Περί Κίνας, εξυπνάδας και υπομονής

Φίλε Πιτσιρίκο, διάβασα το κείμενο του Ηλία για τον οικονομικό πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας (εξαιρετική ανάλυση), και την απάντησή σου που δεν με εξέπληξε καθόλου, καθώς έχω γνωρίσει πολλούς που φοβούνται τους Κινέζους και θα προτιμούσαν τον γιάνκη διάβολο που ξέρουν απ΄ τον σχιστομάτη δαίμονα που αγνοούν.

Νομίζω ότι η φοβία είναι απλά προϊόν άγνοιας, σαν τη φοβία για τους λύκους, που, άμα τους έχεις γνωρίσει, τους αγαπάς και τους σέβεσαι, και δεν μπορείς να καταλάβεις τι φοβάται ο άλλος.

Εδώ χάμω που ζω, έχει πολλούς Kινέζους, που αναπαράγονται και αγοράζουν χωρίς περιορισμούς, και που σύντομα θα είναι η πλειοψηφία· αν δεν είναι ήδη.

Λύκους δεν έχει, αλλά έχει ντίνγκο που είναι παρόμοια.

Τα ντίνγκο δεν είναι τόσα πολλά, δεν αναπαράγονται τόσο συστηματικά, ούτε είναι φορτωμένα χρήμα όπως οι Κινέζοι, αλλά μπορούν να σου φάνε το μωρό αν το ξεχάσεις μόνο του για κανα τέταρτο στην έρημο, όπως έκανε ένα ζευγάρι Αυστραλών το ’70, που καταδικάστηκαν για φόνο, αθωώθηκαν χρόνια αργότερα αφού είχαν καταστραφεί οι ζωές τους, και μας έδωσαν την έκφραση “the dingo ate my baby” που χρησιμοποιούμε όταν μιλάμε για μπουρδολογίες.

Αλλά εγώ συμπαθώ και τα μεν, και τους δε, κι ας μην τους καταλαβαίνω πάντα.

Δεν ήμουν πάντα έτσι.

Αν και σεβόμουν τον κινέζικο πολιτισμό, τους Κινέζους που τον δημιούργησαν τους αντιμετώπιζα με επιφύλαξη.

Σε μια επίσκεψη στο Βιετνάμ, όμως, πριν από χρόνια, ήρθε η επιφοίτηση σχετικά με τον κινέζικο τρόπο σκέψης, που πολλαπλασίασε το σεβασμό μου, και μου άνοιξε νέους δρόμους σκέψης και προσέγγισης.

Το Βιετνάμ ήταν υπό κινεζική κατοχή για 1.000 χρόνια.

Για 1.000 χρόνια οι ΒΙετναμέζοι προσπαθούσαν υπομονετικά να τους ξεφορτωθούν, για 1.000 χρόνια έχυσαν ποτάμια αίμα, κι εκεί που άλλοι θα είχαν παραιτηθεί στη μοίρα τους, οι Βιετναμέζοι επέμειναν, ώσπου τελικά τα κατάφεραν· με ολίγη γαλλική υποστήριξη η αλήθεια είναι, αλλά σύντομα οι Γάλλοι κατάλαβαν ότι τους είχαν χρησιμοποιήσει χωρίς καμμία πρόθεση να τους αφήσουν να τους καθίσουν στο σβέρκο περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν.

Και μετά τους την πέσαν οι Αμερικάνοι, κι οι Βιετναμέζοι πέθαναν στο γέλιο.

Και είχαν τους λόγους τους.

Σε λιγότερο από ένα τέταρτο του αιώνα τους ξεφορτώθηκαν και τους ξεφτίλισαν διεθνώς τόσο, που θα φτιάχνουν ταινίες για τον εξευτελισμό τους μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία, εκτός κι αν κάνει την έκπληξη το Ιράν.

Για να μην τα πολυλογώ, σε μια βιετναμέζικη πόλη που ήταν κάποτε κινέζικο προπύργιο, αποφάσισα να επισκεφτώ έναν κινέζικο ναό.

Οι κινέζικοι ναοί δεν είναι αφιερωμένοι σε κανέναν θεό, είναι αφιερωμένοι στους προγόνους.

Κάθε Κινέζος μπορεί -και θέλει- να έχει τον δικό του ναό, για να τιμήσει τους δικούς του προγόνους.

Ο ναός είναι ουσιαστικά το ισόγειο ενός δίπατου σπιτιού, κι αποτελείται από έναν προθάλαμο κι ένα ιερό.

Στο ιερό βρίσκεται ένας υπερυψωμένος βωμός, πάνω στον οποίο τοποθετούνται τα πορτραίτα των προγόνων, κεριά, αρωματικά στικάκια, πολύτιμα σκεύη, και τα συναφή.

Όσο πιο πλούσιος ο Κινέζος, τόσο πιο ακριβά τα αναθήματα.

Όποιος εισέρχεται στο ναό, οφείλει να δείξει σεβασμό στους προγόνους, και να μπει με κατεβασμένο το κεφάλι.

Δεν υπάρχει κανείς να κατευθύνει το πλήθος των προσκυνητών, δεν υπάρχουν πινακίδες με ενδείξεις, κανένας δε μοιράζει flyer με πληροφορίες, και η πλειοψηφία των προσκυνητών είναι τουρίστες άσχετοι με τα κινέζικα έθιμα.

Παρ’ όλα αυτά, ΟΛΟΙ μπαίνουν με κατεβασμένο το κεφάλι, ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως.

Γιατί ο έξυπνος Κινέζος, Πιτσιρίκο, αντί να κάθεται να βρίζει τους ασεβείς όπως θα έκανε αν ήταν Έλληνας, ή να γεμίσει τον τόπο πινακίδες όπως θα έκανε αν ήταν Γερμανός, ή να κόβει πρόστιμα στους παραβάτες όπως θα έκανε αν ήταν Αυστραλός, τι έκανε;

Έβαλε ένα χοντρό δοκάρι στο πάτωμα της εισόδου μεταξύ προθαλάμου και ιερού, το οποίο προεξέχει καμμιά 30αριά εκατοστά, κι αν δεΝ θες να φας τα μούτρα σου, πρέπει να κατεβάσεις το κεφάλι και να κοιτάξεις το έδαφος για να μπεις.

Τον Κινέζο πρόγονο δεν τον ενδιαφέρει αν εσύ το κάνεις από πραγματικό σεβασμό ή από ανάγκη, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βλέπει κατεβασμένα κεφάλια, και, αφού σε βλέπει έτσι υποτακτικό, χαίρεται και ευλογεί τους απογόνους.

Αυτή ήταν η στιγμή που έκανε η λάμπα στο κεφάλι “ντίνγκ!”, και, έκτοτε, κάθε φορά που έχω κάποιο πρόβλημα να λύσω, σκέφτομαι το ναό στο Βιετνάμ, κι αναρρωτιέμαι “τι θα έκανε ο Κινέζος στη θέση μου;”

Θα μπορούσα βέβαια να σκέφτομαι το Σινικό Τείχος που είναι θαύμα οικοδόμησης και υπομονής, ή τις διπλωμένες στα δύο πατούσες των γυναικών για να μην μπορούν να φύγουν τρέχοντας, ή την πυρίτιδα, το χαρτί, την πυξίδα, την ομπρέλα, την οδοντόβουρτσα, το μηχανικό ρολόι, την εντατική καλλιέργεια, το μετάξι, το αλκοόλ, την πορσελάνη, το χαλκό, την τυπογραφία, τις ρουκέτες, τα πυροτεχνήματα, τον Κομφούκιο, τον Λάο Τσε, τον Σουν Τζου,………χρειάζεται να συνεχίσω;

Κατάλαβες, Πιτσιρίκο;

Αν κατάλαβες, τότε θα κατάλαβες επίσης ότι οι Κινέζοι θα κυριαρχήσουν ΌΠΩΣ και να ‘χει, και καλά θα κάνεις να τους συνηθίσεις και να τους αγαπήσεις.

Και εν τω μεταξύ απέφυγε τα στοιχήματα και μάθε κανά κινέζικο.

Και στο φινάλε, ρε Πιτσιρίκο, γιατί φοβάται ο κόσμος τους Κινέζους, που δεν έχουν κάνει κανέναν επεκτατικό πόλεμο, δεν έχουν σπείρει την καταστροφή παντού, δεν ανακατεύονται στις δουλειές των άλλων, δεν ονειρεύονται αυτοκρατορίες, δεν πουλάνε τσαμπουκά, όλη την ώρα, και δεν φοβάται τους Αμερικάνους που κάνουν ΟΛΑ τα παραπάνω κι αν συνεχίσουν να είναι υπερδύναμη δε θα μείνει τίποτα όρθιο πουθενά;

Είναι ώρα να ξεπερνάμε τις προκαταλήψεις μας, και να κοιτάμε την πραγματικότητα κατά πρόσωπο.

Η Κίνα θα κυριαρχήσει, είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι.

Γιατί έχει τα λεφτά, το μυαλό, την υπομονή, τους αριθμούς και την ιστορία με το μέρος της.

Κι εμένα τουλάχιστον, δε με χαλάει καθόλου αυτή η προοπτική.

Γιατί τους συνήθισα, όπως συνήθισα τα ντίνγκο, και διαπίστωσα ότι είναι καλοί, εργατικοί και φιλότιμοι άνθρωποι στην πλειψηφία τους, κι ας έχουν χούγια που δεν καταλαβαίνω.

Σάμπως τα χούγια της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων στον πλανήτη ακατανόητα δεν μου είναι έτσι κι αλλιώς;

Εδώ δεν καταλαβαίνω το σόι μου, θα καταλάβω τους Κινέζους;

Γι’ αυτό ξανασκέψου το Πιτσιρίκο, και μην τρως προπαγάνδα, φάε κανα σετσουάν να στρώσει το αντεράκι σου.

Φιλιά από downunder and below.

Β.

(Αγαπητή φίλη, εξαιρετικό το κείμενό σας. Δεν έχω καμία αμφιβολία για το ότι θα επικρατήσει η Κίνα. Το γράφω, άλλωστε, και στην απάντηση στον Ηλία. Το στομάχι μου είναι που δεν γουστάρει την Κίνα. Και το ακούω το στομάχι μου. Και το μυαλό μου ακούω. Το μυαλό μου μου λέει να προσέχω όλους όσοι είναι νεοφώτιστοι στον καπιταλισμό, γιατί είναι εντελώς αδίστακτοι. Και οι Κινέζοι είναι νεοφώτιστοι στον καπιταλισμό, όπως είναι και οι Ρώσοι. Λογικά, θα έχω πεθάνει, όταν η Κίνα θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ και ως στρατιωτική δύναμη, εκτός από εμπορική. Το κινέζικο φαγητό δεν μου αρέσει καθόλου. Κάθε φορά που πάω με παρέα σε κινέζικο, όταν φεύγουμε, τους λέω “πάμε τώρα σε ένα σουβλατζίδικο να φάω κι εγώ κάτι”. Βέβαια, έχω μιλήσει με Κινέζους και ξέρω την αηδία που τους προκαλεί το σουβλάκι και τα ελληνικά φαγητά. Τα σιχαίνονται. Και ως λαό, προτιμώ τους Αμερικανούς από τους Κινέζους. Αμερικανοί -βόρειοι και νότιοι- και Αφρικανοί, είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι καλύτεροι άνθρωποι στον πλανήτη. Βέβαια, μπορεί να αλλάξω γνώμη. Ίσως, δεν γνώρισα, για την ώρα, τους “σωστούς” Κινέζους. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.