The game is over

ΤαμπόνΓεια σου πιτσιρίκο.
Το μακρινό 1947 οι Εγγλέζοι –πάλι αυτοί οι Εγγλέζοι– παίξανε το χαρτί του σιωνισμού και με όπλο την φρίκη του ολοκαυτώματος που εφάρμοσαν οι Ναζί επέβαλαν την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ στα εδάφη της Παλαιστίνης.

Ένα κράτος που δημιουργήθηκε από τους Εβραίους της διασποράς· πολλοί εξ’αυτών με δημοκρατικές, σοσιαλιστικές καταβολές κάτι που φάνηκε στην δομή του κράτους αυτού ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του όπου κάποιοι σοσιαλιστικοί θεσμοί, όπως οι κολεκτίβες, συνυπήρχαν με την καπιταλιστική ανάπτυξη.

Οι Ισραηλινοί πολέμησαν σκληρά για την επιβίωση της νέας πατρίδας τους τα πρώτα χρόνια, μέσα σε ένα πολύ δυσμενές και εχθρικό περιβάλλον.

Και κέρδισαν την συμπάθεια πολλών.

Οι πρώτες νίκες, όμως, έφεραν την δίψα του επεκτατισμού και η στροφή των 180 μοιρών ολοκληρώθηκε ουσιαστικά με τον πρώτο πόλεμο του Λιβάνου το 1982 και τις σφαγές στα στρατόπεδα της Σάμπρα και της Σατίλλα.

Μετά, και σίγουρα μέσα στην τελευταία δεκαετία, το κράτος του Ισραήλ μετατράπηκε σε ένα περίεργο μείγμα θεοκρατίας και απαρτχάιντ.

Σήμερα, ο Νετανιάχου, με τα νέα μέτρα στρατιωτικής αστυνόμευσης που επέβαλε στους Παλαιστινίους της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Δυτικής Όχθης, υπέγραψε την θανατική καταδίκη του δικού του λαού.

Μοναδική διέξοδος για τους Ισραηλινούς θα ήταν η άμεση αποδοχή της δημιουργίας ενός βιώσιμου και ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους κάτι που ο Πέρες είχε προφανώς αντιληφθεί είκοσι τόσα χρόνια νωρίτερα.

Όμως, ο άλλος “περιούσιος” λαός της Ανατολικής Μεσογείου δεν μπορεί ούτε να αντιληφθεί, ούτε πολύ περισσότερο να αντιμετωπίσει κατάφατσα την πραγματικότητα.

Είναι μετά να απορείς για την διασπορά των Εβραίων ή για τα τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς των Ελλήνων;

Οι Ισραηλινοί, επιλέγοντας την δεξιά των ραβίνων μετά την αποτυχία της άτολμης “αριστεράς” των προηγουμένων δεκαετιών, σε είκοσι χρόνια από τώρα θα βρεθούν αντιμέτωποι με την δέκατη ιντιφάντα, μόνο που τότε οι Παλαιστίνιοι “υποτελείς” θα είναι τρεις ή τέσσερις φορές περισσότεροι από τους “αφεντάδες” τους.

Κι όπως γνωρίζουν πολύ καλά από τους προγόνους τους, μια ήττα θα είναι αρκετή για την καταστροφή.

Κι ενώ συμβαίνουν αυτά, λίγο πιο κάτω, στην γειτονιά μας, στο εσωτερικό μέτωπο, οι “μένουμε Ευρώπη” ακούν σιωπηλά την Μέρκελ να απαιτεί την συνεργασία με την Τουρκία για την φύλαξη των συνόρων της χώρας μας στο Αιγαίο και στην Θράκη.

Και ψιλογκρινιάζουν οι επιστάτες των Γερμανών στα βρωμοκάναλα της διαπλοκής πως δεν έχουν ακόμα πληρωθεί τα κόπια τους για την δημιουργία της χώρας-στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Ελπίζουν ακόμα οι θλιβεροί ραγιάδες πως με κάποιον μαγικό τρόπο θα αρχίσουν τα πράγματα να φτιάχνουν μετά την ψήφιση των “τελευταίων” μέτρων.

Σε λίγες βδομάδες, όμως, θα βρεθούν αντιμέτωποι με το κούρεμα των τραπεζικών τους καταθέσεων.

Αδύναμοι και απροετοίμαστοι, χωρίς πολιτική κρίση και κουλτούρα, με ηθικό ανάστημα νάνου, θα σπείρουν τους επόμενους ανέμους και θα αφήσουν την επόμενη γενιά να θερίσει της επόμενες θύελλες.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.1 Το τελευταίο κατόρθωμα της “πρώτο-δεύτερης αριστερής” κυβέρνησης είναι η απόφαση για την ποινική δίωξη όσων δεν έχουν να πληρώσουν εισιτήριο στις αστικές συγκοινωνίες. Προτείνω στα καθάρματα να βάλουν και κάποια δρομολόγια – αραιά και πού βέβαια – για τους φτωχούς και τους άνεργους σε λεωφορεία με κίτρινο χρώμα. Ποιος ξέρει, μπορεί να χρειαστεί η συγκυβέρνηση της “πρώτης φορά” με τους νεοναζί της ΧΑ. Να συνηθίζουν σιγά-σιγά ο ένας τον άλλον.
Υ.Γ.2 Ο Σταθάκης έχει ένα εκατομμύριο λόγους να αισιοδοξεί. Εγώ πάλι ούτε εξακόσιους πενήντα.
Υ.Γ.3 Η αποστολή διάσωσης ετοιμάζεται, Πιτσιρίκο. Δεν μπορείς να φανταστείς σε ποιά γωνιά της Ευρώπης σου ετοιμάζω καταφύγιο. Σύντομα θα έχεις νέα.

(Αγαπητέ Ηλία, επέστρεψα στην Αθήνα πριν από τέσσερις ημέρες. Αυτή τη φορά, όχι για να ψηφίσω ή να δω κάποια ξενιτεμένη φίλη -όπως τις δυο προηγούμενες- αλλά για να ξεχειμωνιάσω. Οπότε, κυκλοφόρησα στην Αθήνα και συνάντησα πολλούς Έλληνες, γιατί, εκτός Αθηνών, μπορώ και τους αποφεύγω. Ηλία, αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι η απόλυτη παραίτηση και η απροθυμία να παραδεχτούν ποια είναι η κατάσταση. Λες και δεν έχουν προηγηθεί τα πεντέμισι χρόνια χρεοκοπίας, λες και δεν έχουν ιδέα. Η νοοτροπία είναι “δεν θέλω να ξέρω, μη μου λες”. Λες και δεν πρόκειται για τις δικές τους ζωές αλλά για τις ζωές άλλων. Σύντομα, θα πέφτουν πάλι κατά εκατοντάδες χιλιάδες από τα σύννεφα. Υπάρχουν πολλά που δεν καταλαβαίνω στη σύγχρονη Ελλάδα αλλά αυτό με ξεπερνάει. Θα αρχίσω να πιστεύω πως τους ψεκάζουν· εμένα δεν με πιάνει. Οι περισσότεροι Έλληνες αντιμετωπίζουν την Ελλάδα όχι ως τη χώρα τους αλλά ως προσωρινό τόπο μετανάστευσης. Οπότε, θα πέσει πολύ κλάμα. Και πολύ γέλιο. Ηλία, περιμένω να με φυγαδεύσετε. May Day, May Day! Make my day! Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.