Μην τους Φοβόμαστε Ρε!
Αδερφέ Πιτσιρίκο, στην ζωή μου έχω υπάρξει ο πιο θαρραλέος και παράλληλα ο πιο δειλός άνθρωπος του κινήματος.
Ή να το θέσω διαφορετικά, έχω υπάρξει στα κινήματα με την καλύτερη εκδοχή μου που θα μπορούσα να είμαι σε αυτά, και με την χειρότερη.
Οι πιο θαρραλέες στιγμές μου κι όταν ένιωσα πλήρης και ολοκληρωμένος υπήρξαν στις 8 Δεκέμβρη 2008, στις 27 Γενάρη 2011 και στις 12 Φλεβάρη 2012 τον τελευταίο μεγάλο ξεσηκωμό.
Οι πιο δειλές στιγμές μου ήταν σε μια διαδήλωση που είχε γίνει μεταξύ 8 και 15 Γενάρη του 2009.
Τις θαρραλέες στιγμές τις θυμάσαι με καμάρι και αποτυπώνεται η μνήμη τους με συγκεκριμένη ημερομηνία.
Στις δειλές στιγμές η μνήμη θολώνει και τις απωθεί. Οι ακριβείς ημερομηνίες χάνονται.
Συνειδητοποιώ ότι ήμουν πιο θαρραλέος εκεί που ήδη υπήρχε αποφασιστικότητα και θάρρος ενώ πιο δειλός εκεί που είχε επικρατήσει η δειλία.
Θεωρώ την πιο δειλή συγκέντρωση που έχω λάβει μέρος χωρίς να είμαι εκεί ο πιο δειλός, αυτή της 28 Φλεβάρη 2025 για τα Τέμπη.
Ο χαρακτηρισμός μιας διαδήλωσης σαν δειλή ή θαρραλέα και η σύγκριση μεταξύ τους γίνεται σε μεγάλο βαθμό από την σχέση του μεγέθους της συγκέντρωσης και της ενέργειας, αμυντικής και επιθετικής, που βγάζει.
Κάποιες διαδηλώσεις δεν είναι ούτε δειλές ούτε θαρραλέες, είναι απλά ψόφιες και παριστάνουν γελοία τις ζωντανές διαδηλώσεις.
Στις 28 Φλεβάρη 2025 ήμασταν 1 εκατομμύριο κι όμως κατάφεραν κάποιες χιλιάδες μπάτσων να μας διαλύσουν και να μας στείλουν σπίτια μας.
Κι ενώ έφτανε μια ελαφρά επιθετική ενέργεια από αυτό το ένα εκατομμύριο ανθρώπων για να πάθουν οι μπάτσοι την νίλα της ζωής τους.
Όμως αυτό το ένα εκατομμύριο κατέβηκε τότε χωρίς να μπορέσει απαλλαχτεί από το εγώ του, χωρίς να συγκροτήσει ένα ιστορικό Εμείς που είναι ασταμάτητο και χωρίς καμιά συνείδηση και συνειδητοποίηση της τεράστιας δύναμης του.
Από την άλλη στις 8 Δεκέμβρη 2008, με πολύ λιγότερο κόσμο, της τάξης των 30 χιλιάδων, κατάφερε να συγκροτηθεί ένα ιστορικό Εμείς που έκανε την μεγαλύτερη εξέγερση της μεταπολίτευσης.
Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα με τον θάνατο των κινημάτων, ο φόβος πότισε τα πάντα και η δειλία έγινε ο κανόνας στις διαδηλώσεις μας ακόμα κι αν αυτές δεν είναι ψόφιες.
Βλέποντας στην Γαλλία η νεολαία να είναι στις διαδηλώσεις της ένα Εμείς, συνειδητοποιούμε τι έχουμε χάσει όλα αυτά τα χρόνια.
Γιατί όταν ένα πλήθος συνειδητοποιήσει την δύναμη των αριθμών και της ενότητας του, καμιά αστυνομία δεν μπορεί να το νικήσει και είναι τότε που οι μπάτσοι τρώνε τις μεγαλυτερες ήττες τους στον δρόμο.
Τώρα που το κύμα της τεράστιας εξέγερσης της Γαλλίας θα έρθει μοιραία και στην Ελλάδα, να το θυμόμαστε αυτό.
Πραγματικό κίνημα υπάρχει μόνο όταν ο φόβος αλλάζει πλευρά.
Και είναι καιρός επιτέλους να αλλάξει πλευρά μετά από τόσα χρόνια στην δική μας!
Η Εξέγερση στην Γαλλία εμπνέει.
Με αγάπη προς εσένα και τους αναγνώστες και ακροατές της ιστοσελίδας σου
Γρηγόρης Αρετάκης
(Αγαπητέ Γρηγόρη, ενώ ο κόσμος καίγεται και άλλες κοινωνίες ξεσηκώνονται, το “κίνημα” στην Ελλάδα είναι Βίσση ή Καρβέλας. Εγώ επιμένω να είμαι ρεαλιστής και να βλέπω τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως θα ήθελα να είναι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.