογράφοι στα κεντρικά δελτία να ζητούν από το κόσμο να αφεθεί στην χαρά του οργίου και να βγει στις πλατείες με τα παλαμάρια τους και τα πιπιά τους όξω.
Και να κατέβουν και οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι μετά, να μη μείνει κανένας παραπονεμένος.
Και να καταλάβει μια αχαλίνωτη τάση όλους τους πολίτες…
Όλοι στο τεράστιο όργιο της πλατείας Συντάγματος!
Σε κύματα και μαινόμενοι όλοι οι πολίτες να τρέχουν με αλαλαγμούς και να ορμούν μέσα στο κουβάρι του οργίου.
Και να έλθει και ο πρωθυπουργός, θα έχει πολύ επιτυχία μες τον χαμό.
Σιγά – σιγά, το «ΓΕΓΟΝΟΣ» ως μετα-αποκαλυπτική έκρηξη να επεκταθεί από την πλατεία στις γειτονιές, από τις γειτονιές σε πόλεις, από πόλεις σε χώρες, και τέλος σε όλο το πλανήτη.
Όλα τα προβλήματα να ξεχαστούν!
Να εξαφανιστούν όλες οι ιδιοκτησίες, οι θρησκείες, τα σύνορα…
Ο άνθρωπος να εξελιχθεί. Να Ψηλώσει.
Και όλοι μαζί οι άνθρωποι να ζουν να αγαπούν, να γ@μιούνται, να τρώνε, να γλεντούν σε ένα τεράστιο πλανητικό, κοσμικό, σεξουαλικό και πνευματικό όργιο/γλέντι κατά βούληση και κατά ευχαρίστηση.
Και να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα ως το τέλος.
Διαπλανητικό όργιο κιόλας, άμα βρούμε εξωγήινους.
«Η ζωή όλων μας να μοιάζει με έκπαγλη γιορτή που ανοίγουν όλες οι καρδιές και όλα τα κρασιά κυλούν!» για να παραφράσω τον ποιητή.
Και αν δεν πετύχει τίποτα όλο αυτό, εκτός από πολλά Σ.Μ.Ν. και εγκυμοσύνες, το σίγουρο είναι πως:
1) Θα περάσουμε καλά
2) Θα γνωριστούμε όλοι μεταξύ μας
3) Τουλάχιστον θα είναι μια καλύτερη αντίδραση από το τίποτα που διαφαίνεται τώρα
4) Μπορεί να προληφθεί και ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος. Να σωθεί πολύς κόσμος. Θα γεννηθούν και πολλά παιδιά, η ελπίδα του αύριο.
Δημήτρης
(Αγαπητέ Δημήτρη, ζούμε σε μια ντεκαβλέ κοινωνία και η πλατεία Συντάγματος είναι ακόμα πιο ντεκαβλέ. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου καλή σχέση με το σώμα τους. Ούτε με τη σεξουαλικότητά τους. Όλοι θέλουν ιδιοκτησία και στον έρωτα. Δεν έχουμε καμία σχέση με τους αρχαίους Αθηναίους σε αυτόν τον τομέα αλλά ούτε και σε κάποιον άλλο τομέα. Ο Μέγας Ανατολικός θα ήταν η λύση αλλά κι αυτό το βιβλίο, πόσοι το διάβασαν και πόσοι το κατάλαβαν; Πόσοι είδαν και πόσοι κατάλαβαν τις ταινίες του Παζολίνι; Πάντως, εγώ είμαι μαζί σου. Το έχω γράψει σε πολλά κείμενα. Ένα από αυτά ήταν πριν από εννιά χρόνια, σε ένα κείμενο για το Πάσχα: “Δεν θυμάμαι ποιος έριξε την ιδέα να βγάλουμε όλοι τα ρούχα μας. Ίσως να ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ίσως πάλι ο Αρχιεπίσκοπος ή ο πρωθυπουργός. Δεν έχει σημασία – όποιος και να ’ταν, καλή του ώρα. Ποτέ δεν θα ξεχάσω με πόσο ενθουσιασμό ξεβρακωθήκαμε όλοι και ακολουθήσαμε τις προτροπές ενός πολιτευτή του Συνασπισμού να μαζέψουμε παπαρούνες και να κυνηγήσουμε πεταλούδες τσίτσιδοι στους αγρούς. Όπου και να γυρνούσες το βλέμμα σου, έβλεπες γυμνά κορμιά ανθρώπων της αστικής τάξης που έμοιαζαν να προσπαθούν να απαλλαγούν από τη διάβρωση που προκαλεί το κυνήγι του χρήματος και ο καταναλωτισμός. Οι ερωτικές συνευρέσεις που ακολούθησαν δεν είχαν φραγμούς και καθωσπρεπισμούς· το πάρκο που γιορτάζαμε τη Λαμπρή μετατράπηκε σε ένα ανθισμένο Ζαμπρίσκι Πόιντ, όπου χιλιάδες γυμνά κορμιά πάλλονταν σε έναν αέναο ερωτικό χορό, χορογραφημένο από το ξύπνημα της άνοιξης. Πολιτική Ηγεσία, Λαός, Στρατός και Κλήρος πραγματικά ενωμένοι, για πρώτη και τελευταία φορά. Χριστός Ανέστη!”. Να είσαι καλά, Δημήτρη. Χριστός Ανέστη! Δες και την ταινία του Αντονιόνι στη φωτογραφία. Τα σημερινά αδιέξοδα δεν είναι σημερινά. Απασχόλησαν και άλλους πριν από εμάς.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.