Άσε, καθαρίζω εγώ

Φίλε Πιτσιρίκο σου γράφω απλά γιατί μου έκανε εντύπωση το κείμενο κάποιας αναγνώστριας. Έγραψε πως ντρεπόταν να χαιρετήσει τον πατέρα της στο δρόμο για τη δουλειά που έκανε, επειδή ήταν σκουπιδιάρης.

Δεν το καταλαβαίνω, η μάνα μου σφουγγάριζε σκάλες για να συμπληρώσουμε το μηνιάτικο του πατέρα μου και εγώ της πήγαινα τον κουβά πάνω κάτω και πότιζα τα λουλούδια στην αυλή της πολυκατοικίας και του δημοτικού μας σχολείου. Όλοι μας ήξεραν στη γειτονιά, και εμένα και τη μαμά μου.

Έφτυσε αίμα η μάνα μου για να σπουδάσω εγώ και ο αδερφός μου. Έζησε με τον πατέρα μου δέκα χρόνια σε 35 τ.μ. και όταν γυρίζαμε σπίτι με τον μεγάλο ίσα που χώραγε το στρώμα στο πάτωμα για να κοιμηθούμε.

Σηκωνώταν ο ένας μαλ@κας από τον καναπέ που κοιμόταν και πάταγε τον μαλ@κα που ήταν στο πάτωμα.

Μετά τέλειωσα την ιατρική και πήγαινα πάλι μαζί της, στο τέλος του στρατιωτικού και μέχρι να αρχίσω το αγροτικό.

Την άφηνα να κάνει μόνο τις πιο ελαφριές δουλειές και της έλεγα συνέχεια αστεία καθώς σφουγγάριζα.

Η μάνα μου έχει πλάκα, κλαίει από τα γέλια όταν της λέω βλακείες. Έχει τεράστια μελιά μάτια και μια χαζή στρογγυλή μεγάλη μύτη η οποία γίνεται μούσκεμα από τα δάκρυα όταν γελάει.

Τα έχω καταφέρει και με την πεθερά μου, καλό σημάδι αυτό. Δεν κλαίει, αλλά κοντά είμαστε.

Η μάνα μου στεναχωριόταν, μην και με πάρει το μάτι κανενός γνωστού να φορτώνω μέρα μεσημέρι στο σαραβαλιασμένο αγροτικό μας τους κουβάδες, τα σαπούνια και τις σφουγγαρίστρες, και δεν μπορώ μετά να βρω γυναίκα της προκοπής.

Εγώ δεν στεναχωριόμουν, ούτε ντρεπόμουν καθόλου.

Χαιρόμουν θα έλεγα, γιατί ήταν μια παρένθεση ανεμελιάς ανάμεσα στο ξεκ@λιασμα που έφαγα για να πάρω πτυχίο και στο ξεκ@λιασμα που θα ακολουθούσε.

Και πού να ήξερα κιόλας, παίζει να καθόμουν να σφουγγάριζα ακόμα αν είχα ιδέα τι θα τράβαγα.

Θυμόμουν και τα παιδικά μου χρόνια και έριχνα μπόλικο δροσερό νερό στα πόδια μου, και μετά δώσ΄του τούμπες με τη βρεγμένη σαγιονάρα. Και μετά, αφού γυρίζαμε σπίτι, έβγαζε η μάνα μου και μου έδινε τα δέκα ευρώ μεροκάματο να πάω για μπύρα το βράδυ.

Και να τα αστεία για την ανασφάλιστη εργασία και για το ταλέντο μου στον χειρισμό σφουγγαρίστρας.

Καλά ήταν τότε, αν εξαιρέσει κανείς την κούραση της μάνας μου.

Καλά είναι όταν οι γονείς σου σε αγαπάνε και δεν ντρέπονται να κάνουν τα πάντα για να σου δώσουν ένα καλύτερο μέλλον, ή αυτό που αυτοί θεωρούν καλύτερο κι ας κάνουν και λάθος.

Εύχομαι η αναγνώστρια να μην ντρέπεται πια για τον πατέρα της αλλά να είναι περήφανη για αυτόν.

Με φιλικούς χαιρετισμούς από την Σκανδιναβία

Βασίλης

Y.Γ. Αυτό δεν είναι για να ανοίξουμε συζήτηση για το ποιός αγαπάει και δεν αγαπάει τους γονείς του, απλά μου έκανε εντύπωση μέσα σε ένα κείμενο που έχει αγάπη και ανησυχία για όλους η συγκεκριμένη φράση. Μπορεί και να ήταν και τρόπος του λέγειν, απλά βρήκα μια ευκαιρία να γράψω για τα όμορφα μάτια της μάνας μου.

(Αγαπητέ Βασίλη, η καλή αναγνώστρια δεν έγραψε ότι ντρέπεται σήμερα για τον πατέρα της επειδή ήταν σκουπιδιάρης. Εγραψε “ντρεπόμουν να τον χαιρετήσω όταν τον συναντούσα στο δρόμο για το σχολείο”. Δηλαδή, αυτό της συνέβαινε όταν ήταν παιδί. Βασίλη, υποθέτω πως δεν έχεις ξεχάσει ότι κι εσύ ήσουν κάποτε παιδί -και δεν σκεφτόσουν όπως σκέφτεσαι σήμερα-, ούτε το πόσο κακά μπορούν να γίνουν τα παιδιά με ένα παιδί που θεωρούν παρακατιανό. Εγώ, πάντως, το θυμάμαι. Όπως θυμάμαι και το ξύλο που έτρωγε ο κοντός ή ο αφελής της τάξης από κάποιους άλλους. Και διαπιστώνω πως και σήμερα έτσι είναι. Δεν είναι μόνο η κοινωνία ταξική, είναι και το σχολείο. Βασίλη, τα ξέρουμε αυτά τα πράγματα. Ας μείνουμε στα σημαντικά που έγραψε η φίλη αναγνώστρια και όχι στην απομόνωση μιας φράσης. Δηλαδή, αφού διάβασες τι έγραψε, πώς μπορεί να είναι άλλος άνθρωπος επειδή έχει μια ανάμνηση από την παιδική της ηλικία; Εγώ, πάντως, ξέρω πως ήθελες να γράψεις για τη μαμά σου, και βρήκες ευκαιρία. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.