Δεν έχει να κάνει με το σε ποια χώρα ζεις, αλλά με το πόσο κίνητρο και πειθαρχία έχεις

Καλησπέρα Πιτσιρίκο,
Αλήθεια σ’ ευχαριστώ που έδωσες σε τόσες φωνές αυτή την ευκαιρία να ακουστούν. Τόσες μέρες έχει γίνει η μοναδική μου ασχολία, να ρουφάω αχόρταγα τα γράμματα ολων αυτών των ανθρώπων.

Εγώ ήμουν 3 χρόνια Δανία και γύρισα.

Από το ’15 είμαι Ελλάδα.

Πήγα εκεί για σπουδές, παράλληλα ξεκίνησα να δουλεύω σαν καθαρίστρια -πολύ κοινή δουλειά, ειδικά για ξένους- για να βγάζω τα προς το ζην.

Όταν πήγα, δεν είχα προσδοκίες.

Είχα ακούσει για τη Σκανδιναβία πως είναι ό,τι πιο κοντινό σε επίγειο παράδεισο, αλλά ανέκαθεν δεν είχα ποτέ προσδοκίες για τίποτα.

Οφείλω να πω πως μαγεύτηκα με τη χώρα.

Ένα απίστευτο πανεπιστήμιο, με κέντρο ειδικά για τους ξένους που σου έδιναν από κάρτες SIM και ενημερωτικά φυλλάδια, μέχρι και ημερομηνίες που θα γινόντουσαν συγκεντρώσεις στο πανεπιστήμιο από όλους τους δημόσιους φορείς της πόλης για να πάμε να γραφτούμε κατευθείαν.

Ένιωσα βασιλισσα.

Τα μαθήματα προσεγμένα, οι καθηγητές είχαν ΟΡΕΞΗ να έρχονται στο μάθημα και δεν θυμίζουν σε τίποτα ένα μεγάλο κομμάτι των δικών μας καθηγητών, που με το ζόρι προσπαθούν να περάσουν απαρχαιωμένες γνώσεις.

Μπορούσες πραγματικά να κάνεις διάλογο μαζί τους, να βάλεις τα γρανάζια σου να δουλέψουν, χωρίς να πρέπει να φοβάσαι ότι ο συμμαθητής σου θα σε πει φυτό, όπως κάνουν εδώ οι κομπλεξικοί.

Πρώτη φορά στη ζωή μου που μου παρεχόταν η γνώση με τόση ποσότητα -αλλά κυρίως ποιότητα- και δεν χορταινα το διάβασμα!

Πρώτη φορά που ήθελα να πάω με τόση λαχτάρα μέσα σε αίθουσα και να κρέμομαι από τα χείλια των καθηγητών αλλά και των συμμαθητών μου.

Γιατί εκεί μιλάνε όλοι, υπάρχει μια διαφορετική σχέση μεταξύ μαθητή και μαθητευόμενου, ένας βαθύς σεβασμός και ιδιαίτερη εκτίμηση.

Η Δανία, σαν χώρα, λειτουργεί εξαιρετικά καλά, και πραγματικά είχα φτάσει σε σημείο να αγανακτώ με άλλους Έλληνες -ειλικρινά πολλοί γίνονται χειρότεροι όταν πάνε έξω, μια αίσθηση πως τους χρωστάνε ήλιο, φραπέ και χάδια στην πλάτη- που παραπονιόντουσαν, όταν μια υπηρεσία τύχαινε να έχει κόσμο και να αργεί λίγο παραπάνω!

Από πού κι ως πού, μας παίρνει να έχουμε τέτοιες απαιτήσεις, όταν στο μπoυρδέλο εδώ συμβαίνουν τα τρισχειρότερα;

Από πού κι ως πού, δεν έχουμε μάθει ακόμα να είμαστε ευγνώμονες για κάτι που μας δίνεται χωρίς να το ζητήσουμε;

Η γλώσσα ήταν ένα μεγάλο θέμα, αλλά κατάλαβα πως, αν δείξεις ειλικρινή προσπάθεια, οι περισσότεροι ντόπιοι το εκτιμούν.

Άλλοι πάλι γυρίζουν αμέσως στα Αγγλικά, κάπως αποκαρδιωτικό, αλλά συμβαίνει.

Χρησιμοποιώντας, κυρίως, την αγγλική γλώσσα για να συννενοηθω και με ξένο κόσμο, κατάλαβα πως, πολλές φορές, όταν μιλάς τη μητρική σου, δεν δίνεις τόση σημασία στα λεγόμενα του άλλου.

Έμαθα πως είναι να ακούς πραγματικά τον άλλον να σου μιλάει στα αγγλικά ή στα δανέζικα, και έτσι οι συζητήσεις γίνονται αυτόματα πολύ πιο ουσιώδεις.

Αποκτούν άλλη βαρύτητα, και το δέσιμο που κάνεις με τον άλλον είναι πολύ πιο άμεσο.

Αυτό είναι σίγουρα κάτι που μου λείπει από το να ζω σε ξένη χώρα.

Ο τρόπος ζωής των Δανών, αρκετά διαφορετικός· πίνουν ανελέητα τα σαββατοκύριακα χωρίς όριο, ενώ, μες στη βδομάδα, είναι σπίτι-δουλειά και τούμπαλιν.

Προσωπικά, τον σιχάθηκα γιατί αυτά που έβλεπα έξω τα βράδια ήταν αηδιαστικά.

Γιατί έφυγα;

Αλήθεια, δεν είμαι σίγουρη.

Κάτι μέσα μου δεν ήθελε να μείνει παραπάνω από τις σπουδές μου· ίσως απλά να ήταν η δειλία μου να προσπαθήσω να ψάξω αργότερα δουλειά, πάντως έφυγα.

Εδώ ζορίζομαι, αλλά, σε καμία περίπτωση, δεν έχω συμβιβαστεί, ούτε έχω μείνει στάσιμη στην εξέλιξη του χαρακτήρα μου, όπως πολλοί μου είπαν ότι γίνεται.

Αυτό δεν έχει να κάνει με το σε ποια χώρα ζεις, αλλά με το πόσο κίνητρο και πειθαρχία έχεις.

Και, Πιτσιρίκο, νομίζω η γενιά μας έχει σοβαρή έλλειψη πειθαρχίας.

Είναι από τις πολλές επιλογές που έχουμε σε σχέση με παλαιότερα χρόνια;

Είναι ο ωχαδερφισμός που μας χαρακτηρίζει ή ο νεποτισμός που μας βολεύει σε θέσεις;

Εγώ, πάντως, δεν συμβιβάζομαι, δεν μένω στάσιμη και συμβουλεύω το ίδιο σε όποιον έχει επιστρέψει η δεν έχει φύγει ποτέ από Ελλάδα.

Συνέχισε να παλεύεις, τον εαυτό σου, τον συμβατικό περίγυρό σου, το σύστημα, τα πάντα.

Το μεγαλύτερο μου κατόρθωμα είναι που η ξενιτιά για 3 χρόνια μου έδειξε πόσο σκληρό καρύδι μπορεί να γίνει κάποιος, και, μόλις έχεις αντιμετωπίσει τις δυσκολίες σε ξένο κράτος, ξαφνικά είναι σαν να έχεις κάνει πολλά level up σε ωριμότητα και αποφασιστικότητα.

Αυτό είναι το καλύτερο που έχω κερδίσει από εκεί.

Α, και οι φανταστικές φιλίες που έκανα.

Αν θα ξαναφύγω;

Ναι, μόλις ολοκληρώσω τους στόχους κατάρτισης που έχω -ξεκίνησα να μαθαίνω προγραμματισμό, κάτι που όλοι μου έλεγαν πως δεν γίνεται αν δεν έχω βάσεις, αλλά guess what, σας γράφω όλους εσάς-, αλλά και προσωπικής ωρίμανσης.

Και το μάτι μου έχει στραφεί προς Σκωτία.

Άλλωστε ο Βορράς, ό,τι και να λένε, έχει μια γοητεία.

Τα φιλιά μου

Μ.

(Αγαπητή φίλη, οι Σκανδιναβοί είναι ωραίοι, και οι Δανοί πολύ ωραίοι. Το αστείο είναι πως γνωρίζω Δανούς και μου λένε πως η χώρα τους δεν πάει καλά. Πριν από λίγες μέρες, μια φίλη Δανέζα, μου έκανε τρομερά παράπονα για το σύστημα υγείας της Δανίας. Επίσης, έχουν θέμα με τους μετανάστες. Όχι, δεν τους θεωρούν κατώτερους αλλά θεωρούν πως το δικό τους επίπεδο ζωής πέφτει, εξαιτίας των μεταναστών. Το θέμα της πειθαρχίας είναι πολύ σημαντικό. Η πειθαρχία είναι ελευθερία, αν και κάποιοι νομίζουν το αντίθετο. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η έλλειψη πειθαρχίας οφείλεται στην αδυναμία συγκέντρωσης. Κάτι που το παρατηρώ, ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους. Για να πω για κάτι που γνωρίζω, θυμηθείτε πόσα καλά μπλογκ υπήρχαν πριν από δέκα χρόνια. Υπήρχαν κάποιοι σπουδαίοι μπλόγκερ. Αλλά, στους περισσότερους έλειπε η πειθαρχία. Χάνεσαι χωρίς πειθαρχία. Σας ευχαριστώ. Με το καλό και στη Σκωτία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.