Πριν από ένα-δύο μήνες, ένας φίλος μου με κοίταξε πολύ σοβαρά και μου είπε “δούλεψε, ρε μαλάκα, να βοηθήσεις εμάς”. Ένας άλλος συμφώνησε μαζί του. Χτες, ένας ακόμα φίλος μου είπε το ίδιο πράγμα. Χωρίς το “μαλάκα” αυτός. Διάβασε τη συνέχεια
Ενώ περιμένω την επανάσταση, την εξέγερση, τον εμφύλιο -κάτι που θα ξεκινάει από “ε” τέλος πάντων, μπορεί και “εμετός”-, έχω ξεσκιστεί στις βόλτες. Διάβασε τη συνέχεια
Δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο στη ζωή από τη φιλία. Δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο από τους φίλους – εκτός από τα χρήματα, βέβαια. Θα πρέπει λοιπόν να σας ενημερώσω πως βρίσκεται πια στην Αθήνα. Η Μαρία. Διάβασε τη συνέχεια
Ο Ελληνικός Στρατός θα μαζέψει, τελικά, τα σκουπίδια από τους δρόμους της Αθήνας, μετά από διαταγή του στρατάρχη-σκουπιδάρχη Μπόμπολα. Οι Έλληνες στρατιώτες θα μαζέψουν τα σκουπίδια σε άψογους σχηματισμούς, με δυναμικό βηματισμό και επιβλητικό παράστημα. Διάβασε τη συνέχεια
Τελικά, η ιδέα μου να κάνω το επόμενο καλοκαίρι το γύρο της Ελλάδας –φιλοξενούμενος σε σπίτια αναγνωστών του μπλογκ- γνωρίζει πρωτοφανή ανταπόκριση. Έχω μείνει άλαλος από τον αριθμό των προσκλήσεων. Έχει και τα καλά του να είσαι μπλόγκερ. Διάβασε τη συνέχεια
Αυτό το καλοκαίρι ήταν υπέροχο, αν και το μεγαλύτερο διάστημα το πέρασα στο Σύνταγμα. Φέτος, όμως, συνέβη κάτι που δεν μου έχει συμβεί ξανά και με έχει βάλει σε σκέψεις. Διάβασε τη συνέχεια
Στη Νάξο έχω περάσει έναν ολόκληρο χρόνο της ζωής μου. Όταν ήμουν εκεί, δεν καταλάβαινα πόσο όμορφες και δυνατές εμπειρίες ζούσα – όταν είσαι πολύ νέος, πιστεύεις ότι θα είναι έτσι για πάντα. Διάβασε τη συνέχεια
-Μωρό μου, έχω γκόμενο. -Εργάζεται; Διάβασε τη συνέχεια
Κάθε φορά που το πλοίο απομακρύνεται από τη Ζάκυνθο, νιώθω ένα σφίξιμο στο στομάχι. Από τις 15 Αυγούστου του 2004, σε αυτό το σφίξιμο έχει προστεθεί βαθιά και βουβή θλίψη. “Η Ζάκυνθος είναι η πρωτεύουσα της απάτης” μου είπε ένας συγχωριανός μου αστυνομικός το βράδυ της Πέμπτης στην ταβέρνα του Δημήτρη. “Επίσης, είναι και η […] Διάβασε τη συνέχεια
Τη μισή μου καρδιά την άφησα στην Κεφαλονιά. Όταν θα ανεξαρτητοποιηθούν επιτέλους τα Επτάνησα -και θα απαλλαγούμε οριστικά από τους Ελλαδίτες που θα παλεύουν με τις δραχμές τους-, προτείνω να δώσουμε τη διοίκηση του νέου κράτους στους Κεφαλονίτες γιατί φαίνονται σοβαροί άνθρωποι. Εμείς οι Ζακυνθινοί θα αναλάβουμε το εμπόριο όπλων, το εμπόριο ναρκωτικών και τις […] Διάβασε τη συνέχεια
Αυτές τις μέρες που αλωνίζουμε τη Ζάκυνθο, διαπιστώνω πως αυτό το νησί με έχει απασχολήσει πολύ στα κείμενα μου. Η Ζάκυνθος είναι μόνιμη πηγή έμπνευσης. Η Σοφή Φωνή. Εδώ! Διάβασε τη συνέχεια
Με τον Διονύσιο Ρώμα είμαστε πολύ καλοί φίλοι, αν και είναι δεξιός. Κάθε φορά που έρχομαι στη Ζάκυνθο, τον αναζητώ, πάω πίσω του, του σκεπάζω τα μάτια με τα χέρια και πάντα με βρίσκει αμέσως. “Πιτσιρίκο, άσε ψυχή μου τις βουρλισίες και κάτσε να μιλήσουμε για την κατάρρευση των αγορών” μου είπε χτες. Διάβασε τη συνέχεια
Η Ζάκυνθος είναι η πατρίδα μου – το λέω και καυχιέμαι. Δεν μου καίγεται καρφί να εξαφανιστεί όλη η Ελλάδα – η Ζάκυνθος μόνο να μείνει στη θέση της. Βέβαια, κι απ’ όλη τη Ζάκυνθο, μόνο εγώ αξίξω. Τέλος πάντων, να πώς πέρασα τη χτεσινή μέρα στη Ζάκυνθο. Ήταν μια τεμπέλικη μέρα αλλά στο τέλος […] Διάβασε τη συνέχεια
Τον Απρίλιο του 2005, όταν ξεκίνησα το μπλογκ, προσπάθησα να γράψω ένα κείμενο σε συνέχειες, μια μικρή ιστορία. Οι μπλόγκερ τότε ήταν λιγότεροι από 300, οι αναγνώστες του μπλογκ δεν πρέπει να ήταν ούτε 100, και εγώ έγραφα σαν να μη με διαβάζει κανείς. Βέβαια, σύντομα διαπίστωσα πως τα πράγματα άλλαξαν, συνειδητοποίησα πως αυτά που […] Διάβασε τη συνέχεια
Είναι αυτές οι ώρες του καλοκαιριού που είσαι ξαπλωμένος σε κάποια παραλία, έχεις χαλαρώσει και σκέφτεσαι τα πιο περίεργα και άσχετα πράγματα. Βέβαια, μερικές φορές, σκέφτεσαι ένα περασμένο, μακρινό καλοκαίρι και χαμογελάς κάτω από το καπέλο που σκεπάζει το πρόσωπό σου. Ένα καλοκαίρι σαν κι αυτό: εδώ. Διάβασε τη συνέχεια
Χτες, αστυνομικοί, πυροσβέστες και λιμενικοί συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Κολοκοτρώνη και έκαναν πορεία ως τη Βουλή, όπου ενώθηκαν με τους άλλους διαδηλωτές. Βέβαια, την ώρα που περνούσαν οι αστυνομικοί από το Σύνταγμα, έφαγαν ένα γερό κράξιμο – τους έκραξα κι εγώ. Διάβασε τη συνέχεια
Αυτές τις πέντε πανέμορφες κορασίδες τις πέτυχα να χορεύουν ένα κυριακάτικο πρωινό στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ήταν οι πρώτες ημέρες της επανάστασης. Μετά, έπεσα με τα μούτρα στις μάχες και δεν είχα χρόνο να τους κάνω ένα αφιέρωμα. Τώρα, που είμαι για λίγο μακριά από τα χαρακώματα, κρατάω την υπόσχεση που τους έδωσα ότι […] Διάβασε τη συνέχεια
Ευχαριστώ τους φίλους που μου γράφουν και τους ευχαριστώ που καταλαβαίνουν πως δεν μπορώ να απαντήσω. Μπορεί το μπλογκ μου να έχει απήχηση –έχουν σπάσει τα κοντέρ-, αλλά συνεχίζω να είμαι μόνο ένας άνθρωπος (δεν υπάρχουν κι άλλοι εδώ). Δεν μπορώ να απαντήσω σε όλα αυτά τα μέιλ• απαντώ σε όσα προλαβαίνω, και αφού πρώτα […] Διάβασε τη συνέχεια
Τους τελευταίους μήνες πολλοί δημοσιογράφοι μου ζήτησαν να τους μιλήσω σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές ή να τους δώσω συνέντευξη για εφημερίδες και περιοδικά. Αρνήθηκα ευγενικά σε όλους, με δυο εξαιρέσεις: δυο ντοκιμαντέρ για την κατάσταση στην Ελλάδα – μίλησα σε μια ακτιβίστρια Ελληνίδα δημοσιογράφο και σε ένα Δανό. Τις τελευταίες ημέρες, οι δημοσιογράφοι που […] Διάβασε τη συνέχεια
Στο διάστημα που είμαι μπλόγκερ είχα μερικές καταπληκτικές και πρωτόγνωρες εμπειρίες. Μου συνέβησαν πράγματα που νομίζω πως δεν θα μου είχαν συμβεί, αν δεν έμπαινα στον υπέροχο κόσμο της γραφής. Μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία είναι και αυτή που ακολουθεί: Διάβασε τη συνέχεια