Ιδιωτεία και στα σκυλιά

Αγαπητέ φίλε πιτσιρίκο γεια σου.
Σήμερα διαπίστωσα για άλλη μια φορά το μέγεθος της ιδιωτείας στο οποίο έχουμε περιέλθει.
Με έχει βάλει ο γιατρός μου σε ένα λούκι να πηγαίνω κάθε μέρα για περπάτημα-τρέξιμο για να κάψω τα ανεβασμένα τριγλυκερίδια και διάλεξα την νέα παραλία της Σαλονίκης για να το κάνω.

Να βλέπω και θαλασσίτσα σκέφτηκα πρωί πρωί, να ανοίγει το μάτι μου, να μην έχω και τη φασαρία των αυτοκινήτων και της πόλης στα αυτιά μου και γενικά ένα όσο γίνεται για τα δεδομένα της πόλης ενα όμορφο και ήσυχο περιβάλλον για την ασκησή μου.

Και κάτι με αυτά που διάβαζα για το σκύλο του Οδυσσέα που έγραφες προχθές, κάτι ίσως να είχε αδειάσει και το μυαλό μου και άρχισε να παρατηρεί πράγματα, και πέφτει το μάτι μου στους σκυλοϊδιοκτήτες της παραλίας που βγάζουν τα ζωντανά τους βόλτα.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι που είδα παρουσίαζαν συμπτώματα που με στεναχώρησαν.

Ένας κυριούλης έχει τον σκυλάκο με το λουρί και διασταυρώνεται με άλλον έναν ομοϊδεάτη σκυλοπατέρα.

Ο σκυλάκος προσπαθεί να μυρίσει τον άλλον σκυλάκο και κουνάει την ουρά του, ο αλλος σκυλάκος δειχνει να ανταποκρίνεται.

Τον τραβάει το λουρί τύπου “έλα τώρα προχωράμε, άσ’ τον”. Ο σκυλάκος γυρίζει λυπημένος και ακολουθεί τον κύριό του που επιτακτικά τράβηξε το λουρί, κοντοστέκεται λίγο, γυρίζει ξαναβλέπει τον άλλο σκύλο, κουνάει λίγο την ουρά και ξαναγυρίζει και με σκυφτό κεφάλι ακολουθεί τον κύριο που απλά κοιτούσε μπροστά.

Δεν ξέρω αλλά πολύ με χάλασε αυτή η εικόνα.

Έχουμε διαλέξει να είμαστε ιδιώτες και σκλάβοι αλλά θέλουμε και να σκλαβώσουμε τα πάντα γύρω μας -ζωντανά και μη- όλα να υποταχθούν στη δική μας ηλιθιότητα.

Μας ενοχλεί τόσο πολύ πια η εικόνα οποιουδήποτε πλάσματος χαίρεται και θέλει να είναι ελεύθερο και να αγαπήσει. Τέτοια κατάντια πια!

Πραγματικά, αν ειναι να λείψουμε όπως είπες και να γυρίσουμε μια μέρα, μετά από τέτοια συμπεριφορά, ούτε ο σκύλος δεν θα μας θυμάται.

Δηλαδή, αν ήμουν σκύλος και έλειπε ο άλλος που μου φερόταν έτσι και μια μέρα γύριζε πίσω, ακόμη και αν τον θυμόμουν, θα έκανα το κορόιδο.

Παντελής

(Αγαπητέ Παντελή, δεν είναι τυχαίο ότι ο Όμηρος βάζει τον σκύλο να αναγνωρίζει τον μεταμφιεσμένο Οδυσσέα μετά από είκοσι χρόνια, ούτε ότι ο Άργος πεθαίνει αμέσως μετά. Ο ήρωας της Οδύσσειας δεν είναι ο Οδυσσέας, είναι ο Άργος. Στον Άργο επιστρέφει ο Οδυσσέας, όχι στην Ιθάκη, όχι στην Πηνελόπη. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να βγάλουν εξουσία όπου μπορούν. Όπου τους παίρνει. Κάποιους τους παίρνει στα ζώα. Έχει γεμίσει ο τόπος μεταλλαγμένους ανθρώπους, βουτηγμένους στην ιδιωτεία και στον ατομικισμό. Τοξικοί και ακυρωμένοι. Στα μάτια των σκύλων πια μπορείς να δεις την θλίψη τους για την κατάντια των ανθρώπων. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.