Το Ολοκαύτωμα της Γάζας και η έλλειψη αγωνιστικού πνεύματος στην Ελλάδα που πεθαίνει

Αδερφέ Πιτσιρίκο, στις 9 Απρίλη γράφτηκε μια ανάρτηση από έναν Ισραηλινό που επιβεβαίωσε στο ακέραιο την ανάλυση μου για το ότι ο Σιωνισμός είναι το ανώτατο στάδιο του δυτικού φασισμού, σε κείμενο που σου έστειλα.

Εδώ είναι η ανάρτηση του Ισραηλινού μεταφρασμένη στα Ελληνικά μαζί με τον σύνδεσμο στο Facebook όπου πρωτοδημοσιεύτηκε:

«Αν το διαβάζεις αυτό, να ξέρεις ότι συνέβη πραγματικά.
Δεν ξέρω πού ή πότε το διαβάζεις. Γράφω από το σπίτι μου στη Γιάφα, Ισραήλ. Σήμερα είναι 9 Απριλίου 2025 και η ώρα είναι 13:00.
Για χρόνια και χρόνια, λέγαμε ότι “η Γάζα πρέπει να ισοπεδωθεί”. Λοιπόν, η Γάζα τώρα είναι ισοπεδωμένη. Αλλά όχι επειδή χρειαζόταν να ισοπεδωθεί — επειδή εμείς το θέλαμε. Θέλαμε να την ισοπεδώσουμε, και το κάναμε. Το κάναμε με δυνατά χειροκροτήματα. Η χώρα γεμίζει με επευφημίες για κάθε γκρεμισμένο κτίριο και κάθε εξολοθρευμένη οικογένεια.

Λέμε ότι το κάναμε λόγω της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου 2023, για να ελευθερώσουμε τους απαχθέντες εκείνης της ημέρας ή για να εξασφαλίσουμε ότι μια τέτοια σφαγή δεν θα ξανασυμβεί. Δεν ξέρω ποια ιστορία τελικά θα γίνει η αποδεκτή εξήγηση για την καταστροφή της Γάζας, αλλά όλα αυτά είναι ψέματα. Το κάναμε επειδή το θέλαμε.

Καταστρέψαμε μια ολόκληρη περιοχή. Σε αυτό το σημείο της ιστορίας, ακόμα δεν ξέρω τι θα απογίνουν οι πάνω από δύο εκατομμύρια κάτοικοί της. Έχουμε ήδη σκοτώσει τουλάχιστον πενήντα χιλιάδες — πιθανότατα πολύ περισσότερους. Όσο για τους ζωντανούς, ξέρω ότι το παρόν τους είναι τόσο φρικτό όσο μπορεί να είναι μια ανθρώπινη ύπαρξη, και το μέλλον τους είναι καλυμμένο με αβεβαιότητα.
Δεν υπάρχει μέλλον στη Γάζα. Δεν μπορεί να συντηρήσει ζωή στις τωρινές της συνθήκες, και κάθε ανοικοδόμηση θα πάρει πολλά χρόνια και τεράστιες επενδύσεις. Σε αυτό το στάδιο, εμποδίζουμε κάθε πρόταση για ανοικοδόμηση, κάθε εξωτερικό παράγοντα που θέλει να αναλάβει τη Λωρίδα υπό την προστασία του, ενώ συνεχίζουμε την εκστρατεία καταστροφής και θανάτου.

Δεν υπάρχει παρελθόν στη Γάζα. Υπήρχε ζωή εκεί, υπήρχε ένας πολιτισμός — αλλά καταστρέψαμε κάθε ίχνος του. Πανεπιστήμια, μουσεία, τζαμιά, νεκροταφεία. Δεν χρειαζόταν να τα καταστρέψουμε, αλλά το θέλαμε. Θέλαμε να σβήσουμε κάθε σημάδι ότι ζωή υπήρξε ποτέ εκεί.

Ο Δυτικός κόσμος υποστήριξε την καταστροφή ή έμεινε αμέτοχος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες τη χρηματοδότησαν και την εξόπλισαν. Στο Ισραήλ, όλα τα κρατικά θεσμικά όργανα έπαιξαν το ρόλο τους. Η ακαδημαϊκή κοινότητα, ο τύπος, τα δικαστήρια, ο πολιτιστικός χώρος — όλα υποστήριξαν και νομιμοποίησαν την καταστροφή.

Όλοι μας το θέλαμε.

Η εσωτερική αντιπολίτευση ήταν περιθωριακή και αμελητέα, και αποκαλούσαμε τους διαφωνούντες προδότες. Η αστυνομία απαγόρευε την έκφραση αντιπολίτευσης στην καταστροφή, και το κοινό υποστήριζε αυτή τη σιγή. Η καταστροφή της Γάζας έγινε εθνική αποστολή, και την εκτελέσαμε με αφοσίωση και χαρά. Όσοι συμμετείχαν ενεργά σε αυτήν απέκτησαν την ιδιότητα των ηρώων.

Γνωρίζαμε τι κάναμε. Γνωρίζαμε την ασύλληπτη δυστυχία που προκαλούσαμε. Γνωρίζαμε τα εγκλήματα που διαπράτταμε — σε πραγματικό χρόνο. Γνωρίζαμε, και δηλώναμε μπροστά σε όλο τον κόσμο ότι έτσι μοιάζει η δικαιοσύνη, αυτό είναι το πρόσωπο της ηθικής.

Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να κάνω. Αν υπήρχε κάτι που θα μπορούσα να κάνω για να το σταματήσω, δεν ήξερα τι ήταν. Ήθελα να αντισταθώ, και δεν ήξερα πώς. Αυτό το κείμενο δεν έχει καμία αξία πέρα από το να καταθέσει για ό,τι συνέβη, και να εκφράσει την αδυναμία μου απέναντί του.
Έτσι συνέβη.»

Tam Zandman, πολίτης του Ισραήλ
https://www.facebook.com/share/p/1BioquD6wi/

Aπό τότε πέρασε ένας μήνας και εμφανίστηκαν κι άλλοι Ισραηλινοί που ομολόγησαν αυτό που γνωρίζαμε όλοι και για το οποίο είναι συνένοχο και το ελληνικό κράτος και η κυβέρνηση του: Το γεγονός ότι στην Γάζα διαπράττεται ξεκάθαρα γενοκτονία με την φανατική στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας της απόλυτα εκφασισμένης ισραηλινής κοινωνίας και με την ενεργή στήριξη των ΗΠΑ και των άλλων δυτικών καθεστώτων.

Ο αποκλεισμός σε νερό και τροφή συνεχίζεται, το ίδιο και οι καθημερινές σφαγές παιδιών και αμάχων όπως και η ισοπέδωση κάθε κτιρίου που ακόμα στέκει όρθιο.
Όπως σωστά έγραψε ο Tam Zandman αυτή η καταστροφή είχε την υποστήριξη του δυτικού κόσμου. Αυτή η υποστήριξη όμως σηματοδοτεί και το τέλος αυτού του κόσμου όπως αναλύω σε ένα βιβλίο που γράφω εδώ και πάνω από ένα χρόνο με τον τίτλο: “Η πιο Σαδιστική και Hi-Tech Γενοκτονία της Παγκόσμιας Ιστορίας. Το Ολοκαύτωμα της Γάζας και το Τέλος της Δύσης”

Φτάσαμε να δέχεται πλοίο χτύπημα από το Ισραήλ με drones, πλοίο που έπλεε σε διεθνή ύδατα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη που είχε στόχο να προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στον πληθυσμό που λιμοκτονούσε, και να μην υπάρχει μια καταγγελία από δυτικό κράτος αλλά και καμία αυθόρμητη έκρηξη οργής στις δυτικές χώρες που εδώ και δύο χρόνια παρακολουθούν σε ζωντανή μετάδοση το μεγαλύτερο έγκλημα του 21ου αιώνα χωρίς να μπορούν να το σταματήσουν.

Ο ρόλος των δυτικών και εκδυτικοποιημένων δημοσιογράφων και πολιτικών είναι γνωστός.

Είναι απόλυτα συνένοχοι στην γενοκτονία και σε μια δίκαιη κοινωνία θα είχαν καταδικαστεί για αυτό τον ρόλο τους.

Όμως αυτό δεν εξηγεί την σχετική απουσία αποτελεσματικών αντιστάσεων που ξεπερνούν το συμβολικό επίπεδο.

Παρά την αδιάκοπη και οργανωμένη προπαγάνδα που αντιστρέφει την πραγματικότητα και παρουσιάζει τους γενοκτόνους σαν θύματα και τα θύματα της γενοκτονίας σαν θύτες, η πλειοψηφία του δυτικού κόσμου ξέρει πολύ καλά τι γίνεται. Ακόμα και στις ΗΠΑ που είναι το κέντρο της προπαγάνδας και η ταύτισή τους με το Ισραήλ είναι απόλυτη, για πρώτη φορά η πλειοψηφία είναι κατά του Ισραήλ και έχει φρίξει με τα εγκλήματα του και την στήριξη που τους δίνει η κυβέρνηση τους. Στήριξη που φτάνει στο επίπεδο να βομβαρδίζεται ανελέητα η Υεμένη και να δολοφονούνται και εκεί μαζικά άμαχοι μόνο και μόνο γιατί η Υεμένη ήταν η μόνη χώρα που είχε το σθένος να αντισταθεί ενεργητικά στο Ολοκαύτωμα της Γάζας.
Το ίδιο ισχύει και στην Ελλάδα. Η πλειοψηφία είναι με την Παλαιστίνη και κατά της γενοκτονίας της Γάζας που την αναγνωρίζει σαν τέτοια παρά την συντονισμένη προπαγάνδα των Ελλήνων δημοσιογράφων και του πληρωμένου διαδικτυακού υπόκοσμου που, όταν δεν βρίζει την Καρυστιανού, βρίζει τους Παλαιστίνιους και αποθεώνει το γενοκτονικό εποικιστικό καθεστώς του Ισραήλ.

Τότε γιατί δεν έχουμε περισσότερες και πιο αποφασισμένες αντιστάσεις και αντιδράσεις;

Θα αναφερθώ στην Ελλάδα που έχω γεννηθεί και ζω και θα αφήσω σε άλλο κείμενο τι συμβαίνει στις άλλες δυτικές χώρες.

Στην χώρα δηλαδή που οι συνεργάτες των Ναζί πήραν την εξουσία και τώρα είναι οι πιο ξεδιάντροποι και φανατικοί υποστηρικτές του “Ισραήλ”.

Το πρόβλημα σε αυτή την χώρα από το 2015 τουλάχιστον και μετά, είναι η απουσία συνεπούς αγωνιστικού πνεύματος. Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα.

Καταφέραμε μια φορά στις 28 Φλεβάρη 2025 να βγούμε ενωτικά και μαζικά στους δρόμους κατά εκατομμύρια και τώρα συμπεριφερόμαστε σαν αυτό να μην έγινε ποτέ.
Το νεοφιλελεύθερο ήθος να κοιτάς την πάρτη σου και να μην αναλαμβάνεις ιστορικές ευθύνες έχει ποτίσει για χρόνια το κοινωνικό σώμα σε μια ατμόσφαιρα στην οποία ο κυνισμός, ο ατομικισμός και η απάθεια θεωρούνται πλέον αξερίζωτα δεδομένα.

Βυθισμένοι σε οθόνες και σε ελεγχόμενα κοινωνικά δίκτυα που είναι έτσι φτιαγμένα για να κοιτάς μόνο το δέντρο και να χάνεις το δάσος. Με μικρότητες, μικροανταγωνισμούς, εύθικτους μικροεγωισμούς και μικρόψυχες κενότητες να μας διαιρούν, να μας δηλητηριάζουν, να σπέρνουν την καχυποψία και να αποτρέπουν από κοινές δράσεις.

Κατεβήκαμε εκατομμύρια στους δρόμους και πολύ γρήγορα το ξεχάσαμε γιατί ήμασταν ανίκανοι να δώσουμε συνέχεια. Το ίδιο δεν δώσαμε συνέχεια τον Οκτώβρη του 2023 όταν δεκάδες χιλιάδες είχαμε κατέβει στους δρόμους για την Παλαιστίνη σε περίοδο που η προπαγάνδα υπέρ του Ισραήλ ήταν πολύ πιο δυνατή και πειστική.
Δεν υπάρχει αγωνιστικό πνεύμα κι όσο αυτό δεν υπάρχει κανένα κίνημα αντίστασης δεν μπορεί να σταθεί σοβαρά.

Και οι καλύτεροι από εμάς είμαστε αιχμάλωτοι του συμβολικού και του επετειακού, της νοοτροπίας να κάνουμε το αγωνιστικό καθήκον μας για να έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας χωρίς κάτι περισσότερο από αυτό, να εμπνεόμαστε από στιγμιαίες εξάρσεις όταν φαίνεται ότι κάτι κινείται σοβαρά για να παραδοθούμε γρήγορα στην απογοήτευση και να επιστρέψουμε στην υποταγμένη πραγματικότητα, να στρέφουμε τα βέλη μας σε αυτούς που έχουμε περισσότερα κοινά από διαφορές και να θεωρούμε δεδομένη την επικράτηση των εχθρών μας.

Χωρίς πραγματική ελπίδα και προοπτική ότι θα αλλάξουμε ριζικά την κατάσταση και χωρίς κανένα πραγματικό ρίσκο για να την αλλάξουμε.

Αγωνιστικό πνεύμα από την άλλη σημαίνει να αναζητάς ενότητες, να δίνεις έμφαση σε διαρκείς δράσεις, να έχεις υπομονή και επιμονή στο να πείσεις και να εμπνεύσεις δράση, να αναλαμβάνεις ρίσκα, να νικάς τον φόβο και την απάθεια έμπρακτα, να παλεύεις για κινήματα που έχουν διάρκεια και αλλάζουν την ιστορία.

Αυτό έχει χαθεί και θα χρειαστεί οργανωμένη και αδιάκοπη δράση αποφασισμένων ανθρώπων που πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα για να ξαναβρεθεί.

Κι όσο αυτό είναι χαμένο τόσο οι αντιδράσεις μας θα είναι συμβολικές, επετειακές και στιγμιαίες χωρίς συνέχεια, είτε αυτές αφορούν το έγκλημα στα Τέμπη είτε την συνενοχή του Ελληνικού κράτους στην γενοκτονία της Γάζας, είτε για οποιοδήποτε άλλο θέμα.

Το αγωνιστικό πνεύμα δύσκολα ξαναγεννιέται αν χαθεί αλλά και δύσκολα ξεριζώνεται αν έχει ανθίσει.

Αυτό είναι ένα άλλο δίδαγμα της Γάζας όπου μετά από δύο χρόνια σαδιστικής γενοκτονίας και σε ένα περιβάλλον φρίκης της οποίας το ένα χιλιοστό μόνο αν είχε βιωθεί στις σημερινές δυτικές κοινωνίες θα τις είχε διαλύσει, το αγωνιστικό πνεύμα είναι ακόμα ζωντανό και εμπνέει όλη την ανθρωπότητα.

Αν λοιπόν ακόμα δεν έχουμε αγωνιστικό πνεύμα εδώ, τουλάχιστον ας εμπνευστούμε από αυτούς που το έχουν.

Κι ας δούμε την πραγματικότητα κατάματα.

Χωρίς αγωνιστικό πνεύμα είμαστε και οι ίδιοι σε ένα βαθμό συνένοχοι. Αν δεν είσαι η λύση ενός προβλήματος τότε είσαι μέρος του προβλήματος.

Τα υπόλοιπα είναι για να έχουμε να λέμε…

Λοιπόν έχουμε και λέμε:

Έχουμε έναν δεξιό φασίστα πρύτανη στον Πολυτεχνείο τον Γιάννη Χατζηγεωργίου που απαγορεύει συζητήσεις που δεν γουστάρει μέσα στο Πανεπιστήμιο και φέρνει τα ΜΑΤ για να επιβάλλει τις απαγορεύσεις όταν δεν αποκαλεί “συνοδούς” τις φοιτήτριες του.

Έχουμε στημένα σκηνικά με δεξιές που το παίζουν επιχειρηματίες καντινών μέσα στα δημόσια πανεπιστήμια και τρέχουν στα δικαστήρια διδακτορικούς φοιτητές για ανύπαρκτες επιθέσεις.

Έχουμε μια κυβέρνηση που ψάχνει αφορμές για να διώχνει φοιτητές από τα δημόσια πανεπιστήμια με δικά της αυθαίρετα κριτήρια περί βίας που ούτε η χούντα των συνταγματαρχών δεν είχε τολμήσει να επικαλεστεί.

Πανεπιστήμια τα οποία υπολειτουργεί με ελεεινή χρηματοδότηση την χαμηλότερη σε όλη την Ευρώπη και στα οποία έχει βάλει κόφτες για να μην μπαίνεις εύκολα ενώ αποβάλλει αυτούς που έχουν ξεπεράσει τα 6 χρόνια φοίτησης ώστε να ενισχύει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που θέλει να επιβάλλει με το ζόρι.

Αυτά μόνο για τα πανεπιστήμια.

Στο ίδιο διάστημα η κυβέρνηση των διεφθαρμένων δολοφόνων συνέδεσε την IP address με το ΑΦΜ ώστε να ελέγχει και αστυνομεύει το ίντερνετ, έκανε παράνομη την χρήση των τροχόσπιτων για να διευκολύνει την τουριστική βιομηχανία που έχει κάνει πανάκριβες τις διακοπές και όνειρο θερινής νυκτός κυριολεκτικά για το μισό πληθυσμό, πανηγυρίζει για υπερπλεονάσματα που βγαίνουν σε συνθήκες ακρίβειας και ηγεμονίας των κερδοσκοπικών καρτέλ και έχει αναβιώσει εργασιακές συνθήκες 12ωρου και εξαημέρου.

Με ρεκόρ έμμεσων φόρων και ρεκόρ πολεμικών δαπανών που δίνονται σε Ραφάλ που ξεφτιλίστηκαν πρόσφατα και σε ισραηλινά υποβρύχια που δεν τα αγόραζε κανείς.
Μέσα σε ένα σκηνικό όπου τα τελευταία 6 χρόνια έχουν γίνει διαδοχικά ρεκόρ θανάτων και ρεκόρ μειωμένων γεννήσεων.

Μέσα σε διαδοχικά ρεκόρ “εργατικών ατυχημάτων” και ρεκόρ καμένων εκτάσεων.
Με το δημόσιο σύστημα υγείας διαλυμένο ώστε να προωθηθεί το ιδιωτικό.

Με αστυνομία που δολοφονεί μετανάστες στα τμήματα της και πνίγει πρόσφυγες στις θάλασσες κι όπου νταβατζήδες βιαστές της αθωώνονται και κυνηγιούνται τα θύματα της.

Με πλήρη έλεγχο των ΜΜΕ και συγκάλυψη σε εγκλήματα όπως στα Τέμπη και στην Πύλο.

Με όλη την χώρα να ξεπουλείται σε ξένα ταμεία, τις ιδιωτικές τράπεζες που μας χρεοκόπησαν να παίρνουν τα σπίτια του κόσμου και την ιδιοκατοίκηση να είναι χαμηλότερη από ποτέ.

Με το εμπορικό ισοζύγιο να είναι πιο ελλειμματικό από ποτέ λόγω της διάλυσης της βιομηχανικής παραγωγής και το δημόσιο χρέος αβάσταχτο.

Με την νεολαία να έχει όνειρο να φύγει από εδώ και να εμπνέεται από το χειρότερο είδος μουσικής που εκφράζει τον αποϊστορικοποιημένο και αδιέξοδο ατομισμό.

Με την δικαστική εξουσία να είναι εξίσου διεφθαρμένη με την πολιτική εξουσία και να τιμωρεί εκδικητικά ανθρώπους σαν τον Ρωμανό που είχαν την αξιοπρέπεια κάποτε να εξεγερθούν γιατί οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον φίλο τους ενώ παράλληλα καλύπτει τα χειρότερα και πιο διεφθαρμένα καθάρματα της εξουσίας.

Με αντιπολίτευση αστεία και κατακερματισμένη.

Με φανατική στήριξη στον πόλεμο στην Ουκρανία όπου η αυτονόητη θέση ήταν η ουδετερότητα και στην γενοκτονία της Γάζας όπου η αυτονόητη θέση ήταν η εναντίωση.

Με μετατροπή της χώρας σε αγαπημένο προορισμό των γενοκτόνων Σιωνιστών και καταστολή αυτών που εναντιώνονται στην γενοκτονία.

Περιμένοντας από την Καρυστιανού και τον σύλλογό της πότε θα ξανακαλέσει σε νέα συγκέντρωση, έχοντας εκχωρήσει στην ίδια μια ιστορική ευθύνη που δεν την θέλει και δεν της αναλογεί. Όμως έμεινε αυτή τελευταία σε αυτή την χώρα να έχει αυτή την δύναμη με τον σύλλογό της να κινητοποιεί μαζικά κόσμο…

Αυτή είναι η εικόνα μιας χώρας που είναι ήδη τελειωμένη ή στην καλύτερη περίπτωση βρίσκεται σε ένα δραματικό σταυροδρόμι.

Είτε να αναγεννηθεί με ένα νέο επαναστατικό κίνημα που ούτε καν μπορούμε τώρα να φανταστούμε γιατί η τρέχουσα κατάσταση δεν εμπνέει καμία αισιοδοξία είτε να συνεχίσει την αργή και βασανιστική πορεία της στον αφανισμό της. Μια χώρα πλήρως εξαγορασμένη και υποδουλωμένη, με τους χειρότερους των χειρότερων να είναι η πολιτική και οικονομική ηγεσία της.

Ένα ακριβό θέρετρο της επίσης παρηκμασμένης και εκτεθειμένης δύσης που στηρίζει πολέμους και γενοκτονίες, που γίνεται όλο πιο απρόσιτο στον γηγενή πληθυσμό.

Πληθυσμός που συρρικνώνεται και γερνάει όλο και περισσότερο μέσα στην υποταγή και στην έλλειψη αξιοπρέπειας του…

ΥΓ Γι’ αυτό αποφεύγω να γράφω αυτές τις μέρες. Τα κείμενα μου βγαίνουν απαισιόδοξα κι ενώ υπάρχει πάντα η αισιοδοξία της πράξης που τα αψηφά όλα. Ελπίζω την επόμενη φορά να έχω να γράψω κάτι πιο ελπιδοφόρο και δυναμικό όπως έκανα τις μέρες πριν την 28η Φλεβάρη.
Μέχρι τότε μελέτη, περισυλλογή και ουσιαστική σύνδεση με ζωντανούς ανθρώπους στον έξω κόσμο.

Για άλλη μια φορά, με αγάπη προς εσένα και τους αναγνώστες και ακροατές της ιστοσελίδας σου.

Γρηγόρης Αρετάκης

(Αγαπητέ Γρηγόρη, η γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα -μέσα σε γενική αδιαφορία των πολιτών και των κυβερνήσεων της Δύσης- αποδεικνύει την αποτυχία και την παρακμή της ανθρωπότητας. Ένα φως μπορεί να έρθει από τους πολίτες του Ισραήλ, που βουλιάζει στο φασισμό του Νετανιάχου. Έχω φτάσει στο σημείο να σκέφτομαι πως το σχέδιο του Νετανιάχου και των ΗΠΑ είναι να εξαφανίσουν το Ισραήλ. Καλά λέμε Free Palestine, αλλά πρέπει να λέμε και Free Israel. Οι φασίστες του Νετανιάχου θα εξαφανίσουν και το Ισραήλ. Να είσαι καλά. Όσο για τα θέματα της Ελλάδας, δεν θέλω να κάνω τον έξυπνο, αλλά σου απάντησα σε προηγούμενα κείμενά σου -που ήσουν πολύ αισιόδοξος- πως η ελληνική κοινωνία είναι τελειωμένη. Προσπαθώ να είμαι ρεαλιστής, οι φαντασιώσεις μου δεν απέδωσαν. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.