Σκέφτεται κανένας την κατεστραμμένη γενιά μου;
Πιτσιρίκο, αναρωτιέμαι:
Πέρα από τις αναλύσεις περί οικονομικών, περί κακής διαχείρισης, περί διαφθοράς, περί μενουμευρώπης ή φεύγουμε, σκέφτεται κανένας την κατεστραμμένη γενιά μου;
Δεν έχει σημασία τι σπούδασα, αλλά σπούδασα και τώρα κάνω μεταπτυχιακό.
Στο ενδιάμεσο έκανα και ένα ατομικό project, που θα μπορούσε να με βοηθήσει πολύ στο αντικείμενό μου.
Αλλά κάθε μέρα κοιτάζω αγγελίες για δουλειά.
Γιατί είμαι 24 και με στοιχειώνει η σκέψη ότι πρέπει να σταματήσω να εξαρτώμαι στο 100% από τους γονείς μου.
Το ενδεχόμενο να ανεξαρτητοποιηθώ πλήρως το έχω απορρίψει προ πολλού…
Βέβαια, δουλειά δεν βρίσκω.
Έχω φίλους συνομήλικους που δουλεύουν 8ωρο ανασφάλιστοι και πληρώνονται αραιά και πού για να πάρουν το πολύ 400 ευρώ.
Κι έχω κι άλλους φίλους που κάνουν δυο δουλειές και τη βγάζουν οριακά.
Και ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα;
Είμαστε η (αδικημένη;) γενιά του ’92.
Στα παιδικά μας χρόνια βιώσαμε όλο το “θρίαμβο” της εισόδου στο ευρώ, της επιτυχίας της διοργάνωσης των Ολυμπιακών και άλλα παραμύθια μιας επιτυχημένης χώρας.
Μεγαλώσαμε με την κλασσική αντίληψη ότι τελειώνεις το σχολείο, σπουδάζεις και μετά δουλεύεις κι όλα είναι καλα.
Όμως, το 2008 είδαμε τον Γρηγορόπουλο, ένα χρόνο μικρότερό μας, να πέφτει από μία σφαίρα αστυνομικού και κλωνιστήκαμε.
Ενηλικιωθήκαμε και δώσαμε πανελλήνιες το 2010, τότε που ξεκινούσαν όλα.
Δηλαδή τη στιγμή που ξεκινήσαμε να εφαρμόζουμε το πλάνο της επιτυχίας, σχολείο-σπουδές-δουλειά, το είδαμε να καταρρέει.
Σπουδάσαμε παρέα με την κρίση και τώρα είμαστε οι πτυχιούχοι της.
Βλέπω ανθρώπους νέους, δημιουργικούς, με γνώσεις, να καίνε το μυαλό τους δουλεύοντας σε τηλεφωνικές πωλήσεις.
Βλέπω αγγελίες για δουλειά που ζητούν 3 και 5 χρόνια προϋπηρεσίας.
Κι αυτές που δεν ζητούν είναι για εθελοντική εργασία.
Και πρέπει τώρα να δεχτώ ότι θα δουλέψω τσάμπα για χρόνια, μπας κι έχω την ευκαιρία να δουλέψω κάποια στιγμή με αμοιβή;
Τσάμπα-γουάμπα.
Υ.Γ: Συγγνώμη αν δεν βγάζω και πολύ νόημα, αλλά τα έγραψα όλα εν θερμώ, αμέσως μόλις είδα άλλη μία αγγελία ακριβώς σε αυτό που ξέρω να κάνω, με 5 χρόνια προϋπηρεσία.
Υ.Γ.2: Προφανώς, καταλαβαίνω πως δεν είναι μόνο η δική μου η γενιά αντιμέτωπη με όλα αυτά. Απλώς είναι αυτή η διαολεμένη σύμπτωση της αρχής της κρίσης με την αρχή της ενήλικης ζωής, που με τρελαίνει.
(Αγαπητή φίλη, έχω γράψει πολλές φορές πως η εποχή της εργασίας -όπως την ξέραμε τουλάχιστον- έχει τελειώσει. Τα πράγματα είναι απλά: Περισσεύετε. Μην το πάρετε προσωπικά. Πάντα κάποιοι περίσσευαν στον πλανήτη, τώρα τυχαίνει να είμαστε εμείς αυτοί. Η γενιά σας δεν είναι ούτε κατεστραμμένη, ούτε αδικημένη. Αλλά είναι μια γενιά που θα πρέπει να μάθει να σκέφτεται και να μιλάει. Για την ώρα, δεν το κάνει. Ή τουλάχιστον εγώ δεν την ακούω. Νομίζω πως η γενιά σας φεύγει από την Ελλάδα. Λογικό μου φαίνεται. Αν περιμένεις την χώρα και την γενιά να πάρουν μπροστά, έφυγε η ζωή. Οπότε, φεύγεις μόνος σου, για να προσπαθήσεις να φτιάξεις την δική σου ζωή. Την γενιά σας δεν την σκέφτεται κανείς, όπως δεν σκέφτηκε κανείς τους Έλληνες -γύρω στις 600 χιλιάδες- που έφυγαν από την Ελλάδα από το 2008 και μετά. Μην περιμένετε να σας σκεφτεί κάποιος. Κάθε αρνάκι από το ποδαράκι του κρέμεται. Και ο εαυτός σου είναι εκεί που θα τον βάλεις εσύ. Σταματάω γιατί θα γίνω σαν τους γέρους που δίνουν συμβουλές. Να είστε καλά. Καλή τύχη. Χρειάζεται και λίγη τύχη.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.