Αγαπημένη μου Μαρία, είμαι καλά και ελπίζω να είσαι κι εσύ καλά. Μαρία, είσαι πολύ άτυχη που δεν ζεις πια στην Ελλάδα. Δεν έχει καμία σχέση με τη βαρετή χώρα που θυμάσαι. Είναι πια μια πάρα πολύ συναρπαστική χώρα. Ειδικά, η Αθήνα πρέπει να είναι το πιο καυτό σημείο του πλανήτη. Μια πόλη hot spot. Διάβασε τη συνέχεια
Αυτός είναι ο Πίπης. Είναι κιρκινέζι -μικρό γεράκι- και τον βρήκα τραυματισμένο και πολύ φοβισμένο στην πόρτα μας το μεσημέρι της Μεγάλης Πέμπτης. Σε απόσταση τριών μέτρων από τον Πίπη ήταν ένας μεγάλος μαύρος -και άγριος- γάτος. Πρόλαβα και γλίτωσα τον Πίπη στο τσακ. Τολμώ να πω ότι έκανα παρέμβαση στους νόμους της φύσης. Αυτό […] Διάβασε τη συνέχεια
Η σημερινή βόλτα ξεκίνησε με χορούς, μουσικές και τραγούδια από του Μακρυγιάννη. Πλανόδιοι οργανοπαίκτες και τουρίστες. Διάβασε τη συνέχεια
Για δυο σχεδόν ημέρες το μπλογκ ήταν εκτός λειτουργίας, επειδή έγιναν κάποιες βελτιώσεις. Μετά από αυτές τις βελτιώσεις, το μπλογκ μου έχει κάποιες δυνατότητες που δεν έχει κανένα άλλο μπλογκ ή σάιτ παγκοσμίως. Διάβασε τη συνέχεια
Σε αυτά τα σχεδόν έξι χρόνια του μπλογκ ήταν πάρα πολλές οι φορές που κάποιοι δημοσιογράφοι μου ζήτησαν να εμφανιστώ και να μιλήσω μπροστά στις κάμερες. Είχα απαντήσει σε όλους αρνητικά. Μέχρι την περασμένη εβδομάδα. Διάβασε τη συνέχεια
Πέρσι το χειμώνα, στην παράσταση της “Σπείρα-Σπείρα” “Πόσο σ’ αγαπώ…Επιθεώρηση”, ακουγόταν το τραγούδι “Ο πιτσιρίκος” που έγραψε ο κ. Σταμάτης Κραουνάκης. Αφού ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά τον κ. Κραουνάκη -τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά- για τη γενναιοδωρία του, θέλω να εκφράσω τον ενθουσιασμό μου επειδή αυτό το τραγούδι υπάρχει πια και στο Διαδίκτυο. Το […] Διάβασε τη συνέχεια
Μεγάλο Σάββατο στη Νίσυρο, μερικά χρόνια πριν. Μεσημεράκι. Η θάλασσα ήταν παγωμένη αλλά αυτό δεν μας εμπόδισε να ρίξουμε τις βουτιές μας στους Πάλους. Διάβασε τη συνέχεια
Την Κυριακή των Βαΐων, ο αξιωματικός μας μας ανακοίνωσε πως το κέντρο εκπαίδευσης στο οποίο υπηρετούσαμε θα φιλοξενούσε ανήμερα το Πάσχα τις κορυφαίες πολιτικές και εκκλησιαστικές προσωπικότητες της χώρας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και ο Αρχιεπίσκοπος ήταν ανάμεσα σ’ αυτές. Μόλις ακούσαμε το χαρμόσυνο νέο, κάναμε σαν μικρά παιδιά από τη χαρά μας. […] Διάβασε τη συνέχεια
Έχω ένα φίλο που είναι τρελός. Όλοι οι φίλοι μου είναι τρελοί αλλά γι΄ αυτόν υπάρχει και χαρτί από τον γιατρό. Ο φίλος μου – ας τον πούμε «Νίκο» – δεν ήταν πάντα τρελός. Παλιά ήταν μια χαρά – η ψυχή της παρέας. Μετά κάτι συνέβη και κατέληξε στο Δαφνί. Διάβασε τη συνέχεια
Μικρή μου φάνηκε η εκκλησία τις τελευταίες φορές που βρέθηκα εκεί. Δεν μίκρυνε η εκκλησία, εγώ μεγάλωσα. Δεν μπορώ να κρυφτώ πια πίσω από τον θείο και τη θεία. Φαίνομαι. Άλλωστε δεν ζουν πια. Διάβασε τη συνέχεια
Σ’ ένα παπόρο μέσα, σ’ ένα παπόρο μέσα μας εμπαρκάρανε γαλέτες παξιμάδια, γαλέτες παξιμάδια μας ετρατάρανε Διάβασε τη συνέχεια
Το Σάββατο 27 Αυγούστου και ώρα δεκάτη βραδινή ευρισκόμουν στη βεράντα της οικίας μου στη Ζάκυνθο, όπου ρέμβαζα μετά της Χ., του Α. και της Α. Ξαφνικά, αφίχθησαν ο Κ., η Ε., ο Γ. και η Ρ. Δεν είναι ανώνυμοι αλκοολικοί, απλά είναι όλοι αβάπτιστοι, εκτός από εμένα που με λένε πιτσιρίκο. Διάβασε τη συνέχεια
Αύγουστος στη Νίσυρο. Πριν τρία χρόνια. Βραδάκι. Στο Μανδράκι, στην Πλατεία Ηλικιωμένης, στο καφενείο του Αντρίκου. Βάρδα στεναχώρια! Διάβασε τη συνέχεια
Πλησίαζε ο Δεκαπενταύγουστος και όλη η παρέα ήταν στην Κύθνο. «Πάμε κι εμείς για τρεις μέρες;» με ρώτησε η Μ. «Να πάμε, αλλά που θα βρούμε δωμάτιο; Δεν θα υπάρχει τίποτα». «Κάτι θα βρούμε. Αν δεν βρούμε, θα στριμωχτούμε με τα παιδιά ή θα μείνουμε στο Μιχάλη. Το πολύ-πολύ να περιμένουμε να κλείσει το μπαρ […] Διάβασε τη συνέχεια