Βαυαρία εδώ

Η επιβίωση του pitsirikos.net εξαρτάται αποκλειστικά από τους αναγνώστες του. Γίνετε συνδρομητές εδώ.

Γεια σου Πιτσιρίκο! Είναι η πρώτη φορά που σου γράφω, αλλά σε διαβάζω χρόνια. Πάνω κάτω θα σου πω και εγώ μια από τα ίδια με τους άλλους φίλους, αν και η δική μου μετανάστευση έγινε για λόγους έρωτα και όχι για οικονομικούς.

Θα ήταν, όμως, θέμα χρόνου να έφευγα και για οικονομικούς.

Σημασία έχει ότι εδώ και τέσσερα χρόνια πού βρέθηκα σε αυτό το χωριό της Βαυαρίας, παντρεμένη με συντοπίτη μου -είμαστε και οι δύο από νότια Κρήτη- είδα την Ελλάδα τόσο διαφορετικά, που νομίζω πως, αν έμενα εκεί, δε θα την έβλεπα ποτέ έτσι.

Πώς δηλαδή;

Πάνω κατω ισχύουν αυτά που σου έχουν γράψει οι προηγούμενοι.

Κατ’ αρχάς, υπάρχει μια κανονικότητα στη καθημερινότητά σου που δε παίζει να την έχεις στην Ελλάδα, όσο και αν προσπαθείς.

Δεν ξέρουμε τι σημαίνει λογιστής να τρέχουμε καθε τρεις και λίγο.

Δεν ξέρουμε τι σημαίνει γραφειοκρατία γιατί όλα διευθετούνται συνήθως με ένα email ή ένα τηλέφωνο.

Ακόμα κι αν πας σε μια υπηρεσία, δεν υπάρχει ποτέ ουρά.

Δεν ξέρουμε τι σημαίνει τηλεοπτικά παράθυρα με τους χίλιους δυο αριστερα και δεξιά να γκαρίζουν σαν τις θείτσες, μιας και δεν έχουμε ελληνικά κανάλια.

Δεν ξέρουμε τι σημαίνει σκουπίδια χύμα στο κύμα, γιατί υπάρχει ένα τέλεια οργανωμένο σύστημα, όπου ουσιαστικά τίποτα δε πετιέται, αλλά ανακυκλώνεται.

Και θα μπορούσα να γραφω ατέλειωτες σειρές για πράγματα που συνεισφέρουν σε αυτήν την κανονικότητα και που, αν είσαι στην Ελλάδα, δεν το καταλαβαίνεις, γιατί απλά δεν το έχεις ζήσει και νομίζεις οτι το αλαλούμ που ζούμε εκεί είναι δεδομένο για όλες τις χώρες.

Ή μπορεί να το έχουμε αποδεχτεί μοιρολατρικά, χωρίς να παλεύουμε να το αλλάξουμε.

Στο Ελλαδιστάν, άλλωστε, παλεύουν για να μην τους πειράξεις τη ράτσα, τη μαγκιά και το Χριστό τους. Κατά τα άλλα, όλα ΟΚ!

Δε θέλω να τους τσουβαλιάσω όλους.

Γιατί υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα που έχουν έμφυτη την καλλιέργεια στην συμπεριφορά τους και στον καθημερινό αγώνα τους.

Γι’ αυτους στεναχωριέμαι πιο πολύ.

Γι’ αυτές τις ωραίες ψυχές Πιτσιρίκο που ξέρουν τι τους γίνεται, αλλά, όπως πάντα, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.

Έγινα και μάνα πριν δυο χρόνια περίπου και επειδή ο άνδρας μου μένει πάνω από 10 χρόνια εδώ, το παιδί πήρε γερμανικό διαβατήριο.

Στην αρχή, με ξένισε αυτό. Είπα όχι και γερμανάκι το παιδί.

Πήρα και μετέφρασα το χαρτί -το γαμόχαρτο που λέει και ο Φίλιππος– και το πηγα απευθείας στο ληξιαρχείο της πόλης μου.

Εδώ αρχίζει η κωμωδία που σου έχει γράψει ήδη ο φίλος, οπότε δεν χρειάζεται να στην ξαναπώ.

Οπότε δεν κάναμε μέχρι τώρα τίποτα.

Και αν και η Ελλάδα γερνάει και αργοπεθαίνει γιατί δε γεννιούνται πια μωρά, δεν ξέρω τελικα αν αξίζει ολο αυτόν τον κόπο να δηλωθεί.

Μου αρκεί που θα μάθει τη γλώσσα και θα έρχεται καλοκαίρι στην χώρα του απέραντου γαλάζιου.

Δεν θέλω να σε κουράσω άλλο. Δεν σου λεω δα και τίποτα καινούργιο.

Εγώ την αγαπώ την Ελλάδα, το παραδέχομαι.

Και στεναχωριέμαι πολύ αλήθεια.

Όχι που είμαι εγώ μακριά της, αλλά που αυτή είναι μακριά από μένα.

Δεν θέλω να ξαναγυρίσω εκεί.

Για πολλούς λόγους που ήδη τους διαβάζεις και τους ξέρεις στα γράμματα των φίλων.

Μου αρέσει μόνο να την σκέφτομαι και να την μελετώ, να μαντεύω την πορεία της και να περιμενω τον από μηχανής θεό ή κάποιο μαγικό ραβδάκι.

Αν και ξέρω ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε τα μαγικά ραβδάκια. Πόσοι θα το καταλάβουν, δεν ξέρω.

Σε ευχαριστώ, Πιτσιρίκο για το χρόνο σου.

Και με την ευκαιρία, σε ευχαριστώ για αυτά που γράφεις εσύ και όλοι οι φίλοι πανταχόθεν.

Οι ευγενικές ψυχές δε χάνουν το δρόμο τους, όπου κι αν βρίσκονται.

Να είσαι και να είστε όλοι καλά!

Ειρήνη

(Αγαπητή Ειρήνη, μου αρέσει που είσαι ερωτική μετανάστρια. Δηλαδή, από έρωτα, αξίζει να αλλάξεις και πλανήτη. Αλλά μόνο από έρωτα. Για τα άλλα, δεν θα έπρεπε. Θα μπορούσαν να είναι αλλιώς. Θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Είναι μια φίλη στην Βαυαρία. Κι αυτή με τον έρωτά της. Αλλά έχει φρικάρει. Όχι με την Βαυαρία. Όλα τέλεια λέει. Αλλά θέλει να γυρίσει στην Ελλάδα. Της λείπουν οι δικοί της άνθρωποι. Ειρήνη, θέλω να σε διαβεβαιώσω πως όλα είναι πολύ όμορφα τώρα στη νότια Κρήτη. Μαγικά. Σε ευχαριστώ, Ειρήνη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.