Πνίγομαι, και δυστυχώς όχι στην θάλασσα

Αγαπημένε Πιτσιρίκο
Πολλή φλυαρία, λόγια πολλά, συζητήσεις επί συζητήσεων, αναλύσεις επί αναλύσεων, για να αποφασίσουν οι ευρωχορτάτοι ουσιαστικά, εάν έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε, αν υπάρχει βιοτικός χώρος και για μας στην χώρα μας.

Κάποιος Γιούνκερ αναρωτιέται για ποιο λόγο ουσιαστικά ψήφισαν οι Έλληνες στο δημοψήφισμα, εφόσον δεν υπήρχε πλέον πρόταση στο τραπέζι, πραγματικά απορεί (!), τότε γιατί τόσος πανικός απ την πλευρά τους για το ναι;

Κάποιος τροχήλατος σαδιστής Wolfgang Schäuble (wolf-gang λυκοσυμμορία, το πρόσεξες;) εξακολουθεί να απαξιώνει και να ειρωνεύεται την εντολή του λαού.

Κάποιος Ντάισεμπλουμ, κάποια Μέρκελ, κάποιος Σουλτς, μα ποιοι είναι όλοι αυτοί; Τι είναι όλοι αυτοί; Που μου μολύνουν τον τόπο μου;

Κύριοι, μπορείτε να μας αδειάσετε τη γωνιά απ την αποκρουστική σας παρουσία; Μπορείτε να τονε βουλώσετε; Μπορείτε να πάτε στον διάολο σιγά σιγά; Ή και γρήγορα δεν έχει σημασία.

Είναι σαφές ότι κανείς δεν σου περνά θηλιά αν δεν σου πάρει τα μέτρα, το επέτρεψε η ιδιωτεία μας, μια ανάθεση κάθε όποτε μας το επέτρεπαν, σε όποιον θα μας βόλευε σε καμιά θεσούλα εμάς ή τον κανακάρη μας ή σε όποιον θα μας έσωζε – αυτό είναι ακόμη πιο θλιβερό- και μετά επιστροφή στον μικρόκοσμο μας, στα μικροσυμφέροντα μας, στην ιδιωτεία μας, χωρίς να παραλείπουμε φυσικά να ασκούμε υψηλή κριτική, καφενειακού επιπέδου, του τύπου, όλοι το ίδιο είναι μωρέ -ο πρώτος πληθυντικός είναι χάριν ευγενείας, εγώ στο τσουβάλι δεν μπαίνω, πνίγομαι- αλλά η ψήφος καρφωτή στο κόμμα, ή ακόμη χειρότερα, αποχή.

Αποχή από τα κοινά, μα δεν νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερη ξεφτίλα για τον άνθρωπο από το να απέχει από τα κοινά, δεν ήθελα να το μάθουν κι αυτό από μένα, αλλά και η τιμή του φραπέ τους, προϊόν πολιτικής απόφασης είναι.

Σιχάθηκα τα κομματόσκυλα -απ’ όπου κι αν προέρχονται-, η ψήφος οφείλει να ναι δανεική, στην δανείζω φίλε δεν στην χαρίζω, κι από κει και πέρα ελέγχεσαι, δεν μπορώ να συζητήσω πλέον ακόμη και με φίλους, ειδικά τους κουκουέδες, οι οποίοι με το άκυρο τους αυτοακυρώθηκαν, κρίμα.

«Όλοι το ίδιο είναι», το ίδιο είναι ο -σκατά στο στόμα μου- Μητσοτάκης με τον Γλέζο, το ίδιο είναι η Μπακογιάννη με την Σακοράφα ή την Κωνσταντοπούλου, το ίδιο είναι ο Σαμαράς με τον Τσίπρα κοκ

Ωστόσο, ελπίζω πολύ στην νέα γενιά, την Παρασκευή στη συγκέντρωση του ΟΧΙ αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι γύρω μου δεν είδα έναν άσχημο άνθρωπο, ήταν όλοι τόσο όμορφοι, πόσο όμορφα και ανεπιτήδευτα είναι τα νέα παιδιά, όμορφα που είναι τα μάτια τους, πόσο θάρρος κι ελπίδα μου δίνουν.

Έχω αρχίσει σοβαρά να αισθάνομαι ότι αλλού περισσεύω κι αλλού δεν χωρώ, συγγνώμη για το πλάκωμα, αλλά πνίγομαι, αργούν και οι διακοπές, στον τόπο μου, στην Κεφαλονιά μου.

Όποιος βρίσκεται στη θάλασσα ας κάνει και μια βουτιά για μένα, όποιος, δε, βρίσκεται στην Κεφαλονιά, ας κάνει δυο.

Σε φιλώ

Σιόρα Αγκιολίνα

(Αγαπητή Σιόρα Αγκιολίνα, εμένα δεν μου φταίνε τόσο ο Γιούνκερ, η Μέρκελ και ο Σόιμπλε -οι άλλοι θα σου κάνουν ό,τι τους επιτρέψεις να σου κάνουν-, όσο μου φταίμε εμείς. Εμείς που ψηφίζαμε απατεώνες για δεκαετίες. Εμείς που ακόμα δεν έχουμε καταλάβει τι συνέβη το 2010. Εμείς που ακόμα δεν έχουμε απαιτήσει Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας το 2010. Ο Γιούνκερ, που αναρωτιέται σήμερα τι σημαίνει το ΟΧΙ, πριν από το δημοψήφισμα έλεγε πως το ΟΧΙ σημαίνει έξοδο από την Ευρωζώνη. Τώρα που βγήκε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, αναζητεί νέα ερμηνεία. Έκοψα ένα σχόλιό σας γιατί ήταν πολύ σκληρό. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.