(Χριστουγεννιάτικη ιστορία για αναγνώστες η αναγνώστριες, που έχουν όμορφα δεύτερα ξαδέλφια ) Το αίτημα φιλίας, αυτό που δέχθηκα στο Facebook, από μια άγνωστη σε μένα κοπέλα, ήταν από κάποια που είχε το ίδιο ακριβώς επώνυμο με το δικό μου. Διάβασε τη συνέχεια
«Θα γράψεις μια φορά, και εσύ, κάτι όμορφο;» μου είπε η γυναίκα μου. «Όλες οι ιστορίες σου, είναι για πoυτάνες, μοιχούς συζύγους και ξοφλημένα ρεμάλια». Διάβασε τη συνέχεια
Τον Σταύρο, τον παλιό μας συμμαθητή, τον Διευθυντή μιας μεγάλης Παθολογικής μονάδας στη Βόρειο Ελλάδα, έπρεπε να τον βοηθήσω. Να μην χαλάσει την οικογένεια του, εξαιτίας μιας ανάρμοστης εξωσυζυγικής συμπεριφοράς. Διάβασε τη συνέχεια
“Ρε, δεν σας έχω πει, εν ώρα εργασίας να μην χαζεύετε βιντεάκια στο YouTube; Για να δω! Τι βλέπετε; Καμιά τσόντα;» Διάβασε τη συνέχεια
«Κοίταξε. Όχι πολλές μ@λακίες. Αν πάτε σε στριπτιζάδικο, μη και σε δω σε φωτογραφία στο Facebook, να χαϊδεύεις τα @ρχίδια κανενός χορευτή. Εντάξει; Αλλοίμονο σου, έτσι και μου πουν η ακούσω τίποτα. Είσαι η σύζυγος του Project Manager της Wasted Energy Ltd. Θέλω να είσαι σοβαρή. Οι άλλες, ας κάνουν ό,τι θέλουν». Διάβασε τη συνέχεια
«Α, να χαθείς παλιοκόρακα. Δευτέρα πρωί, βρήκες να έρθεις; Φύγε από εδώ, ρε @ρχίδι, μη σε πλακώσω στις μπουνιές» Ήταν οι φωνές του Σταύρου, του γείτονα μου με το μαγαζί, κάπου τριάντα τετραγωνικά, που πουλάει υδραυλικά και ηλεκτρολογικά είδη για οικοδομές. Ακούγονταν μέχρι πάνω, στο γραφείο μου. Διάβασε τη συνέχεια
«Ποια είναι αυτή η βάβω, βρε γυναίκα; Κάτι για κομμένες συντάξεις, την ακούω να λέει». Αυτό την ρώτησα την γυναίκα μου, όταν την είδα να παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή, την ώριμη Κυρία που μιλούσε στην τηλεόραση. Διάβασε τη συνέχεια
(Προσοχή. Το κείμενο περιέχει διαλόγους που υπό προϋποθέσεις μπορούν να κριθούν άσεμνοι) “Ρε τον μ@λάκα, τον Γενικό μας. Άκου, τι μου ζήτησε να παρουσιάσω στο συνέδριο. Και έλα, πες μου εσύ, τι να γράψω για την «σημασία της γλωσσικής επικοινωνίας στην ανάπτυξη των εταιρικών πωλήσεων». Διάβασε τη συνέχεια
«Ήθελα να ήξερα τι λέτε, κάθε Πέμπτη βράδυ που βγαίνετε έξω, σαν μπακούρια. Δεν βαρεθήκατε να λέτε όλο τα ίδια και τα ίδια; Θα σε δει κανένας γνωστός και θα νομίζει, ότι έχω χάσει τον έλεγχο του σπιτιού». Διάβασε τη συνέχεια
«Αλέξη, διάβασες ρε, τι μπινελίκια και γαμωσταυρίδια πέσανε στην Βουλή στην τελευταία ολομέλεια;» με ρώτησε ο Μάκης, όταν χθες, ήρθε να με πάρει από το γραφείο και να πάμε στην καντίνα του Θανάση για καφέ. Διάβασε τη συνέχεια
-Έλα εδώ ρε Μάκη, εσύ που έχεις σπουδάσει Μαθηματική Λογική στη Χαϊδελβέργη. Μπορείς να μου εξηγήσεις σε αυτή την ρήση, πώς κατάφερε ο Αρκάς και έβγαλε ένοχο το σήμερα και αθώωσε το χθες; Διάβασε τη συνέχεια
«Μα είσαι στα καλά σου, ρε μ@λάκα. Ακούς εσύ, τον Μπάμπη Παπαπαναγιώτου; Δεν το πιστεύω». Παραξενεύτηκε ο φίλος μου ο Μάκης, όταν, πηγαίνοντας με το αυτοκίνητο να δούμε ένα πελάτη μας, με είδε να βάζω στο ραδιόφωνο Vima fm. Διάβασε τη συνέχεια
«Σε ρωτάω, Αλέξη. Λίγο το έχεις, τις ζεστές μέρες, να φεύγεις απο το γραφείο σου, απο το οικονομικό κέντρο μιας Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας και να βρίσκεσαι σε μια τεράστια κλιματιζόμενη κλειστή αίθουσα με μικρές πισίνες; Διάβασε τη συνέχεια
Για τους εργένηδες του Αυγούστου, τα τηγανητά αυγά είναι μια νόστιμη και εύκολη επιλογή για το μεσημέρι, που θα γυρίσετε απο το γραφείο και θα είσαστε μόνος στο σπίτι. Διάβασε τη συνέχεια
Βάσκα, σαν τον ήρωα του Ντοστογιέφσκι, είχε βαφτίσει μια Ουκρανή φίλη μας, η Mirosa, τον κεραμιδόγατο που μαζευόταν στην αυλή του σπιτιού μας. Για να πω την αλήθεια, το όνομα δεν μου άρεσε. Πού ακούστηκε Έλληνας γάτος με ρωσικό όνομα; Διάβασε τη συνέχεια
-Μάκη, Μάκη; Θυμάσαι εκείνα τα δυο κορίτσια που μιλούσανε στην καφετέρια; -Ποιες ρε μ@λάκα Αλέξη ; Αυτή την όμορφη κοπέλα και την άλλη την ξινή, την τραπεζική υπάλληλο; Την Προϊστάμενη διαχείρισης καθυστερημένων οφειλών; Διάβασε τη συνέχεια
-Παιδί μου, σου μιλάω. Δεν με προσέχεις; Θα μου δώσεις μια εξήγηση γιατί τσακώθηκες πάλι με τη μητέρα σου; Τι ψάχνεις, τέλος πάντων, και στριφογυρίζεις το κινητό σου σαν μαγνητική πυξίδα; Διάβασε τη συνέχεια
«Έλα ρε, πώς κάνεις έτσι; Μία κολονοσκόπηση είναι! Ένα τέταρτο το πολύ παίρνει. Μη φοβάσαι, γιατί με την αναισθησία δεν θα καταλάβεις τίποτα. Την έχω κάνει δυο φορές». Διάβασε τη συνέχεια
«Ένα τέτοιο ξενοδοχείο, σαν αυτό της πάνω φωτογραφίας, θα μπορούσατε να είχατε και εσείς στην περιοχή σας, αν είχατε λίγο μυαλό και ήσασταν διορατικοί, όπως οι Τούρκοι» έλεγε στους ντόπιους παραθεριστές ο συμπατριώτης τους ο Τάσος, που χρόνια εργαζόταν στο εξωτερικό σε μεγάλο επενδυτικό κεφάλαιο. Διάβασε τη συνέχεια
Τα δύο όμορφα κορίτσια, λίγο πάνω από τα τριανταπέντε, ήρθαν το ένα πίσω από το άλλο και κάθισαν στο διπλανό μου τραπέζι. Περίμενα τον συνάδελφο μου τον Μάκη, που συνήθως φεύγει καθυστερημένα από το γραφείο. Και όταν περιμένω κάποιον, αντί να παίζω με το κινητό μου προτιμώ να χαζεύω τους άλλους ανθρώπους. Όταν μάλιστα είναι […] Διάβασε τη συνέχεια