Αξιοπρέπεια

Η αξιοπρέπεια είναι λέξη που χρησιμοποιούμε πολύ συχνά, όμως νομίζω πολλές φορές ξεχνάμε τι σημαίνει. Ο Γιαννιώτης εχθές, Πιτσιρίκο, έδωσε ένα πολύ σημαντικό μάθημα, όμως πολύ φοβάμαι ότι αυτοί που πρέπει να το πάρουν δεν θα το καταλάβουν.

Όχι, δεν μιλάω για το μετάλλιο και για την δεύτερη θέση, αν και αξίζει να σταθεί κανείς στην προσπάθεια και την επιμονή ενός ανθρώπου στα 36 του, ο οποίος έχει βάλει στόχο ζωής, έχει συμμετάσχει σε τέσσερις ολυμπιάδες και τελικά κατορθώνει να πετύχει το όνειρό του, να ανέβει στο βάθρο και να σφραγίσει την καριέρα του από την κορυφή.

Μιλάω για ένα ακόμη πιο σημαντικό κατόρθωμα τους ανθρώπου αυτού.

Παρά την επιθυμία του να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, παρά το ότι μπορεί να το άξιζε ή να το έχασε για μία λεπτομέρεια στη γραμμή του τερματισμού, χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς κουτοπονηριές και τρίπλες παραδέχτηκε ότι άξια ο ολλανδός συναθλητής του κέρδισε την πρώτη θέση.

Ο Γιαννιώτης πήρε το αργυρό μετάλλιο, όμως για όλη του τη στάση για μένα κέρδισε το χρυσό, όχι μόνο για τη συγκλονιστική του προσπάθεια, αλλά, κυρίως, για το ότι αποτελεί παράδειγμα ευγενούς άμιλλας και αθλητικού πνεύματος.

Την ίδια στιγμή, οι ελληναράδες της ομοσπονδίας ήθελαν να κάνουν ένσταση για να του δώσουν το χρυσό.

Ήθελαν ο άνθρωπος αυτός να παίξει το ρόλο του αδικημένου από τη μοίρα και τη ζωή Έλληνα, που οι κακοί διοργανωτές του στέρησαν την πρώτη θέση.

Ευτυχώς, πρόκειται για τεράστιο αθλητή και άνθρωπο, δεν τους έκανε τη χάρη και ακύρωσε μόνος του τη διαδικασία της ένστασης.

Και με αυτή του τη στάση κέρδισε πολύ περισσότερα.

Και απέδειξε ότι αυτοί οι αθλητές μπορεί να είναι πρότυπα για τα σημερινά παιδιά.

Μακάρι να έχουμε και άλλα μετάλλια και άλλες διακρίσεις από τους αθλητές που έχουν πάει στο Ρίο, κυρίως για να προβάλλονται τέτοιες αξιοπρεπείς και τίμιες στάσεις και συμπεριφορές, που μόνο θετικά μπορεί να επιδράσουν στους μελλοντικούς μας πολίτες.

Δεν θεωρώ τις επιτυχίες αυτών των παιδιών επιτυχίες της Ελλάδας ή επιτυχίες δικές μου.

Χαίρομαι με τα μετάλλιά τους, όπως θα χαιρόμουν για κάθε άνθρωπο που καταφέρνει κάτι σημαντικό ή που πετυχαίνει ένα όνειρό του μέσα σε αντιξοότητες.

Σέβομαι απεριόριστα τους ανθρώπους που παλεύουν για να πετύχουν τους στόχους τους και κυρίως που στην προσπάθειά τους δεν πατούν επί πτωμάτων, αλλά παραμένουν τίμιοι, αξιοπρεπείς και ακέραιοι.

Χαίρομαι για όλα τα μετάλλια και τις διακρίσεις στους αγώνες, όπως χάρηκα προχθές για ένα φίλο που έγινε δεκτός ως καθηγητής σε μεγάλο πανεπιστήμιο της Αγγλίας.

Γιατί και οι δύο πάλεψαν με δικές τους δυνάμεις, αφιέρωσαν τη ζωή τους και πέτυχαν το στόχο τους χωρίς καμία βοήθεια. Τόσο απλά.

Φιλιά

Ελένη

(Αγαπητή Ελένη, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεν ψήνομαι πια με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ούτε ψάχνω για πρότυπα σε κρατικοδίαιτους πρωταθλητές. Δεν χαίρομαι για όλα τα μετάλλια και τις διακρίσεις στους αγώνες -δεν ξεχνάω τις ντόπες για Κεντέρη, Θάνου, Χαλκιά, ομάδα άρσης βαρών κλπ- και κάνω εμετό με την εκμετάλλευση των πρωταθλητών -με την θέλησή τους- από κυβερνήσεις και πολυεθνικές. Συγχαρητήρια στον Γιαννιώτη για την επιμονή του, την στάση του και την επιτυχία του, μαύρο σε όλο το άθλιο τσίρκο γύρω από τους πρωταθλητές μας. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.