Η γνώση είναι άχρηστη

Αχ, τσιπιρίκο, αχ.
Που την είδες και Νηλ Αλεξάντερ Σάδερλαντ. Δηλαδή, όλα μπορώ να τα καταλάβω απο τους χίπηδες, αλλά αυτό πάει πολύ.

Ακούς εκεί να έχουν τα παιδιά πιο ανθρώπινο σύστημα εκπαίδευσης.

Τα παιδιά, όπως έδειξε και το κείμενο της φίλης φοιτήτριας λίγες μέρες πριν, δεν πρέπει να πηγαίνουν σχολείο για να χαλαρώνουν. Πρέπει να πηγαίνουν για να αγχώνονται.

Οι γονείς που τραβήξανε τα ίδια και χειρότερα, τι πάθανε δηλαδή;

Μια χαρά δεν είναι; Έχει καμμια παθογένεια η κοινωνία;

Θέλουμε δηλαδή τα παιδιά μας να περνάνε καλύτερα απο εμάς;

Αυτό θέλουμε;

Δηλαδή, εμείς μ@λάκες ήμασταν που τα ανεχτήκαμε όλα αυτά;

Χώρια που το σχολείο δεν είναι και τίποτα φοβερό.

Ξέρεις ποιός είμαι εγώ, πιτσιρίκο;

Μόνος έχτισα τη ζωή μου χωρίς πτυχία χωρίς τίποτα.

Και αυτοί που σπουδάσανε, τι καταλάβανε δηλαδή;

Τι μας το παίζουν; Σημασία στη ζωή έχει το να είσαι αυτάρκης.

Εμείς στην ηλικία τους ξέρεις τι κάναμε;

Και τώρα, με την οικονομική κρίση, είδαμε που τους βοηθήσανε τα πτυχία.

Παρακαλάνε για μια θεσούλα κι αυτοί.

Καλύτερα λοιπόν χωρίς σπουδές. Δε χάνεις και χρόνο.

Άλλα αν είναι να πηγαίνουνε σχολείο τα παιδιά δεν πειράζει να έχουνε και λίγες στερήσεις.

Η ζωή δίνει χαστούκια, δεν μπορούν τα παιδιά να μεγαλώνουν στα πούπουλα.

Το αφεντικό τους δηλαδή με το σεις και με το σας θα τους φέρεται;

Άν σε κάποιους τα παραπάνω ακούγονται κάπως …γνώριμα, είναι γιατί δεν είναι καθόλου μα καθόλου σπάνια σαν απόψεις.

Και σε αυτού του είδους τις απόψεις βλέπει κανείς όλη τη μνησικακία, τη βλαχιά, τον παρτακισμό, την αντιπνευματικότητα του Έλληνα.

Πραγματικά, είμαστε δούλοι, θέλουμε να είμαστε δούλοι, και σπάνια κανείς σκέφτεται τι είναι η παιδεία, για ποιο λόγο εκπαιδευόμαστε ή ζούμε, και για ποιό λόγο, εν τέλει, υπάρχει η ανθρώπινη γνώση.

Ζούμε για να δουλέψουμε, να επιβιώσουμε όπως όπως, και δεν μας ενδιαφέρει οτιδήποτε άλλο μπορεί να έχει την παραμικρή δυσκολία.

Και έτσι, όπως λέγανε και οι Μαρξιστές, αποξενωνόμαστε απο τη δημιουργία και τον κόσμο, τα οποία αποκτούν πλέον μαγική διάσταση, όπως έδειξε και τα πρόσφατο κείμενο του Άρη.

Άλλα όπως είχαν γράψει και οι μεταμοντέρνοι φιλόσοφοι, οι κοινωνίες αυτοαναπαράγονται και αυτοπαρουσιάζονται ως οι μόνες εφικτές κοινωνίες.

Δεν είναι παράξενο λοιπόν που υπάρχει αντίσταση και δυσκολία στην αλλαγή.

Για εμένα, η μόνη απογοήτευση είναι πως εμείς -που έχουμε ψιλοψυλλιαστεί τι παίζει- δεν κάνουμε κάτι.

Ε, αφού δεν υλοποιούμε τα όνειρά μας, θα μας προσλάβουν κάποιοι, αν και για όσο μας προσλάβουν, για να υλοποιήσουμε τα δικά τους.

Τόσο απλά.

Ας φάμε λοιπόν το φιλελευθερισμό μας και καλή μας όρεξη.

Α.Ρ.

Υ.Γ. Κανονικά, δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να επισημάνω πως το κείμενο, το πρώτο μέρος του ειναι ειρωνικό. Μια απο της βασικές τεχνικές της πρόζας είναι και η υπερβολή. Νομίζω σε αυτήν την περίπτωση δούλεψε εξαιρετικά, αν και δυστυχώς φαντάζομαι πολλοί αδυνατούν να καταλάβουν την …τραγωδία και μάλλον μπορεί να συμφωνήσουν με τα γραφόμενα.

(Αγαπητέ φίλε, φτάσαμε στην εποχή που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν για ποιο λόγο ζουν. Δεν ξέρουν τα δικαιώματά τους, τις υποχρεώσεις τους, τι είναι δημοκρατία, τι είναι κοινωνία, τίποτα. Πολύ ενδιαφέρουσα η μετατροπή των ανθρώπων σε πράγματα. Οι άνθρωποι-πράγματα. Από τη στιγμή που και η γνώση είναι εμπόρευμα και πρέπει να φέρνει κέρδος -για να έχει λόγο ύπαρξης-, θα βασιλεύσει η άγνοια και η αμορφωσιά. Όσο για το υστερόγραφο, σας διαβεβαιώνω πως οι περισσότεροι δεν διαβάζουν. Τίτλους μόνο. Και σχολιάζουν τίτλους. Με λύσσα. Καθυστερημένοι. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.