Πού είναι η φωνή μας;

Πιτσιρίκο,
να σου γράψω ήθελα πάντα αλλά οι λέξεις δεν μπαίνουν στη σωστή θέση. Είμαι εκτός χώρας από το 2013. 27 χρονών έφυγα στο εξωτερικό. Διψασμένη να γνωρίσω ανθρώπους από όλη την υφήλιο. Να συζητήσω μαζί τους, να τους ακούσω να μου μιλούν για την ζωή τους στην πατρίδα τους.

Θέλω να σου μιλήσω για αυτά που ακούω, στο φροντιστήριο -όπου και κάνω την γλώσσα-, στην δουλειά.

Άνθρωποι πολλοί και “διαφορετικοί” μεταξύ μας.

Και όμως, κοιτάμε τι μας χωρίζει και όχι τι μας ενώνει.

Βλέπεις ό,τι διαφορετικό δεν μας ταιριάζει το πετάμε ή το αποφεύγουμε.

Είναι τόσο τεταμένη η κατάσταση στην κοινωνία, που νιώθω, όπου και αν βρίσκομαι, μια αναταραχή, γύρω μου και μέσα μου.

Μια κυρία στον χώρο εργασίας, μου μίλησε για την δική της ιστορία.

Αρχικά, μου είπε ότι κατάγεται από την Τουρκία αλλά, στην πορεία της συζήτησης, μου εκμυστηρεύτηκε ότι το Κουρδιστάν είναι η χώρα της.

Μου μίλησε για τον θάνατο του αδερφού της το 1998.

Ήταν δημοσιογράφος και δολοφονήθηκε στην Τουρκία από Τούρκους αστυνομικούς.

Μου μίλησε για το πόσο δύσκολη ήταν η ζωή της ως παιδί στην Τουρκία.

Έχει ιδρύσει ένα οργανισμό για να βρεθούν -έστω και νεκροί, έστω για να μπορούν οι οικογένειες να αφήσουν ένα λουλούδι στον τάφο τους- άνθρωποι προερχόμενοι από το Κουρδιστάν, οι οποίοι εξαφανίζονται στην Τουρκία.

Όταν γύρισα σπίτι, ήθελα να ουρλιάξω.

Υπάρχει κρίση ταυτότητας, ηθική κρίση παντού πάνω σ αυτό τον κόσμο.

Το συνειδητοποίησα περισσότερο ζώντας στο εξωτερικό.

Όλα κινούνται γύρω από τον υλικό κόσμο.

Δεν είναι σημαντικό πλέον ποιος είμαι αλλά τι κατέχω. Σε ποια θρησκεία ανήκω, σε ποια κοινωνική τάξη ανήκω.

Και όταν με αφέλεια απαντώ, όταν ερωτώμαι περί θρησκείας, “δεν είμαι θρησκευόμενη” οι άνθρωποι με αποφεύγουν.

Βυθίζομαι μετά στα κείμενα τα δικά σου, του Άρη, του Ηλία, του υπέροχου αυτού Κυρίου που βρίσκεται στην Ασία και σκέφτομαι πόσοι όμορφοι άνθρωποι υπάρχουν!

Πιστεύω όμως ότι αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι το γεγονός ότι φταίω και εγώ γι’αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας.

Δεν σου κρύβω ότι υπήρξαν φορές που αισθάνθηκα ότι εγκαταλείπω ένα πλοίο που βουλιάζει.

Κι εγώ βρίσκομαι στη σωσίβια λέμβο. Και πάνω σε αυτό το πλοίο βρίσκονται ανθρώπινες ψυχές.

Πιτσιρίκο μου -αν μου επιτρέπεις το “μου”-, αλλάζω πρώτα εμένα για να αλλάξει κάτι γύρω μου.

Σωστά; Σωστά.

Σήμερα στην δουλειά ένας κύριος μιλούσε με ένα ύφος υπεροχής σε ένα παιδί μόλις 20 ετών.

Γνώριζε ότι το παιδί δεν κατείχε ακόμη καλά την γλώσσα.

Εκμεταλλευόμενος αυτό το γεγονός του έκανε κάποιες παρατηρήσεις πάνω στην δουλειά.

Και κάπου εκεί απευθύνθηκα στον κύριο, λέγοντάς του ότι “είμαστε άνθρωποι πρώτα, ΆΝΘΡΩΠΟΙ”.

Έσκασα μέσα μου. Γιατί αντιμετωπίζει έναν άλλο άνθρωπο έτσι;

Χαμογελα, βρε μαλ@κα, τι σου ζητάω; Και εγώ το ξεχνάω αλλά μου το θυμίζω πάλι μετά. Σιγοτραγουδώ και πάλι χαμογελώ!

Να προσέχεις Πιτσιρίκο και σε ευχαριστώ για όλα

Ασπασία

(Αγπητή Ασπασία, δεν είμαι και πολύ σίγουρος πως ο σωστός τρόπος για να αλλάξει ο κόσμος είναι να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Γιατί, πώς αλλάζεις τον εαυτό σου; Όταν είσαι γεννημένος μέσα σε ένα κοινωνικό σύστημα το οποίο δεν έχεις επιλέξει εσύ, σε έχει διαμορφώσει πλήρως, σε θέλει δούλο και είναι κάργα υλιστικό, πώς ακριβώς θα αλλάξεις; Το πιθανότερο είναι πως δεν θα προλαβαίνεις να πάρεις ανάσα για να επιβιώσεις, οπότε δεν θα αλλάξεις τίποτα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως οι ανθρωπιστικές ιδεολογίες δεν προέρχονται από εργάτες αλλά από αστούς. Οι εργάτες δεν μπορούσαν οι καημένοι -γιατί δεν προλάβαιναν-, οπότε την δουλειά την έκαναν φωτισμένοι αστοί, αποστάτες της τάξης τους. Ασπασία, αναρωτιέμαι σε ποια χώρα είσαι που παίζει ρόλο το αν είσαι θρησκευόμενος. Αυτό πια δεν παίζει ρόλο ούτε στην Ελλάδα. Δηλαδή, κανείς δεν με έχει επικρίνει επειδή δεν είμαι θρησκευόμενος. Άλλωστε, είναι προσωπικό θέμα η πίστη. Δεν είναι κακό να εγκαταλείπεις ένα πλοίο που βουλιάζει, ειδικά αν οι υπόλοιποι επιβάτες δεν θέλουν να το σώσουν και να σωθούν αλλά γουστάρουν να βουλιάξει. Γιατί αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα. Ασπασία, να χαμογελάς και να μην χάνεις χρόνο με ανθρώπους που σε χαλάνε. Με αυτό τον τρόπο αδικούμε αυτούς που αξίζουν. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.