Η υποκρισία στην Ελλάδα έχει πολλά ποδάρια
Αγαπητέ πιτσιρίκο,
σε διαβάζω συχνά τα τελευταία χρόνια από την Αγγλία όπου με έστειλε η κρίση.
Τις περισσότερες φορές συμφωνώ μ’ αυτά που λες.
Κάποιες άλλες όχι.
Λένε πως για να δεις πραγματικά ποιός είναι ο άλλος πρέπει να διαφωνήσεις μαζί του – να διασταυρώσετε τα ξίφη σας.
Το πιστεύω ακράδαντα.
Όπως πιστεύω ότι και μια κοινωνία κρίνεται όχι απο τις προκλήσεις και τις δυσκολίες που της τυχαίνουν αλλά από το πώς τις διαχειρίζεται.
Ας πιάσουμε ένα θέμα όπου (σχεδόν σίγουρα) θα διαφωνήσουμε.
“Φιλόζωοι και αδέσποτα”.
Για μένα οι περισσότεροι οργανωμένοι φιλόζωοι στην Ελλάδα είναι καλυμμένοι αντικοινωνικοί μισάνθρωποι οι οποίοι κατόρθωσαν ανεξάρτητα κυβερνήσεων να επιβάλλουν την δική τους ιδιότυπη μικροχούντα στα θέματα τους.
Εξηγούμαι μέσω μερικών παραδειγμάτων:
1. Είναι παράνομο (και ο νόμος έχει επιβληθεί) να πετάς νερό σε μια γάτα για να την διώξεις από την ταβέρνα σου (όπου προκαλεί πρόβλημα ανεβαίνοντας στα τραπέζια κλπ). Θεωρείται κακοποίηση και επιβάλλεται τσουχτερό πρόστιμο. Δεν είναι παράνομο να ταΐζεις δεκάδες αδέσποτες γάτες όμως, ανατρέποντας την οικολογική ισορροπία και επιβάλλοντας έμμεσα την κατάσταση αυτή σε όλους τους συμπολίτες σου (βοηθάει βέβαια και το ίματζ σου αν έχεις πετ σοπ).
2. Είναι φαντάζομαι παράνομο και σίγουρα θεωρείται ανήθικο και απάνθρωπο για έναν δήμο να μαζεύει τα αδέσποτα σκυλιά και να τους κάνει ευθανασία αν κανείς δεν τα ζητήσει σε εύλογο χρόνο (συνήθης πρακτική στην Ευρώπη). Δεν ειναι παράνομο και θεωρείται φαντάζομαι ανθρωπιστικό να ταϊζεις αδέσποτα σκυλιά τα οποία φυλάνε το σπίτι σου χωρίς να χρειάζεται να τα προσέχεις κιόλας. Μπορεί να τρομοκρατούν και να επιτίθενται σε περαστικούς (οι οποίοι είχαν το συνταγματικό δικαίωμα να περνάνε από τον κοινό δρόμο) ή να σηκώνουν τον κόσμο στο πόδι ξυπνώντας όλη την γειτονιά (η οποία φαντάζομαι θα έχει κάπου γραμμένο έναν νόμο που της επέτρεπε να ξεκουραστεί και να ηρεμήσει) ή να γεμίζουν τον τόπο επικίνδυνες ακαθαρσίες (εκεί όπου παίζουν τα παιδιά μας που πάλι έχουν δικαίωμα να μην κολλήσουν αρρώστιες). Ξανά, οι “φιλόζωοι” δήμοι και συμπολίτες μας επιβάλλουν έμμεσα μια κατάσταση σε ολόκληρη την κοινωνία.
3. Πριν από αρκετά χρόνια, ένας αδέσποτος σκύλος είχε επιτεθεί σε μια γυναίκα σε γειτονικό δήμο (βόρεια προάστια). Στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο η γυναίκα πήγε για να θέσει το θέμα. Οι φιλόζωοι του δήμου μαζεύτηκαν -σαν άλλη αγέλη- και κάνανε το δημοτικό συμβούλιο “κώλο” που λέμε ώστε να μην βγει καμία απόφαση.
4. Η συντριπτική πλειοψηφία των “φιλόζωων” είναι παμφάγοι. Δηλαδή δεν έχουν κανένα πρόβλημα να σκοτώνουν καθημερινά μια σειρά από ζώα (μερικά περισσότερο έξυπνα από τα κατοικίδια τους – πχ γουρούνια) αλλά έχουν κάνει χρόνια επίμονο λόμπινγκ ώστε να περάσουν δρακόντειους νόμους ενάντια στην κακοποίηση των ζώων που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρων γι’ αυτούς.
5. Το ενδιαφέρον, βέβαια, μεταφράζεται και σε εκατομμύρια ευρώ κύκλο εργασιών για ένα σωρό πετ σοπ και επαγγελματίες “φιλόζωους” (π.χ. κτηνιάτρους) φίλα προσκείμενους στις φιλοζωικές οργανώσεις.
6. Είναι κοινή γνώση ότι κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 τα αδέσποτα της Αθήνας θανατώθηκαν (με ευθανασία ελπίζω) αλλά τότε -μεθυσμένοι από την εθνική προσπάθεια φαντάζομαι- οι φιλόζωοι δεν σήκωσαν τον κόσμο στο πόδι ούτε και μήνυσαν τον δήμο της Αθήνας.
Ορίστε λοιπόν πιτσιρίκο μια κατάσταση που για μένα δείχνει κάτι άλλο για την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο κενό που από εκεί έπονται όλα τα επόμενα. Την αδυναμία μας ως κοινωνία να μπούμε στα παπούτσια του άλλου, να δούμε το δίκιο του. Είτε άμμεσα είτε έμμεσα. Από τον σκύλο μας που σηκώνει την γειτονιά στο ποδι και το αμάξι μας που το παρατήσαμε στην θέση αναπηρων μέχρι το μισάνθρωπο σχόλιο μας για τον παραδίπλα εργαζόμενο που κάνει απεργία και μας χαλάει την βολή. Ένα σύνολο αντικοινωνικών ατόμων και μαφιόζικων οργανώσεων που κοιτούν ο καθένας το δικό του μικροσυμφέρον δεν συνιστούν κοινωνία. Αυτές τις συμπεριφορές τις βλέπω παντού στην Ελλάδα – την χώρα με υπερβολικά πολλούς ανθρώπους που έχουν πάντα δίκιο.
Δημήτρης
Κάπου στην Αγγλία
Υ.Γ. Χτυπάει άσχημα το ότι το θέμα που θίγω -την ώρα που το θίγω- ίσως φαίνεται “προβλήματα πρώτου κόσμου”. Η λογική μου είναι απλή. Ναι. Είναι ασήμαντο μέσα στον χαλασμό. Όμως το πώς επιλύεται -και κυρίως το πώς παραμένει άλυτο και χρονίζει-δείχνει το πόσο ανίκανη είναι η κοινωνία και το πόσο μη-λειτουργικό το κράτος ακόμη και απέναντι σε τέτοια προβλήματα. Ο μόνος δήμαρχος που προσπάθησε να κάνει κάτι (απ’ όσο ξέρω) ήταν ο … Μπέος στον Βόλο, όπου και ξεσηκώθηκαν οι “φιλόζωοι” και τελικά δεν έγινε τίποτα.
(Αγαπητέ Δημήτρη, δεν θα διασταυρώσουμε τα ξίφη μας. Με έχεις πετύχει σε φάση “Δίκιο έχετε, κύριε”. Τώρα βλέπω μόνο τα όμορφα. Χώρια που δεν διασταυρώνω το ξίφος μου στο Διαδίκτυο, αφενός γιατί δεν έχω ξίφος και αφετέρου γιατί καταδικάζω τη διαδικτυακή βία. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.