Επιλογές

Πιτσιρίκο, επειδή πλέον σε θεωρώ φίλο μου, πολύ χαίρομαι που σου έκλεψαν το πορτοφόλι. Δεν έχω ιδέα τι αποφάσεις πήρες, αλλά σε νιώθω. Τα πιο σωστά πράγματα γίνονται με τελείως άκυρες αφορμές. Εκεί που χωρίς κανένα λόγο σου γυρίζει το μυαλό και αλλάζεις πορεία. Ποτέ δεν έχω μετανιώσει για τέτοιες αποφάσεις.

Δεν είναι περίεργο, νομίζω ότι απλά μερικές φορές κολλάμε σε κάποια πράγματα και είναι σαν να έχουμε παρωπίδες.

Μέχρι που γίνεται κάτι άκυρο και ξαφνικά τα βλέπουμε αλλιώς.

Μπορεί δηλαδή να πιστεύουμε ότι στερούμαστε επιλογών που σου έγραψε και ένας φίλος εχθές και με προβλημάτισε.

Γιατί στερούμαστε επιλογών; Επειδή αυτά που επιλέξαμε δε μας βγήκαν;

Μήπως νομίζουμε ότι στερούμαστε επιλογών επειδή δεν θέλουμε να αναλάβουμε την ευθύνη μίας πραγματικά ανατρεπτικής λύσης;

Θέλω να πω ότι επιλογές πάντα υπάρχουν.

Εγώ π.χ. στην Ελλάδα δεν ήμουν ευχαριστημένη με τις επιλογές που είχα, γι’ αυτό και έφυγα.

Αν η Ελλάδα δεν είναι ευχαριστημένη με τις επιλογές που έχει στην παρούσα κατάσταση, τότε μπορεί να φύγει.

Να μία επιλογή.

Σε αυτό το σημείο αρχίζουν τα μα πού να πάμε, δεν μπορούμε χωρίς Ευρώπη, ευρώ, μνημόνια, ΔΝΤ, κηδεμόνες και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Είμαστε μεγάλη χώρα, μικρή χώρα, μεσαία χώρα…

Εντάξει, πείτε τα. Όχι, όμως, ότι δεν έχουμε επιλογές.

Απλά, δεν μας αρέσουν οι επιλογές που έχουμε και δεν το ψήνουμε και να αναζητήσουμε καμία παραπάνω.

Ή ίσως η επιλογή του «μη χάσουμε τη βολή μας» είναι κάπως πιο ξεκούραστη.

Και πιο αστεία βεβαίως, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν μας έχει μείνει και τίποτα να χαθεί· απλά, νομίζω είναι η προεπιλογή μας να φοβόμαστε την αλλαγή.

Μέχρι να μας κλέψει και εμάς κάποιος το πορτοφόλι και να δούμε τα πράγματα αλλιώς.

Αν και ξέρω αν θα αλλάξει κάτι, Πιτσιρίκο, το πορτοφόλι μας άδειο είναι χρόνια τώρα.

Και γυρίζω στα δικά σου. Να είσαι σίγουρος πως ό,τι και αν έχεις αποφασίσει να κάνεις είναι το σωστό.

Τώρα, αν αυτό που αποφάσισες περιλαμβάνει αεροπορικό εισιτήριο χωρίς επιστροφή, ακόμη καλύτερα.

Φιλιά

Ελένη

(Αγαπητή Ελένη, κι εγώ σε θεωρώ φίλη μου. Στο έχω γράψει πως θα ήθελα να κάναμε παρέα. Βέβαια, πρώτα πρέπει να γνωριστούμε. Ελένη, εντυπωσιακό πώς παίρνει ανάποδες το μυαλό μας σε μια στιγμή από ένα άσχετο γεγονός. Πραγματικά, αυτό μου συνέβη, αφού ξεπέρασα τα πρώτα λεπτά του σοκ από την κλοπή του πορτοφολιού. Άρα, οι κλέφτες είναι ευεργέτες μου. Ελένη, επιλογές έχουμε. Αλλά σκοντάφτουν σε αυτό που γράφω χρόνια, πως δηλαδή οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να είναι δούλοι -και όχι ελεύθεροι- και πως θέλουν να έχουν πάντα κάποιον να τους λέει τι να κάνουν. Η επιλογή των περισσότερων Ελλήνων είναι η γκρίνια. Και η υποκρισία. Ελένη, την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.