Δον …Γιάνης
Με τις απόψεις του Γιάνη Βαρουφάκη σχετικά με την ΕΕ και τον ρόλο της Ελλάδας εντός της, διαφωνώ σε πολλά σημεία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιδέχεται εκδημοκρατισμού και ούτε μπορούν ποτέ οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών να «συνετιστούν», κάτω από την πίεση των λαών και διαφόρων προοδευτικών πολιτικών σχηματισμών τύπου DiEM25 ή ΜέΡΑ25.
Επίσης, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου πως οι δήμοι και οι κοινότητες είναι το πεδίο στο οποίο πρέπει να διεξαχθεί η μάχη για τον εκδημοκρατισμό και την απελευθέρωση της χώρας και ίσως εκεί θα έπρεπε να επικεντρωθεί και το νέο κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη.
Το πρόβλημα, βέβαια, όπως τουλάχιστον εγώ το αντιλαμβάνομαι, δεν είναι η απουσία των έντιμων και καλοπροαίρετων ανθρώπων που θα ήθελαν να ηγηθούν των προοδευτικών ψηφοδελτίων στους διάφορους δήμους της χώρας.
Αυτοί θεωρώ ότι υπάρχουν.
Το ζήτημα για μένα βρίσκεται στην αδυναμία στήριξης αυτών των υποψηφίων από τους δημότες, οι οποίοι έχουν βυθιστεί μέσα στην διαπλοκή με τις τοπικές αρχές εδώ και δεκαετίες, σε τέτοιο βαθμό, που η ψήφιση κομματόσκυλων και μαφιόζων τους φαίνεται κάτι το πολύ φυσιολογικό.
Έτσι, άλλωστε, ήτανε τα πράγματα και με τους προηγούμενους δημάρχους του Παλέρμο που στην συντριπτική τους πλειοψηφία συνεργάζονταν ή έκαναν τα στραβά μάτια στην σικελική μαφία.
Χρειάστηκε να βγει μπροστά η κεντρική και η δικαστική εξουσία για να αλλάξουν –στο βαθμό που έχουν πραγματικά αλλάξει– εκεί τα πράγματα.
Προσωπικά, δεν τοποθετώ τον κ. Βαρουφάκη και τον πολιτικό του σχηματισμό στην αριστερά που θα χρειαζόταν η Ελλάδα και η Ευρώπη για να αλλάξουν ριζικά πολιτικό προσανατολισμό και πορεία.
Άλλωστε, αυτή η αριστερά δεν υπάρχει πουθενά, ούτε και οι καιροί είναι τέτοιοι που να ευνοούν την δημιουργία ή την δράση της.
Από την άλλη μεριά πάλι, ο νεοφιλελευθερισμός έχει συντρίψει τα τελευταία χρόνια τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, για τους οποίους κάποτε οι δυτικές καπιταλιστικές χώρες ήταν περήφανες.
Ο καπιταλισμός έχει γίνει πιο άγριος και επιθετικός από ποτέ, έχει γίνει πια επικίνδυνος για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.
Η καταπίεση των ανθρώπων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, η κατασπατάληση των ενεργειακών και μη πόρων -και οι ορατές πλέον συνέπειες της κλιματικής αλλαγής- θα έπρεπε να ήταν ικανές, για να κινητοποιήσουν τα εκατομμύρια των προοδευτικών και των λογικά σκεπτόμενων ανθρώπων παντού στην γη.
Δεν χρειάζεται να είσαι μαρξιστής-λενινιστής για να εξοργιστείς και να αντιδράσεις στην μεγαλύτερη αδικία και ανισότητα στην ιστορία της ανθρωπότητας, στο γεγονός ότι 8 άνθρωποι σήμερα κατέχουν όσα κατέχει ο μισός πληθυσμός του πλανήτη.
Αυτή η πέρα από κάθε λογική συσσώρευση πλούτου στα χέρια ελάχιστων ολιγαρχών δεν θα έπρεπε να είναι ανεκτή από κανέναν πολίτη.
Κι όμως, είναι!
Ίσως, γιατί έχουν πάψει να είναι πια πολίτες και έχουν στερηθεί κάθε δικαιώματος και ουσιαστικής συμμετοχής στην διαχείριση των κοινών.
Τους έχουν ανταλλάξει την όποια δημοκρατία είχαν με την παραχώρηση κάποιων επιμέρους και περιθωριακών «δικαιωμάτων».
«Δικαίωμα» πχ στην ελευθερία της έκφρασης αλλά ταυτόχρονα περιορισμός και ουσιαστική απαγόρευση της αντισυστημικής σκέψης που, ακόμα κι όταν παράγεται, χάνεται μέσα σε έναν ωκεανό σκουπιδιών του διαδικτυακού σύμπαντος στο οποίο ζούμε σαν χαμένοι.
«Δικαίωμα» στην ελευθερία της ενημέρωσης αλλά το 90% των πληροφοριών έχει διοχετευτεί μέσα από πολύ συγκεκριμένα κανάλια και στοχεύει στην παραπληροφόρηση και στην χειραγώγηση των μαζών.
Τα παραδείγματα χιλιάδες, και η κοινή αίσθηση της κενότητας των εκλογών πλημμυρίζει τους λαούς του πλανήτη, αφού είναι πια φανερό πως όποιος κι αν εκλεγεί θα κάνει τα ίδια ακριβώς πράγματα.
Οι πρώην πια πολίτες στις δυτικές κοινωνίες ψάχνουν απεγνωσμένα για Μεσσίες και πέφτουν διαρκώς από τον έναν λάκκο της πλήρους απογοήτευσης στον επόμενο.
Οι Μεσσίες στην πολιτική συνήθως δεν υπάρχουν, μα, κι όταν κάποιες φορές εμφανίζονται, είναι στην καλύτερη περίπτωση αυταρχικοί τσοπάνηδες και στην χειρότερη κοινοί φασίστες.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν είναι σημαιοφόρος της σοσιαλιστικής επανάστασης, ούτε φιλοδοξεί να γίνει ένας ακόμα Μεσσίας για το πόπολο.
Είναι ένας ευφυής αστός, ένας άνθρωπος με ιδιαίτερη μόρφωση και υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης και εντιμότητα που επιδιώκει να κάνει πράξη ένα αρκετά φιλόδοξο πανευρωπαϊκό σχέδιο.
Επιδιώκει την κινητοποίηση όλων εκείνων που θα έπρεπε αυτονόητα να κινητοποιηθούν, προκειμένου να υπερασπιστούν τα στοιχειώδη συστατικά της κολοβής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όλων αυτών δηλαδή των αξιών που άφησε πίσω της η Γαλλική –και όχι η Οκτωβριανή– επανάσταση.
Λυπάμαι που το γράφω αλλά είμαι απαισιόδοξος.
Πιστεύω ότι θα αποτύχει.
Και δεν θα είναι η αποτυχία δικό του λάθος. Οι καιροί φταίνε.
Τον Βαρουφάκη –που κάποτε τον φανταζόμουν σαν το Θωρηκτό Αβέρωφ να πιάνει την κορυφή του «Τ» και να κατατροπώνει τους εχθρούς– τον θαυμάζω γιατί τον εκτιμώ μέσα από τα βιβλία, τα κείμενα και τις παρεμβάσεις του.
Τον συμπαθώ ακόμα περισσότερο γιατί μου μοιάζει λίγο με τον Δον Κιχώτη στον αγώνα που κάνει.
Κι ο Δον Κιχώτης δεν ήταν ούτε ψεύτης, ούτε τρελός.
Απλά, βρισκόταν έξω από την εποχή στην οποία ζούσε κι αρνιόταν πεισματικά να το παραδεχτεί και να το αποδεχτεί.
Αν ζούσα στην Ελλάδα, θα στήριζα την προσπάθεια του Γιάνη Βαρουφάκη και των συντρόφων του.
Θα την στήριζα χωρίς καμία αυταπάτη για το αδιέξοδο του αγώνα του και χωρίς την παραμικρή αμφιβολία για την τελική συντριβή του.
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
Υ.Γ.1 Η υπόλοιπη «αριστερά» στην Ελλάδα –κατά την γνώμη μου πάντα– είναι τόσο fake που ούτε να ασχοληθείς μαζί της αξίζει.
Υ.Γ.2 Τον Μάιο του 2014 έγιναν οι τελευταίες δημοτικές εκλογές στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά. Η χαρά του τοπικού κομματάρχη, του μαφιόζου και του ολιγάρχη. Το 2018 θα γίνουν ξανά εκλογές και θα λυθούν όλες οι απορίες μας μια για πάντα.
Υ.Γ.3 Γιάνη, πρόσεχε! (μάλλον διαβάζει το blog σου)
(Φίλες Ηλία, το καλό με τον Βαρουφάκη είναι ότι δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός. Κι όμως, έτσι θα έπρεπε να είναι οι πολιτικοί. Εγώ τον εκτιμώ γιατί είναι ένας ευγενικός άνθρωπος, και δεν έχασε την ευγένειά του, ούτε όταν κατασυκοφαντήθηκε και απειλήθηκε. Όπως είναι σήμερα η ελληνική κοινωνία -και όπως φέρονται οι Έλληνες ο ένας στον άλλον-, εγώ έχω φτάσει στο σημείο να εκτιμώ πολύ ακόμα και την αστική ευγένεια. Ο Βαρουφάκης μιλάει λογικά. Επίσης, δεν ουρλιάζει. Και ακούει. Και σκέφτεται. Νομίζω πως το εγχείρημα του Βαρουφάκη είναι πανευρωπαϊκό. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως αυτή η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να κάνει τίποτα κινηματικό ή προοδευτικό. Είναι κολλημένη σε παπάδες, Παναγιές, ιερά, συμβολισμούς, προφητείες, συνωμοσίες, εθνικούς μύθους, ένδοξα μεγαλεία αρχαίων προγόνων, μπάλα, σκυλάδικα και σε άλλα τέτοια πράγματα. Δεν ξέρω τι μπορούν να κάνουν οι κοινωνίες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, ούτε αν ο Βαρουφάκης θα βρει εκεί τους κατάλληλους συμμάχους. Το παλεύει, όμως. Πάντως, δεν είναι μόνο προσωπική του υπόθεση. Και το ξέρει. Και το λέει. Ηλία, είναι όμορφο και τίμιο να λες αυτό που σκέφτεσαι. Σε πολύ δύσκολες περιόδους για την ανθρωπότητα, υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν ανοιχτά τις σκέψεις τους, κι ας ήταν εντελώς διαφορετικές από τις κυρίαρχες απόψεις, κι ας ήταν και επικίνδυνο. Η Ιστορία τους δικαίωσε. Όπως και να ‘χει, πρέπει να λέμε την γνώμη μας, κι ας μην είναι δημοφιλής. Ο Δον Κιχώτης θεωρείται το καλύτερο μυθιστόρημα που γράφτηκε ποτέ. Κάτι σημαίνει αυτό. Ο Δον Κιχώτης δεν ήταν από τα αγαπημένα μου βιβλία. Τον είχα διαβάσει σε νεαρή ηλικία και δεν είχα ενθουσιαστεί· άλλα βιβλία με είχαν συγκινήσει. Τον διάβασα ξανά -μετά από μια πολύ χρήσιμη συζήτηση με τον Γιώργο Κιμούλη- και ναι, είναι το καλύτερο μυθιστόρημα όλων των εποχών. Να είσαι καλά, Ηλία. Και σαν άλλος Δον Κιχώτης, σου λέω “Να αλλάξεις τον κόσμο, φίλε Ηλία, δεν είναι τρέλα, ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!”. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.