Μια μαμά χωρίς πατρίδα

Πιτσιρίκο γεια σου!
Ο τίτλος του συγκεκριμένου γράμματος είναι εμπνευσμένος από το κίνημα της πατούσας. Ένας φίλος που είμαστε εδώ μαζί στα ξένα σου έγραψε τότε γράμμα με τίτλο “Mία πατούσα χωρίς πατρίδα”, αλλά δεν το έστειλε ποτέ! Τέλος πάντων. Ελπίζω να το κάνει σύντομα!

Το δικό μου γράμμα αφορά σε μία ιδιαίτερη ομάδα ανθρώπων στην οποία ανήκω κι εγώ.

Είναι για τις γυναίκες που ζουν στο εξωτερικό κι έχουν παιδιά ή φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά τους μακριά από τη μαμά πατρίδα.

Πιστεύω πως αυτές οι γυναίκες βιώνουν μοναδικά συναισθήματα μέσα από τις εμπειρίες τους.

Οχτώ μέρες πριν ήμασταν στην Ελλάδα. Κάτσαμε μία εβδομάδα. Ήπιαμε, φάγαμε, πήραμε λίγο χρώμα και ύστερα πίσω.

Στο αεροπλάνο, όταν πετούσαμε για Ελλάδα, κοιτούσα την κόρη μου, το Πιτιτί.

Είναι σχεδόν δύο χρονών κι ακόμα δεν καταλαβαίνει τι είναι η Ελλάδα και τι είναι η Γερμανία.

Προς το παρόν, η Ελλάδα είναι το μέρος που ζουν οι δύο γιαγιάδες, ο παππούς, οι θείοι και ο σκύλος της μαμάς, ο Ρούλης.

Ήταν πολύ χαρούμενη που μπήκαμε στο αεροπλάνο. Μετά την απογείωση κοιμήθηκε αμέσως.

Ξαφνικά, έπιασα τον εαυτό μου να μελαγχολεί.

Μπερδεμένα συναισθήματα και πολλά.

Η αγωνία του ταξιδιού και να δεις τους δικούς σου. Τα αλλαγμένα πρόσωπα και βλέμματα.

Εγώ που νιώθω ότι έχω αλλάξει.

Nα προλάβεις να χωρέσεις σε λίγες μέρες τα νέα σου, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι ο φίλος σου που έμεινε πίσω καταλαβαίνει την καθημερινότητά σου.

Να κουνήσεις κι εσύ συγκαταβατικά το κεφάλι στα προβλήματα που βιώνουν αυτοί που δεν έφυγαν.

Να προσπαθήσεις να συνδέσεις το εδώ με το εκεί.

Οι συγκρίσεις. Το σφίξιμο στο στήθος.

Και το Πιτιτί;

Τι θα κάνει το Πιτιτί όταν μεγαλώσει;

Πώς θα νιώθει για την πατρίδα της;

Θα την απορρίψει ή θα την δεχτεί;

Κι εγώ; Θα γυρίσω ποτέ;

Mάλλον όχι. Κάθε μέρα που περνάει γίνεται πιο ξεκάθαρο. Ας είναι.

Για να ανατριχιάζω κάθε φορά που βλέπω τη θάλασσα.

Με αγάπη,

Χριστίνα

(Αγαπητή Χριστίνα, μην έχεις αγωνία για τα πάντα. Όλα θα πάνε καλά. Όσο για την κόρη σου, εγώ δεν ξέρω κάποιον -Έλληνα ή μη- που να απέρριψε την Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι όμορφη. Η ομορφιά δεν απορρίπτεται. Η ομορφιά σώζει. Όσο για το πώς θα αισθάνεται, μπορεί να αισθάνεται Ευρωπαία από την Ελλάδα. Όλοι οι άνθρωποι κάπου γεννηθήκαμε, δεν είναι και τίποτα το μοναδικό. Το θέμα είναι να γίνουμε άνθρωποι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.