Μας λείπει αυτό που δεν έχουμε
Πιτσιρίκο, αρχικά να σου πω ότι δεν ξέρω αν το έχεις αντιληφθεί, αλλά το αναγνωστικό σου κοινό όλο και περισσότερο αποτελείται από μετανάστες. Χαιρόμαστε που έγινες ένας από εμάς!
Διάβασα μόλις το κείμενο «Τι μας λείπει» που έγραψε μία φίλη σου από τη Νορβηγία.
Αν και είμαι πολύ πιο φρέσκια στο κλαμπ των μεταναστών, το βρήκα συγκινητικό και πράγματι μπορώ να καταλάβω αυτό που λέει.
Είναι αλήθεια αυτά που περιγράφει και, αν και είναι νωρίς ακόμη, είμαι σίγουρη ότι πολλά από αυτά θα τα νιώσω κι εγώ.
Ήλιος, θάλασσα, οικογένεια, φίλοι, φαγητό -το φαγητό των Ολλανδών δεν θέλω καν να σου το περιγράψω, άσε που δεν έχουν ένα γλυκό της προκοπής- είναι λίγα μόνο από αυτά που θα μου λείψουν.
Από την άλλη, ως μάνα κι εγώ, έχω να σου πω ότι δε με πειράζει καθόλου που τα παιδιά μου θα θεωρούνται Ολλανδάκια από το σύστημα, ούτε που δεν θα έχουν τα δικά μου ανέμελα παιδικά χρόνια στην Ελλάδα.
Θα έχουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν θα τα αναγκάζει να δουλεύουν περισσότερο από έναν ενήλικο εργαζόμενο και ένα σύστημα υγείας που θα καλύπτει τις ανάγκες τους.
Θα έχουν ελεύθερο χρόνο και φίλους από κάθε γωνιά του κόσμου ώστε να μάθουν να σέβονται το διαφορετικό και να συνυπάρχουν μαζί του.
Θα έχουν όλα αυτά που πρέπει να έχουν ώστε να μην τα κυριεύει το άγχος, γιατί και τα παιδιά, Πιτσιρίκο, καταλαβαίνουν και μάλιστα πολύ περισσότερα από αυτά που νομίζουμε ή που θέλουμε να πιστεύουμε ότι καταλαβαίνουν.
Και το κυριότερο, θα έχουν δύο γονείς που είναι χαρούμενοι, χωρίς άγχος, δουλεύουν για να ζουν, δεν ζουν για να δουλεύουν και στο τέλος της μέρας έχουν χρόνο και διάθεση να παίξουν και να χαρούν μαζί με τα παιδιά τους.
Κι αν η γιαγιά και ο παππούς είναι εικόνες στο skype, δεν πειράζει, ούτε αν οι ελληνικές παραλίες δε είναι σε απόσταση αναπνοής.
Θα πάμε στην Ελλάδα διακοπές, όπως είπες κι εσύ, και θα είναι ακόμη καλύτερα.
Θα είναι διακοπές κανονικές, από εκείνες τις χαρούμενες και ξέγνοιαστες και όχι από τις άλλες που κάναμε τα τελευταία χρόνια, πέντε μέρες μετρώντας και το τελευταίο ευρώ.
Να σου πω κι ένα μυστικό;
Και στην Ελλάδα όταν ήμασταν, πουθενά δεν πηγαίναμε, γιατί δουλεύαμε και δεν περίσσευαν χρήματα ούτε για τσίχλες.
Να φύγουμε λοιπόν. Εγώ αυτό λέω σε όλους τους φίλους μου, να φύγουν, να μην κάτσουν στιγμή παραπάνω.
Ιδιαίτερα, αν έχουν παιδιά.
Αλλά και ας μην έχουν, γιατί όλοι αξίζουν καλύτερο μέλλον. Όσο γι’ αυτούς που λένε ότι όσοι φεύγουν είναι δειλοί ή δεν αγαπούν τη πατρίδα τους τι να πω;
Τι είδους γενναιότητα είναι να μένεις εκεί που δεν έχεις μέλλον;
Με ποιο τρόπο ωφελούν την πατρίδα τους μένοντας άνεργοι στον καναπέ τους;
Ή μήπως θα πρέπει να θυσιάσω το μέλλον το δικό μου -και ακόμη περισσότερο των παιδιών μου- περιμένοντας να αλλάξει ο Έλληνας μυαλά;
Όχι Πιτσιρίκο μου, δεν θα το κάνω.
Πολύ θα ήθελα να μείνω, γι’ αυτό και το καθυστέρησα, αλλά ως εκεί!
Και η φίλη από τη Νορβηγία να σκέφτεται τα θετικά που ήδη γνωρίζει και γράφει και να προσπαθήσει να παραβλέψει, όσο γίνεται βέβαια, τα υπόλοιπα.
Αν ποτέ της γεννηθεί η επιθυμία να επιστρέψει όπως μου έλεγε μία φίλη μου τις προάλλες, νομίζω ότι δύο εβδομάδες διακοπές στην Ελλάδα θα την πείσουν για το πόσο σωστή θα είναι η απόφασή της να μείνει εκεί που είναι, όχι μόνο για τα παιδιά της, αλλά και για την ίδια.
Και οι ενήλικες ψυχή έχουμε, ε;
Νομίζω ότι τελικά τίποτα δε μας λείπει, παρά μόνο αυτό που δεν έχουμε.
Η μετανάστευση νομίζω είναι όπως είναι ο χωρισμός από μία σχέση.
Μπορεί να έχει γίνει ο κακός χαμός και τελικά, χρόνια μετά, θυμάσαι τα καλά και νοσταλγείς τι καλά που ήταν.
Ενώ εκείνη τη στιγμή σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή.
Ελπίζω να καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Φεύγοντας σιγά σιγά ξεχνάμε τα άσχημα ή μάλλον τα απομακρύνουμε από τη σκέψη μας και νοσταλγούμε τα θετικά.
Κι έτσι εξιδανικεύεται η εικόνα του παρελθόντος που στην πραγματικότητα δεν ήταν τόσο καλό όσο νομίζουμε ότι ήταν.
Ή μίας χώρας που τελικά δεν σου πρόσφερε όσα νομίζεις.
Όποιος έχει προσπαθήσει να καταξιωθεί στην Ελλάδα άνευ βύσματος ξέρει.
Τέλος πάντων. Έφυγα γιατί έχει ήλιο σήμερα και δεν είναι να τα χάνεις αυτά εδώ που είμαστε!
Ελένη
(Αγαπητή Ελένη, εγώ είμαι υπέρ του να κάνει ο κάθε άνθρωπος αυτό που θέλει και να ζει όπου θέλει. Βέβαια, έξι χρόνια μετά την χρεοκοπία, με την Ελλάδα πολύ χειρότερη, τους Έλληνες αποβλακώμένους, και χωρίς να φαίνεται φως από πουθενά, δεν μου κάνει και ιδιαίτερη εντύπωση που όλο και περισσότεροι Έλληνες φεύγουν από την Ελλάδα. Έχει και ο μαζοχισμός τα όριά του. Κι ο Κολοκοτρώνης, αν έβλεπε πως οι Έλληνες δεν θέλουν να απελευθερωθούν από τους Τούρκους, θα τα παρατούσε κάποια στιγμή. Εγώ σέβομαι την επιθυμία της πλειοψηφίας των Ελλήνων να σαπίσουν και αυτοί και η χώρα. Δεν συμφωνώ αλλά την σέβομαι. Ελένη, οι σημερινοί Έλληνες νοσταλγούν συχνά και κάτι που όχι μόνο δεν έζησαν αλλά και που ποτέ δεν υπήρξε. Για παράδειγμα, γενιές Ελλήνων μεγαλώνουν ακόμα με βλακώδεις ελληνικές ταινίες του ’50 και του ’60 και νοσταλγούν μια Ελλάδα που δεν υπήρξε ποτέ. Χιλιάδες Έλληνες ζούσαν στην εξορία, φυλακίζονταν ή και εκτελούνταν, αλλά πολλοί σημερινοί Έλληνες νομίζουν πως η Ελλάδα τότε ήταν χαζοχαρούμενα κορίτσια και χαζοχαρούμενα αγόρια που τραγουδούσαν χαζοχαρούμενα τραγούδια πάνω στις σκαλωσιές της οικοδομής και έκαναν βόλτες με ξεσκέπαστα αυτοκίνητα. Ελένη, ξέρω από τα στατιστικά του μπλογκ πως το 30% των αναγνωστών του μπλογκ ζουν πια στο εξωτερικό. Όταν ξεκίνησα το μπλογκ, δεν ήταν ούτε 1%. Τώρα, αυξάνεται διαρκώς. Εμένα με …συμφέρει να ζουν οι αναγνώστες του μπλογκ στο εξωτερικό, γιατί η διαφημιστική αγορά στις άλλες χώρες -κυρίως σε αυτές τις χώρες που είναι εκτός ευρώ αλλά και στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες- ανθεί και δεν είναι νεκρή όπως στην Ελλάδα. Η Ελλάδα, στις διαφημίσεις, είναι πια κάτω και από πάρα πολλές αφρικανικές χώρες. Αν όλοι οι αναγνώστες του μπλογκ φύγουν στο εξωτερικό, μπορεί να καταφέρω μια μέρα να επιστρέψω στην Ελλάδα. Σε ευχαριστώ Ελένη, όπως και όλους τους φίλους αναγνώστες εκτός Ελλάδας. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.