Κι όμως είμαι ακόμα εδώ κι αυτό το καλοκαίρι

Αγαπητέ Πιτσιρίκο καλησπέρα.
Διάβασα με προσοχή όλα τα γράμματα που σου στείλανε. Μια απάντησή σου σε κάποιον από τη χώρα της τουλίπας με ώθησε να σου γράψω κι εγώ, κι ας ζω εδώ.

Πριν από δυο χρόνια, ήμουν έτοιμη να ακολουθήσω την αγάπη στη χώρα της τουλίπας, κι ας ανήκω στους προνομιούχους της σημερινής μεσαίας τάξης.

Κάνω την ίδια δουλειά εδώ και 20 χρόνια, εξακολουθώ και κάνω τουλάχιστον ένα ταξίδι το χρόνο, πάω διακοπές το καλοκαίρι, έχω σπίτι, αυτοκίνητο και κοινωνική ζωή.

Το σημαντικότερο είναι πως δεν ανησυχώ αν θα πληρωθώ αυτό το μήνα, παρότι δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος.

Και όμως, θα έφευγα για να ζήσω τον έρωτα στην Ολλανδία.

Πήγα πολλές φορές εκδρομή στον Αντίχρηστο που ζούσε ήδη στην Ολλανδία, και άνοιξη, και καλοκαίρι και χειμώνα και μου φαινόταν τέλεια και πανεύκολο να πάω κι εγώ εκεί, αφού αγαπούσα!

Βέβαια, επέλεγα να αγνοώ και να παραβλέπω το γεγονός πως παλεύουν τη μοναξιά τους με τους μπάφους και το αλκοόλ και την κόκα και και και…

Γιατί φίλους δεν έχουν. Το τραμ έρχεται στην ώρα του και σε σέβονται επαγγελματικά και πληρώνουν τις υπερωρίες, αλλά φίλους δεν έχουν.

Ζευγαρώνουν και παριστάνουν τους ρομαντικούς. Αγαπούν το διαφορετικό. Πιστεύουν και εφαρμόζουν την κοινωνική κατακραυγή και δεν την μπερδεύουν όπως εμείς με τη ρουφιανιά.

Και πίνουν μπύρες και μπάφους τις ώρες που δεν δουλεύουν.

Αλλά γι’ αυτό κανείς δε μιλά.

Όπως και να ‘χει, ο Αντίχρηστος με παράτησε και φαντάζομαι πως συνεχίζει να πίνει τους μπάφους του και τις μπύρες του στη χώρα της τουλίπας.

Εγώ δεν έφυγα ποτέ, ευτυχώς.

Είμαι εδώ με τους φίλους μου και τη ζωή μου, για την οποία πολλές φορές χρειάστηκε να απολογηθώ σε διάφορους Αντίχρηστους για τους οποίους «στο εξωτερικό όλα είναι καλύτερα! Σε σέβονται, δεν καταλαβαίνεις; Εκτιμούν τη δουλειά σου και σε πληρώνουν! Και οι υπηρεσίες λειτουργούν! Και τα τραμ έρχονται στην ώρα τους.»

Και ο μπάφος και το αλκοόλ πάνε σύννεφο.

Φυσικά, αυτό δεν ισχύει για όλους αλλά η δίκη μου εμπειρία με τους expats της Ολλανδίας αυτό έδειξε.

Βέβαια, μια άλλη μεγάλη κουβέντα είναι το γιατί κάποιοι είναι expats και κάποιοι immigrants, αλλά αυτή η υπεροψία δεν είναι του παρόντος.

Σίγουρα, αναρωτιέσαι γιατί τελικά σου γράφω. Μάλλον γιατί εδώ και χρόνια με συγκινεί η στάση σου για τα πράγματα και τη ζωή, όπως αυτά εκφράζονται μέσω των γραπτών σου.

Ή, ίσως, γιατί αυτή η επικοινωνία στην οποία εκτίθεμαι σε έναν άγνωστο είναι λυτρωτική.

Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου και που υπάρχεις. Την αγάπη μου.

Σ.

Υ.Γ. Αμφιβάλλω αν κανείς θα βρει αυτή την ιστορία ενδιαφέρουσα, αφού πρακτικά πρόκειται για μια ερωτική απογοήτευση. Δεν βλέπω, επομένως, το λόγο να δημοσιευθεί. Παρ’ όλα αυτά, it’s up to you. Και πάλι ευχαριστώ.

(Αγαπητή φίλη, την ερωτική απογοήτευσή σας δεν θα δημοσιεύσω; Πάτε καλά; Αυτές είναι οι μόνες ενδιαφέρουσες ιστορίες. Εγώ μόνο για έρωτες ενδιαφέρομαι. Μόνο τον έρωτα θεωρώ ιερό στη ζωή. Και τη φιλία, που είναι έρωτας χωρίς σεξ. Κατ’ αρχάς, τον φίλο από την Ολλανδία που μου έγραψε, τον πείραζα στην απάντησή μου. Μου αρέσει που τον πρώην τον λέτε Αντίχρηστο. Ελπίζω να διαβάζει και να αισθάνεται χάλια, που έχασε το κορίτσι το σωστό, το αγαπησιάρικο, το λατρεμένο. Έπρεπε να στείλετε και φωτογραφία του, για να τον κάνω ρόμπα σε όλο τον πλανήτη και να μην ξαναβρεί γυναίκα στη ζωή του, και να αναγκαστεί να κυκλοφορεί μεταμφιεσμένος. Καλά, αστειεύομαι. Αγαπητή φίλη, μπάφους δεν κάνουν μόνο στην Ολλανδία· μπάφους καπνίζει και όλη η Ελλάδα. Πραγματικά, γίνεται χαμός. Ως κι εγώ κάπνισα τα περασμένα Χριστούγεννα, για πρώτη φορά στη ζωή μου. Εντάξει, καθυστέρησα κάπως, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Κάπνισα γιατί σκέφτηκα πως δεν λέει να τα τινάξω και να μην έχω δοκιμάσει έστω μια φορά. Τελικά, κάπνισα τέσσερις φορές. Όλες με παρέα. Μια φορά, την πρώτη, δεν κατάλαβα τίποτα, τις επόμενες δυο φορές με πήρε ο ύπνος, και την τελευταία -που ήμουν μόνο με την αγαπημένη μου φίλη- ξεσκιστήκαμε στα γέλια. Πονούσε η κοιλιά μου από τα γέλια. Αγαπητή φίλη, καλοί άνθρωποι υπάρχουν παντού. Βέβαια, μια ψύχρα την έχουν οι Ολλανδοί. Σου το λένε, πρώτοι απ’ όλους, οι Ολλανδοί που δεν είναι έτσι. Από την άλλη, χωρίς να θέλω να κάνω τον πληγωμένο και τον αδικημένο, εμένα, τα τελευταία χρόνια, με χάλασαν οι Έλληνες και όχι οι Ολλανδοί. Καλά, κι οι Ολλανδοί λίγο με χάλασαν αλλά δεν μπορώ να το αποδώσω αυτό σε όλους τους Ολλανδούς. Πάντως, αν τον αγαπούσατε τον Αντίχρηστο, θα ξεκινούσατε κι εσείς τους μπάφους και τις μπύρες. Σας πειράζω. Σας στέλνω την αγάπη μου, συμπάσχω -όλοι τα περνάμε αυτά τα ερωτοψυχικά- και σας ευχαριστώ.)

(Αν διαβάζει ο Αντίχρηστος να επικοινωνήσει στο pitsiriko@gmail.com. Δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται. Ένα άλλο ζευγάρι που είχε χωρίσει, τα ξαναβρήκαν μέσω του μπλογκ, και τώρα είναι παντρεμένοι στο Λονδίνο.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.