Ελευθερία σημαίνει ανθρωπιά

Γεια σου πιτσιρίκο.
Είμαι στο δρόμο προς την Νοτιοανατολική Ασία, πίσω στη βάση μου και μετά επιστροφή πάλι εδώ και μετά Ελλάδα, όλοι μαζί να δει η εγγονή μου άλλη μία πατρίδα.
Σκέψεις πολλές, συγκρίσεις.

Τέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα, οκτώ μήνες, τόσο κράτησε το τελευταίο μου ταξίδι.

Με κούρασε σωματικά, μου έχει αφήσει και ένα βήχα, αυτή τη φορά όμως στήθηκε το πρώτο δίκτυο επικοινωνίας μέσω δορυφόρου. Ο γιος μου ειχε την ιδέα και ανέλαβε και το κόστος.

Στις δυτικές κοινωνίες τα παλιά κομπιούτερ τα στέλνουν υποτίθεται για ανακύκλωση. Ο γιος μου πήρε αρκετά από αυτά από ένα κέντρο διαλογής και τα μετέτρεψε, με τη βοήθεια κάποιων άλλων, σε χρήσιμα εργαλεία. Αυτά, μετά από ένα λίγο περιπετειώδη τρόπο, εγκαταστάθηκαν σε κοινότητες αυτοδιαχειριζομενες.

Έχουμε επαφή καθημερινή. Εγώ μπορώ και τους βοηθώ άμεσα, ώστε να βρουν αγοραστές γαι την πλεονάζουσα παραγωγή, να τους βοηθήσω στη διαχείριση καταστασεων και ο γιος μου -με την ομάδα του- παραδίδει μαθήματα ξένων γλωσσών ταυτόχρονα, δημιουργώντας μία κοινότητα διαφορετικών μα συνάμα ίδιων ανθρώπων.

Το εγχείρημα δύσκολο, απαιτεί κρυπτογράφηση και φυσικά περιφρούρηση.

Σκέφτομαι πόσο εύκολη πρόσβαση είχε ή εγγονή μου σε κέντρο φροντίδας για τις ιατρικές της εξετάσεις τον εμβολιασμό της και πόσο δύσκολο έως ακατόρθωτη ή πρόσβαση σε εκατομύρια παιδιά σε όλο το κόσμο.

Και είναι που πέφτει το μάτι στη Novartis και το σκάνδαλο που εμπλέκει πολιτικούς και στην Ελλάδα.

Μα το σκάνδαλο δεν είναι αν τα πήρε κάποιος το σκάνδαλο είναι ή ίδια ή ύπαρξη της Novartis και κάθε τέτοιας εταιρείας.

Οι πατέντες στο φάρμακο είναι κάτι απαράδεκτο.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, καμμιά χώρα δεν μπορεί να στηρίξει τον άπορο πληθυσμό σε κάθε μορφή ανάγκης.

Αυτή ήταν και ή ανάγκη που ώθησε την γενέτειρα της εγγονής μου να δημιουργήσει τα δικά της φάρμακα· τις δικές της ανάγκες κάλυψε, ώστε σήμερα να μπορούν να εμβολιάζονται όλα τα παιδιά, να έχουν ιατρική φροντίδα και τα φάρμακα να μην κοστίζουν μία περιουσία.

Και αυτή την τεχνογνωσία να τη δίνει απλόχερα σε όποιον έχει ανάγκη χωρίς αντίτιμο, παρόλα τα εμπόδια που στήνονται για να σταματήσει αυτή ή δραστηριότητα.

Δεν μπορώ να μην συγκρίνω το εκπαιδευτικό σύστημα, πώς μαθαίνουν τα παιδιά να γίνονται άνθρωποι και όχι αριθμοί.

Μου έρχονται πολλά στο μυαλό. Το πώς αντιμετωπίζεται ο μαθητής και το πώς δημιουργούνται ανελευθεροι άνθρωποι.

Σκέφτομαι σε πόσες χώρες όλα τα παιδιά πάνε σχολείο, το σχολείο να είναι χώρος δημιουργικής απασχόλησης χωρίς διακρίσεις.

Εκεί που τα παιδιά δεν πέφτουν κάτω από τη πείνα γιατί τους έχουν εξασφαλίσει ένα δωρεάν πλήρες γεύμα την ημέρα.

Και η σύγκριση με φέρνει σε αμηχανία γιατί το μόνο μέρος που θυμάμαι είναι ένα άλλο μέρος παρίας των δυτικών κοινωνιών.

Είναι πάνω από τέσσερα χρόνια που έκανα το τελευταίο μου ταξίδι εκεί.

Μιλάω για τη Βόρεια Κορέα. Την έχω επισκεφτεί αρκετές φορές.

Πολλές φορές ακούγεται ότι τα παιδιά εκεί δουλεύουν, δεν έχουν ελευθερίες, είναι δέσμιοι ενός αυταρχικού καθεστώτος.

Εγώ ένα ξέρω, γιατί το είδα: το πρωί στους αγρούς δεν θα δεις ούτε ένα παιδί· μετά το μεσημέρι ναι, πηγαίνουν στους γονείς τους που εργάζονται στους αγρούς.

Το πρωί θα πάνε σχολείο, θα έχουν το πρωινό τους, θα κάνουν μάθημα και μετά θα φύγουν να γυρίσουν στους γονείς τους.

Ναι, δεν έχουν την πολυτέλεια να φάνε χαβιάρι και αστακό, όμως ένα πιάτο φαΐ καθημερινά -φτωχικό μεν- το έχουν σαν παιδιά.

Δεν ξέρω αν ελευθερία είναι να περάσω έξω από τις βιτρίνες ή τα πολυτελή εστιατόρια και να κάνω οφθαλμόλουτρο -όπως έλεγε και ο παππούς μου «φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομος»- με την ελπίδα να κερδίσω το λαχείο για να τα αποκτήσω ή να έχω δικαίωμα τουλάχιστον στην αποφυγή της πείνας.

Ή ελευθερία είναι ξέρω ανώτερο ιδανικό, όμως ελευθερία σημαίνει ανθρωπιά και δεν βλέπω σε αυτό το σύστημα που ευαγγελίζεται την ελευθερία να υπάρχει.

Σταματάω λίγο απότομα αλλά ήρθε ή ώρα της επιβίβασης.

NIZ
Dalat

(Αγαπητέ φίλε, αν οι άνθρωποι είχαν ταξιδέψει όσο εσείς, θα είχαν λιγότερες βεβαιότητες. Εύχομαι κι άλλα ταξίδια. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.