When the looting starts
Κάθε μέρα ξυπνάς και κοιμάσαι με το smartphone αγκαλιά. Κάθε στιγμή σε βομβαρδίζει με διαφημίσεις για αντικείμενα που πρέπει να αγοράσεις, που χρειάζεσαι, που χωρίς αυτά η ζωή σου είναι χειρότερη. Ακόμα περισσότερο, που τα δικαιούσαι, σου αξίζουν.
Όμως, σιγά σιγά συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να τα έχεις. Ότι, ενώ σου είναι απολύτως απαραίτητα -όπως λένε όλοι-, πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στο playstation και στη θέρμανση, ανάμεσα στη smart TV και στο ενοίκιο.
Και παρότι κάποιες φορές θα διαλέξεις το πρώτο και θα κάνεις θυσίες για να το αποκτήσεις, τη στιγμή που θα το αγοράσεις ο στόχος μετακινείται, υπάρχει κάτι άλλο που πρέπει (πρέπει!), αλλά δεν μπορείς, να έχεις.
Και όσο κι αν προσπαθείς να βρεις μια τρύπα, ίσως με ένα δάνειο ή μια πιστωτική, καμία δεν είναι αρκετή. Ταυτόχρονα, έχεις ενοχές που δεν είσαι αρκετά έξυπνος και αρκετά δυνατός.
Και έρχονται κάποιες άγριες μέρες σε μέρη όπως η Μινεάπολις, το Λος Άντζελες, η Αθήνα.
Και βλέπεις την ευκαιρία να αποκτήσεις επιτέλους κάποια από αυτά τα πράγματα, γιατί η πόρτα του μαγαζιού είναι ανοιχτή και τα σκυλιά αλλού απασχολημένα.
Και υποσυνείδητα θυμάσαι τους διεφθαρμένους πολιτικούς, τους τζογαδόρους τραπεζίτες, τους λαθρέμπορους εφοπλιστές. Και υποσυνείδητα συνειδητοποιείς ότι όλοι αυτοί έχουν όλα όσα τόσο θες.
Τι κάνεις λοιπόν; Κρατάς την “ηθικά ανώτερη” στάση; Απέναντι σε όλον αυτόν τον ψυχολογικό πόλεμο;
Μα σε ένα σύστημα με Ευαγγέλιο το “ο καθένας για την πάρτη του”, ποια είναι η ανώτερη στάση;
Αν αυτό το σύστημα είναι το καλύτερο δυνατό, αν δεν υπάρχει εναλλακτική, το καλύτερο δεν είναι να το ασπαστείς πλήρως και να κάνεις -στο μέτρο που μπορείς- ό,τι κάνουν οι πιο γνήσιοι εκφραστές του;
Βέβαια, τα ξέρεις τα αντεπιχειρήματα.
Απ’ τη μια, είναι δική σου προσωπική υποχρέωση να αντισταθείς στον καταναλωτισμό και στον ατομικισμό.
Όταν άλλοι παρανομούν, είναι ευθύνη σου να πηγαίνεις τα στοιχεία στον εισαγγελέα. Ακόμα και αν η Δικαιοσύνη δεν απονέμει δικαιοσύνη, δεν πρέπει να παρεκλίνεις, γιατί το σύστημα πάντα σου δίνει ευκαιρίες (αχάριστε).
Απ’ την άλλη, και τι θα βγει από το πλιάτσικο; Θα αλλάξει το σύστημα; Όχι.
Θα έχεις καλύτερη στον ήλιο μοίρα; Όχι.
Θα γίνει αναδιανομή του πλούτου; Ίσως λίγο;
Είναι όμως αυτός ο καλύτερος τρόπος για να γίνει; Όχι.
Άρα, σεβάσου το δικαίωμα του άλλου στην ιδιοκτησία και μόνο με ειρηνική διαμαρτυρία θα αλλάξει κάποτε ο κόσμος.
Όχι; ΟΚ, γάμ@ το τότε. Τουλάχιστον θα έχεις επιτέλους το καινούριο iPhone, και άσε τον νοικοκυραίο, ή ακόμα καλύτερα την ασφαλιστική, να πληρώνει.
Καλό καυτό καλοκαίρι Πιτσιρίκο!
Δημήτρης
(Αγαπητέ Δημήτρη, έχω βρεθεί μπροστά σε πλιάτσικο σε καταστήματα του κέντρου της Αθήνας και την δεκαετία του ’80 -δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς την χρονιά, γιατί υπήρξε μια πολύ εμβληματική δολοφονία τότε που οδήγησε σε ταραχές και εγώ δεν έλειπα ποτέ από τέτοιες όμορφες καταστάσεις- και το ’80 δεν είχε καμία σχέση με τον σημερινό καταναλωτισμό. Αν και δεν έχω κάνει ποτέ πλιάτσικο, μου δίνουν μια τρελή χαρά αυτές οι εικόνες απόλυτου χάους. Για παράδειγμα, δεν θα ξεχάσω ποτέ το βράδυ της Δευτέρας 8 Δεκεμβρίου του 2008 -μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου-, όπου, αφού πήγα στην πορεία, περιπλανιόμουν στο κέντρο της Αθήνας, όπου καίγονταν όλα. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Νομίζω πως τότε σκέφτηκα για πρώτη φορά στη ζωή μου πως, ίσως, ο μόνος τρόπος για να βγούμε από την δυστοπία που ζούμε είναι το χάος. Γίνεται και αλλιώς αλλά είναι προφανές πως η λογική έχει πάει στον διάολο και η απληστία των ανθρώπων έχει φτάσει στο διάστημα. Οπότε, ποιος δρόμος μένει; Η ιδιοκτησία είναι θάνατος. Κρίμα που δεν το βλέπουν ακόμα και πολύ έξυπνοι άνθρωποι. Εγώ δεν έχω τέτοια θέματα -αν και δεν είμαι έξυπνος-, οπότε μου μένει το καλοκαίρι. Δεν χρειάζεται να σπάσεις καμία βιτρίνα, για να πάρεις το καλοκαίρι. Καλό καλοκαίρι. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.