Στην Ελλάδα, οι μαφιόζοι κάνουν ρεπορτάζ για τη Μαφία

Υπάρχει κάτι εξαιρετικά αστείο στις αποκαλύψεις σκανδάλων και εγκληματικών ενεργειών -όπως συμβαίνει τώρα με την Pizza Fan, το Χωριάτικο και τους στημένους αγώνες στο μπάσκετ-, το οποίο κανείς δεν έχει επισημάνει:

Οι αποκαλύψεις των σκανδάλων γίνονται μέσα από τα ΜΜΕ των μαφιόζων ολιγαρχών.

Δηλαδή, μέσα από τα ΜΜΕ που ανήκουν σε ανθρώπους που εμπλέκονται σε πολλά σκάνδαλα -και όχι μόνο- αλλά κανείς δεν θα τους ελέγξει για την εγκληματική δράση τους γιατί οι ίδιοι ελέγχουν πολιτικούς, δικαστές, εφοριακούς, αστυνομικούς και άλλους κρατικούς υπαλλήλους, οπότε έχουν ισόβια ασυλία.

Αυτό που κάνει ακόμα πιο αστεία την όλη υπόθεση είναι ότι οι δημοσιογράφοι που δουλεύουν στα ΜΜΕ μαφιόζων ολιγαρχών και πληρώνονται από τους μαφιόζους ολιγάρχες, είναι αμείλικτοι με τους συλληφθέντες για τα σκάνδαλα και καταδικάζουν τη διαφθορά.

Ξαφνικά, τα κανάλια, τα σάιτ και οι εφημερίδες ανακαλύπτουν ότι υπάρχει φοροδιαφυγή, διαφθορά, εγκληματικές οργανώσεις και άνθρωποι που έχουν βάλει το χέρι τους στο μέλι. Οι δημοσιογράφοι εξοργίζονται, οι παρουσιαστές αγανακτούν, οι ειδικοί αναλύουν και οι σχολιαστές ζητούν παραδειγματικές τιμωρίες· υπάλληλοι μαφιόζων με ηθική και εντιμότητα.

Και όλα αυτά μέσα από μέσα ενημέρωσης που ανήκουν σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν κάνει την Ελλάδα ένα απέραντο μαγαζί, με τους ίδιους ιδιοκτήτες να έχουν τα ΜΜΕ, τις επιχειρήσεις, τις ποδοσφαιρικές ομάδες και τις προσβάσεις στην πολιτική εξουσία.

Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι ότι αποκαλύπτονται σκάνδαλα. Μακάρι να αποκαλύπτονταν όλα τα σκάνδαλα και να έφταναν μέχρι το τέλος όλες οι έρευνες. Το πρόβλημα είναι ότι η διαφθορά παρουσιάζεται ως έγκλημα μόνο όταν αφορά τους άλλους.

Γιατί, όταν ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας συλλαμβάνεται για φοροδιαφυγή, τα δελτία ειδήσεων ζητούν την κεφαλή του επί πίνακι. Όταν, όμως, πρόκειται για τους ανθρώπους που έχουν τη δύναμη να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις, να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και να καθορίζουν ποιος θα εμφανιστεί ως έντιμος και ποιος ως απατεώνας, τότε η δημοσιογραφική αυστηρότητα παθαίνει κάτι σαν προσωρινή απώλεια μνήμης.

Και οι δημοσιογράφοι κάνουν τη δουλειά τους. Καταγγέλλουν τη διαπλοκή, απαιτούν διαφάνεια, ζητούν να χυθεί άπλετο φως. Μόνο που “ξεχνούν” να στρέψουν τον προβολέα προς το αφεντικό τους.

Οπότε, καταλαβαίνεις πως οι αποκαλύψεις και τα σκάνδαλα είναι ένας πόλεμος ανάμεσα σε μαφιόζους. Ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Στην Ελλάδα μπορείς να είσαι ιδιοκτήτης ενός συστήματος που παράγει και συγκαλύπτει σκάνδαλα και ταυτόχρονα να εμφανίζεσαι ως ο άνθρωπος που πολεμά τα σκάνδαλα.

Αρκεί να έχεις ένα κανάλι.

Και, φυσικά, αρκετούς δημοσιογράφους για να εξηγήσουν στον λαό πόσο διεφθαρμένοι είναι όλοι οι άλλοι.

Στην Ελλάδα, ακόμα και η καταπολέμηση της διαφθοράς είναι δουλειά των ολιγαρχών.

(Το κείμενο είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς που πιστεύουν σε εκλογές και …αλλαγές. Κυρίες και κύριοι, ζείτε σε μια χώρα, όπου, για να υπάρξει η οποιαδήποτε αλλαγή, θα πρέπει να συμφωνεί και η Μαφία. Η Μαφία θα επιλέξει ποια αλλαγή επιτρέπεται, όχι εσείς. Καλά να περνάτε.)

(-Η Μαφία δεν υπάρχει.
-Ποιος το λέει;
-Η Μαφία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.