37 Νότια – 175 Ανατολικά

Γεια σου πιτσιρίκο.
Όλος ο κόσμος -όλος ο πλανήτης ας πούμε- πιστεύει ότι έφυγα για οικονομικούς λόγους.
Όμως δεν είναι έτσι – ήμουν εξαιρετικά προνομιούχος σε σχέση με τη μεγάλη πλειοψηφία.
Έφυγα επειδή αυτό:

Επειδή έβλεπα από παλιά ότι αυτό θα ήταν το μέλλον της Ελλάδας, και δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί του.

Όταν το συζητούσα τότε, αυτό που μου λέγανε ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ ό,τι λες και συ εδώ.

Έζησα σε ελληνική εταιρεία μέχρι το 2014 και είδα τη διολίσθηση, την πτώση· είδα επίσης πώς πάτησαν στο λαιμό όσους είχαν ανάγκη· εγώ δεν είχα ανάγκη και δε με πάτησαν, είχα όμως συνείδηση.

Και βέβαια, είδα αμέτρητα αδίστακτα τομάρια, κατά κανόνα αμαθείς ή ημιμαθείς γλύφτες μπλαζέ και λιμοκοντόρους με γραβάτες.

Ε, πώς να μη φύγω τρέχοντας ρε πιτσιρίκο; Μπορούσα να σταθώ εγώ εκεί μέσα; Λάχανο θα με τρώγανε.

Όταν πριν περίπου 20 χρόνια, άρχισαν να ελληνοποιούν μαζικά Καζάκους, Αζέρους, Γεωργιανούς, ώστε να καταφέρει να επανεκλεγεί ο κύριος Καθηγητής (ναι, αυτός που κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος), εγώ ήξερα ήδη τι θα επακολουθήσει.

Και βέβαια, δε φταίνε κι αυτοί οι άνθρωποι -για κάτι καλύτερο έψαχναν- το σημαντικό όμως ήταν ότι ήταν εξαιρετικά “εύπλαστοι” και ακόμα πιο εύκολο να τους κοροϊδέψεις απ’τους Νεοέλληνες (φαντάσου).

Ήρθε λοιπόν το νέο αίμα, το οποίο εκτόξευσε τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής· αν αναρωτιέσαι ποτέ γιατί ανέβηκε απότομα η ΧΑ, αυτός είναι ο λόγος (τι ειρωνεία, ε;).

Όταν το πελατειακό σύστημα εξυπηρέτησης της ΝΔ/ΠΑΣΟΚ δεν άντεξε να βολέψει και αυτούς, τότε “εκφράστηκαν ελεύθερα” οι φίλοι Πόντιοι (και γω Πόντιος-να εξηγούμεθα).

Εκφράστηκαν ελεύθερα και όλα τα λοιπά σκουλήκια και οι απόγονοι των δωσιλόγων κ των χουντικών και οι κυρ-Παντελήδες που είπε η φίλη από την Αγγλία· δεν υπήρξε ποτέ εθνική συμφιλίωση μετά τον εμφύλιο, οπότε ο φανατισμός ήταν πάντα στα κόκκινα. Το είδαμε και στις δεκαετίες ’80 και ’90 μεταξύ ΝΔ/ΠΑΣΟΚ· αρραβώνες διαλύονταν.

Ε, εντάξει, τι περίμενες; Προκοπή; Ήτανε στραβό το κλήμα -πόλωση και φανατισμός, 40 χρόνια δεξιά μπότα και καπάκι 20 χρόνια λαίλαπα ΠΑΣΟΚ και “εκδίκηση”-, το ‘φαγε κι ο γάιδαρος (αθρόα εισαγωγή απολύτως άσχετων ανθρώπων – δεν είμαι σίγουρος πόσοι ήταν, υπολογίζω πάντως τουλάχιστον 700-800 χιλιάδες).

Και μετά κρίση, και μετά φυγή άλλων 700 χιλιάδων στο εξωτερικό.

Ε, και εννοείται ότι η Ελλάδα θα γίνει Ελ Σαλβαδόρ (υποθέτω γνωρίζεις την κατάσταση εκεί).

Στο προκείμενο: Αυτό που επιθυμούσα στη ζωή μου ήταν άνεση, όμως όχι εις βάρος άλλων. Κατηγορώ τους γονείς μου που με κάνανε να ‘χω συνείδηση· αυτοί με “διώξανε” απ’την Ελλάδα.

Οι γονείς μου, επίσης, μου μάθανε ότι η μαγκιά πληρώνεται· εδώ είχαν λάθος, στην Ελλάδα η μαγκιά ΔΕΝ πληρώνεται, γι’αυτό και όλοι κάνουν τους μάγκες.

Λοιπόν, αρχηγέ μου, αυτά που έχει το εξωτερικό για μένα είναι ότι:

1. Δεν χρειάζεται να ζω σε βάρος των άλλων (αν κ όλοι μας αυτό κάνουμε μια που ζούμε σε καπιταλιστικές κοινωνίες – αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα).

2. Δεν μπορεί ο καθένας να κάνει μαγκιές, γιατί οι μαγκιές πληρώνονται.

3. Δικαιοσύνη (σχετικά πάντα).

Για να απαντήσω και στα ερωτήματά σου:

1. Η ενσωμάτωση μου στη Νένα Ζηλανδία ήταν μάλλον εύκολη γιατί είχα ήδη ζήσει 11 χρόνια προηγουμένως στο εξωτερικό.

2. Η δυσκολία είναι ο υποβόσκων ρατσισμός των Νεοζηλανδών, και η σχιζοφρένεια ότι, ενώ προβάλλουν στο εξωτερικό την εικόνα ότι είναι φιλόξενοι και παλουκάρια (μεγάλε Κλυνν RIP), στην πραγματικότητα είναι φοβερά αφιλόξενοι και τους νοιάζει μόνο να τους αφήσεις τα λεφτά σου και να φύγεις.

3. Η άλλη φοβερή δυσκολία, το άγχος και ο φόβος για τη βίζα. Έχει καεί πολύς κόσμος, και η Νέα Ζηλανδία είναι πολύ μακριά για να αναγκαστείς να γυρίσεις – τσακίστηκαν ψυχές.

4. Ευκολίες όμως πολλές· για ΠΡΩΤΗ φορά στην επαγγελματική ΖΩΗ ΜΟΥ πληρώθηκα στην ώρα μου απ’τη δουλειά – νόμιζα ότι ήμουν στο κάντιτ κάμερα ένα πράμα.

5. Όλα λειτουργούν· all time classic, όποιος πάει εξωτερικό, αυτά λέει.

6. Δυνατότητα να ασχοληθείς, ρε παιδί μου, με αυτό που κάνεις, να πας πιο κάτω αυτό που γουστάρεις, και στο τέλος-τέλος να ζεις απ’ αυτό: Ανεκτίμητο!

7. Δυσκολία, η απόλυτη έλλειψη αναρχίας· ότι κλείνεις 2 μήνες πριν ραντεβού για μπύρα.

8. Δυσκολία, χάνεις λίγο τον εαυτό σου γιατί το σύστημα σε καταπίνει. Και στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό, αλλά πού και πού γίνεται κάνα καλό πατιρντί και τα βάζεις όλα φωτιά κι επανέρχεσαι λίγο· εδώ ποτέ, απαγορεύεται.

9. Μάλλον έγινα λίγο καλύτερος άνθρωπος, με την έννοια ότι δεν υποψιάζομαι πλέον τους πάντες.

10. Μάλλον έγινα λίγο χειρότερος άνθρωπος με την έννοια ότι τώρα που “τ’άρπαξα” το “παίζω” ακόμα υπέρ ενός σοσιαλιστικού συστήματος.

11. Οι ιδέες μου έμειναν ίδιες.

12. Απλά, συνειδητοποίησα ότι κι εδώ, όπως και στην Ελλάδα, έχει μπόλικα λαμόγια και τσογλάνια, απλά ευνόησαν οι συνθήκες ώστε να ζούμε σε χρυσή δεκαετία – το πάρτι δεν θα κρατήσει για πάντα (ήδη υπάρχει σχέδιο για το μέλλον).

13. Στην Ελλάδα θέλω να γυρίσω, όταν δε θα χρειάζεται πλέον να δουλέψω για να ζήσω, αλλά φοβάμαι τους “μάγκες”. Μπορούν ανά πάσα στιγμή να σου καταστρέψουν τη ζωή και δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις γι’αυτό – εκτός κι αν μπορείς να γίνεις πιο βίαιος (βλέπε Ελ Σαλβαδόρ).

14. Όταν έρχομαι διακοπές, τρέχω πανικόβλητος πέρα δώθε· δεν έχω κάτσει να “ρουφήξω” την περιρρέουσα ατμόσφαιρα όσο θα ‘θελα.

15. Διακοπές στην Ελλάδα· τελευταία προσέχω ότι όλοι καπνίζουν παντού κι ούτε που περνάει απ’το μυαλό τους ότι δεν θα’πρεπε.

16. Η Ελλάδα σε 10 χρόνια; Ελ Σαλβαδόρ. Επίσης, θα πεθάνουν οι γέροντες του εμφυλίου· όλος εκείνος ο φανατισμός θα εκλείψει, όμως η κατήχηση επί του πληθυσμού θα ενταθεί απ’τα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης). Παρένθεση: Κι εδώ τα ίδια, το σύστημα έχει ήδη ξεκινήσει να δημιουργεί εφεδρείες για όταν χρειαστούν στο μέλλον.

17. Σε 10 χρόνια θα έχει αυξηθεί εκθετικά η απόλυτη αμορφωσιά και το προσκύνημα στο instagram – τα συμμοριτογκρουπούσκουλα των ολιγαρχών θα βαράνε δίχως κουκούλες, δίχως λόγο και αφορμή, δίχως τιμωρία.

18. Σε 10 χρόνια θα αποκτήσει “επιτέλους” η Ελλάδα έγκλημα του δρόμου όπως οι ΗΠΑ κ η λατινική Αμερική – τότε θα ανθίσουν τα all inclusive ξενοδοχεία κι επίσης τα γκέτο.

19. Σε 10 χρόνια η ζωή μου; Θα:

α. Είμαι κάπου δω γύρω με την οικογένεια.

β. Κάνω την δουλειά που γουστάρω με τους όρους που γουστάρω, και θα με πληρώνουν κιόλας!

γ. Θα μιλάω καλά τουλάχιστον Μάνταριν.

δ. Θα έχω πάει σε όλη την Άπω Ανατολή και στα νησάκια του Ειρηνικού.

ε. Θα έχουν χαλαρώσει οι επαφές με την Ελλάδα, καθότι μόνο τη μάνα μου έχω εκεί πια, και 10 χρόνια είναι πολλά.

20. Πώς βλέπω την Ελλάδα απ’το εξωτερικό; Είπαμε: Ελ Σαλβαδόρ, αλλά δίχως έγκλημα του δρόμου (ακόμα) ή, ακόμα καλύτερα, σαν την Ιορδανία (εκεί όμως η μαγκιά πληρώνεται).

Κάπου εδώ να σου πω και το πώς θα λυθεί το πρόβλημα της Ελλάδος:

Βαρουφάκης – δεν ακολουθώ το πρόσωπο αλλά αυτά που λέει

Το ξέρω ότι βρήκα βήμα και αγορεύω, επομένως μερικές ακόμα κουβέντες και κλείνω:

Οι Αγγλοσάξονες λένε “put your money where your mouth is”, κι εγώ το έκανα πάντα αυτό (ίσως δεν είμαι αρκετά Έλληνας), γι’αυτό δεν κολλούσα στην Ελλάδα με τους τζάμπα μάγκες.

Το ξύλο στον Μπουτάρη απέδειξε ότι οι φόβοι μου ήταν βάσιμοι· σκεφτόμουν σήμερα πώς θα μπορούσαμε πραγματικά να βοηθήσουμε αυτούς που του επιτέθηκαν ώστε να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι· όμως δεν πρέπει και να το θέλουν και οι ίδιοι;

Ποτέ μα ποτέ ψήφο στους Έλληνες του εξωτερικού – ήρθαν όλοι αριστεροί εδώ και τώρα έχουν γίνει Τραμπικοί. Όσο γι’αυτούς που ήρθαν πριν 40 χρόνια; Αυτοί και οι απόγονοι τους που λένε ότι είναι Έλληνες αλλά δεν ξέρουν λέξη Ελληνικά -και δεν είναι Αρβανίτες αγωνιστές του 1821- βγάζουν Χρυσή Αυγή κυβέρνηση (όχι ότι παίζει ρόλο η ψήφος, αλλά να ‘χαμε να λέγαμε).

Συχνά σκέφτομαι την Ελλάδα και βουρκώνω, όχι μόνο γιατί στεναχωριέμαι όμως -και στεναχωριέμαι κάθε μέρα-, αλλά επίσης επειδή τα κατάφερα και ξέφυγα (οριστικά σε μερικά χρόνια που θα πάρω διαβατήριο να μην τους έχω καμία ανάγκη πλέον).

Έχω άπειρα να πω ακόμα αλλά το αφήνω εδώ. Ελπίζω η ανταπόκριση των Ελλήνων του εξωτερικού να’ναι μεγάλη, ώστε να κερδίσεις χρόνο για παραλίες!

Φιλικά

Άφαντος

(Αγαπητέ φίλε, το να πάει κάποιος να ζήσει στη Νέα Ζηλανδία σημαίνει ότι είναι αποφασισμένος να φύγει από την Ελλάδα. Δεν “πετάγεσαι” στην Ελλάδα από τη Νέα Ζηλανδία. Μπορεί να είναι σύμπτωση αλλά όλοι οι Νεοζηλανδοί που έχω γνωρίσει, είναι ωραίοι άνθρωποι. Πολύ δυνατό το κείμενό σας. Όλα τα έχετε σκεφτεί. Μου μάθατε και ένα νέο ελληνικό τραγούδι, αν κι εσείς είστε μακριά. Σας ευχαριστώ. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.