Άλλη μια ιστορία από το Κατωχώρι

Γεια σου αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Συγχαρητήρια για την ιδιοφυή ιδέα σου! Μου θύμισε ένα βιβλίο που είχα διαβάσει παλιά από έναν Ιταλό δάσκαλο που συγκέντρωσε τις εκθέσεις των μαθητών του και τις εξέδωσε σε βιβλίο. Ήταν απολαυστικό να το διαβάζεις. Μπορείς κι εσύ να συγκεντρώσεις τις ιστορίες μας και να τις εκδώσεις. Και μετά να στείλεις από ένα αντίτυπο σε όλους τους πολιτικούς του Ελλαδιστάν.

Μόνο που το αποτέλεσμα δεν θα είναι απολαυστικό, μάλλον ντροπιαστικό θα είναι για εκείνους, όχι για εμάς.

Η δική μου ιστορία έχει ως εξής:

Σε ηλικία 43 χρονών, με άντρα Ολλανδό και δύο παιδιά, μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας κι ήρθαμε στο Κατωχώρι.

Η απόφασή μας ήταν πολύ δύσκολη, γιατί ήμασταν αρκετά μεγάλοι σε ηλικία για να ξεκινήσουμε πάλι από το μηδέν.

Όμως, δεν αντέχαμε άλλο στην Ελλάδα και βλέπαμε πού πάει το πράμα.

Την απόφασή μας την πήραμε την ημέρα που ο Παπανδρέου έκανε το διάγγελμα στο Καστελόριζο.

Τότε καταλάβαμε ότι τα πράγματα είναι πολύ άσχημα.

Ένα χρόνο αργότερα, μετακομίσαμε σε μια πόλη της Ολλανδίας, ούτε πολύ μεγάλη, ούτε πολύ μικρή, ό,τι πρέπει δηλαδή.

Φυσικά, αισθάνομαι κάπως πιο προνομιούχα από τους υπόλοιπους μετανάστες, αφενός γιατί δεν ήμουν ολομόναχη αλλά ήμουν με την οικογένειά μου, κι αφετέρου γιατί γνώριζα αρκετά καλά την χώρα και την νοοτροπία λόγω του ιπτάμενου Ολλανδού.

Κι είμαι γενικά πολύ προσαρμοστικός άνθρωπος, και της νοοτροπίας “When in Rome do as Romans do”.

Τα θετικά είναι πολύ περισσότερα από τα αρνητικά κατά την γνώμη μου.

Θα συνοψίσω στα κυριότερα:

Θετικά:

Αξιοπρέπεια, σεβασμός στην διαφορετικότητα, όμορφος δημόσιος χώρος, ευνομία, αξιοκρατία, ηρεμία, γεωγραφική θέση (στο κέντρο της Ευρώπης), αυτοματοποίηση.

Ειδικά στην Ολλανδία τα λουλούδια, το ποδήλατο, το νερό σε όλες τις μορφές του (κανάλια, ποτάμια, λίμνες, λιμνάκια), σε ξεκουράζουν και σε ανανεώνουν.

Μια βόλτα με το ποδήλατο από το ένα χωριό στο άλλο, χαζεύοντας τις αγελαδίτσες, τα σκιουράκια και τα παπάκια, σε ανανεώνουν, όπως και να το κάνουμε.

Αλλά κι η αγριάδα της Βόρειας Θάλασσας έχει την γοητεία της. Ή τα κουκλίστικα χωριά και οι πόλεις.

Επίσης, μπορείς να ταξιδέψεις από εδώ παντού και σε πολύ καλές τιμές. Στα Κανάρια νησιά, που είναι το όνειρό σου, πήγα δύο φορές από εδώ μέσα σε έξι χρόνια, πανεύκολο.

Αρνητικά:

Δυσκολία στην επικοινωνία λόγω γλώσσας, ψυχροί άνθρωποι, τετράγωνη λογική, έλλειψη μυρωδιών.

Αν και μιλώ αρκετά καλά τα ολλανδικά, μπορώ και συνεννοούμαι μια χαρά, παρ’ όλα αυτά δεν πιάνω τα αστεία τους, ούτε μπορώ να έχω άποψη για την λογοτεχνία ή την ποίησή τους, για παράδειγμα. Η επικοινωνία φτάνει σε κάποια όρια και εκεί σταματάει. Κάποιος έγραψε που ζει στην Γαλλία ότι δεν μπορεί ναι παίξει τα παιχνίδια τους (επιτραπέζια, κατάλαβα). Τον/την νιώθω απόλυτα.

Οι άνθρωποι είναι καλλιεργημένοι, μετρημένοι, ηθικοί, καλόκαρδοι, αλλά αρκετά ψυχροί.

Θα βοηθήσουν όσο μπορούν, αλλά είναι τόσο τετράγωνοι και σε καλούπια, που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, το DNA τους τους περιορίζει.

Από την άλλη, βέβαια, είναι πολύ πρακτικοί, λόγω του ότι είναι τόσο σε κουτάκια. Και προσπαθούν, δεν μπορώ να πω.

Και το τελευταίο, οι μυρωδιές. Τα λουλούδια είναι πανέμορφα, αλλά άοσμα. Η θάλασσα δεν μυρίζει. Τα λαχανικά δεν μυρίζουν. Και κάποιες εποχές βρομάνε κιόλας, λόγω κοπριάς.

Το χειρότερο από όλα:

Είσαι παντού ξένος. Στην πατρίδα σου αισθάνεσαι πια ξένος και στην χώρα που ζεις είσαι και αισθάνεσαι ξένος.

Η γνώμη τους για τους Έλληνες:

Μας αγαπάνε πολύ. Εκπλήσσονται όταν τους λέω ότι είμαι από την Ελλάδα. Με ρωτάνε γιατί έφυγα από μια τόσο όμορφη κι ηλιόλουστη χώρα. Πάρα πολλοί είναι φιλέλληνες, έρχονται κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα, αγαπάνε το ελληνικό φαγητό και τους ανθρώπους.

Κι ο Βαρουφάκης, μεγάλη φίρμα. Πολλοί έχουν διαβάσει τα βιβλία του στα αγγλικά.

Συμβουλή προς τους νέους:

Ανοιχτό μυαλό. Η χώρα μας δεν είναι παρά μια μικρή κουκκίδα στο χάρτη. Κι οι άλλοι λαοί έχουν ιστορία, πολιτισμό, τις δικές τους συνήθειες.

Απογαλακτοποίηση. Καλή η ελληνική οικογένεια, αλλά πολύ προστατευτική. Αν είναι να πας χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και να είσαι όλη μέρα στο skype ή στο τηλέφωνο με την μαμά σου, μάλλον δεν το ‘χεις.

Και κάτι που διάβασα για φέτα κι άλλες χαζομάρες, τα πάντα μπορείς να βρεις. Όπου υπάρχουν ελληνικά εστιατόρια, θα υπάρχουν κι εταιρείες εισαγωγής που εισάγουν ελληνικά προϊόντα. Μια επίσκεψη στον χονδρέμπορα λοιπόν για φέτα κι ό,τι άλλο ζητά η ψυχή σου.

Συνοψίζοντας:

Δεν θέλω να γυρίσω στην Ελλάδα μόνιμα ποτέ πια. Μόνο για διακοπές το καλοκαίρι, κι αυτό όχι κάθε καλοκαίρι. Υπάρχουν τόσα όμορφα ή άσχημα μέρη στον κόσμο, θέλω να ταξιδέψω όσο είμαι νέα ακόμη.

Για το μόνο που έχω μετανιώσει είναι που δεν έφυγα νωρίτερα. Ίσως τελικά χρειάζεται ένα σοκ για να ξεκουνηθεί ό άνθρωπος.

Η χειρότερη εμπειρία μου η επαφή με τους υπαλλήλους της Ελληνικής Πρεσβείας στην Χάγη. Οι χειρότεροι δημόσιοι υπάλληλοι που μπορείς να φανταστείς.

Καλύτερος άνθρωπος δεν νομίζω ότι έγινα, πιο πλούσιος σε εμπειρίες και πιο ανοιχτός σίγουρα.

Πώς φαντάζομαι την ζωή μου σε 10 χρόνια

Πριν από 10 χρόνια ούτε που το φανταζόμουν ότι θα ζούσα σε άλλη χώρα, οπότε, τι να πούμε, τώρα; Πάντως στην Ελλάδα δεν θα ήθελα να γυρίσω. Στην Ολλανδία θα έλεγα ότι με φαντάζομαι.

Κι ένα τελευταίο:

Κάποια στιγμή ζήτησες και τη γνώμη κάποιου ξένου. Επειδή ο άντρας μου δεν γράφει ελληνικά, θα στην μεταφέρω εγώ. Έζησε 20 χρόνια στην Ελλάδα. Πράγματα που στα 25 του του φαίνονταν γοητευτικά, στα 45 του του φαίνονταν άρρωστα και τον έπνιγε η αδικία. Η γνώμη του είναι ότι όσο είσαι νέος η Ελλάδα είναι πολύ καλή για τον χαβαλέ της και την ξεγνοιασιά της. Αν όμως θέλεις να μεγαλώσεις υγιή παιδιά και να τους δώσεις εφόδια για το μέλλον, στην Ελλάδα θα τους κόψεις τα φτερά. Επίσης, εκτιμάει πάρα πολύ τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Λέει ότι δουλεύουν σκληρότερα από όλους τους Ολλανδούς μαζί.

Business Plan:

Καθώς γράφω, μου ήρθε μια ιδέα. Να φτιάξουμε ένα reality με τίτλο “Απόδραση από την Ελλάδα” με εμάς πρωταγωνιστές. Τα εμπόδια θα είναι η Εφορία, το Ειδικό Ληξιαρχείο, η Στρατολογία κτλ.

Καλές διακοπές

Η Κατωχωρίτισσα

(Αγαπητή φίλη, τα κείμενα δεν είναι δικά μου για να τα εκδώσω σε βιβλίο. Είναι των ανθρώπων που τα έγραψαν και τα γράφουν. Καταγράφονται τα κείμενα στο μπλογκ -που είναι ένα μεγάλο βιβλίο χωρίς τέλος και με διαρκείς ανατροπές- καλύτερα, πιο άμεσα και με μεγαλύτερη απήχηση από ένα παραδοσιακό βιβλίο. Μεγάλο σουξέ η Ολλανδία στους Έλληνες. Αλλά και η Ελλάδα στους Ολλανδούς. Μάλλον θα είναι τα ακριβώς αντίθετα, οπότε τα ετερώνυμα έλκονται. Το θέμα είναι για πόσο έλκονται. Δυο από τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου ήταν δυο Ολλανδέζες που ζούσαν μόνιμα στην Ελλάδα. Δεν ζουν πια. Δεν διαφωνώ με αυτό που λέει ο σύζυγός σας. Να του πείτε, όμως, πως η Ελλάδα είναι ωραία για τους νέους και για τους συνταξιούχους. Το διαπιστώνω καθημερινά όχι από τους τουρίστες αλλά από τους χιλιάδες ξένους που έχουν σπίτια εδώ στο νησί και περνούν σχεδόν όλο τον χρόνο εδώ. Ανάμεσά τους και πολλοί Ολλανδοί. Δεν τους βλέπω να έχουν τετράγωνη λογική, ούτε να είναι σε κουτάκια. Πολύ Έλληνες τους βρίσκω. Μάλλον θα φταίει το νησί. Σας ευχαριστώ. Καλή ζωή. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.