Στο μυαλό των Ελλήνων ολιγαρχών είστε όλοι καταληψίες

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Για τον ξυλοδαρμό του Δημήτρη Ινδαρέ και της οικογένειάς του, στο Κουκάκι, τι να πούμε.
Σχεδόν τα ίδια σκεφτόμουν -όταν άκουσα το ηχητικό- με όσα έγραψες και λίγα θα προσθέσω.

Τελικά, το λάθος των αστυνομικών ήταν που τον έδειραν στην ταράτσα του σπιτιού του.

Αν τους έβγαζαν έξω ευγενικά και τους χτυπούσαν στο τμήμα, δεν θα είχε πάρει τέτοια έκταση.

Δεν θα υπήρχαν καν οι ίδιες αντιδράσεις στην κοινωνία αν οι αστυνομικοί χτυπούσαν 4 αναρχικούς μέσα στην κατάληψη.

Ακόμα και τόπι να τους έκαναν στο ξύλο.

Τι;

Δεν είναι έτσι;

Πόσοι αντέδρασαν, όταν ο Λάμπρος Γούλας κατήγγειλε τον ξυλοδαρμό του και το ξεβράκωμα του στα Εξάρχεια;

Πόσοι ακόμα όταν κατήγγειλε τα ίδια λίγες μέρες αργότερα μια κοπέλα που, ενόψει της επετείου από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, βρέθηκε να προσπαθούν να την ξεβρακώσουν οι προστάτες του πολίτη;

Και να ‘ταν οι μόνοι.

Το Κουκάκι δεν ήταν «μεμονωμένο» περιστατικό και δεν χρειάζεται να πω πόσους ανθρώπους άκουγα στην Ελλάδα -όσα χρόνια ήμουν στη χώρα- να ζητούν από την αστυνομία να ανοίξει και κανένα κεφαλάκι ή να ματώσει κανένα χειλάκι.

Αυτό που δεν φανταστήκατε τότε, καθίκια νοικοκυραίοι, είναι ότι αργά ή γρήγορα θα ερχόταν η σειρά σας και δεν μιλάω τόσο για τον Δημήτρη Ινδαρέ, όσο μιλάω για τους επόμενους μήνες με όσα ακολουθήσουν, καθώς αυτά δεν είναι καν τα προεόρτια.

Στα μάτια του κράτους είστε όλοι ίδιοι.

Ειλικρινά, τι περίμεναν;

Βγήκε η γυναίκα και προσπαθούσε να εξηγήσει σε ξεπουλημένους δημοσιογράφους ξεπουλημένων ΜΜΕ ότι οι αστυνομικοί μπούκαραν με το έτσι θέλω και τους πλάκωσαν στο ξύλο και οι δημοσιογράφοι προσπαθούσαν να βρουν ελαφρυντικό στην συμπεριφορά των αστυνομικών, αν τα παιδιά της συχνάζανε στην κατάληψη ή αν κάνανε χειρονομίες στους αστυνομικούς από το μπαλκόνι.

Κανενός δεν του περνάει από το μυαλό ότι αυτό είναι η …νομιμότητα.

Στις Σκουριές οι αστυνομικοί έκαναν ακριβώς τα ίδια, μέσα στην άγρια νύχτα, με χαρτί εισαγγελέα σε πολλές περιπτώσεις.

Ενοχλήθηκε τότε κανένας …καλλιτέχνης;

Όχι, το λέω επίτηδες, επειδή κάποιοι νομίζουν πως επειδή είναι νομοταγείς θα γλιτώσουν το μακρύ χέρι του νόμου. Αμ δε.

Είναι εξαιρετικά επικίνδυνη μια αστυνομία που μπορεί να κάνει ελεύθερα τη «δουλειά» της και δεν χαμπαριάζει από ιδεοληψίες και πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων.

Σοκαρίστηκαν τώρα οι “κανονικοί” επειδή συνειδητοποιούν ότι το ξύλο δεν θα το τρώνε μόνο οι “άλλοι”.

Και με τους τραπεζίτες να βρίσκονται πλέον σε ασυλία, δεν χρειάζεται να πω ότι το περιστατικό στο Κουκάκι μπορεί να ήταν και μια άτυπη προπόνηση, για όταν η αστυνομία θα μπουκάρει στα σπίτια να ξεσπιτώνει κόσμο, καθώς οι πλειστηριασμοί θα επιταχυνθούν εκ νέου.

Αν νομίζουν οι Έλληνες ότι αυτό που ενοχλούσε τόσα χρόνια ήταν οι καταλήψεις, ας ετοιμάζονται για τη πιο δυσάρεστη έκπληξη της ζωής τους.

Στο μυαλό των Ελλήνων ολιγαρχών είστε όλοι καταληψίες.

Και αυτά παθαίνει μια κοινωνία που σχεδόν 10 ολόκληρα χρόνια μετά τη χρεοκοπία έκανε κυβέρνηση το κόμμα που την χρεοκόπησε και πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίς να αποδώσει ούτε ένα ψήγμα δικαιοσύνης σε όσα της συνέβησαν.

Τα αντιμετώπισε όλα σαν φυσικό φαινόμενο, σαν μια μπόρα.

Μόνο που δεν ήταν μπόρα, ήταν μια τεράστια ευκαιρία που πήγε χαμένη.

Ήταν η μοναδική της ευκαιρία να αλλάξει· και δεν εννοώ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μην υπάρξουν και παρανοήσεις.

Η επόμενη (ευκαιρία) είτε θα αργήσει βασανιστικά ή δεν θα έρθει και ποτέ.

Πάντως, ελάχιστοι υπερασπίστηκαν τον Παύλο Φύσσα, τον Ζακ Κωστόπουλο, την Ηριάννα, τον Περικλή, τον Γούλα πρόσφατα, τον Τάσο Θεοφίλου και τόσους άλλους που είτε πλήρωσαν με τη ζωή τους ή ξόδεψαν χρόνια να τους σέρνει το ελληνικό κράτος πέρα-δώθε.

Όλοι αυτοί αντιμετωπίστηκαν ως παρείσακτοι από ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που το μόνο αίτημα της που επιβίωσε εν μέσω κρίσης ήταν η επιστροφή στα χρόνια προ κρίσης.

Έτσι το έλεγαν πρώτα, τώρα το λένε κανονικότητα.

Αυτό δεν θέλατε;

Κανονικότητα;

Αυτό θα έχετε.

Ησυχία, Τάξις και Ασφάλεια.

Και ξύλο, πολύ ξύλο.

Ο βασικός λόγος είναι επειδή δεν έχουν και τίποτε άλλο να σας κεράσουν.

Η Ελλάδα έχει διαλύσει και τα λεφτά απ’ έξω έρχονται με το σταγονόμετρο.

Η Ελλάδα παραμένει χρεοκοπημένη και έρχεται νέα κρίση με ακόμα χειρότερη χρεοκοπία, καπάκι σ’ αυτήν.

Και δυστυχώς, το περισσότερο ξύλο θα το φάνε πάλι οι μόνοι που συνεχίζουν να προσπαθούν να αλλάξουν αυτή τη σκατοχώρα, μέχρι να βαρεθούν και αυτοί και να εγκαταλείψουν τη χώρα όπως κάναμε άλλοι τόσοι.

Ξέρετε ποιους εννοώ.

Εννοώ αυτούς που βρίζετε ακόμα και όταν σας δέρνουν οι αστυνομικοί μέσα στο σπίτι «σας» και μέσα στη χώρα «σας».

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1 Ο Κώστας τα είπε όλα για τη Χρυσή Αυγή. Φυσικά, όταν ο Ρουπακιάς μαχαίρωνε τον Παύλο Φύσσα παρέα με τους «φίλους» του, που σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσαν τάγμα εφόδου -το είπε και η εισαγγελέας- ξεχνάνε πολλοί πως υπήρχαν αστυνομικοί λίγα μέτρα παραπέρα που δεν έδωσαν και ιδιαίτερη σημασία σε άλλο ένα «μεμονωμένο» περιστατικό. Περιττό να πούμε ότι στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, πάλι αστυνομικοί επιτέθηκαν τελευταίοι στο θύμα, αποτελειώνοντάς τον, ενώ άφησαν τους θύτες -έναν μεσίτη και έναν σκατόγερο που ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι περιμένοντας να δικαστούν και να αθωωθούν- να περιφέρονται ανενόχλητοι για λίγες ωρίτσες στον τόπο του εγκλήματος.

Υ.Γ.2 Και μια φανταστική ρήση προσαρμοσμένη στην ελληνική πραγματικότητα (τρεις λέξεις μονάχα άλλαξαν):

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ήρθαν να πάρουν τους μετανάστες δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν μετανάστης. Όταν ήρθαν να πάρουν τους αναρχικούς δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν αναρχικός. Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει. Για σένα που νομίζεις ότι η δική σου σειρά δε θα φτάσει ποτέ, ότι επειδή ακόμη δε χρειάστηκε να πας στο νοσοκομείο και να σε διώξουν γιατί δεν έχεις λεφτά, ότι επειδή ακόμη έχεις ένα πιάτο φαΐ, δε θα στο πάρουν. Ότι ακόμη δε σου πήραν το σπίτι του πατέρα σου για χρέη στο δημόσιο, θα τη γλυτώσεις. Ότι επειδή το παιδί σου ακόμη είναι στο σχολείο, θα συνεχίσει. Ότι η ζωή σου δεν επηρεάζεται από εκείνη του διπλανού σου.»

(Φίλε Άρη, δώσε πόνο. Άρη, ξέρώ τι θα συμβεί στη συνέχεια αλλά, αν το γράψω, μπορεί να μου χτυπήσουν οι μπάτσοι την πόρτα ή και να την σπάσουν. Ας την σπάσουν, δεν έχω ιδιοκτησία. Άρη, ξέρεις τι μου αρέσει; Μου αρέσει που το 2010 πίστευα πως θα τους σκίσουμε και θα την αλλάξουμε τη χώρα. Και έχουμε βρεθεί -δέκα χρόνια μετά- να έχουν φύγει από τη χώρα όσοι άξιζαν κάτι, και εμείς να είμαστε περικυκλωμένοι από φασίστες, μπάτσους και νοικοκυραίους. Που τώρα σκοτώνονται μεταξύ τους. Τι πλάκα. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.