Μαύρα τα μαντάτα για την Σερενάτα
Φίλε Πιτσιρίκο,
Δεν πέρασαν παρά μόνο λίγες ημέρες από την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία και κάποια πράγματα αρχίζουν ήδη να ξεκαθαρίζουν. Την επομένη κιόλας του αποτυχημένου πραξικοπήματος, ο Σουλτάνος ξεκίνησε το πογκρόμ εναντία σε κάθε αντιφρονούντα μέσα στον κρατικό μηχανισμό.
Πάνω από 50.000 δημόσιοι υπάλληλοι –συμπεριλαμβανομένων 15.000 του υπουργείου παιδείας, 2.700 δικαστικών και 1.100 πανεπιστημιακών δασκάλων – υποχρεώθηκαν σε παραίτηση.
Πολλοί από αυτούς –κυρίως στρατιωτικοί και αστυνομικοί– κρατούνται σε συνθήκες που θυμίζουν το «Εξπρές του μεσονυχτίου».
Φαίνεται πως οι λίστες για την δίωξη των αντιφρονούντων προϋπήρχαν.
Φαίνεται πως το καθεστώς Ερντογάν γνώριζε τα σχετικά με το πραξικόπημα και έτσι ήταν προετοιμασμένο να εκμεταλλευτεί την προδιαγεγραμμένη αποτυχία του.
Σήμερα η θέση του Ερντογάν φαίνεται πιο ισχυρή από ποτέ.
Αυτό μπορεί να είναι σωστό, μπορεί όμως και όχι.
Νομίζω πως γίνεται πια φανερό σε όλους ότι ο Ερντογάν εκτός από ένας πολύ καλός παίκτης στην σκακιέρα της πολιτικής είναι και ένας «ιδεολόγος» που είχε στρατηγικές επιλογές στην επίτευξη των οποίων προσαρμόζει και όλες τις τακτικές του κινήσεις μέσα στην τελευταία δεκαπενταετία.
Στόχος του Ερντογάν δεν είναι η κατάλυση της «δημοκρατίας» όπως πολλοί στην Δύση τον κατηγορούν.
Στόχος του Ερντογάν είναι η εγκαθίδρυση μιας Ισλαμικού τύπου «δημοκρατίας», μιας «δημοκρατίας» δηλαδή που θα φέρνει λιγάκι στο σύγχρονο Ιράν αλλά θα έχει και κάτι από την σύγχρονη «δημοκρατική» Ουκρανία.
Μια δημοκρατία που θα υπάρχει μονάχα για εκείνους που θα σέβονται και θα αποδέχονται πλήρως τους νόμους του κράτους και θα αποκλείει μέσω της σκληρής καταστολής τους υπόλοιπους.
Το ερώτημα πάντα είναι ποιοι είναι οι «υπόλοιποι» και βέβαια πόσοι είναι αυτοί.
Οι υποστηρικτές του Ερντογάν ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια και του εξασφάλιζαν όλα αυτά τα χρόνια την άνετη κοινοβουλευτική και κοινωνική πλειοψηφία.
Η απλοϊκή αντίληψη που ταυτίζει την πλειοψηφία με την δημοκρατία, οδηγεί μοιραία στην αποδοχή κάθε πιθανού αποκλεισμού και κάθε πιθανής τιμωρίας των «μειοψηφούντων».
Αφού αυτό «αποφάσισε η πλειοψηφία», λένε τάχα μου αθώα οι κάθε λογής φασίστες και κρυφοφασίστες.
Οι ίδιοι άνθρωποι φυσικά θυμούνται τα «ανθρώπινα δικαιώματα», όταν γίνονται μειοψηφία μέσα στην κοινωνία.
Τα ιστορικά παραδείγματα ουκ ολίγα.
Για μένα «δημοκρατία» δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς τον απόλυτο σεβασμό των δικαιωμάτων του αυτοπροσδιορισμού, της ελευθερίας στην έκφραση και της άρνησης των πάντων.
Κάθε πλειοψηφία άλλωστε είναι συγκυριακή. Σαν τον άνθρωπο. Σήμερα υπάρχει, αύριο πεθαίνει.
Υποκείμενο στην Ιστορία δεν είναι εν τέλει ο άνθρωπος ως μονάδα αλλά η ανθρωπότητα ως σύνολο, δηλαδή η κοινωνία.
Ο Ερντογάν πήρε την απόφαση να πάει μέχρι τέλους το όραμα του για την «Ισλαμική δημοκρατία της Τουρκίας».
Πήρε την απόφαση πως η ώρα της μεγάλης σύγκρουσης για αυτόν τον σκοπό έχει φτάσει.
Παρά τις αρχικές του «επιτυχίες», η τύχη η δική του –τώρα πια και της χώρας του– είναι προδιαγεγραμμένη.
Ο εμφύλιος πόλεμος και η διαδικασία για την διάσπαση της Τουρκίας έχουν ήδη ξεκινήσει.
Μαζί έχει αρχίσει και η αντίστροφη μέτρηση για την Ελλάδα.
Στην καλύτερη περίπτωση θα αποτελέσει ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων, στην χειρότερη θα κληθεί από την Δύση να πολεμήσει τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και επεκτατισμό.
Το δυσάρεστο είναι πως δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα για να αποφύγει τα μελλούμενα.
Στις σημερινές βέβαια συγκυρίες είναι σαν να πετάς κάποιον που τον είχες διασωληνωμένο επί χρόνια στην ΜΕΘ, μέσα στην φουρτουνιασμένη θάλασσα και να περιμένεις να κολυμπήσει.
Και μάλιστα να κολυμπήσει και γρήγορα.
Μονάχα ο λαός –ο λαός που είναι ολότελα παραδομένος και υπνωτισμένος από το θέαμα της τρομακτικής καταστροφής– θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα, αν απαιτούσε την συγκρότηση μιας πατριωτικής (από ποιους;) συμμαχικής (με ποιους;) αστικής (;;;) κυβέρνησης που, παίρνοντας ως αφετηρία την στρατηγική γεωπολιτική θέση της Ελλάδας ως «out frontier», να απαιτούσε και να επέβαλε την διαγραφή του χρέους, να κέρδιζε ένα κολοσσιαίο πρόγραμμα τύπου Μάρσαλ από την Δύση για την αναδιάρθρωση της οικονομίας και να ενισχυόταν πλουσιοπάροχα και άνευ όρων προκειμένου να παίξει τον ρόλο του «καλού χωροφύλακα» στην περιοχή.
Φυσικά, τίποτα από τα παραπάνω δεν πρόκειται να συμβεί.
Η ίδια χώρα με τους ίδιους πολίτες και την ίδια πολιτική τάξη θα κληθεί να διαχειριστεί μια ακόμα καταστροφή πάνω στην προϋπάρχουσα καταστροφή.
Και φυσικά, δεν πρόκειται να τα καταφέρει.
Θα καταρρεύσει με κρότο, σπέρνοντας τον πανικό στους δυτικούς που θα αρχίσουν ξανά τα μοιρολόγια και τα «what if».
Το 2030 θα εορτάζονταν κανονικά τα 200 χρόνια από την ημέρα της δημιουργίας του νέο-Ελληνικού κράτους.
Πολύ αμφιβάλλω αν θα υπάρχει λόγος και τόπος για τα καθιερωμένα πανηγύρια.
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
ΥΓ Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές. Εδώ στην Εσπερία τα γενέθλια μονάχα γιορτάζουμε. Φταίνε τα ξενικά τα ήθη και η καταραμένη αθεΐα που με δέρνει εδώ και κάμποσα χρόνια. Την αγάπη μου.
(Αγαπητέ Ηλία, έχει μεγάλη πλάκα που στην Ελλάδα αυτό που έκανε μεγαλύτερη εντύπωση -από τις εξελίξεις στην Τουρκία- ήταν ότι ο Ερντογάν σούταρε δημοσίους υπαλλήλους. Οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα θα τον κρεμούσαν μόνο και μόνο για αυτό. Δηλαδή, δεν τους πειράζει να καθαρίσει ο Ερντογάν μερικούς αντιφρονούντες αλλά όχι και να απολύσει δημοσίους υπαλλήλους. Σκασίλα τους που έγινε πραξικόπημα, οι δημόσιοι υπάλληλοι να εμην χάσουν τη δουλειά τους. Τι πλάκα που έχει η Ελλάδα. Ηλία, δεν μου κάνει εντύπωση ότι ο Ερντογάν γνωρίζει ποιοι είναι οι αντιφρονούντες. Στην Ελλάδα είχαμε πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων μέχρι το 1981. Εντάξει, σήμερα η Ελλάδα είναι και επίσημα προτεκτοράτο, οπότε δεν έχουν καμία σημασία οι πεποιθήσεις των Ελλήνων, αφού όλοι είναι δούλοι. Βέβαια, ακόμα και σήμερα, αν δεν είσαι προσκυνημένος, δουλειά δεν βρίσκεις στην Ελλάδα. Δηλαδή, στην Ελλάδα δεν διορίζουν όλες οι κυβερνήσεις τους δικούς τους; Μην τρελαθούμε κιόλας. Πάντως, υπάρχουν πολλών ειδών διώξεις. Και οι 600 χιλιάδες Έλληνες που έφυγαν από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, ουσιαστικά εκδιώχτηκαν, αφού δεν μπορούσαν να ζήσουν στη χώρα τους. Ο Ερντογάν δεν τους έδιωξε από την Τουρκία, τους ανάγκασε σε παραίτηση. Ηλία, να μην ψάχνουμε την δημοκρατία στην Τουρκία, όταν δεν υπάρχει στη Γαλλία ή στη χώρα που γεννήθηκε. Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα! Ηλία, έχει μεγάλη πλάκα που όλα τα ΜΜΕ στην Ελλάδα κάνουν διαρκώς αναλύσεις για την Τουρκία. Δηλαδή, η Ελλάδα έχει λύσει τα προβλήματά της και το πρόβλημα το έχει η Τουρκία. Οι ανοησίες δε που λένε είναι άνευ προηγουμένου. Τους είναι δύσκολο να αντιληφθούν πως η πραγματικότητα της Τουρκίας είναι κάπως διαφορετική από αυτή της Ελλάδας. Και βέβαια, ξεχνούν πως ο πληθυσμός της Τουρκίας είναι 75 εκατομμύρια, οπότε 50 χιλιάδες απολυμένοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι και πάρα πολλοί. Πάντως, βρε Ηλία μου, είδες τι έπαθαν οι καημένοι Τούρκοι επειδή δεν είναι στο ευρώ; Ηλία, πρέπει να έρθεις στην Ελλάδα. Η κατάσταση είναι όλο και πιο αστεία. Τώρα συζητούν και τσακώνονται για τον εκλογικό νόμο. Στη χώρα που δεν έχουν καμία σημασία οι εκλογές. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου. Και χρόνια πολλά! Ξανά! Τι σχέση έχει η αθεΐα με την γιορτή του ονόματός σου; Η γιορτή είναι γιορτή. Άσε που εμένα ο προφήτης Ηλίας μου φαίνεται συμπαθητικός. Η μόνη εκκλησία στην οποία έχω κοιμηθεί στη ζωή μου -ένα βράδυ που άνοιξαν οι ουρανοί- ήταν ένα εκκλησάκι του προφήτη Ηλία.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.