Τα πλάνα του Τζίφρα
Είμαι περίεργος να δω αν τελικά θα του καθίσει του Τσίπρα ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός που φαίνεται πως έχει κάνει.
Σκίζει τα μνημόνια αλλά ταυτόχρονα διαπραγματεύεται με τους δανειστές το πρώτο μισό του 2015.
Χτίζει πάνω στον μύθο του καλού κι αντισυμβατικού παιδιού που έκανε ό,τι μπορούσε αλλά υποχρεώθηκε τελικά να υπογράψει με τους «θεσμούς» -πρώην Τρόικα– ένα ακόμα μνημόνιο, προκειμένου να κρατήσει ζωντανή την χώρα.
“Θα κάνουμε συνέδριο” έλεγε τότε στους διαφωνούντες που καταψήφιζαν τα μνημόνια, χωρίς να αποσύρουν την στήριξή τους στην κυβέρνησή του οδηγώντας την στην πτώση.
Αντί για ξεκαθάρισμα των ιδεολογικών διαφορών σε ένα μεγάλο συνέδριο, όπως πίστευαν τα θύματα τότε, ο Τσίπρας στρίβει δια των εκλογών λέγοντας στο πόπολο πως, επειδή είμαι καλό παλικάρι, θα εφαρμόσω μεν το αριστερό μνημόνιο, θα το στολίσω δε με ένα παράλληλο πρόγραμμα για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που θα γλείφετε τα δάχτυλά σας.
Θα σας αρέσει το δικό μου μνημόνιο έλεγε στα βόδια ο Αλέξης κι εκείνα, αφού τον ψήφισαν, συνέχισαν να τρώνε το σανό τους μέχρι να φτάσει κι η ώρα της ψήφισης του τέταρτου –και δεύτερου δικό του– μνημονίου.
Ξανά τα ίδια ο μέγας απατεώνας.
Θα ψηφίσω τα μέτρα, αλλά θα τα εφαρμόσω 2-3 χρόνια μετά κι εφόσον μας μειώσουν το χρέος.
Θα βάλω και γραβάτα, όταν μας μειώσουν το χρέος. Τόσο σίγουρος είμαι.
Κι απέναντι στα μέτρα, θα υπάρχουν αντίμετρα.
Βέβαια, ο Σόιμπλε είχε αντίθετη άποψη για το ζήτημα.
Κι αν το γεγονός αυτό –μαζί με την συμφωνία δουλοπάροικων που υπέγραψε– θα έπρεπε να οδηγήσει τουλάχιστον στην παραίτηση της κυβέρνησης του, εδώ επειδή είναι Ελλάδα και έχει Survivor απλά υποχρεώθηκε ο μέγας απατεώνας να αλλάξει λιγάκι την τακτική του.
Αν δεν μου δώσουν τα μέτρα για την μείωση του χρέους που είχανε υποσχεθεί, δεν πρόκειται να εφαρμόσω τα νέα μέτρα λιτότητας που έχω ήδη περάσει από την Βουλή.
Μπορεί ακόμα να τους απειλήσω πως θα κρατήσω την αναπνοή μου μέσα στο Eurogroup μέχρι να σκάσω.
Αν είχε να κάνει με normal πολίτες, δεν θα προλάβαινε να πει δεύτερη κουβέντα.
Όμως σε ποιο μέρος του κόσμου θα βρεις normal πολίτες για να έχεις την απαίτηση να συναντήσεις τέτοιους και στην φτωχή και βαθιά αμόρφωτη Ελλάδα;
Δεν νομίζω ότι αξίζει πια τον κόπο να κοροϊδεύουμε ακόμα τους εαυτούς μας.
Δεν μπορούμε οι άχαροι, πάει και τελείωσε.
Μονάχα φιλολογικά το κουβεντιάζουμε, εν είδει ταινίας του Λάνθιμου το μήνυμα της οποίας αδυνατούμε επακριβώς να προσδιορίσουμε.
Όμως, από τεχνική άποψη, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι είναι τέλεια.
Η κάμερα κινείται μαγικά στον χώρο και στα πρόσωπα και οι ευρυγώνιες λήψεις προσθέτουν κάτι μαγικό στο τελικό αποτέλεσμα.
Αν μπορούσαμε να πιάσουμε και το νόημα –υπάρχει αλήθεια νόημα;–, θα ήταν πιθανότατα υπέροχο.
Επανερχόμενος λοιπόν στην τακτική του Τσίπρα, πρέπει να πω ότι κατάφερε να γίνει συμπαθής στα αφεντικά του χωρίς όμως να προκαλέσει και την οργή των σκλάβων, κι αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα σπουδαίο προτέρημα για έναν επιστάτη, για έναν γκαουλάιτερ.
Θα γίνει πιθανά ο πρώτος πρωθυπουργός της μεταπολιτευτικής –λέμε τώρα– περιόδου που θα έχει περάσει δύο ή τρία μνημόνια και θα έχει εξαντλήσει το σύνολο της πρωθυπουργικής του θητείας.
Επίτευγμα σπουδαίο για έναν πρώην Κνίτη και πρώην πρόεδρο δεκαπενταμελούς που έγινε πρωθυπουργός έχοντας δίπλα του ως συμβούλους φυσιογνωμίες τύπου Φλαμπουράρη και Καρανίκα.
Κατά την διάρκεια της δεύτερης πρωθυπουργικής του θητείας, ο αντιπαθής Αλέξης προσπάθησε για το μεγάλο κόλπο, χαϊδεύοντας διαρκώς τα καθάρματα της Χρυσής Αυγής, προκειμένου να πετύχει την ψήφιση της απλής αναλογικής με την πλειοψηφία των δύο τρίτων.
Αυτό θα του έδινε την δυνατότητα να παραμείνει με το έτσι θέλω και στην επόμενη κυβέρνηση, ένας λεπτός Βενιζέλος ας πούμε, ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα του κόμματός του στις προσεχείς εκλογές.
Όμως, δεν τα κατάφερε.
Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με το ισχύον εκλογικό σύστημα και οι μεθεπόμενες με εκείνο της απλής αναλογικής.
Μεταξύ των δυο, μεσολαβεί η εκλογή του επόμενου προέδρου της Δημοκρατίας.
Οπότε ο σχεδιασμός του Τσίπρα για κατσίκωμα του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας περνά υποχρεωτικά από την κατάκτηση της δεύτερης θέσης –αξιωματική αντιπολίτευση– και μάλιστα με ποσοστά πάνω από το 20-25%.
Υπάρχει μονάχα μια έντιμη πολιτική στάση για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές:
Η αποχή.
Αυτή θα ρίξει τον απατεώνα χαμηλά.
Αυτή θα ξεφτιλίσει τον γιο του Δράκουλα που θα καμαρώνει για πρωθυπουργός, ενώ θα έχει την υποστήριξη του 15-20% της εκλογικής βάσης.
Δεν θα έχει άλλωστε και ιδιαίτερη σημασία το ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός του Προτεκτοράτου.
Ούτως ή άλλως, τους νόμους τους φτιάχνουν στο Βερολίνο.
Αφού δεν μπορούμε –οι άχαροι– να αποτινάξουμε από πάνω μας την εξουσία αυτού του συστήματος, ας το γελοιοποιήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε.
Ποιος ξέρει, μπορεί μετά από μερικά χρόνια γελοιοποιώντας το καθημερινά να πάψουμε και να το φοβόμαστε.
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
Υ.Γ.1 Η παραλία στην Νότια Κρήτη φανταστική. Συνδυάζεται εκπληκτικά με Σφακιανές πίτες και τσικουδιά.
Υ.Γ.2 Νομίζω πως το κείμενο του Βασίλη για τον δυτικό άνθρωπο ήταν εξαιρετικό. Ο ίδιος έχει την «πολυτέλεια» να έρχεται φάτσα-κάρτα με όλα όσα οι άνθρωποι επιμελώς κρύβουν ή επίμονα αρνούνται να δουν. Πολλές φορές τρομάζω όταν συνειδητοποιώ πως μειώνεται ταχύτατα η ικανότητα μου να ζω με αυταπάτες. Η σκέψη πως τίποτα πια δεν πρόκειται να αλλάξει είναι πολύ βαριά και ζόρικη. Μονάχα όταν συνειδητοποιείς την απεραντοσύνη της φύσης, του σύμπαντος και του χρόνου, αντιλαμβάνεσαι πόσο ασήμαντος και μικρός είσαι. Είναι τότε που κλείνεις τα μάτια και χαλαρώνεις. Είναι μόνο τότε που πραγματικά ελπίζεις πως όλα θα γίνουν καλύτερα και ομορφότερα. Είναι τότε που γελάς δυνατά, χωρίς λόγο, όπως όταν ήσουν μικρό και άμυαλο παιδί. Γελάς και το ευχαριστιέσαι.
Υ.Γ.3 Άσχετο, αλλά είναι στιγμές που σκέφτομαι πως, αν σε ρωτούσα ποιος ήρωας θα ήθελες να ήσουν, θα μου απαντούσες ο Πίτερ Παν!
(Αγαπητέ Ηλία, ο Τσίπρας ήταν και πολύ τυχερός γιατί έγινε πρωθυπουργός εξαιτίας της αηδίας των πολιτών για ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Αυτό είναι το πιο σημαντικό χαρτί του. Και βέβαια, η τύχη του Τσίπρα -και του όποιου πρωθυπουργού στο προτεκτοράτο- είναι στα χέρια της Μέρκελ. Σφυρίζει η Μέρκελ κι έληξε ο Τσίπρας. Ο Λάνθιμος είναι προφανώς εξαιρετικός σκηνοθέτης αλλά κι εμένα δεν είναι η περίπτωσή μου. Συμφωνώ για την αποχή, αφού “Όταν η χώρα σου έχει γίνει προτεκτοράτο, στις εκλογές κάνεις αποχή”. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτό είναι το πιο έντιμο που μπορεί να κάνει ένας Έλληνας πολίτης μετά το δημοψήφισμα και την μη απόδοση ευθυνών για την χρεοκοπία της χώρας. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους. Αυτό κάνουν οι Έλληνες άψογα επί δεκαετίες. Ο Βασίλης είναι εγγύηση. Νόμιζα πως ο αγαπημένος μου ήρωας ήταν ο Τομ Σόγερ αλλά, τώρα που μεγάλωσα, κατάλαβα πως αγαπημένος μου ήρωας είναι ο φίλος του Τομ, ο Χάκλμπερι Φιν. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.