Όπου φύγει φύγει

Φίλε πιτσιρίκο,
Είπα να γυρίσω στο καβούκι μου, μα τα καυστικά σου σχόλια, με κάνουν να μην μπορώ ν’ αντισταθώ στην επιθυμία να επικοινωνήσω μαζί σου. Είσαι ό,τι πιο ζωντανό απέμεινε στη χώρα των πεθαμένων. Κι ο Ηλίας εξ Εσπερίας. Κείμενα τόσο ανθρώπινα. Να ‘σαι καλά ρε Ηλία. Πολύ μ’ αγγίζουν τα γραπτά σου.
Ξεκινάω εκφράζοντας την ειλικρινή στενοχώρια μου για την ατέρμονη ενδοσκόπηση και βαθιά εσωστρέφεια της ΛΑΕ, η οποία μοιάζει να έχει χάσει την μπάλα πλέον. Αντί να βάλουν κάτω τα δεδομένα και να ψάξουν για λύσεις, αντί να προτείνουν κάτι στον κόσμο που χειμάζεται – κι ας είναι και μaλaκίa ρε αδερφέ – το ‘χουν ρίξει στο κλαψομoύνισμα. Καρντάσια, δεν πάει μακριά η βαλίτσα έτσι. Σε ένα εξάμηνο, ούτε η μάνα σας δεν θα σας θυμάται.

Το τι περνάει ο καθένας, το βλέπει, το βιώνει καθημερινά, το ξέρει από μόνος του. Καλά να πάθει, με τις επιλογές που έκανε.

Με την γκρίνια όμως, μ@λάκες, δεν το γυρίζετε το παιχνίδι.

Μια στοιχειώδη και ειλικρινή αυτοκριτική κατ’ αρχήν και κατόπιν «τι κάνουμε».

Αν φυσικά, έχετε ιδέα περί αυτού.

Αναμασώντας ολημερίς κι οληνυχτίς, πόσο κώτσους σας έπιασαν τα λαμόγια του ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον θυμηδία προκαλείτε, παρά συμπάθεια.

Με το να επιμένετε να περιφέρεστε στα διαπλεκόμενα τσoντοκάναλα και συνεντευξιαζόμενοι στις κωλοφυλλάδες, δίνετε την εντύπωση του κερατά που είναι και δαρμένος από πάνω.

Αν έχετε κάτι νέο να κομίσετε, πείτε το, καθαρά, ντόμπρα, νέτα και σκέτα, χωρίς στρογγυλέματα και διανθισμένο με πaπaριές και, προπαντώς, αρθρώστε λόγο σε δικό σας κανάλι.

Πώς θα το κάνετε; Πρόβλημά σας.

Αν δεν είστε σε θέση να στήσετε ούτε ένα κανάλι, από το οποίο θα ακούγεται ο αντιμνημονιακός λόγος, χωρίς σπόνσορες και παπαγαλάκια, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι είστε σε θέση να κυβερνήσετε;

Και πρόγραμμα. Στρατηγική. Στόχους.

Πήγατε σαν ξεβράκωτοι στη διαπραγμάτευση, χωρίς να ξέρετε ούτε τι θέλετε, ούτε γιατί το θέλετε. Οι άλλοι θέλαν να σας γ@μήσουν κι εσείς κινούσατε για τη φωλιά του κούκου, λες και πηγαίνατε πενθήμερη εκδρομή με το σχολείο.

Και καλά, ο Βαρουφάκης πουλούσε τρέλα και τους τραγουδούσε «τ’ @ρχίδια μας κουνιούνται δεξιά κι αριστερά, στο βουναλάκι επάνω, στην ακροθαλασσιά», υπήρχε κανένας εδώ πίσω να κάνει κουμάντο στα μπικικίνια;

Ένα στοιχειώδες σχέδιο υπήρχε;

Πoύτσες μπλε υπήρχε. Μην ξύνουμε πληγές τώρα. Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός γενικώς σύντροφοι.

Αν έχετε κάτι να πείτε, αγωνιούμε να τo ακούσουμε. Αν όχι, το μοναστήρι να ‘ναι καλά κι από καλογέρους χίλιους.

Πάμε παρακάτω.

Στα κείμενα «Homo Pasocus» και «Θεατής του enikos» προσπάθησα να δώσω το προφίλ του δεύτερου τρίτου της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο αποτελεί τον πιο κρίσιμο και καθοριστικό παράγοντα υφαρπαγής της εξουσίας στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης.

Αποτελεί την κύρια και βασική δεξαμενή ψήφων στην οποία στηρίζεται η μαφία για την οποία έγραψα στο κείμενο «Ανανεωτική Αριστερά» και η οποία αντιλαμβάνεται την αριστερή μέθοδο άσκησης διακυβέρνησης κατά τον τρόπο που ακροθιγώς περιέγραψα στο κείμενο «Πρωινή ταπηροκρανίωση».

Μια παρένθεση εδώ:

Ακόμα κι όσοι είχαν αμφιβολίες για το ποιόν της κλίκας με επικεφαλής τον φιλοξενούμενο στη βίλα ολιγάρχη της λίστας Λαγκάρντ, σύζυγο της πανεπιστημιακού Περιστέρας και διαπρεπή μέλη τον κολλητό του Τίγρη, τους Παπά & Υιό Γκαίμπελς και συναφείς κοπριές, δεν πρέπει πια να έχουν τον παραμικρό ενδοιασμό, για το ότι πρόκειται για αδίστακτους γκάγκστερ, για λαμόγια του κοινού ποινικού δικαίου, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ του σταθμού ARTE, το οποίο πληροφορηθήκαμε από το εμπεριστατωμένο άρθρο του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, στο Unfollow, που ανέβασες κι εσύ στο blog σου και που, φυσικά δεν ανέφερε κανένας διαπλεκόμενος, ούτε ακούστηκε η παραμικρή διάψευση από τους λαλίστατους κομισάριους της ΔΦΑ, που άοκνα αγωνίζονται να προκάνουν να πιάσουν στασίδι σε όλα τα τσοντοκάναλα – αχ, αυτές οι ακάματες κουραδομηχανές παραγωγής ανύπαρκτου έργου.

Κλείνει η παρένθεση.

Εκτός από αυτό το κομμάτι της κοινωνίας, υπάρχει το πρώτο τρίτο, που ξεκινάει από την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας κι οι παρυφές του φτάνουν μέχρι τα όρια που κατέκτησαν οι πιο ευνοημένες ομάδες των πράσινων χμερ.

Εδώ συναντάς πάσης φύσεως ραντιέρηδες, οι οποίοι περιμένουν την πρωτομηνιά για να εισπράξουν νοίκια, τόκους, «γερές» αργομισθίες, διπλοτρίδιπλες συντάξεις και λοιπά νταβατζηλίκια, απογόνους μαυραγοριτών, δοσίλογων, συνεργατών των Γερμανών, των Άγγλων, των Αμερικανών, των χουντικών και των εκάστοτε κυβερνώντων, κρατικοδίαιτους εργολάβους κι επιχειρηματίες κατά τεκμήριον πάμπλουτους, αλλά με πτωχευμένες επιχειρήσεις, υψηλόβαθμα στελέχη εταιριών, τραπεζών και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, επιδοτούμενους αγρότες, μεταπράτες και κουμάσια κάθε είδους που κονομάν βρέξει χιονίσει κάνοντας μπίζνες με την εκκλησία, τον τουρισμό, τις Μ.Κ.Ο. και τα μέσα ενημέρωσης, πανεπιστημιακούς που αναλώνονται στο ξεκοκάλισμα των κονδυλίων του ΕΣΠΑ, όπως και κάθε λογής ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι έχουν όλοι «δεμένο το γάιδαρο».

Αν σ’ αυτούς προσθέσεις και τους καραβανάδες, τους παλιούς μπάτσους (οι νέοι την έκαναν πιο δεξιά), κάτι πειραγμένους βασιλόφρονες, τους θρησκόληπτους, κάποια υπερήλικα ξεκούτια, τους ταρίφες που δεν την πούλεψαν ακόμα για gold αυγή και τους ιδιοκτήτες περιπτέρων, έχεις αμέσως αμέσως συμπαγές και μπετοναρισμένο το πρώτο τρίτο της ελληνικής κοινωνίας, που ήταν, είναι και θα είναι μνημονιακό, οπισθοδρομικό και λυσσαλέα αντιδραστικό απέναντι σε οποιαδήποτε μεταβολή των όρων του παιχνιδιού εις βάρος του.

Μπορεί χτες να ψήφιζαν ΝΔ, Ποτάμι και Λεβέντη, αύριο να διχαστούν ανάμεσα στον Άδωνι και τον Τζιτζικώστα, να αναζητήσουν περιστασιακά στέγη σε κάποιο άλλο συστημικό μόρφωμα, μεθαύριο όμως, όταν η συμμορία Τσίπρα θα ψάχνει ελικόπτερο να φύγει λόγω του απίστευτου χάους που θα έχει δημιουργήσει, άπαντες θα ξεχάσουν στο άψε σβήσε όλες τις μεταξύ τους διαφορές και θα συσπειρωθούν σύσσωμοι πίσω απ’ το γιο του Αχιλλέα, που περιμένει τεμπέλης κι άφθαρτος στας Σέρρας, να τον καλέσουν τα δίποδα, για να τα σώσει.

Το τελευταίο τρίτο της ελληνικής κοινωνίας, είναι εδώ και χρόνια εκτός παιχνιδιού.

Όταν για να τη βγάλεις περιμένεις το συσσίτιο και τα ρούχα της ενορίας, το επίδομα της πρόνοιας, την καλοσύνη των άλλων, όταν τα χρέη έχουν διπλώσει, όταν σου ‘χει γίνει συνήθεια η έλλειψη εργασίας, όταν ζεις στο σκοτάδι, χωρίς θέρμανση, είσαι κατά συνθήκη ζωντανός.

Μόνο το ένστικτο της επιβίωσης σε κρατάει στη ζωή.

Δεν φανταζόμουν ποτέ, ότι στην Αθήνα του 2015, θα υπήρχε γύρω μου τόση εξαθλίωση.

Κι η αθλιότητα οδηγεί στην παραίτηση, στην απόρριψη ηθικών κανόνων, στην παρανομία, στην άγρια εκμετάλλευση από κάθε είδους λαμόγιο.

Οι άνθρωποι αυτοί, ζώντας στο περιθώριο, αόρατοι για τα υπόλοιπα δύο τρίτα της κοινωνίας, επιλέγουν συνειδητά ή ασυνείδητα την αποχή από τα πολιτικά δρώμενα ή στην καλύτερη, αποτελούν ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής και του Κ.Κ.Ε.

Για όποιον ελπίζει ότι απ’ αυτήν την κοινωνία είναι δυνατό να προκύψει κάποιου είδους αντίδραση, έγραψα το κείμενο «Μια κατοχική ιστορία».

Μέχρι να δουν τα ραδίκια ανάποδα, άλλοι θα αγωνιούν για ό,τι περίσσεψε απ’ τα «κεκτημένα», άλλοι θα φοβούνται πως υπάρχουν και χειρότερα, άλλοι θα ελπίζουν στο Θεό ή το Ξανθό Γένος, άλλοι θα γκρινιάζουν, άλλοι θα τρελαίνονται, άλλοι θα ψάχνουν ακόμα τον ενδεδειγμένο τρόπο αντίδρασης, άλλοι θ’ ασχολούνται με τις πατούσες του πιτσιρίκου ή με το μoυνί της Χάιδως˙ εγώ πάντως θα σας τρολάρω συγγράφοντας σενάρια για soft πoρνό εκπαιδευτικού χαρακτήρα, τύπου «με παρέσυρε το ρέμα».

Δυστυχώς, η όποια αντίδραση και προσπάθεια ανατροπής του σκηνικού θα προκύψει, αν στη συντονισμένη προσπάθεια ξεπουλήματος της χώρας, πειραχτούν σε βαθμό υπερβολικό, προνόμια του πρώτου τρίτου ή γίνει η έκπτωση του δεύτερου τρίτου στην εξαθλίωση με ταχύτερους ρυθμούς· γιατί, έτσι κι αλλιώς, αυτό θα προλεταριοποιηθεί σε σχετικά όχι ευρύ βάθος χρόνου.

Με μισθούς της πλάκας, συντάξεις πείνας, κι επιβολή μιας σειράς απίθανων φόρων, προστίμων και τελών, έχει ήδη δρομολογηθεί η διαδικασία υποβιβασμού τους σε είλωτες, απλά δεν το έχουν πάρει χαμπάρι ακόμα – δεν φημίζονται δα και για την ευφυΐα τους.

Άσε που τα παιδιά όσων ανήκουν στα δύο τελευταία τρίτα της κοινωνίας, θα μεγαλώσουν σε τέτοιες συνθήκες φτωχοποίησης, αγραμματοσύνης, σκοταδισμού, ραγιαδισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού, που δεν θα νιώσουν ποτέ την ανάγκη να εξεγερθούν, απαιτώντας καλύτερες κοινωνικές συνθήκες.

Στην καλύτερη, θα τα κάνουν λαμπόγυαλο στη μνήμη του κάθε Αλέξη, λεηλατώντας και πλιατσικολογώντας˙ το πιθανότερο, το μεγαλύτερο ποσοστό τους να ζει στο περιθώριο και την ανυποληψία, αναζητώντας διέξοδο στον μπάφο και αξίες μετέχοντας στις οπαδικές στρατιές των ομάδων των μεγαλομαφιόζων.

Βαρέθηκα τόσα χρόνια ν’ ακούω «καλά τα λες», «δίκιο έχεις», να τρέχω σε πορείες, να διεκδικώ για τους άλλους και στο τέλος, να μένω στον άσο.

Κάτι λάθος κάναμε, έχει απόλυτο δίκιο ο Ηλίας.

Οι συνάδελφοι του δικού μου συναφιού γκρινιάζουν το ίδιο και περισσότερο από τους δικούς του, για τη μείωση των «μαύρων» εσόδων τους, που σε καιρό κρίσης εξακολουθούν να είναι πολλαπλάσια από τα δικά μου των περιόδων της ευμάρειας.

Ευτυχώς, πιτσιρίκο μου, που μέσα στην ατυχία μου, αντιμέτωπος με σοβαρό πρόβλημα υγείας εδώ και πέντε χρόνια, είχα την τύχη να μπλέξω με συναδέλφους του Ηλία που έκαναν το ίδιο λάθος, να πιστεύουν στις ίδιες αξίες με εκείνον κι είμαι ακόμα ζωντανός.

Προτού καταντήσουμε να ζούμε όλοι σα νεκροζώντανοι – αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο στη μειοψηφία εκείνων που δεν περίμεναν τον καιρό των μνημονίων για να καταλάβουν το μάταιο της υπόθεσης – καλό είναι να πάρουμε των ομματιών μας σιγά σιγά πιτσιρίκο μου κι όπου φύγει φύγει.

Δεν μας χωράει πια τούτος ο τόπος.

Και μόνο στη σκέψη, πως κάποια χρόνια μετά, θα εναλλάσσονται στα κυβερνητικά έδρανα και στα έδρανα της αντιπολίτευσης ο Ορφέας-Ερνέστος Τσίπρας με τον Αθανάσιο-Περσέα Γεωργιάδη, πίπες στον άντρα της Μέρκελ κάνω, εδώ δεν μένω.-

Πολλά φιλιά. Να είσαι καλά

Σ.Α.Μ.

(Αγαπητέ φίλε, πολύ ωραία τα γράφετε. Πανηγυρίζω, όταν σας διαβάζω. Εγώ δεν χρειάζεται να σχολιάσω κάτι. Όντως, όπου φύγει φύγει. Αλλά είναι κι αυτός ο ήλιος που βγήκε τώρα και με φωνάζει. Αχ, αυτός ο ήλιος. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.