Αλλάζει πίστα η Ελλάδα με την κυβέρνηση Τσίπρα
Φίλε Πιτσιρίκο, τα τελευταία χρόνια η πιο συχνή σκέψη και κάποτε φράση στα χείλη των Ελλήνων ήταν αυτή: «πότε επιτέλους θα πιάσουμε πάτο;». Πολλοί πιστέψανε ότι το τέλος της κυβέρνησης των Σαμαρά-Βενιζέλου και η ανατολή της «πρώτο-δεύτερης φοράς» θα ήταν το σημείο καμπής και ανάκαμψης.
Το τι συνέβη και τι συμβαίνει γύρω μας είναι πιά γνωστό και αντιληπτό σε όλους ακόμα και τους χιλιάδες ηλίθιους που μας περιβάλλουν.
Οι πιο έξυπνοι από εμάς λέμε συχνά ότι οι Τσιπραίοι είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι με τους Σαμαράδες και πως οι καταστάσεις έχουν παραμείνει λίγο-πολύ οι ίδιες.
Λάθος, μεγάλο λάθος! Κυρίως γιατί, για μια ακόμα φορά, βλέπουμε αυτό που θέλαμε να δούμε –τον πάτο δηλαδή του βαρελιού– κι αρνιόμαστε να αντικρύσουμε την άβυσσο που απλώνεται μπροστά μας.
Η πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου δεν ήταν τίποτα άλλο από το τέλος μιας πίστας σε ένα παιγνίδι ολέθρου και καταστροφής.
Μια χώρα προτεκτοράτο, χωρίς τον παραμικρό έλεγχο σε όλες εκείνες τις παραμέτρους που σε διεθνές επίπεδο προσδιορίζουν τον χαρακτήρα ενός «ανεξάρτητου» κράτους.
Στο τέλος της πρώτης πίστας, η Ελλάδα από κράτος «δορυφόρος» των δυτικών δυνάμεων –πιστό σκυλί των Αμερικανών και Ευρωπαίων στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο– μετατρέπεται σε Κόσσοβο, σε μια failed state εντός της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.
Τώρα, την σκυτάλη –στην δεύτερη πίστα– την έχει αναλάβει ο Τσίπρας και η παρέα του.
Στο τέλος της πίστας αυτής, η χώρα μετατρέπεται σε κανονικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και η «ευημερία» της μοιάζει βγαλμένη από τα μαύρα comics της δεκαετίας του ’80.
Μια δημόσια-ιδιωτική φυλακή που βιοπορίζεται από τα έσοδα που οι ανθρωποφύλακες θα λαμβάνουν για τις υπηρεσίες που θα παρέχουν στον «πολιτισμένο» δυτικό κόσμο.
Ένας προμαχώνας φυλακή για ξένους και για γηγενείς.
Σωστά ο φίλος ανέφερε στο κείμενο του το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Αυγερόπουλου για την Γουατεμάλα.
Όμως, εκείνο που θα συμβεί –συμβαίνει ήδη δηλαδή– στην Ελλάδα θα περιλαμβάνει κάποια στοιχεία από το «πείραμα» της Γουατεμάλα, στην ουσία του όμως θα είναι εντελώς διαφορετικό.
Θα κάνω μια μικρή παρένθεση και θα ανατρέξω λίγο στην πρόσφατη ιστορία της χώρας μας, της ψωροκώσταινας.
Η χώρα –κοινό μυστικό πια– ζει και επιβιώνει μέσα από τα «δάνεια» των μεγάλων δυνάμεων.
Ποιος «διαχειριζόταν» και διαχειρίζεται ακόμα και τώρα τα «δάνεια» αυτά;
Ποιος μεσολαβεί μεταξύ δανειστών και ημετέρων πιράνχα;
Όταν τα money είναι πολλά, θα φάνε πολλοί γιατί υπάρχουν μερικά που περισσεύουν από τις μασέλες των εκλεκτών.
Όταν δεν επαρκούν για όλους, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να αποκλειστούν από το δούναι και λαβείν όσο το δυνατό περισσότεροι από τους απέξω.
Και ο τρόπος αυτός βρίσκεται πάντα από την ελληνική «αστική» τάξη -ήμαρτον κύριε με τους λωποδύτες!- και δεν αναφέρομαι στον διαχρονικό και πάντα επίκαιρο παράγοντα της μαζικής μετανάστευσης των «απέξω», αλλού.
Μετά τον εμφύλιο, το κόλπο που βρέθηκε ήταν τα «πολιτικά φρονήματα».
Δηλαδή, δεν έφτανε να είσαι εσύ κομμουνιστής, αλλά αρκούσε η οποιαδήποτε συγγενική σου σχέση με κάποιον αγωνιστή της Αντίστασης ή κομουνιστή για να ισχύσει ο αποκλεισμός από τις businesses του κράτους.
Πότε σταμάτησε αυτό;
Το 1981 με την «Αλλαγή» του Ανδρέα Παπανδρέου.
Τι έγινε τότε;
ΕΟΚ, ΜΟΠ και περισσότερα φράγκα.
Τώρα που μετά την χρεοκοπία, η βρύση έχει στερέψει πάλι θα πρέπει να βρεθεί κάποιο καινούργιο κόλπο.
Ποιο; Η φοροδιαφυγή. Ο «έχων χρέη προς το δημόσιο» τα οποία δεν «εξυπηρετούνται» -ο ορισμός θα δίνεται από τους κρατούντες- θα θεωρείται «εχθρός της πατρίδας» και θα αποκλείεται από τις business του κράτους.
Και μη γελιέστε. Πάλι το κράτος θα κάνει τις business. Ας είναι καλά τα ΕΣΠΑ!
Κι όποιος αναρωτιέται για το τι θα συμβεί μόλις περάσει η χώρα στην τρίτη πίστα, η απάντηση μοιάζει απλή και αστεία.
Θα βγει το PAC MAN και θα μας φάει όλους.
Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.
To PAC MAN κυρίες και κύριοι, το PAC MAM.
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
(Αγαπητέ Ηλία, είναι θλιβερό ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να προβάλουν την παραμικρή αντίσταση. Η ήττα της κοινωνίας είχε έρθει πριν την χρεοκοπία. Η χώρα είχε μετατραπεί αργά και μεθοδικά σε μια χώρα γεμάτη λούμπεν πολίτες. Από μέσα έπεσε η Ελλάδα. Εύκολα. Ηλία, ήταν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων και όχι πολιτικών φρονημάτων, το κόλπο που είχαν βρει για να αποκλείσουν τη μισή Ελλάδα και να μοιράζονται μεταξύ τους τα δάνεια. Είμαι βέβαιος πως, με όλους τους ολιγάρχες να έχουν τεράστια χρέη προς το δημόσιο και να μην πληρώνουν φόρους, θα πείσουν τους πολίτες πως φοροφυγάς και εγκληματίας είναι ο περιπτεράς. Άλλωστε, οι πολίτες είναι χάπατα. Τους έφαγαν τα χρήματα των ταμείων τους, τους πετσόκοψαν τις συντάξεις τους και τώρα θα κατασχέσουν και τα σπίτια τους. Και οι πολίτες κοιτάνε σαν ζώα. Μιλάμε για ζώα. Αλήθεια, Ηλία, ο Άρης, πού είναι; Μου έλειψε ο μπαγάσας. Να είσαι καλά, Ηλία. Εδώ έχουμε σερί από λιακάδες. Κάτι είναι κι αυτό.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

